Page 1049
ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਸੁਧਿ ਨ ਕਾਈ ॥
प्रेमाच्या भ्रमात हरवलेल्या माणसाला जाणीव नसते
ਮਨਮੁਖ ਅੰਧੇ ਕਿਛੂ ਨ ਸੂਝੈ ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮੁ ਪ੍ਰਗਾਸੀ ਹੇ ॥੧੪॥
जे आंधळे आहेत त्यांना काहीही समजत नाही, परंतु केवळ गुरुंच्या शिकवणीनेच हृदयात नामाचा प्रकाश पडतो. ॥ १४॥
ਮਨਮੁਖ ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਸੂਤੇ ॥
जे त्यांच्या मनाने मार्गदर्शन करतात ते अहंकार आणि भ्रमात झोपलेले राहतात
ਅਪਣਾ ਘਰੁ ਨ ਸਮਾਲਹਿ ਅੰਤਿ ਵਿਗੂਤੇ ॥
ते त्यांच्या हृदयाचे वासनेच्या दूतांपासून रक्षण करत नाहीत आणि शेवटी त्यांचा नाश होतो
ਪਰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਹਿ ਬਹੁ ਚਿੰਤਾ ਜਾਲੈ ਦੁਖੇ ਦੁਖਿ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੧੫॥
ते इतरांचा निषेध करतात, चिंता त्यांना खूप जाळतात आणि ते नेहमीच दुःखी असतात.॥१५॥
ਆਪੇ ਕਰਤੈ ਕਾਰ ਕਰਾਈ ॥
देव स्वतःच त्याच्या मनाने असे काम करून घेतो, पण
ਆਪੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਇ ਬੁਝਾਈ ॥
तो गुरुमुखींना ज्ञान देतो
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੧੬॥੫॥
हे नानक! नामात तल्लीन होऊन मन शुद्ध होते आणि आत्मा नामाद्वारे नामस्मरणात तल्लीन राहतो. ॥ १६॥ ५॥
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥
मारु महाला ३ ॥
ਏਕੋ ਸੇਵੀ ਸਦਾ ਥਿਰੁ ਸਾਚਾ ॥
मी फक्त एकाच देवाची पूजा करतो जो सदैव स्थिर आणि शाश्वत आहे
ਦੂਜੈ ਲਾਗਾ ਸਭੁ ਜਗੁ ਕਾਚਾ ॥
दुजै क्षेत्र सर्व जगु कच द्वैतात बुडालेले संपूर्ण जग नाशवंत आहे
ਗੁਰਮਤੀ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹੀ ਸਾਚੇ ਹੀ ਸਾਚਿ ਪਤੀਜੈ ਹੇ ॥੧॥
गुरुंच्या शिकवणीनुसार, मी नेहमीच सत्याची स्तुती करतो आणि मन फक्त त्या अंतिम सत्यानेच समाधानी होते. ॥१॥
ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਬਹੁਤੇ ਮੈ ਏਕੁ ਨ ਜਾਤਾ ॥
हे गुणांच्या महासागर, तुमचे गुण अनंत आहेत पण मला तुमचा एकही गुण माहित नाही
ਆਪੇ ਲਾਇ ਲਏ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ॥
हे जगाला जीवन देणाऱ्या, तू स्वतः आम्हाला तुझ्या भक्तीत गुंतवून ठेव
ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਗੁਰਮਤਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਭੀਜੈ ਹੇ ॥੨॥
तो स्वतः क्षमा करतो आणि महानता प्रदान करतो आणि गुरुच्या सल्ल्यानेच हे मन देवाच्या प्रेमात भिजते. ॥२॥
ਮਾਇਆ ਲਹਰਿ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੀ ॥
शब्दाद्वारे मायेच्या लाटा दूर झाल्या आहेत आणि
ਇਹੁ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹਉਮੈ ਮਾਰੀ ॥
अभिमान दूर केल्याने हे मन शुद्ध झाले आहे
ਸਹਜੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਰਸਨਾ ਰਾਮੁ ਰਵੀਜੈ ਹੇ ॥੩॥
रामाच्या रंगात बुडलेली जीभ स्वाभाविकपणे त्याची स्तुती गात असते. ॥ ३ ॥
ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਤ ਵਿਹਾਣੀ ॥ ਮਨਮੁਖਿ ਨ ਬੂਝੈ ਫਿਰੈ ਇਆਣੀ ॥
संपूर्ण आयुष्य 'मी, माझे' असे म्हणत घालवले जाते. मनाच्या मागे लागलेल्या व्यक्तीला ज्ञान मिळत नाही आणि तो अज्ञानात भटकत राहतो
ਜਮਕਾਲੁ ਘੜੀ ਮੁਹਤੁ ਨਿਹਾਲੇ ਅਨਦਿਨੁ ਆਰਜਾ ਛੀਜੈ ਹੇ ॥੪॥
यम त्याला प्रत्येक क्षणी पाहतो आणि दररोज त्याचे आयुष्य कमी होत जाते. ॥४॥
ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਕਰੈ ਨਹੀ ਬੂਝੈ ॥
तो मनात लोभी आहे पण त्याचे परिणाम त्याला समजत नाहीत
ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਜਮਕਾਲੁ ਨ ਸੂਝੈ ॥
यम त्याच्या डोक्यावर उभा आहे पण त्याला काहीही दिसत नाही
ਐਥੈ ਕਮਾਣਾ ਸੁ ਅਗੈ ਆਇਆ ਅੰਤਕਾਲਿ ਕਿਆ ਕੀਜੈ ਹੇ ॥੫॥
माणसाने केलेली कृत्ये पुढच्या जगात तुमच्याकडे येतील, आता तो शेवटी काय करू शकतो?॥५॥
ਜੋ ਸਚਿ ਲਾਗੇ ਤਿਨ ਸਾਚੀ ਸੋਇ ॥
जे सत्यात लीन होतात त्यांनाच खरे सौंदर्य असते
ਦੂਜੈ ਲਾਗੇ ਮਨਮੁਖਿ ਰੋਇ ॥
द्वैतात मग्न असलेले मनाला भिडणारे प्राणी रडतात
ਦੁਹਾ ਸਿਰਿਆ ਕਾ ਖਸਮੁ ਹੈ ਆਪੇ ਆਪੇ ਗੁਣ ਮਹਿ ਭੀਜੈ ਹੇ ॥੬॥
तो जगाचा आणि परलोकाचा स्वामी आहे आणि तो स्वतः सद्गुणांनी प्रसन्न आहे. ॥६॥
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਜਨੁ ਸੋਹੈ ॥
गुरुंच्या शब्दांमधून माणूस नेहमीच सुंदर दिसतो
ਨਾਮ ਰਸਾਇਣਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਮੋਹੈ ॥
नामाचे अमृत पिल्याने मन मोहित होते
ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਮੈਲੁ ਪਤੰਗੁ ਨ ਲਾਗੈ ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਭੀਜੈ ਹੇ ॥੭॥
मग आसक्ती आणि भ्रमाची घाण मला अजिबात चिकटत नाही आणि गुरुच्या सल्ल्यानुसार मन हरीच्या नावाने भिजते. ॥७॥
ਸਭਨਾ ਵਿਚਿ ਵਰਤੈ ਇਕੁ ਸੋਈ ॥
सर्व प्राण्यांमध्ये एकच देव व्यापलेला आहे आणि
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਰਗਟੁ ਹੋਈ ॥
गुरुच्या कृपेने तो प्रकट होतो
ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਨਾਇ ਸਾਚੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਜੈ ਹੇ ॥੮॥
अभिमानाचा नाश करून मनुष्याला शाश्वत आनंद मिळतो आणि सत्यनामात लीन राहून तो नामाचे अमृत पितो. ॥ ८॥
ਕਿਲਬਿਖ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥
सर्व पापे आणि दुःखे फक्त देवच दूर करू शकतो
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਿਆ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਾ ॥
गुरुमुखीने शब्दांचे चिंतन करून त्याची पूजा केली आहे
ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਨੁ ਮਨੁ ਭੀਜੈ ਹੇ ॥੯॥
तो स्वतः सर्वकाही करत असतो आणि नामस्मरणाने गुरुमुखीचे शरीर आणि मन भिजते. ॥ ९॥
ਮਾਇਆ ਅਗਨਿ ਜਲੈ ਸੰਸਾਰੇ ॥
मायेची आग संपूर्ण जगात जळत आहे
ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਵਾਰੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੇ ॥
पण गुरु शब्दावर चिंतन करून हे दूर करतात
ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰਮਤੀ ਨਾਮੁ ਲੀਜੈ ਹੇ ॥੧੦॥
ज्याने गुरुंच्या शिकवणीनुसार नामस्मरण केले आहे, त्याच्या मनाला शांती मिळाली आहे आणि त्याला शाश्वत आनंद मिळाला आहे.॥१०॥
ਇੰਦ੍ਰ ਇੰਦ੍ਰਾਸਣਿ ਬੈਠੇ ਜਮ ਕਾ ਭਉ ਪਾਵਹਿ ॥
त्याच्या सिंहासनावर बसलेल्या स्वर्गाचा राजा इंद्रालाही यमाची भीती वाटते.
ਜਮੁ ਨ ਛੋਡੈ ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਮਾਵਹਿ ॥
जरी कोणी अनेक धार्मिक कृत्ये केली तरी यम त्याला सोडत नाही
ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੈ ਤਾ ਮੁਕਤਿ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਸਨਾ ਪੀਜੈ ਹੇ ॥੧੧॥
सतीगुरुंना भेटल्यावरच आत्मा मुक्ती प्राप्त करतो आणि आत्मा हरिनामाचा अमृत पितो. ॥ ११ ॥
ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਤਰਿ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥
मनाने प्रेरित असलेल्या व्यक्तीच्या मनात भक्ती निर्माण होत नाही
ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਸਾਂਤਿ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥
गुरुभक्तीमुळे शांती आणि आनंद निर्माण होतो
ਪਵਿਤ੍ਰ ਪਾਵਨ ਸਦਾ ਹੈ ਬਾਣੀ ਗੁਰਮਤਿ ਅੰਤਰੁ ਭੀਜੈ ਹੇ ॥੧੨॥
शब्द नेहमीच शुद्ध आणि पवित्र असतात आणि हृदय गुरुंच्या शिकवणीत भिजते.॥१२॥
ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਵੀਚਾਰੀ ॥
ब्रह्मा विष्णू महेश हे देखील मायेच्या तीन गुणांमध्ये बद्ध आहेत आणि
ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਬਧਕ ਮੁਕਤਿ ਨਿਰਾਰੀ ॥
तीन गुणांमध्ये मुक्तता अद्वितीय आहे. त्यांच्यामध्ये मुक्तता अद्वितीय आहे