Page 1043
ਮੋਹ ਪਸਾਰ ਨਹੀ ਸੰਗਿ ਬੇਲੀ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਰ ਕਿਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੪॥
आसक्ती जगभर पसरलेली नाही आणि कोणीही कोणाचा सोबती किंवा हितचिंतक नाही, मग गुरु आणि देवाशिवाय कोणाला आनंद मिळाला आहे? ॥ ४॥
ਜਿਸ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ॥
पूर्ण गुरु ज्याच्यावर आशीर्वाद वर्षाव करतात ॥
ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਏ ਗੁਰਮਤਿ ਸੂਰਾ ॥
शूर शब्दांना गुरुमताशी जोडतो
ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਕੇ ਚਰਨ ਸਰੇਵਹੁ ਜਿਨਿ ਭੂਲਾ ਮਾਰਗਿ ਪਾਇਆ ॥੫॥
हे नानक! हरवलेल्या आत्म्याला योग्य मार्ग दाखवणाऱ्या गुरूंच्या चरणांची पूजा करा. ॥५॥
ਸੰਤ ਜਨਾਂ ਹਰਿ ਧਨੁ ਜਸੁ ਪਿਆਰਾ ॥
संतांना हरीच्या कीर्तीची संपत्ती त्यांच्या प्राणांपेक्षाही प्रिय असते
ਗੁਰਮਤਿ ਪਾਇਆ ਨਾਮੁ ਤੁਮਾਰਾ ॥
हे देवा! गुरुंच्या शिकवणीनुसार मला फक्त तुझे नाव मिळाले आहे
ਜਾਚਿਕੁ ਸੇਵ ਕਰੇ ਦਰਿ ਹਰਿ ਕੈ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਜਸੁ ਗਾਇਆ ॥੬॥
भिकारी हरीच्या दरबारात पूजा करतो आणि त्याने दरबारात परमेश्वराची स्तुती केली आहे.॥६॥
ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਏ ॥
ज्याला खरा गुरु सापडतो, त्याला प्रभु त्याच्या राजवाड्यात बोलावतो.
ਸਾਚੀ ਦਰਗਹ ਗਤਿ ਪਤਿ ਪਾਏ ॥
त्याला केवळ खऱ्या दरबारातच मोक्ष आणि वैभव प्राप्त होते.
ਸਾਕਤ ਠਉਰ ਨਾਹੀ ਹਰਿ ਮੰਦਰ ਜਨਮ ਮਰੈ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੭॥
भौतिकवादी जीवाला हरीच्या मंदिरात स्थान मिळत नाही आणि तो जन्म आणि मृत्यूमध्ये दुःख सहन करतो. ॥७॥
ਸੇਵਹੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸਮੁੰਦੁ ਅਥਾਹਾ ॥
सद्गुरुंची सेवा करा, ते प्रेमाचा सागर आहेत आणि
ਪਾਵਹੁ ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ ਧਨੁ ਲਾਹਾ ॥
त्याच्याकडून धनरूपी नामरत्न मिळवा आणि लाभ मिळवा
ਬਿਖਿਆ ਮਲੁ ਜਾਇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰਿ ਨਾਵਹੁ ਗੁਰ ਸਰ ਸੰਤੋਖੁ ਪਾਇਆ ॥੮॥
नामरूपी अमृतसरोवरात स्नान केल्याने, इंद्रिय इच्छांची घाण दूर होते आणि गुरुरूपी सरोवरातच समाधान मिळते. ॥८॥
ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਹੁ ਸੰਕ ਨ ਕੀਜੈ ॥
सद्गुरुंची सेवा करा, कोणताही संकोच करू नका आणि
ਆਸਾ ਮਾਹਿ ਨਿਰਾਸੁ ਰਹੀਜੈ ॥
आशेने भरलेले जीवन जगताना निराश राहा
ਸੰਸਾ ਦੂਖ ਬਿਨਾਸਨੁ ਸੇਵਹੁ ਫਿਰਿ ਬਾਹੁੜਿ ਰੋਗੁ ਨ ਲਾਇਆ ॥੯॥
जर तुम्ही शंका आणि दुःख दूर करणाऱ्याची सेवा केली तर तुम्हाला पुन्हा कोणत्याही आजाराचा त्रास होणार नाही. ॥९॥
ਸਾਚੇ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਵਡੀਆਏ ॥
जर खरे रूप त्याला मान्य असेल तर तोच त्याला कीर्ती देतो
ਕਉਨੁ ਸੁ ਦੂਜਾ ਤਿਸੁ ਸਮਝਾਏ ॥
त्याला समजावून सांगण्यास दुसरे कोणीही सक्षम नाही
ਹਰਿ ਗੁਰ ਮੂਰਤਿ ਏਕਾ ਵਰਤੈ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਰ ਭਾਇਆ ॥੧੦॥
देव आणि गुरु एकच आहेत आणि तोच सर्वव्यापी आहे. हे नानक, फक्त गुरु आणि देवच मनाला प्रसन्न करतात. ॥ १०॥
ਵਾਚਹਿ ਪੁਸਤਕ ਵੇਦ ਪੁਰਾਨਾਂ ॥
पंडित वेद आणि पुराणे वाचतात
ਇਕ ਬਹਿ ਸੁਨਹਿ ਸੁਨਾਵਹਿ ਕਾਨਾਂ ॥
काही जण बसून ऐकतात आणि कानांनी इतरांना सांगतात.
ਅਜਗਰ ਕਪਟੁ ਕਹਹੁ ਕਿਉ ਖੁਲ੍ਹ੍ਹੈ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਤਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥੧੧॥
मला सांगा, अजगराइतका कठीण दरवाजा कसा उघडता येईल आणि गुरुशिवाय अंतिम सत्य कसे प्राप्त करता येणार नाही
ਕਰਹਿ ਬਿਭੂਤਿ ਲਗਾਵਹਿ ਭਸਮੈ ॥
काही लोक अंगावर राख लावून विभूती करतात, पण
ਅੰਤਰਿ ਕ੍ਰੋਧੁ ਚੰਡਾਲੁ ਸੁ ਹਉਮੈ ॥
त्याच्या मनात चांडाळाच्या रूपात फक्त क्रोध आणि अहंकार आहे
ਪਾਖੰਡ ਕੀਨੇ ਜੋਗੁ ਨ ਪਾਈਐ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਅਲਖੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥੧੨॥
असा ढोंग करून योग प्राप्त होऊ शकत नाही आणि गुरुशिवाय देव प्राप्त होऊ शकत नाही. ॥१२॥
ਤੀਰਥ ਵਰਤ ਨੇਮ ਕਰਹਿ ਉਦਿਆਨਾ ॥
बरेच लोक स्नान, उपवास आणि पवित्र स्थळांना भेट देण्याच्या विधींचे पालन करतात आणि जंगलात देखील राहतात
ਜਤੁ ਸਤੁ ਸੰਜਮੁ ਕਥਹਿ ਗਿਆਨਾ ॥
अनेक ब्रह्मचारी त्याग, संयम आणि ज्ञान याविषयी बोलतात
ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭਰਮੁ ਨ ਜਾਇਆ ॥੧੩॥
पण रामाच्या नावाशिवाय आनंद कसा मिळेल? गुरुशिवाय गोंधळ दूर होत नाही. ॥१३ ॥
ਨਿਉਲੀ ਕਰਮ ਭੁਇਅੰਗਮ ਭਾਠੀ ॥
काही जण न्योलीचे कर्म करतात, तर काही जण कुंडलिनी शक्ती जागृत करतात
ਰੇਚਕ ਕੁੰਭਕ ਪੂਰਕ ਮਨ ਹਾਠੀ ॥
काही लोक जिद्दीमुळे प्राणायामाच्या रेचक, पुराक आणि कुंभक कृतींचा सराव करतात
ਪਾਖੰਡ ਧਰਮੁ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨਹੀ ਹਰਿ ਸਉ ਗੁਰ ਸਬਦ ਮਹਾ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ॥੧੪॥
या सर्व धार्मिक कृती ढोंगीपणाशिवाय दुसरे काहीही नाहीत आणि त्या देवाबद्दल प्रेम निर्माण करत नाहीत. उलट, केवळ गुरुच्या शब्दांद्वारेच नामाचे महान अमृत प्राप्त होऊ शकते. ॥१४॥
ਕੁਦਰਤਿ ਦੇਖਿ ਰਹੇ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥
निसर्ग पाहून मन तृप्त होते
ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸਭੁ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਛਾਨਿਆ ॥
गुरुंच्या शब्दांद्वारे, प्रत्येक गोष्टीत उपस्थित असलेल्या ब्रह्माची ओळख पटते
ਨਾਨਕ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਸਬਾਇਆ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਅਲਖੁ ਲਖਾਇਆ ॥੧੫॥੫॥੨੨॥
हे नानक! केवळ सतगुरुच आपल्याला आत्म्यामध्ये व्याप्त असलेल्या अदृश्य ईश्वराचे दर्शन घडवू शकतात. ॥ १५॥ ५॥ २२॥
ਮਾਰੂ ਸੋਲਹੇ ਮਹਲਾ ੩
मारु सोळा महाला ३
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
परमेश्वर एकच आहे आणि त्याला सद्गुरूंच्या कृपेने प्राप्त केले जाऊ शकते.
ਹੁਕਮੀ ਸਹਜੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਈ ॥
देवाने त्याच्या आज्ञेने नैसर्गिकरित्या विश्वाची निर्मिती केली आणि
ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਅਪਣੀ ਵਡਿਆਈ ॥
निर्माण करून तो स्वतः स्वतःची कीर्ती पाहत असतो
ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਆਪੇ ਹੁਕਮੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ਹੇ ॥੧॥
तोच कामे करतो आणि करून घेतो आणि स्वतःच्या आज्ञांमध्ये मग्न राहतो ॥१॥
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਜਗਤੁ ਗੁਬਾਰਾ ॥
भ्रमाचा अंधार जगभर पसरलेला आहे, पण
ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਕੋ ਵੀਚਾਰਾ ॥
केवळ दुर्मिळ गुरुमुखच सत्य समजू शकतात
ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋ ਪਾਏ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ਹੇ ॥੨॥
ज्याच्यावर देव आपले आशीर्वाद वर्षावतो, तो स्वतः त्याला प्राप्त करतो आणि तो स्वतः त्यांना त्याच्याशी जोडतो. ॥२॥