GUJARATI PAGE 147

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਨੀਸਾਣਿ ਠਾਕ ਨ ਪਾਈਐ ॥
sachai sabad neesaan thaak na paa-ee-ai.
We face no obstacle to realize God when we are blessed with the Divine word.
સાચા શબ્દરૂપી રાહદારીથી પ્રભુ થી મેળાપના માર્ગમાં કોઈ અવરોધ નથી પડતો

ਸਚੁ ਸੁਣਿ ਬੁਝਿ ਵਖਾਣਿ ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਈਐ ॥੧੮॥
sach sun bujh vakhaan mahal bulaa-ee-ai. ||18||
We realize God, only when we listen, understand and live a truthful life, we are invited to His presence.
પ્રભુનું નામ સાંભળીને, સમજીને તથા યાદ કરીને પ્રભુના મહેલ થી બોલાવો આવે છે ।।૧૮।।

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mehlaa 1.
Shalok, by the First Guru:
શ્લોક મહેલ૧।।

ਪਹਿਰਾ ਅਗਨਿ ਹਿਵੈ ਘਰੁ ਬਾਧਾ ਭੋਜਨੁ ਸਾਰੁ ਕਰਾਈ ॥
pahiraa agan hivai ghar baaDhaa bhojan saar karaa-ee.
(If I had so much power), that I could wear the clothes of fire, or make my house in snow, and could make steel as my food, (God is still greater).
જો હું અગ્નિ પણ પહેરી લઉં, અથવા બરફમાં ઘર બનાવી લઉં, લોઢાને ભોજન બનાવી લઉં

ਸਗਲੇ ਦੂਖ ਪਾਣੀ ਕਰਿ ਪੀਵਾ ਧਰਤੀ ਹਾਕ ਚਲਾਈ ॥
saglay dookh paanee kar peevaa Dhartee haak chalaa-ee.
And I could easily tolerate all kind of sorrows and pains, and even make everyone on earth obey me.
જો હું બધા દુઃખ ખુબ જ સહેલાઈથી ઉપાડી શકું, આખી ધરતી ને પોતાના આદેશમાં ચલાવી શકું

ਧਰਿ ਤਾਰਾਜੀ ਅੰਬਰੁ ਤੋਲੀ ਪਿਛੈ ਟੰਕੁ ਚੜਾਈ ॥
Dhar taaraajee ambar tolee pichhai tank charhaa-ee.
And if I were to place the entire sky upon a scale and balance it with a single copper coin,
જો હું આખા આકાશને ત્રાજવા પર રાખીને અને બીજા છાબમાં ચાર કિલોનું બાટ રાખીને તોલી શકું

ਏਵਡੁ ਵਧਾ ਮਾਵਾ ਨਾਹੀ ਸਭਸੈ ਨਥਿ ਚਲਾਈ ॥
ayvad vaDhaa maavaa naahee sabhsai nath chalaa-ee.
and if I were to become so big that I could not be contained, and if I were to control and lead all;
જો હું પોતાના શરીર ને એટલું વધારી શકું કે ક્યાંય સમાય જ ન શકું બધા જીવોને નાથ નાખીને ચલાવું

ਏਤਾ ਤਾਣੁ ਹੋਵੈ ਮਨ ਅੰਦਰਿ ਕਰੀ ਭਿ ਆਖਿ ਕਰਾਈ ॥
aytaa taan hovai man andar karee bhe aakh karaa-ee.
If I were to possess so much power within my mind that I could do and get done whatever I wish.
જો મારા મન માં એટલું બળ આવી જાય કે જે ગમે એ કરું અને કહિને બીજા પાસે કરાવું તો પણ આ બધું તુચ્છ છે

ਜੇਵਡੁ ਸਾਹਿਬੁ ਤੇਵਡ ਦਾਤੀ ਦੇ ਦੇ ਕਰੇ ਰਜਾਈ ॥
jayvad saahib tayvad daatee day day karay rajaa-ee,
As Great as our Master is, so great are His gifts. Even if He gives me more of these gifts or powers, yet this would all be in vain.
પતિ પ્રભુ જેટલા મોટા પોતે છે તેટલી જ મોટી તેની બક્ષિસ છે. જો મંજુરીનો માલિક સાંઈ વધારે અનંત છે. શક્તિઓનું દાન મને દઈ દે તો પણ આ તુચ્છ છે.

ਨਾਨਕ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਉਪਰਿ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਵਡਿਆਈ ॥੧॥
naanak nadar karay jis upar sach naam vadi-aa-ee. ||1||
O’ Nanak, he who comes under His grace, receives the everlasting glory through His Name (which is the greatest gift compared to all the power of).
વાસ્તવિક વાત હે નાનક! આ છે કે તે જે મનુષ્ય પર મહેરની નજર કરે છે, તેને પોતાના ઉચ્ચા નામ દ્વારા માન સન્માન આપે છે ।।૧।।

ਮਃ ੨ ॥
mehlaa 2.
Shalok, by the Second Guru:
મહેલ ૨।।

ਆਖਣੁ ਆਖਿ ਨ ਰਜਿਆ ਸੁਨਣਿ ਨ ਰਜੇ ਕੰਨ ॥
aakhan aakh na raji-aa sunan na rajay kann.
Oneis never satisfied, even if one keeps talking endlessly, and one never gets tired of listening to slander.
મોં બોલી બોલીને તૃપ્ત નથી થતું, કાન વાતો સાંભળીને તૃપ્ત થતા નથી

ਅਖੀ ਦੇਖਿ ਨ ਰਜੀਆ ਗੁਣ ਗਾਹਕ ਇਕ ਵੰਨ ॥
akhee daykh na rajee-aa gun gaahak ik vann.
The eyes are never satisfied (no matter how much beauty they see).Yes, this is the one property of all our senses, that these are never satisfied.
આંખ રંગ-રૂપ જોઈ જોઈને તૃપ્ત નથી થતી આ બધી ઇન્દ્રિયો એક-એક પ્રકારના ગુણો ના ગ્રાહક છે પોત પોતાના રસો ની ગ્રાહકીમાં તૃપ્ત થતા નથી

ਭੁਖਿਆ ਭੁਖ ਨ ਉਤਰੈ ਗਲੀ ਭੁਖ ਨ ਜਾਇ ॥
bhukhi-aa bhukh na utrai galee bhukh na jaa-ay.
The hunger (desire for worldly wealth) of the hungry is never appeased; by mere words.
રસોની હેઠળ આવેલી આ ઇન્દ્રિયોનો ચસ્કો જતો નથી. સમજાવવાથી પણ ભૂખ મટી સકતી નથી

ਨਾਨਕ ਭੁਖਾ ਤਾ ਰਜੈ ਜਾ ਗੁਣ ਕਹਿ ਗੁਣੀ ਸਮਾਇ ॥੨॥
naanak bhukhaa taa rajai jaa gun kahi gunee samaa-ay. ||2||
O’ Nanak,one’s craving for worldly desires is satisfied only when one merges with the Virtuous God by singing His praises.
હે નાનક! તૃષ્ણાનો મારેલો મનુષ્ય ત્યારેજ તૃપ્ત થઈ શકે છે, જો ગુણો ના માલિક પરમાત્માના ગુણ ઉચ્ચારીને તેમાં લિન થઈ જાય ।।૨।।

ਪਉੜੀ ॥
pa-orhee.
Pauree:
પગથિયું ।।

ਵਿਣੁ ਸਚੇ ਸਭੁ ਕੂੜੁ ਕੂੜੁ ਕਮਾਈਐ ॥
vin sachay sabh koorh koorh kamaa-ee-ai.
Without the True One, all are false, and all practice falsehood.
જો પ્રભુનું નામ ભુલાવી દો, તો બાકી બધું અસત્ય જ કમાય છે

ਵਿਣੁ ਸਚੇ ਕੂੜਿਆਰੁ ਬੰਨਿ ਚਲਾਈਐ ॥
vin sachay koorhi-aar bann chalaa-ee-ai.
Without the True One, the false one is dragged in the bonds of Maya.
આ અસત્ય માં એટલા ખેંચાય જાય છે કે પ્રભુનું નામ ભુલાવેલા અસત્યના વેપારીને માયા ના બંધન પકડીને ભટકતા ફરે છે

ਵਿਣੁ ਸਚੇ ਤਨੁ ਛਾਰੁ ਛਾਰੁ ਰਲਾਈਐ ॥
vin sachay tan chhaar chhaar ralaa-ee-ai.
Without the True One, the body is just dust, and it mingles again with dust.
પ્રભુનું નામ ભુલાવેલાનું નકામું શરીર માટી માં જ મળે છે

ਵਿਣੁ ਸਚੇ ਸਭ ਭੁਖ ਜਿ ਪੈਝੈ ਖਾਈਐ ॥
vin sachay sabh bhukh je paijhai khaa-ee-ai.
Without the True One, all food and clothes are unsatisfying and increase one’s desires for worldly wealth.
પ્રભુનું નામ ભુલાવેલા જે કાંઈ પણ ખાઈ પહેરે છે તે પરંતુ વધુ તૃષ્ણા ને વધારે છે

ਵਿਣੁ ਸਚੇ ਦਰਬਾਰੁ ਕੂੜਿ ਨ ਪਾਈਐ ॥
vin sachay darbaar koorh na paa-ee-ai.
Without meditating on God’s Name, all other efforts are false, and one cannot obtain to His court through them.
પ્રભુ નું નામ ભુલાવીને અસત્યમાં લાગવાથી પ્રભુનો દરબાર પ્રાપ્ત થતો નથી

ਕੂੜੈ ਲਾਲਚਿ ਲਗਿ ਮਹਲੁ ਖੁਆਈਐ ॥
koorhai laalach lag mahal khu-aa-ee-ai.
Being attached to false greed, the opportunity to realize God is lost.
અસત્ય લાલચમાં ફસાઈને પ્રભુ નો ઓટલો ખોઈ બેસે છે

ਸਭੁ ਜਗੁ ਠਗਿਓ ਠਗਿ ਆਈਐ ਜਾਈਐ ॥
sabh jag thagi-o thag aa-ee-ai jaa-ee-ai.
The entire world is deceived (of its opportunity to be united with God) by the deception, and remains in the cycle of birth and death.
અને આવી રીતે આ જગત જન્મ મરણના ચક્ર માં પડેલુ છે

ਤਨ ਮਹਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਿ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਈਐ ॥੧੯॥
tan meh tarisnaa ag sabad bujhaa-ee-ai. ||19||
Within the body is the fire of desire; it can be quenched only through the Guru’s word.
મનુષ્યના શરીર માં આ જે તૃષ્ણા ની અગ્નિ લાગેલી છે, તે માત્ર ગુરુના શબ્દ દ્વારા જ ઓલવાઈ શકે છે ।।૧૯।।

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mehlaa 1.
Shalok, by the First Guru:
શ્લોક મહેલ ૧।।

ਨਾਨਕ ਗੁਰੁ ਸੰਤੋਖੁ ਰੁਖੁ ਧਰਮੁ ਫੁਲੁ ਫਲ ਗਿਆਨੁ ॥
naanak gur santokh rukh Dharam ful fal gi-aan.
O’ Nanak, the Guru is like a tree of contentment which yields the flower of righteous conduct, and fruits of divine knowledge.
હે નાનક! સંપૂર્ણ સંતોષ સ્વરૂપ ગુરુ જાણે એક વૃક્ષ છે જેને ધર્મ રૂપી ફળ લાગે છે અનેરૂપી ફળ લાગે છે

ਰਸਿ ਰਸਿਆ ਹਰਿਆ ਸਦਾ ਪਕੈ ਕਰਮਿ ਧਿਆਨਿ ॥
ras rasi-aa hari-aa sadaa pakai karam Dhi-aan.
It always remains green and full of juice (of God’s love). The fruit ripens through virtuous deeds and meditation.
પ્રેમ જળથી ભરેલું આ વૃક્ષ હંમેશા લીલું રહે છે. પરમાત્માની બક્ષિસ થી પ્રભુ ચરણોમાં જોડવાથી આ જ્ઞાન ફળ પાકે છે

ਪਤਿ ਕੇ ਸਾਦ ਖਾਦਾ ਲਹੈ ਦਾਨਾ ਕੈ ਸਿਰਿ ਦਾਨੁ ॥੧॥
pat kay saad khaadaa lahai daanaa kai sir daan. ||1|l
The person who, eats the fruit (follows the Guru’s teaching), enjoys the bliss of union with God. This is the most sublime gift from God.
આ જ્ઞાન ફળ ને ખાવા વાળો મનુષ્ય પ્રભુ-મેળાપ નો આનંદ મેળવે છે, મનુષ્ય માટે પ્રભુ ના ઓટલાની આ બધાથી મોટી બક્ષિસ છે ।।૧।।

ਮਃ ੧ ॥
mehlaa 1.
Shalok, by the First Guru:
મહેલ ૧।।

ਸੁਇਨੇ ਕਾ ਬਿਰਖੁ ਪਤ ਪਰਵਾਲਾ ਫੁਲ ਜਵੇਹਰ ਲਾਲ ॥
su-inay kaa birakh pat parvaalaa ful javayhar laal.
The Guru is like a tree of gold, with leaves and flowers as precious as coral, jewels and rubies.
ગુરુ જાણે સોનાનું વૃક્ષ છે ગુરુના શ્રેષ્ઠ વચન તેના પાન છે

ਤਿਤੁ ਫਲ ਰਤਨ ਲਗਹਿ ਮੁਖਿ ਭਾਖਿਤ ਹਿਰਦੈ ਰਿਦੈ ਨਿਹਾਲੁ ॥
tit fal ratan lageh mukh bhaakhit hirdai ridai nihaal.
It bears the fruits (the Guru’s sublime words) as precious as jewels. The Guru’s heart always remain delighted.
તે ગુરુ વૃક્ષ ને, મોં થી ઉચ્ચારેલા શ્રેષ્ઠ વચન રૂપી ફળ લાગે છે, ગુરુ પોતાના હદય માં હંમેશા ખીલેલું રહે છે

ਨਾਨਕ ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਮੁਖਿ ਮਸਤਕਿ ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੈ ਲੇਖੁ ॥
naanak karam hovai mukh mastak likhi-aa hovai laykh.
O’ Nanak, only the person on whom is God’s grace and in whose destiny it is so ordained,
હે નાનક! જે મનુષ્ય પર પ્રભુની કૃપા હોય, જેના મોં માથા પર ભાગ્ય હોય

ਅਠਿਸਠਿ ਤੀਰਥ ਗੁਰ ਕੀ ਚਰਣੀ ਪੂਜੈ ਸਦਾ ਵਿਸੇਖੁ ॥
athisath tirath gur kee charnee poojai sadaa visaykh.
That person humbly serves the Guru (follows the Guru’s teaching), which is holier than all the sixty eight holy places of pilgrimage.
તે ગુરુના ચરણોમાં લાગીને ગુરુના ચરણોને અડસઠ તીર્થો થી પણ વિશેષ જાણી ને ગુરુના ચરણોને પૂજે છે

ਹੰਸੁ ਹੇਤੁ ਲੋਭੁ ਕੋਪੁ ਚਾਰੇ ਨਦੀਆ ਅਗਿ ॥
hans hayt lobh kop chaaray nadee-aa ag.
Cruelty, material attachment, greed and anger are like the four rivers of fire.
નિર્દયતા, મોહ, લોભ અને ક્રોધ-આ ચાર અગ્નિની નદીઓ જગતમાં ચાલી રહી છે

ਪਵਹਿ ਦਝਹਿ ਨਾਨਕਾ ਤਰੀਐ ਕਰਮੀ ਲਗਿ ॥੨॥
paveh dajheh naankaa taree-ai karmee lag. ||2||
Those who fall into these are burned. O’ Nanak, only by God’s grace and humbly following the Guru’s teaching, we can swim across these rivers.
જે જે મનુષ્ય આ નદીઓમાં ફસાઈને સળગતા રહે છે. હે નાનક! પ્રભુની કૃપા થી ગુરુના ચરણ લાગીને આ નદીઓ થી પાર થવાનું હોય છે

ਪਉੜੀ ॥
pa-orhee.
Pauree:
પગથિયું।।

ਜੀਵਦਿਆ ਮਰੁ ਮਾਰਿ ਨ ਪਛੋਤਾਈਐ ॥
jeevdi-aa mar maar na pachhotaa-ee-ai.
(O’ my friend), overcome these evil impulses and your ego while still alive, so that you may not have to regret in the end.
હે મનુષ્ય આ તૃષ્ણાને મારીને જીવતો જ મર તેથી અંત માં પછતાવું ન પડે

ਝੂਠਾ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੁ ਕਿਨਿ ਸਮਝਾਈਐ ॥
jhoothaa ih sansaar kin samjaa-ee-ai.
This world is false (short-lived), but only a few understand this.
કોઈ દુર્લભને જ સમજ આવે છે કે આ સંસાર અસત્ય છે.

ਸਚਿ ਨ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ਧੰਧੈ ਧਾਈਐ ॥
sach na Dharay pi-aar DhanDhai Dhaa-ee-ai.
People do not enshrine love for God; they chase after worldly affairs instead.
સામાન્ય રીતે જીવ તૃષ્ણાની હેઠળ રહીને જગતના ધંધામાં ભટકતો ફરે છે અને સત્ય સાથે પ્રેમ નાખતો નથી

ਕਾਲੁ ਬੁਰਾ ਖੈ ਕਾਲੁ ਸਿਰਿ ਦੁਨੀਆਈਐ ॥
kaal buraa khai kaal sir dunee-aa-ee-ai.
The vicious demon of death, who destroys the world, is always hovering over people’s head.
આ વાત યાદ રાખતો નથી કે ખરાબ કાળ, નાશ કરવાવાળો કાળ દુનિયાના માથા પર દરેક સમય ઉભો છે

ਹੁਕਮੀ ਸਿਰਿ ਜੰਦਾਰੁ ਮਾਰੇ ਦਾਈਐ ॥
hukmee sir jandaar maaray daa-ee-ai.
According to the divine command, whenever he gets the opportunity, the cruel demon of death strikes everybody.
આ યમ પ્રભુ ના હુકમ માં દરેકના માથા પર હાજર છે અને દાવ લગાડીને મારે છે

ਆਪੇ ਦੇਇ ਪਿਆਰੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈਐ ॥
aapay day-ay pi-aar man vasaa-ee-ai.
However, if we enshrine God in our mind, then on His own, He blesses us with His love.
જીવનો પણ શું વશ? પ્રભુ પોતે જ પોતાનો પ્રેમ આપે છે અને જીવન મનમાં પોતાની જાત વસાવે છે

ਮੁਹਤੁ ਨ ਚਸਾ ਵਿਲੰਮੁ ਭਰੀਐ ਪਾਈਐ ॥
muhat na chasaa vilamm bharee-ai paa-ee-ai.
Not a moment or an instant’s delay is permitted, when one’s cup of life is full.
જ્યારે શ્વાસ પુરાછે, ક્ષણ માત્ર પણ અહીં ઢીલ આપી સકાતી નથી

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਬੁਝਿ ਸਚਿ ਸਮਾਈਐ ॥੨੦॥
gur parsaadee bujh sach samaa-ee-ai. ||20||
By Guru’s Grace, one comes to know this fact and merges into Him.
આ વાત સદગુરુ ની કૃપા થી કોઈ દુર્લભ જ સમજીને સત્ય થી જોડાય છે ।।૨૦।।

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mehlaa 1.
Shalok, by the First Guru:
શ્લોક મહેલ ૧।।

ਤੁਮੀ ਤੁਮਾ ਵਿਸੁ ਅਕੁ ਧਤੂਰਾ ਨਿਮੁ ਫਲੁ ॥
tumee tumaa vis ak Dhatooraa nim fal.
Bitter melon, swallow-wort, thorn-apple and neem fruit (bitterness),
કડવું ચીભડું, ઝેર, આંકડો, ધતુરો, લીમડા રૂપ ફળ વસે છે

ਮਨਿ ਮੁਖਿ ਵਸਹਿ ਤਿਸੁ ਜਿਸੁ ਤੂੰ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਹੀ ॥
man mukh vaseh tis jis tooN chit na aavhee.
O’ God, the one who, does not remember You, his mind is filled with bitterness and he speaks rudely.
હે પ્રભુ! જે મનુષ્ય ના મનમાં તું વસતો નથી, તેના મનમાં અને મોં માં

ਨਾਨਕ ਕਹੀਐ ਕਿਸੁ ਹੰਢਨਿ ਕਰਮਾ ਬਾਹਰੇ ॥੧॥
naanak kahee-ai kis handhan karmaa baahray. ||1||
O’ Nanak, except God, whom shall we tell about these unfortunate people who are wandering around aimlessly.
હે નાનક! આવા દુર્ભાગ્ય વાળા લોકો ભટકતા ફરે છે, પ્રભુ વગર બીજા કોના પાસે તેમની વ્યથા કહીએ? ।।૧।।

ਮਃ ੧ ॥
mehlaa 1.
Shalok by the First Guru:
મહેલ ૧।।

ਮਤਿ ਪੰਖੇਰੂ ਕਿਰਤੁ ਸਾਥਿ ਕਬ ਉਤਮ ਕਬ ਨੀਚ ॥
mat pankhayroo kirat saath kab utam kab neech.
The intellect (mind) is like a bird; on account of its past actions, it is sometimes high (meritorious), and sometimes low (evil).
મનુષ્યની બુદ્ધિ જાણે એક પક્ષી છે, તેના પાછલા કરેલા કર્મો ને કારણે બનેલો સ્વભાવ તેની સાથે છે, આ સ્વભાવ ને સાથે રહીને બુદ્ધિ ક્યારેક સારી છે કયારેક ખોટી.