Page 511
ਕਾਇਆ ਮਿਟੀ ਅੰਧੁ ਹੈ ਪਉਣੈ ਪੁਛਹੁ ਜਾਇ ॥
kaa-i-aa mitee anDh hai pa-unai puchhahu jaa-ay.
Schließlich kann man ihn nicht mitnehmen.
ਹਉ ਤਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿਆ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵਾ ਜਾਇ ॥
ha-o taa maa-i-aa mohi-aa fir fir aavaa jaa-ay.
Der Körper ist aus dem Staub,Wenn man die Seele bezüglich des Körpers verhört.
ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਤੋ ਖਸਮ ਕਾ ਜਿ ਰਹਾ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥
naanak hukam na jaato khasam kaa je rahaa sach samaa-ay. ||1||
Sie sagt: “Ich bin von dem Maya verlockt, ich komme und reise immer wieder ab. Ich kenne den Willen des Herrn nicht.Und kann mich mit dem Herrn nicht vereinigen. (1)
ਮਃ ੩ ॥
mehlaa 3.
M. 3
ਏਕੋ ਨਿਹਚਲ ਨਾਮ ਧਨੁ ਹੋਰੁ ਧਨੁ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥
ayko nihchal naam Dhan hor Dhan aavai jaa-ay.
Nur der Schatz des Namens ist unvergänglich, flüchtig ist aller anderen Reichtum.
ਇਸੁ ਧਨ ਕਉ ਤਸਕਰੁ ਜੋਹਿ ਨ ਸਕਈ ਨਾ ਓਚਕਾ ਲੈ ਜਾਇ ॥
is Dhan ka-o taskar johi na sak-ee naa ochkaa lai jaa-ay.
Dieser Schatz ist außer der Reichweite der Räuber, niemand kann ihn stehlen.
ਇਹੁ ਹਰਿ ਧਨੁ ਜੀਐ ਸੇਤੀ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਜੀਐ ਨਾਲੇ ਜਾਇ ॥
ih har Dhan jee-ai saytee rav rahi-aa jee-ai naalay jaa-ay.
Dieser Schatz ist in der Seele eingebettet, er geht mit ihr mit.
ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਈਐ ਮਨਮੁਖਿ ਪਲੈ ਨ ਪਾਇ ॥
pooray gur tay paa-ee-ai manmukh palai na paa-ay.
Man bekommt diesen Schatz von dem Guru, niemals bekommt ihn der Egoist.
ਧਨੁ ਵਾਪਾਰੀ ਨਾਨਕਾ ਜਿਨ੍ਹ੍ਹਾ ਨਾਮ ਧਨੁ ਖਟਿਆ ਆਇ ॥੨॥
Dhan vaapaaree naankaa jinHaa naam Dhan khati-aa aa-ay. ||2||
Selig sind die Händler, die den Schatz des Namens gewinnen. (2)
ਪਉੜੀ ॥
Pauree:
Pauri
ਮੇਰਾ ਸਾਹਿਬੁ ਅਤਿ ਵਡਾ ਸਚੁ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰਾ ॥
mayraa saahib at vadaa sach gahir gambheeraa.
Am höchsten ist mein Meister, er ist wahr, tief und unermesslich.
ਸਭੁ ਜਗੁ ਤਿਸ ਕੈ ਵਸਿ ਹੈ ਸਭੁ ਤਿਸ ਕਾ ਚੀਰਾ ॥
sabh jag tis kai vas hai sabh tis kaa cheeraa.
Die ganze Welt ist unter seiner Aufsicht, alles wird von ihm erhalten.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਈਐ ਨਿਹਚਲੁ ਧਨੁ ਧੀਰਾ ॥
gur parsaadee paa-ee-ai nihchal Dhan Dheeraa.
Man begegnet ihm durch die Gnade des Gurus; dauernd und ewig ist der Reichtum seines Namens.
ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਭੇਟੈ ਗੁਰੁ ਸੂਰਾ ॥
kirpaa tay har man vasai bhaytai gur sooraa.
Durch sein Mitleid trifft man den tapferen Guru, dann bewohnt der Herr den Geist.
ਗੁਣਵੰਤੀ ਸਾਲਾਹਿਆ ਸਦਾ ਥਿਰੁ ਨਿਹਚਲੁ ਹਰਿ ਪੂਰਾ ॥੭॥
gunvantee salaahi-aa sadaa thir nihchal har pooraa. ||7||
Die tugendhaften Menschen singen seine Lobgesänge, ewig und vollkommen ist der Herr. (7)
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mehlaa 3.
Shaloka M. 3
ਧ੍ਰਿਗੁ ਤਿਨ੍ਹ੍ਹਾ ਦਾ ਜੀਵਿਆ ਜੋ ਹਰਿ ਸੁਖੁ ਪਰਹਰਿ ਤਿਆਗਦੇ ਦੁਖੁ ਹਉਮੈ ਪਾਪ ਕਮਾਇ ॥
Dharig tinHaa daa jeevi-aa jo har sukh parhar ti-aagday dukh ha-umai paap kamaa-ay.
Abscheulich ist das Leben von denen, die sich in Ruhe auf den Herrn verlassen.
ਮਨਮੁਖ ਅਗਿਆਨੀ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਆਪੇ ਤਿਨ੍ਹ੍ਹ ਬੂਝ ਨ ਕਾਈ ਪਾਇ ॥
manmukh agi-aanee maa-i-aa mohi vi-aapay tinH boojh na kaa-ee paa-ay.
Wegen ihrer Einbildung begehen sie Sünden und leiden Pein.
ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਓਇ ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਵਹਿ ਅੰਤਿ ਗਏ ਪਛੁਤਾਇ ॥
halat palat o-ay sukh na paavahi ant ga-ay pachhutaa-ay.
Die unwissenden Egoisten sind in die Liebe der Maya vertieft; sie verstehen nichts.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਕੋ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ਤਿਸੁ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥
gur parsaadee ko naam Dhi-aa-ay tis ha-umai vichahu jaa-ay.
Weder hier noch drüben gewinnen sie Ruhe; schließlich bereuen sie es.Selten ist jemand, der über den Namen des Herrn meditiert, durch die Gnade des Gurus.
ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਪੂਰਬਿ ਹੋਵੈ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਆਇ ਪਾਇ ॥੧॥
naanak jis poorab hovai likhi-aa so gur charnee aa-ay paa-ay. ||1||
Nanak, der verliert ganz sein ‘Ich', der sich allein vor die Füße des Gurus wirft. (1)
ਮਃ ੩ ॥
mehlaa 3.
M. 3
ਮਨਮੁਖੁ ਊਧਾ ਕਉਲੁ ਹੈ ਨਾ ਤਿਸੁ ਭਗਤਿ ਨ ਨਾਉ ॥
manmukh ooDhaa ka-ul hai naa tis bhagat na naa-o.
Ein Egoist ist wie ein umgedrehter Lotus,Er gibt sich nicht hin, weder der Meditation noch das Reflektieren.
ਸਕਤੀ ਅੰਦਰਿ ਵਰਤਦਾ ਕੂੜੁ ਤਿਸ ਕਾ ਹੈ ਉਪਾਉ ॥
saktee andar varatdaa koorh tis kaa hai upaa-o.
Er bleibt verliebt in Maya, falsch sind alle seine Leistungen.
ਤਿਸ ਕਾ ਅੰਦਰੁ ਚਿਤੁ ਨ ਭਿਜਈ ਮੁਖਿ ਫੀਕਾ ਆਲਾਉ ॥
tis kaa andar chit na bhij-ee mukh feekaa aalaa-o.
Sein Inneres ist nicht mit dem Namen erfüllt, geistlos und ohne Süße ist seine Sprache.
ਓਇ ਧਰਮਿ ਰਲਾਏ ਨਾ ਰਲਨ੍ਹ੍ਹਿ ਓਨਾ ਅੰਦਰਿ ਕੂੜੁ ਸੁਆਉ ॥
o-ay Dharam ralaa-ay naa ralniH onaa andar koorh su-aa-o.
Er begleitet die Tugendhaften nicht; Einbildung und das ‘Ich’ haben seinen Geist durchdrungen.
ਨਾਨਕ ਕਰਤੈ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ਮਨਮੁਖ ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਬੋਲਿ ਡੁਬੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਰੇ ਜਪਿ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥੨॥
naanak kartai banat banaa-ee manmukh koorh bol bol dubay gurmukh taray jap har naa-o. ||2||
Nanak, der Herr hat so einen Plan erstellt, die Egoisten ertrinken in Lügen.Die Weisen (des Gurus) werden gerettet, durch die Rezitation des Namens. (2)
ਪਉੜੀ ॥
Pauree:
Pauri
ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਵਡਾ ਫੇਰੁ ਪਇਆ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਈ ॥
bin boojhay vadaa fayr pa-i-aa fir aavai jaa-ee.
Man versteht die Wahrheit nicht,Man kommt und kommt um, derart folgt man dem Kreislauf des Kommen-und-Gehens.
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਨ ਕੀਤੀਆ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਈ ॥
satgur kee sayvaa na keetee-aa ant ga-i-aa pachhutaa-ee.
Man beschäftigt sich nicht mit dem Dienst am Guru.
ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਈ ॥
aapnee kirpaa karay gur paa-ee-ai vichahu aap gavaa-ee.
Schließlich erleidet man Kummer und bereut.Man begegnet dem Guru, wenn der Herr sein Mitleid schenkt.
ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਵਿਚਹੁ ਉਤਰੈ ਸੁਖੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਈ ॥
tarisnaa bhukh vichahu utrai sukh vasai man aa-ee.
Dann befreit man sich von seiner Einbildung,Und sein Hunger und sein Durst (der Verlangen) besänftigen sich.
ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੀਐ ਹਿਰਦੈ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੮॥
sadaa sadaa salaahee-ai hirdai liv laa-ee. ||8||
Frieden bewohnt seinen Geist.Dann singt man die Lobgesänge des Herrn, und man setzt sich in Gleichklang mit dem Herrn. (8)
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mehlaa 3.
Shaloka M. 3
ਜਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਆਪਣਾ ਤਿਸ ਨੋ ਪੂਜੇ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥
je satgur sayvay aapnaa tis no poojay sabh ko-ay.
Die Leute üben den Kult von dem aus, der seinem Guru dient.
ਸਭਨਾ ਉਪਾਵਾ ਸਿਰਿ ਉਪਾਉ ਹੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥
sabhnaa upaavaa sir upaa-o hai har naam paraapat ho-ay.
Das ist die bessere Tat. Wegen sie gewinnt man den Namen.
ਅੰਤਰਿ ਸੀਤਲ ਸਾਤਿ ਵਸੈ ਜਪਿ ਹਿਰਦੈ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥
antar seetal saat vasai jap hirdai sadaa sukh ho-ay.
Die Meditation (über Namen) bringt Glückseligkeit und man betritt die Ruhe, den Frieden.
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਖਾਣਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੈਨਣਾ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਡਾਈ ਹੋਇ ॥੧॥
amrit khaanaa amrit painnaa naanak naam vadaa-ee ho-ay. ||1||
Dann ernährt man sich von Naam und wird gesegnet von dem Ruhm Naams. (1)
ਮਃ ੩ ॥
mehlaa 3.
M. 3
ਏ ਮਨ ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਖ ਸੁਣਿ ਹਰਿ ਪਾਵਹਿ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨੁ ॥
ay man gur kee sikh sun har paavahi gunee niDhaan.
O mein Geist, höre den Rat des Gurus, damit du den Herrn erreichst,