Page 1068
ਤਿਸ ਦੀ ਬੂਝੈ ਜਿ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਕਮਾਏ ॥
पण जो गुरूंचे आचरण स्वीकारतो, त्याची तहान शांत होते
ਤਨੁ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਨਿਵਾਰੇ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧੫॥
त्याचे शरीर आणि मन थंड होते, तो आपला राग शांत करतो, आपला अहंकार मारून तो सत्यात लीन होतो. ॥ १५॥
ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੀ ਵਡਿਆਈ ॥
देवाच्या खऱ्या स्वरूपाचा महिमाही खरा आहे आणि
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਵਿਰਲੈ ਪਾਈ ॥
गुरुंच्या कृपेने फार कमी लोकांना मोठेपणा मिळाला आहे
ਨਾਨਕੁ ਏਕ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧੬॥੧॥੨੩॥
नामाद्वारे परमेश्वरात लीन राहण्याची फक्त विनंती आहे. ॥१६॥१॥२३॥
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥
मारु महाला ३ ॥
ਨਦਰੀ ਭਗਤਾ ਲੈਹੁ ਮਿਲਾਏ ॥
हे प्रिय भक्ता! कृपा करून भक्तांना तुझ्यात एक कर
ਭਗਤ ਸਲਾਹਨਿ ਸਦਾ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥
कारण भक्त नेहमीच भक्तीने तुमची स्तुती करत राहतात
ਤਉ ਸਰਣਾਈ ਉਬਰਹਿ ਕਰਤੇ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧॥
हे निर्माणकर्त्या! ते तुझ्या आश्रयात वाचले आहेत आणि तू स्वतः त्यांना एकत्र केले आहेस. ॥१॥
ਪੂਰੈ ਸਬਦਿ ਭਗਤਿ ਸੁਹਾਈ ॥
केवळ परिपूर्ण गुरुंच्या शब्दांनी केलेली भक्ती तुम्हाला सुंदर वाटते
ਅੰਤਰਿ ਸੁਖੁ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਈ ॥
हेच तुमच्या मनाला आनंद देते आणि यामुळे त्यांना खरा आनंद मिळतो
ਮਨੁ ਤਨੁ ਸਚੀ ਭਗਤੀ ਰਾਤਾ ਸਚੇ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥੨॥
ज्याने आपले मन खऱ्या देवाला समर्पित केले आहे, त्याचे मन आणि शरीर खऱ्या भक्तीत मग्न राहते. ॥२॥
ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਸਦ ਜਲੈ ਸਰੀਰਾ ॥
माणूस नेहमी अहंकाराच्या आगीत जळत असतो
ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਭੇਟੇ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ॥
पण जर देवाने तुम्हाला आशीर्वाद दिला तर तुम्हाला परिपूर्ण गुरु भेटतात
ਅੰਤਰਿ ਅਗਿਆਨੁ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਏ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੩॥
गुरुंचे शब्द मनातील अज्ञान दूर करतात आणि सद्गुरुंकडून आनंद मिळवतात. ॥ ३॥
ਮਨਮੁਖੁ ਅੰਧਾ ਅੰਧੁ ਕਮਾਏ ॥
मनाचे अनुसरण करणारा माणूस फक्त आंधळेपणाने कर्म करतो
ਬਹੁ ਸੰਕਟ ਜੋਨੀ ਭਰਮਾਏ ॥
परिणामी, तो जन्माच्या चक्रात भटकत असताना अनेक संकटे सहन करतो
ਜਮ ਕਾ ਜੇਵੜਾ ਕਦੇ ਨ ਕਾਟੈ ਅੰਤੇ ਬਹੁ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੪॥
तो मृत्यूचा सापळा कधीही कापू शकत नाही आणि त्याला परलोकात खूप त्रास होतो ॥४॥
ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੇ ॥
जगाचे येणे आणि जाणे हे गुरु या शब्दाने सोडवले जाते
ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਰਖੈ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥
जो आपल्या हृदयात खरे नाव ठेवतो तो ॥
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਮਨੁ ਮਾਰੇ ਹਉਮੈ ਜਾਇ ਸਮਾਇਆ ॥੫॥
गुरुच्या शब्दांनी मनाला मारून आणि त्याचा अहंकार नष्ट करून तो सत्यात विलीन होतो. ॥५॥
ਆਵਣ ਜਾਣੈ ਪਰਜ ਵਿਗੋਈ ॥
जन्म-मृत्यूच्या चक्रात अडकलेले जग वाया जात राहते
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਥਿਰੁ ਕੋਇ ਨ ਹੋਈ ॥
सद्गुरुशिवाय कोणीही स्थिर राहू शकत नाही.
ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਸਬਦਿ ਸੁਖੁ ਵਸਿਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੬॥
ज्याच्या अंतरात शब्द ब्रह्मदेवाचा प्रकाश वास करतो त्याला आनंद मिळाला आहे आणि त्याचा प्रकाश परम प्रकाशात विलीन झाला आहे. ॥६॥
ਪੰਚ ਦੂਤ ਚਿਤਵਹਿ ਵਿਕਾਰਾ ॥
पाच दूत वासना, क्रोध, लोभ, आसक्ती आणि अहंकार यासारख्या दुर्गुणांची काळजी घेतात
ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਕਾ ਏਹੁ ਪਸਾਰਾ ॥
हा सगळा भ्रमाचा प्रसार आहे
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਤਾ ਮੁਕਤੁ ਹੋਵੈ ਪੰਚ ਦੂਤ ਵਸਿ ਆਇਆ ॥੭॥
जर कोणी सद्गुरुंची सेवा केली तर तो या बंधनांपासून मुक्त होतो आणि पाच दूतांना वश करतो. ॥७॥
ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਹੈ ਮੋਹੁ ਗੁਬਾਰਾ ॥
गुरुशिवाय आसक्तीचा अंधार राहतो आणि
ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਡੁਬੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰਾ ॥
आत्मा पुन्हा पुन्हा आसक्तीच्या सागरात बुडत राहतो
ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਸਚੁ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥੮॥
जर सद्गुरु भेटले तर ते सत्यात दृढ होतात आणि मग खरे नाव प्राण्याच्या मनाला आकर्षित करते. ॥८॥
ਸਾਚਾ ਦਰੁ ਸਾਚਾ ਦਰਵਾਰਾ ॥
देवाचे दार आणि दरबार दोन्ही खरे आहेत
ਸਚੇ ਸੇਵਹਿ ਸਬਦਿ ਪਿਆਰਾ ॥
ज्यांना शब्दांवर प्रेम आहे ते देवाची पूजा करतात
ਸਚੀ ਧੁਨਿ ਸਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਸਚੇ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇਆ ॥੯॥
खऱ्या देवाचे गुणगान गात असताना, खरा अखंड आवाज मनात घुमू लागतो आणि अशा प्रकारे आत्मा सत्यात विलीन होतो. ॥९॥
ਘਰੈ ਅੰਦਰਿ ਕੋ ਘਰੁ ਪਾਏ ॥
जर एखाद्याला शरीराच्या घरात दहाव्या दाराचे घर सापडले, तर
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥
गुरुच्या शब्दांद्वारे तो नैसर्गिक अवस्थेत लीन होतो
ਓਥੈ ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਨ ਵਿਆਪੈ ਸਹਜੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧੦॥
त्याला कोणतेही दुःख किंवा वियोग होत नाही आणि तो सहजपणे नैसर्गिक अवस्थेत लीन राहतो. ॥१०॥
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਦੁਸਟਾ ਕਾ ਵਾਸਾ ॥
द्वैताच्या भावनेत, वाईट वास करते आणि
ਭਉਦੇ ਫਿਰਹਿ ਬਹੁ ਮੋਹ ਪਿਆਸਾ ॥
असे लोक आसक्तीच्या इच्छामध्ये भटकत राहतात
ਕੁਸੰਗਤਿ ਬਹਹਿ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਦੁਖੋ ਦੁਖੁ ਕਮਾਇਆ ॥੧੧॥
जे वाईट संगतीत बसतात त्यांना नेहमीच दुःख मिळते आणि ते दुःखांनी वेढलेले राहतात. ॥११॥
ਸਤਿਗੁਰ ਬਾਝਹੁ ਸੰਗਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥
सद्गुरुंशिवाय संगत मिळू शकत नाही आणि
ਬਿਨੁ ਸਬਦੇ ਪਾਰੁ ਨ ਪਾਏ ਕੋਈ ॥
गुरुंच्या शब्दांशिवाय कोणीही या जगाचा महासागर ओलांडू शकत नाही
ਸਹਜੇ ਗੁਣ ਰਵਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧੨॥
जो व्यक्ती नैसर्गिक अवस्थेत रात्रंदिवस देवाचे गुणगान करत राहतो, त्याचा प्रकाश परम प्रकाशात विलीन होतो. ॥ १२॥
ਕਾਇਆ ਬਿਰਖੁ ਪੰਖੀ ਵਿਚਿ ਵਾਸਾ ॥
हे मानवी शरीर एक झाड आहे ज्यामध्ये मनाचा पक्षी राहतो
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਚੁਗਹਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਸਾ ॥
तो नामाच्या अमृताचे कण चोखतो आणि गुरुच्या वचनात तल्लीन राहतो
ਉਡਹਿ ਨ ਮੂਲੇ ਨ ਆਵਹਿ ਨ ਜਾਹੀ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਪਾਇਆ ॥੧੩॥
आता तो इकडे तिकडे अजिबात उडत नाही आणि त्याच्या खऱ्या घरात त्याला घर सापडते.॥१३॥
ਕਾਇਆ ਸੋਧਹਿ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਹਿ ॥
जो आपले शरीर सर्व अशुद्धतेपासून शुद्ध करतो आणि वचनाचे चिंतन करतो
ਮੋਹ ਠਗਉਰੀ ਭਰਮੁ ਨਿਵਾਰਹਿ ॥
तो आसक्तीचं फसवं औषध घेत नाही आणि गोंधळ दूर करतो
ਆਪੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਸੁਖਦਾਤਾ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧੪॥
जो देव स्वतः आनंद देतो तो दया दाखवतो आणि आपल्याला एकत्र करतो. ॥१४॥