Odia Page 918

ਬਾਬਾ ਜਿਸੁ ਤੂ ਦੇਹਿ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਵੈ ॥
ହେ ମୋର ଭଗବାନ, କେବଳ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି ପରମାନନ୍ଦ ପାଏ, ଯାହାକୁ ଆପଣ ଦିଅନ୍ତି।

ਪਾਵੈ ਤ ਸੋ ਜਨੁ ਦੇਹਿ ਜਿਸ ਨੋ ਹੋਰਿ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਵੇਚਾਰਿਆ ॥
ହଁ, ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ହିଁ ଏକାକୀ ଏହି ପରମାନନ୍ଦ ପାଏ, ଯାହାକୁ ଆପଣ ଦିଅନ୍ତି; ଅନ୍ୟଥା ଅସହାୟ ଜୀବ କଣ କରିପାରିବ?

ਇਕਿ ਭਰਮਿ ਭੂਲੇ ਫਿਰਹਿ ਦਹ ਦਿਸਿ ਇਕਿ ਨਾਮਿ ਲਾਗਿ ਸਵਾਰਿਆ ॥
କିଛି ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ସନ୍ଦେହରେ ଛଳନା କରି ଦଶ ଦିଗ ଭ୍ରମଣ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ କିଛି ଅଛନ୍ତି ଯାହାର ଜୀବନକୁ ନାମ ଜପ ଦ୍ଵାରା ଆପଣ ସୁଶୋଭିତ କରନ୍ତି।

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮਨੁ ਭਇਆ ਨਿਰਮਲੁ ਜਿਨਾ ਭਾਣਾ ਭਾਵਏ ॥
ଗୁରୁଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଦ୍ଵାରା, ସେମାନଙ୍କ ମନ ନିର୍ମଳ ହୁଏ, ଯାହା ପ୍ରତି ଆପଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਜਿਸੁ ਦੇਹਿ ਪਿਆਰੇ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਵਏ ॥੮॥
ନାନକ କହନ୍ତି; ହେ ପ୍ରଭୁ , କେବଳ ସେ ହିଁ ଏକାକୀ ପରମାନନ୍ଦର ଏହି ଦାନ ପାଏ ଯାହାକୁ ଆପଣ ଦିଅନ୍ତି। ॥8॥

ਆਵਹੁ ਸੰਤ ਪਿਆਰਿਹੋ ਅਕਥ ਕੀ ਕਰਹ ਕਹਾਣੀ ॥
ହେ ପ୍ରିୟ ସାଧୁମାନେ ଆସନ୍ତୁ, ଅବର୍ଣ୍ଣନନୀୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମହତ୍ ଗୁଣ ଉପରେ ଆଲୋଚନା କରିବା।

ਕਰਹ ਕਹਾਣੀ ਅਕਥ ਕੇਰੀ ਕਿਤੁ ਦੁਆਰੈ ਪਾਈਐ ॥
ଆସନ୍ତୁ ଅବର୍ଣ୍ଣନନୀୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରିବା, ଏବଂ ସେ କିପରି ଉପଲବ୍ଧ ହୋଇପାରିବେ ସେ ଉପାୟ ଭାବିବା।

ਤਨੁ ਮਨੁ ਧਨੁ ਸਭੁ ਸਉਪਿ ਗੁਰ ਕਉ ਹੁਕਮਿ ਮੰਨਿਐ ਪਾਈਐ ॥
ଗୁରୁଙ୍କୁ ଆମର ଶରୀର, ମନ, ସମ୍ପଦ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜିନିଷ ସମର୍ପଣ କରିବା ଦ୍ଵାରା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅନୁଭବ କରାଯାଇପାରେ।

ਹੁਕਮੁ ਮੰਨਿਹੁ ਗੁਰੂ ਕੇਰਾ ਗਾਵਹੁ ਸਚੀ ਬਾਣੀ ॥
ହେ ସାଧୁ ବ୍ୟକ୍ତି, ଗୁରୁଙ୍କ ଆଦେଶ ପାଳନ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗୁଣ ଗାନ କରନ୍ତୁ।

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸੁਣਹੁ ਸੰਤਹੁ ਕਥਿਹੁ ਅਕਥ ਕਹਾਣੀ ॥੯॥
ନାନକ କହନ୍ତି; ହେ ସାଧୁମାନେ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଅବର୍ଣ୍ଣନନୀୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମହତ୍ ଗୁଣ ଉପରେ ଆଲୋଚନା କରନ୍ତୁ।॥9॥

ਏ ਮਨ ਚੰਚਲਾ ਚਤੁਰਾਈ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ॥
ହେ ଚପଳ ମନ, ଚତୁରପଣିଆ ମାଧ୍ୟମରେ, କେହି କେବେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅନୁଭବ କରିନାହାନ୍ତି।

ਚਤੁਰਾਈ ਨ ਪਾਇਆ ਕਿਨੈ ਤੂ ਸੁਣਿ ਮੰਨ ਮੇਰਿਆ ॥
ହେ ମୋର ମନ, ଶୁଣ , ଚତୁରପଣିଆ ମାଧ୍ୟମରେ, କେହି କେବେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅନୁଭବ କରିନାହାନ୍ତି।

ਏਹ ਮਾਇਆ ਮੋਹਣੀ ਜਿਨਿ ਏਤੁ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ॥
ଏହି ମାୟା ଏତେ ମୋହଜନକ; ଯାହା ଭ୍ରମରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭୁଲିଯାଇଛି।

ਮਾਇਆ ਤ ਮੋਹਣੀ ਤਿਨੈ ਕੀਤੀ ਜਿਨਿ ਠਗਉਲੀ ਪਾਈਆ ॥
ଏହି ମୋହଜନକ ମାୟା ସେହି ସମାନ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି ଯିଏକି ଏହି ସାଂସାରିକ ଛଳନାର ପ୍ରତାରିତ ବିଷ ମନୁଷ୍ୟ ପାଖରେ ପ୍ରୟୋଗ କରିଛନ୍ତି।

ਕੁਰਬਾਣੁ ਕੀਤਾ ਤਿਸੈ ਵਿਟਹੁ ਜਿਨਿ ਮੋਹੁ ਮੀਠਾ ਲਾਇਆ ॥
ମୁଁ ସ୍ଵୟଂକୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଖରେ ସମର୍ପିତ କରୁଛି ଯିଏ ମାୟା ସହିତ ମଧୁର ଯୁକ୍ତ କରିଛନ୍ତି।

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਮਨ ਚੰਚਲ ਚਤੁਰਾਈ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ॥੧੦॥
ନାନକ କହନ୍ତି, ହେ ମୋର ଚଞ୍ଚଳ ମନ, କେହି ବି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଚତୁରପଣିଆ ଦ୍ଵାରା ଅନୁଭବ କରିନାହାନ୍ତି।॥10॥

ਏ ਮਨ ਪਿਆਰਿਆ ਤੂ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸਮਾਲੇ ॥
ହେ ମୋର ପ୍ରିୟ ମନ, ସର୍ବଦା ସନାତନ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରେମ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତୁ।

ਏਹੁ ਕੁਟੰਬੁ ਤੂ ਜਿ ਦੇਖਦਾ ਚਲੈ ਨਾਹੀ ਤੇਰੈ ਨਾਲੇ ॥
ଏହି ପରିବାର ଯାହାକୁ ଆପଣ ଦେଖୁଛନ୍ତି ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଆପଣଙ୍କ ସାଥିରେ ଜୀବ ନାହିଁ।

ਸਾਥਿ ਤੇਰੈ ਚਲੈ ਨਾਹੀ ਤਿਸੁ ਨਾਲਿ ਕਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਈਐ ॥
ଯିଏ କି ଆପଣଙ୍କ ସହିତ ଶେଷରେ ଜୀବ ନାହିଁ ଆପଣ କାହିଁକି ତାହା ସହିତ ଭାବପ୍ରବଣତାର ସହିତ ନିଜକୁ ଜଡିତ କରୁଛନ୍ତି?କରନ୍ତୁ

ਐਸਾ ਕੰਮੁ ਮੂਲੇ ਨ ਕੀਚੈ ਜਿਤੁ ਅੰਤਿ ਪਛੋਤਾਈਐ ॥
ଆଦୌ ଏଭଳି କାମ କେବେବି କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଯାହା ଯୋଗୁଁ ଆପଣ ଶେଷରେ ଅନୁତାପ କରିବେ। ସଦଗୁରୁଙ୍କ

ਸਤਿਗੁਰੂ ਕਾ ਉਪਦੇਸੁ ਸੁਣਿ ਤੂ ਹੋਵੈ ਤੇਰੈ ਨਾਲੇ ॥
ସଦଗୁରୁଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ଶୁଣନ୍ତୁ, ଯାହାକି ସର୍ବଦା ଆପଣଙ୍କ ସହିତ ରହିବ।

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਮਨ ਪਿਆਰੇ ਤੂ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸਮਾਲੇ ॥੧੧॥
ନାନକ କହନ୍ତି, ହେ ମୋର ପ୍ରିୟ ମନ,ସର୍ବଦା ପ୍ରେମର ସହିତ ସନାତନ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତୁ।॥11॥

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰਾ ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥
ହେ ଅତଳସ୍ପର୍ଶୀ ଓ ଅଗୋଚର ପ୍ରଭୁ , କେହି ମଧ୍ୟ କେବେ ଆପଣଙ୍କ ସୀମା ଖୋଜି ପାଇନାହାନ୍ତି।

ਅੰਤੋ ਨ ਪਾਇਆ ਕਿਨੈ ਤੇਰਾ ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਤੂ ਜਾਣਹੇ ॥
ହଁ, କେହି ବି ଆପଣଙ୍କ ସୀମା ଖୋଜି ପାଇନାହାନ୍ତି ଏବଂ କେବଳ ଆପଣ ନିଜକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି।

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਖੇਲੁ ਤੇਰਾ ਕਿਆ ਕੋ ਆਖਿ ਵਖਾਣਏ ॥
ସମସ୍ତ ଜୀବନ୍ତ ସତ୍ତା ଓ ଜୀବ ଆପଣଙ୍କ ଲୀଳା ଅଟନ୍ତି; କିପରି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ଆପଣଙ୍କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବ?

ਆਖਹਿ ਤ ਵੇਖਹਿ ਸਭੁ ਤੂਹੈ ਜਿਨਿ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ॥
ଆପଣ ସଂସାରକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ଆପଣ ହିଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜୀବନ୍ତ ସତ୍ତା ମାଧ୍ୟମରେ କଥା କହନ୍ତି ଓ ସେମାନଙ୍କ ଯତ୍ନ ନିଅନ୍ତି।

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਤੂ ਸਦਾ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥੧੨॥
ନାନକ କହନ୍ତି, ହେ ପ୍ରଭୁ! ଆପଣ ସର୍ବଦା ଅବୋଧଗମ୍ୟ ଏବଂ ଆପଣଙ୍କ ମହତ୍ ଗୁଣର ସୀମା କେହି ବି ଖୋଜି ପାଇନାହାନ୍ତି।॥12॥

ਸੁਰਿ ਨਰ ਮੁਨਿ ਜਨ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਖੋਜਦੇ ਸੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਇਆ ॥
ଦେବଦୂତ ଓ ସାଧୁମାନେ ଅମୃତ ଖୋଜନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଏହି ଅମୃତ କେବଳ ଗୁରୁଙ୍କ ଠାରୁ ମିଳିଥାଏ। ସେ ଯାହାକୁ ଗୁରୁଙ୍କ କୃପା ମିଳିଥାଏ

ਪਾਇਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਗੁਰਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕੀਨੀ ਸਚਾ ਮਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥
ସେ, ଯାହାକୁ ଗୁରୁଙ୍କ କୃପା ମିଳିଥାଏ, ନାମ ଜପର ଅମୃତ ପାଇଥାଏ କାରଣ ସେ ସନାତନ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନିଜ ମନରେ ସ୍ଥାପନ କରିଅଛି।

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਤੁਧੁ ਉਪਾਏ ਇਕਿ ਵੇਖਿ ਪਰਸਣਿ ਆਇਆ ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ, ସବୁ ଜୀବନ୍ତ ସତ୍ତା ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ସୃଷ୍ଟ ହୋଇଛନ୍ତି; ଅନେକ ଲୋକ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପରେ କୃପା ପାଇଁ ତାଙ୍କରି ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି।

ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ਚੂਕਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਭਲਾ ਭਾਇਆ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଲୋଭ ଓ ଆତ୍ମଶ୍ଳାଘା ଦୂର ହୋଇଯାଇଛି, ଏବଂ ସଦଗୁରୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବା ବୋଧ ହେଉଛି।

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਤੁਠਾ ਤਿਨਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਇਆ ॥੧੩॥
ନାନକ କହନ୍ତି, ସେ, ଯାହା ଉପରେ ପ୍ରଭୁ ସଦୟ ଥାଆନ୍ତି,ଗୁରୁଙ୍କ ନାମ ଅମୃତ ପାଇଥାଏ।

ਭਗਤਾ ਕੀ ਚਾਲ ਨਿਰਾਲੀ ॥
ଭକ୍ତଙ୍କର ଜୀବନୀ ପ୍ରଣାଳୀ ଅଦ୍ଵିତୀୟ ଓ ପୃଥକ ଅଟେ।

ਚਾਲਾ ਨਿਰਾਲੀ ਭਗਤਾਹ ਕੇਰੀ ਬਿਖਮ ਮਾਰਗਿ ਚਲਣਾ ॥
ହଁ, ଭକ୍ତଙ୍କର ଜୀବନୀ ପ୍ରଣାଳୀ ଅଦ୍ଵିତୀୟ ଓ ପୃଥକ ଅଟେ; ସେମାନେ ଅଧିକ କଷ୍ଟକର ମାର୍ଗ ଅନୁକରଣ କରନ୍ତି।

ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ਤਜਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਬਹੁਤੁ ਨਾਹੀ ਬੋਲਣਾ ॥
ସେମାନେ ଲୋଭ, ଆତ୍ମଶ୍ଳାଘାଏବଂ ସାଂସାରିକ ଇଚ୍ଛା ଦୂର କରନ୍ତି; ସେମାନେ ନିଜ ବିଷୟରେ ଅଧିକ କହନ୍ତି ନାହିଁ।

ਖੰਨਿਅਹੁ ਤਿਖੀ ਵਾਲਹੁ ਨਿਕੀ ਏਤੁ ਮਾਰਗਿ ਜਾਣਾ ॥
ସେମାନେ ଜୀବନରେ ଅନୁକରଣ କରୁଥିବା ମାର୍ଗ ଦୁଇ ଧାର ଥିବା ଖଣ୍ଡା ଠାରୁ ତୀକ୍ଷଣ, ବାଳ ଠାରୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ( କଷ୍ଟକର ଓ ଉଦ୍ଦୀପକ )।