GUJARATI PAGE 1366

ਐਸੇ ਮਰਨੇ ਜੋ ਮਰੈ ਬਹੁਰਿ ਨ ਮਰਨਾ ਹੋਇ ॥੨੯॥
વ્યક્તિએ એવી રીતે મૃત્યુ પામવું જોઈએ કે ફરીથી મૃત્યુ ન થાય, એટલે કે જન્મ-મરણમાંથી મુક્તિ મળે.|| ૨૬ ||

ਕਬੀਰ ਮਾਨਸ ਜਨਮੁ ਦੁਲੰਭੁ ਹੈ ਹੋਇ ਨ ਬਾਰੈ ਬਾਰ ॥
કબીરજી ઉપદેશ આપે છે કે મનુષ્ય જન્મ દુર્લભ છે, તે વારંવાર મળતો નથી.                                             

ਜਿਉ ਬਨ ਫਲ ਪਾਕੇ ਭੁਇ ਗਿਰਹਿ ਬਹੁਰਿ ਨ ਲਾਗਹਿ ਡਾਰ ॥੩੦॥
જેમ જંગલમાં ફળ પાકીને જમીન પર પડે છે, તેમ તે ડાળીને ફરી સ્પર્શતું નથી. || ૩૦ ||                    

ਕਬੀਰਾ ਤੁਹੀ ਕਬੀਰੁ ਤੂ ਤੇਰੋ ਨਾਉ ਕਬੀਰੁ ॥                                                                                                                       
કબીરજી ઉપદેશ આપે છે કે તમે કબીર છો, તમારું નામ કબીર છે (આત્મા-ઈશ્વર અવિભાજ્ય છે)

ਰਾਮ ਰਤਨੁ ਤਬ ਪਾਈਐ ਜਉ ਪਹਿਲੇ ਤਜਹਿ ਸਰੀਰੁ ॥੩੧॥
લૌકિક દેહ પ્રથમ મુક્ત થાય ત્યારે જ રામની પ્રાપ્તિ થાય છે.|| ૩૧ ||                                                        

ਕਬੀਰ ਝੰਖੁ ਨ ਝੰਖੀਐ ਤੁਮਰੋ ਕਹਿਓ ਨ ਹੋਇ ॥
કબીરજી ઉપદેશ આપે છે – વાહિયાત વાતો ન કરો, તમારા કહેવાથી કંઈ થઈ શકે નહીં.                 

ਕਰਮ ਕਰੀਮ ਜੁ ਕਰਿ ਰਹੇ ਮੇਟਿ ਨ ਸਾਕੈ ਕੋਇ ॥੩੨॥
કારણ કે ઈશ્વર જે કરે છે તેને કોઈ બદલી શકતું નથી. ||૩૨||                                                           

ਕਬੀਰ ਕਸਉਟੀ ਰਾਮ ਕੀ ਝੂਠਾ ਟਿਕੈ ਨ ਕੋਇ ॥
હે કબીર! રામની કસોટી પર કોઈ જુઠ્ઠો ટકી શકતો નથી (તેનું જૂઠ ખુલ્લું પડી જાય છે)

ਰਾਮ ਕਸਉਟੀ ਸੋ ਸਹੈ ਜੋ ਮਰਿ ਜੀਵਾ ਹੋਇ ॥੩੩॥
રામના માપદંડ પર જે નશ્વર છે તે જ સાચો સાબિત થાય છે.|| ૩૩ ||                                                

ਕਬੀਰ ਊਜਲ ਪਹਿਰਹਿ ਕਾਪਰੇ ਪਾਨ ਸੁਪਾਰੀ ਖਾਹਿ ॥
કબીર જી ઉપદેશ આપે છે કે, અલબત્ત સ્વચ્છ કપડાં પહેરવા જોઈએ, ભલે સોપારી ખાધી હોય,

ਏਕਸ ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਬਾਧੇ ਜਮ ਪੁਰਿ ਜਾਂਹਿ ॥੩੪॥
પરંતુ પરમાત્માનું નામ લીધા વિના તેને બાંધીને યમપુરીમાં લઈ જવામાં આવે છે || ૩૪ ||                        

ਕਬੀਰ ਬੇੜਾ ਜਰਜਰਾ ਫੂਟੇ ਛੇਂਕ ਹਜਾਰ ॥
હે કબીર! જીવનનો તરાપો જ્યારે ઘસાઈને જૂનો થઈ જાય છે ત્યારે તેમાં હજારો કાણાં પડી જાય છે.

ਹਰੂਏ ਹਰੂਏ ਤਿਰਿ ਗਏ ਡੂਬੇ ਜਿਨ ਸਿਰ ਭਾਰ ॥੩੫॥
સારા કાર્યો કરનારા પ્રકાશ (સારા માણસો) કિનારે તરીને આવે છે, પરંતુ જેમના માથા પર પાપોનો ભાર છે તેઓ ડૂબી જાય છે.|| ૩૫ ||

ਕਬੀਰ ਹਾਡ ਜਰੇ ਜਿਉ ਲਾਕਰੀ ਕੇਸ ਜਰੇ ਜਿਉ ਘਾਸੁ ॥
હે કબીર! માણસના હાડકાં લાકડાની જેમ બળે છે, અને માથાના વાળ ઘાસની જેમ બળે છે.

ਇਹੁ ਜਗੁ ਜਰਤਾ ਦੇਖਿ ਕੈ ਭਇਓ ਕਬੀਰੁ ਉਦਾਸੁ ॥੩੬॥
કબીરજી કહે છે કે લોકોને આ રીતે સળગતા જોઈને મન દુઃખી થઈ ગયું છે.|| ૩૬ ||

ਕਬੀਰ ਗਰਬੁ ਨ ਕੀਜੀਐ ਚਾਮ ਲਪੇਟੇ ਹਾਡ ॥
કબીરજી કહે છે – શરીરનું અભિમાન ન હોવું જોઈએ, તે માત્ર હાડકાં પર વીંટળાયેલી ચામડી છે.

ਹੈਵਰ ਊਪਰਿ ਛਤ੍ਰ ਤਰ ਤੇ ਫੁਨਿ ਧਰਨੀ ਗਾਡ ॥੩੭॥
જેઓ ઘોડા પર સવાર હતા અને એક છત્ર હેઠળ બેઠા હતા, તેઓ આખરે પૃથ્વીમાં દફનાવવામાં આવ્યા હતા.|| ૩૭ ||

ਕਬੀਰ ਗਰਬੁ ਨ ਕੀਜੀਐ ਊਚਾ ਦੇਖਿ ਅਵਾਸੁ ॥
કબીર જી ચેતવણી આપે છે કે ઉંચા ઘરને જોઈને અભિમાન ન કરવું જોઈએ, કારણ કે                                  

ਆਜੁ ਕਾਲ੍ਹ੍ਹਿ ਭੁਇ ਲੇਟਣਾ ਊਪਰਿ ਜਾਮੈ ਘਾਸੁ ॥੩੮॥
આજે કે કાલે તમારે જમીન પર સૂવું પડશે અને તેની ઉપર ઘાસ ઉગી જશે.|| ૩૮ ||                                                   

ਕਬੀਰ ਗਰਬੁ ਨ ਕੀਜੀਐ ਰੰਕੁ ਨ ਹਸੀਐ ਕੋਇ ॥
કબીર જી ચેતવણી આપે છે કે કોઈએ અમીર હોવાનો ગર્વ ન લેવો જોઈએ અને ન તો ગરીબોની મજાક ઉડાવવી જોઈએ.             

ਅਜਹੁ ਸੁ ਨਾਉ ਸਮੁੰਦ੍ਰ ਮਹਿ ਕਿਆ ਜਾਨਉ ਕਿਆ ਹੋਇ ॥੩੯॥
કારણ કે જીવન-વહાણ હજી વિશ્વ-સાગરમાં છે, શું ખબર એક ક્ષણમાં શું થઇ જાય ||૩૬||                                               

ਕਬੀਰ ਗਰਬੁ ਨ ਕੀਜੀਐ ਦੇਹੀ ਦੇਖਿ ਸੁਰੰਗ ॥
હે કબીર! સુંદર શરીર જોઈને અહંકાર ન કરવો જોઈએ.

ਆਜੁ ਕਾਲ੍ਹ੍ਹਿ ਤਜਿ ਜਾਹੁਗੇ ਜਿਉ ਕਾਂਚੁਰੀ ਭੁਯੰਗ ॥੪੦॥
આજે કે કાલે તેનો ત્યાગ કરવો પડશે, જેમ સાપ એની ત્વચા છોડે છે || ૪૦ ||

ਕਬੀਰ ਲੂਟਨਾ ਹੈ ਤ ਲੂਟਿ ਲੈ ਰਾਮ ਨਾਮ ਹੈ ਲੂਟਿ ॥
કબીરજી ઉપદેશ આપે છે – હે આત્મા! જો તમારે લૂંટવું હોય તો રામનું નામ લૂંટો, બને તેટલું લૂંટો (એટલે ​​કે પરમાત્માની પૂજા કરો)

ਫਿਰਿ ਪਾਛੈ ਪਛੁਤਾਹੁਗੇ ਪ੍ਰਾਨ ਜਾਹਿੰਗੇ ਛੂਟਿ ॥੪੧॥
જ્યારે તમે તમારું જીવન ગુમાવશો, ત્યારે તમને પાછળથી પસ્તાવો થશે.|| ૪૧ ||                                                                

ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਕੋਈ ਨ ਜਨਮਿਓ ਅਪਨੈ ਘਰਿ ਲਾਵੈ ਆਗਿ ॥     
હે કબીર! એવો કોઈ માનો દીકરો જનમ્યો નથી, જેણે પોતાના ઘર (અહમ)ને આગ લગાવી હોય અથવા

ਪਾਂਚਉ ਲਰਿਕਾ ਜਾਰਿ ਕੈ ਰਹੈ ਰਾਮ ਲਿਵ ਲਾਗਿ ॥੪੨॥
પછી પાંચ છોકરાઓ (એટલે ​​કે દુર્ગુણો) બાળીને પરમાત્માનું ધ્યાન કર્યું હોય || ૪૨ ||                          

ਕੋ ਹੈ ਲਰਿਕਾ ਬੇਚਈ ਲਰਿਕੀ ਬੇਚੈ ਕੋਇ ॥
શું કોઈ છે જે તેના છોકરાઓ (મોહ) અને છોકરાઓ (આશા આકાંક્ષા) વેચે છે?

ਸਾਝਾ ਕਰੈ ਕਬੀਰ ਸਿਉ ਹਰਿ ਸੰਗਿ ਬਨਜੁ ਕਰੇਇ ॥੪੩॥
જો એમ હોય, તો તે કબીર સાથે ભાગીદારી કરી શકે છે અને હરિ-ભજનનો વ્યવસાય કરી શકે છે || ૪૩ ||

ਕਬੀਰ ਇਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਮਤ ਸਹਸਾ ਰਹਿ ਜਾਇ ॥
કબીરજી કહે છે કે હે માણસ! આ અમારી ચેતવણી છે, જેથી શંકાને કોઈ અવકાશ ન રહે.                     

ਪਾਛੈ ਭੋਗ ਜੁ ਭੋਗਵੇ ਤਿਨ ਕੋ ਗੁੜੁ ਲੈ ਖਾਹਿ ॥੪੪॥
તમે ભૂતકાળમાં જે મોજ-મસ્તી કરતા હતા એનું હવે મહત્વ નથી, ગોળ પણ ખાઈ શકાતો નથી.|| ૪૪ ||                                  

ਕਬੀਰ ਮੈ ਜਾਨਿਓ ਪੜਿਬੋ ਭਲੋ ਪੜਿਬੇ ਸਿਉ ਭਲ ਜੋਗੁ ॥
કબીરજી કહે છે- (કાશીમાં બ્રાહ્મણોને વેદ અને શાસ્ત્રોનો અભ્યાસ કરતા જોઈને) પહેલા મેં વિદ્યાને સારું માન્યું હતું અને શીખ્યા પછી મેં યોગ-સાધનાને શ્રેષ્ઠ ગણી હતી. આખરે મને ભક્તિમાં સંપૂર્ણ નિષ્ઠા મળી.                                                                     

ਭਗਤਿ ਨ ਛਾਡਉ ਰਾਮ ਕੀ ਭਾਵੈ ਨਿੰਦਉ ਲੋਗੁ ॥੪੫॥
હવે લોકો મારી ગમે તેટલી ટીકા કરે, પણ હું રામની ભક્તિ નહીં છોડું|| ૪૫ ||               

ਕਬੀਰ ਲੋਗੁ ਕਿ ਨਿੰਦੈ ਬਪੁੜਾ ਜਿਹ ਮਨਿ ਨਾਹੀ ਗਿਆਨੁ ॥
હે કબીર! જેમના મનમાં જ્ઞાન નથી, એવા ગરીબોની નિંદાથી કોઈ ફરક પડતો નથી.                           

ਰਾਮ ਕਬੀਰਾ ਰਵਿ ਰਹੇ ਅਵਰ ਤਜੇ ਸਭ ਕਾਮ ॥੪੬॥
કારણ કે કબીર બીજા બધા કામ છોડીને પરમાત્માનું ભજન કરે છે || ૪૬ ||

ਕਬੀਰ ਪਰਦੇਸੀ ਕੈ ਘਾਘਰੈ ਚਹੁ ਦਿਸਿ ਲਾਗੀ ਆਗਿ ॥
હે કબીર! જીવ પરદેશીના જીવન રૂપી ઘાઘરામાં ચારે બાજુથી આગ લાગે છે.

ਖਿੰਥਾ ਜਲਿ ਕੋਇਲਾ ਭਈ ਤਾਗੇ ਆਂਚ ਨ ਲਾਗ ॥੪੭॥
દેહરૂપી ગોદડું બળીને કોલસા થઈ ગયું, પણ આત્મા રૂપી દોરાને સહેજ પણ તાપ ન મળ્યો ||૪૭||

ਕਬੀਰ ਖਿੰਥਾ ਜਲਿ ਕੋਇਲਾ ਭਈ ਖਾਪਰੁ ਫੂਟ ਮਫੂਟ ॥
હે કબીર! કફન બળીને કોલસો થઈ ગયો, જીવના રૂપમાં યોગીનો કોથળો પણ ફાટી ગયો.                    

ਜੋਗੀ ਬਪੁੜਾ ਖੇਲਿਓ ਆਸਨਿ ਰਹੀ ਬਿਭੂਤਿ ॥੪੮॥
બિચારો જીવરૂપી યોગી પોતાના જીવનનો તમાશો બનાવીને સંસાર છોડી ગયો છે, હવે આસન પર માત્ર ભસ્મ જ રહી ગઈ છે. || ૪૮ ||