Page 1047
ਆਪਹੁ ਹੋਆ ਨਾ ਕਿਛੁ ਹੋਸੀ ॥
काहीही स्वतःहून घडले नाही आणि (भविष्यात) काहीही होणार नाही.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਪਤਿ ਪਾਈ ਹੇ ॥੧੬॥੩॥
हे नानक! केवळ प्रभूच्या नावाचे ध्यान केल्यानेच महानता प्राप्त होऊ शकते आणि खऱ्या दाराशी आदर मिळतो. ॥ १६॥ ३॥
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥
मारु महाला ३ ॥
ਜੋ ਆਇਆ ਸੋ ਸਭੁ ਕੋ ਜਾਸੀ ॥
जो कोणी आला आहे, सर्वांनाच शेवटी हे जग सोडून जावे लागेल."
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਬਾਧਾ ਜਮ ਫਾਸੀ ॥
(मृत्यू अटळ आहे) द्वैतामुळे आत्मा यमाच्या फासात अडकलेला राहतो.
ਸਤਿਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸੇ ਜਨ ਉਬਰੇ ਸਾਚੇ ਸਾਚਿ ਸਮਾਈ ਹੇ ॥੧॥
ज्यांना सद्गुरुंनी संरक्षण दिले आहे ते मुक्त झाले आहेत आणि परम सत्यात विलीन झाले आहेत. ॥१॥
ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ॥
देव स्वतः सजीव प्राणी निर्माण करतो आणि त्यांची काळजी घेतो.
ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋਈ ਜਨੁ ਲੇਖੈ ॥
ज्या व्यक्तीवर तो आपले आशीर्वाद देतो तो समृद्ध होतो.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਤਿਸੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁ ਕਮਾਈ ਹੇ ॥੨॥
गुरुमुख ज्ञानाद्वारे सर्वकाही समजतो, परंतु अज्ञानी व्यक्ती आंधळेपणाने वागतो. ॥ २॥
ਮਨਮੁਖ ਸਹਸਾ ਬੂਝ ਨ ਪਾਈ ॥
मनाचे मन संशयात राहते आणि त्याला कोणतेही ज्ञान मिळत नाही."
ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਜਨਮੁ ਗਵਾਈ ॥
म्हणूनच तो पुन्हा पुन्हा जन्म घेतो आणि आपले जीवन वाया घालवतो.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਹਜੇ ਸਾਚਿ ਸਮਾਈ ਹੇ ॥੩॥
गुरुमुख, जो प्रभूच्या नावात लीन होतो, तो आनंद प्राप्त करतो आणि सहजपणे सत्यात विलीन होतो. ॥३॥
ਧੰਧੈ ਧਾਵਤ ਮਨੁ ਭਇਆ ਮਨੂਰਾ ॥
जगाच्या व्यवहारात धावणारे मन लोखंडासारखे बनते."
ਫਿਰਿ ਹੋਵੈ ਕੰਚਨੁ ਭੇਟੈ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ॥
पण जर एखाद्याला परिपूर्ण गुरु भेटला तर ते पुन्हा सोने बनते.
ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਲਏ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਪੂਰੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਈ ਹੇ ॥੪॥
जेव्हा परमात्मा स्वतः आत्म्याला क्षमा करतो तेव्हाच तो आनंद प्राप्त करतो आणि वचनाद्वारे त्याच्याशी एकरूप होतो.॥४॥
ਦੁਰਮਤਿ ਝੂਠੀ ਬੁਰੀ ਬੁਰਿਆਰਿ ॥
चुकीची बुद्धी असलेली स्त्री खोटी आणि दुष्ट असते आणि ती वाईटातच रमलेली असते.
ਅਉਗਣਿਆਰੀ ਅਉਗਣਿਆਰਿ ॥
ती तिचे जीवन दुर्गुणांमध्ये आणि कोणत्याही सद्गुणांशिवाय जगते.
ਕਚੀ ਮਤਿ ਫੀਕਾ ਮੁਖਿ ਬੋਲੈ ਦੁਰਮਤਿ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਈ ਹੇ ॥੫॥
तिची बुद्धी कमकुवत आहे आणि ती फक्त मंद शब्द बोलते. म्हणून, कमकुवत बुद्धी असलेल्या स्त्रीला नामप्राप्ती होत नाही. ॥५॥
ਅਉਗਣਿਆਰੀ ਕੰਤ ਨ ਭਾਵੈ ॥
गुण नसलेली स्त्री तिच्या पतीला आवडत नाही.
ਮਨ ਕੀ ਜੂਠੀ ਜੂਠੁ ਕਮਾਵੈ ॥
ती फक्त मनाची अशुद्ध, अपवित्र कृत्ये करते.
ਪਿਰ ਕਾ ਸਾਉ ਨ ਜਾਣੈ ਮੂਰਖਿ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਬੂਝ ਨ ਪਾਈ ਹੇ ॥੬॥
अशा मूर्ख स्त्रीला तिच्या पती आणि प्रभू यांच्याशी एकरूप होण्याचा आनंद माहित नाही आणि गुरुशिवाय तिला ज्ञान मिळू शकत नाही. ॥ ६॥
ਦੁਰਮਤਿ ਖੋਟੀ ਖੋਟੁ ਕਮਾਵੈ ॥
खोटे मन असलेली स्त्री खोटी असते आणि ती फक्त कपटी वर्तन स्वीकारते."
ਸੀਗਾਰੁ ਕਰੇ ਪਿਰ ਖਸਮ ਨ ਭਾਵੈ ॥
ती खोटा मेकअप करते, म्हणून तिच्या नवऱ्याला ती आवडत नाही.
ਗੁਣਵੰਤੀ ਸਦਾ ਪਿਰੁ ਰਾਵੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ਹੇ ॥੭॥
पण एक सद्गुणी स्त्री नेहमीच तिच्या पतीचा, प्रभूचा सहवास अनुभवते आणि सद्गुरुंनीच तिला प्रभूशी जोडले आहे. ॥ ७॥
ਆਪੇ ਹੁਕਮੁ ਕਰੇ ਸਭੁ ਵੇਖੈ ॥
देव स्वतः आज्ञा देतो आणि सर्वकाही पाहतो.
ਇਕਨਾ ਬਖਸਿ ਲਏ ਧੁਰਿ ਲੇਖੈ ॥
तो एखाद्याला त्याच्या कर्मानुसार क्षमा करतो.
ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ਹੇ ॥੮॥
जे लोक सदैव हरीच्या नावात तल्लीन असतात त्यांनी सत्य प्राप्त केले आहे आणि स्वतःला त्याच्याशी एकरूप केले आहे. ॥८॥
ਹਉਮੈ ਧਾਤੁ ਮੋਹ ਰਸਿ ਲਾਈ ॥
माया प्राण्यांना अहंकार आणि आसक्ती यांच्या चवीमध्ये रमवते.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਿਵ ਸਾਚੀ ਸਹਜਿ ਸਮਾਈ ॥
परंतु गुरुमुख देवाचे ध्यान करून सहज अवस्थेत तल्लीन राहतो.
ਆਪੇ ਮੇਲੈ ਆਪੇ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਬੂਝ ਨ ਪਾਈ ਹੇ ॥੯॥
देव स्वतः जीवांना एकत्र करतो, तो स्वतः त्यांना निर्माण करतो आणि त्यांची काळजी घेतो, परंतु सद्गुरुशिवाय कोणालाही या रहस्याचे ज्ञान मिळाले नाही. ॥९॥
ਇਕਿ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ਸਦਾ ਜਨ ਜਾਗੇ ॥
ब्रह्म या शब्दाचा विचार करताना माणूस नेहमीच सतर्क असतो.
ਇਕਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਸੋਇ ਰਹੇ ਅਭਾਗੇ ॥
पण काही दुर्दैवी व्यक्ती आसक्ती आणि भ्रमात झोपलेली असते.
ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਆਪੇ ਹੋਰੁ ਕਰਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਈ ਹੇ ॥੧੦॥
एकमेव सत्य म्हणजे देव स्वतः गोष्टी घडवून आणतो आणि दुसरे कोणीही काहीही करू शकत नाही. ॥ १०॥
ਕਾਲੁ ਮਾਰਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੇ ॥
जो गुरुच्या शब्दांनी मृत्यूला मारतो आणि दूर करतो."
ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਰਖੈ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥
तो देवाचे नाव हृदयात ठेवतो.
ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਈ ਹੇ ॥੧੧॥
सद्गुरुंची सेवा करून, त्याला परम आनंद प्राप्त होतो आणि तो देवाच्या नावात तल्लीन राहतो.॥ १ १॥
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਫਿਰੈ ਦੇਵਾਨੀ ॥
आत्मा आणि स्त्री द्वैतात वेडेपणाने भटकत असतात आणि
ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਦੁਖ ਮਾਹਿ ਸਮਾਨੀ ॥
ती आसक्ती आणि भ्रमाच्या दु:खात अडकलेली राहते.
ਬਹੁਤੇ ਭੇਖ ਕਰੈ ਨਹ ਪਾਏ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਈ ਹੇ ॥੧੨॥
अनेक वेष धारण करून सत्य प्राप्त होऊ शकत नाही आणि खऱ्या गुरूशिवाय परम आनंद प्राप्त होऊ शकत नाही. ॥१२॥
ਕਿਸ ਨੋ ਕਹੀਐ ਜਾ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥
जेव्हा देव स्वतः सर्वकाही घडवून आणतो तेव्हा कोणाला दोष द्यायचा?
ਜਿਤੁ ਭਾਵੈ ਤਿਤੁ ਰਾਹਿ ਚਲਾਏ ॥
तो त्याच्या इच्छेनुसार प्राण्यांना मार्गावर नेतो.
ਆਪੇ ਮਿਹਰਵਾਨੁ ਸੁਖਦਾਤਾ ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਚਲਾਈ ਹੇ ॥੧੩॥
तो स्वतः दयाळू आहे आणि आनंद देतो, आणि तो त्याच्या इच्छेनुसार प्राण्यांना मार्गदर्शन करतो. ॥ १३॥
ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਭੁਗਤਾ ॥
तो परमेश्वरच करतो आणि आनंद घेतो आणि
ਆਪੇ ਸੰਜਮੁ ਆਪੇ ਜੁਗਤਾ ॥
तो स्वतः संयम आणि ज्ञानी देखील आहे.
ਆਪੇ ਨਿਰਮਲੁ ਮਿਹਰਵਾਨੁ ਮਧੁਸੂਦਨੁ ਜਿਸ ਦਾ ਹੁਕਮੁ ਨ ਮੇਟਿਆ ਜਾਈ ਹੇ ॥੧੪॥
तो मधुसूदन स्वतः पवित्र आणि दयाळू आहे, ज्याची आज्ञा रद्द करता येत नाही. ॥१४॥
ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਜਿਨੀ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ॥
ज्यांना देवाची जाणीव होते ते भाग्यवान असतात.