GUJARATI PAGE 142

ਪਰਬਤੁ ਸੁਇਨਾ ਰੁਪਾ ਹੋਵੈ ਹੀਰੇ ਲਾਲ ਜੜਾਉ ॥
parbat su-inaa rupaa hovai heeray laal jarhaa-o.
Even if I may own a mountain of gold and silver, studded with jewels and rubies,
જો હીરા તેમજ માણેકથી જડેલા સોના તેમજ ચાંદીના પહાડ બની જાય,

ਭੀ ਤੂੰਹੈ ਸਾਲਾਹਣਾ ਆਖਣ ਲਹੈ ਨ ਚਾਉ ॥੧॥
bhee tooNhai salaahnaa aakhan lahai na chaa-o. ||1||
I wish that still I may keep praising You. May my passion for uttering Your praise never die.
તો પણ હે પ્રભુ! હું આ પદાર્થોમાં ન ફંસાઉં અને તારી જ મહિમા કરું. તારી સ્તુતિ કરવામાં મારો સ્વાદ સમાપ્ત ન થઈ જાય ।।૧।।

ਮਃ ੧ ॥
mehlaa 1.
Shalok, by the First Guru:
મહેલ ૧।।

ਭਾਰ ਅਠਾਰਹ ਮੇਵਾ ਹੋਵੈ ਗਰੁੜਾ ਹੋਇ ਸੁਆਉ ॥
bhaar athaarah mayvaa hovai garurhaa ho-ay su-aa-o.
If all the vegetation turns into fruits and delicious rice.
જો બધી વનસ્પતિ મેવો બની જાય, જેનો સ્વાદ ખુબ જ રસીલો હોય.

ਚੰਦੁ ਸੂਰਜੁ ਦੁਇ ਫਿਰਦੇ ਰਖੀਅਹਿ ਨਿਹਚਲੁ ਹੋਵੈ ਥਾਉ ॥
chand sooraj du-ay firday rakhee-ahi nihchal hovai thaa-o.
If my abode was to become eternal, and the sun and the moon were put to serve me,
જો મારી રહેવાની જગ્યા અટળ થઈ જાય તો ચાંદ અને સુરજ બંને મારી રહીશની સેવા કરવા માટે સેવા માટે લગાવવામાં આવે

ਭੀ ਤੂੰਹੈ ਸਾਲਾਹਣਾ ਆਖਣ ਲਹੈ ਨ ਚਾਉ ॥੨॥
bhee tooNhai salaahnaa aakhan lahai na chaa-o. ||2||
even then, O’ God. I may keep praising You, and my longing for uttering Your praises may never decrease.
તો પણ હે પ્રભુ! હું આમાં ના ફંસાઉં અને તારી જ મહિમા કરું, તારી સ્તુતિ કરવામાં મારો સ્વાદ સમાપ્ત ન થઈ જાય ।।૨।।

ਮਃ ੧ ॥
mehlaa 1.
Shalok, by the First Guru:
મહેલ ૧।।

ਜੇ ਦੇਹੈ ਦੁਖੁ ਲਾਈਐ ਪਾਪ ਗਰਹ ਦੁਇ ਰਾਹੁ ॥
jay dayhai dukh laa-ee-ai paap garah du-ay raahu.
If my body were afflicted with pain, under the evil influence of unlucky stars;
જો મારા શરીરને દુઃખ લાગી જાય બંને મનહૂસ તારા રાહુ અને કેતુ મારા પર લાગુ થઈ જાય,

ਰਤੁ ਪੀਣੇ ਰਾਜੇ ਸਿਰੈ ਉਪਰਿ ਰਖੀਅਹਿ ਏਵੈ ਜਾਪੈ ਭਾਉ ॥
rat peenay raajay sirai upar rakhee-ahi ayvai jaapai bhaa-o.
and the cruel kings are after my head, still I wish that I may feel Your love.
જુલમી રાજા મારા માથે હોય, જો તારો પ્રેમ આ રીતે પ્રગટ થાય,

ਭੀ ਤੂੰਹੈ ਸਾਲਾਹਣਾ ਆਖਣ ਲਹੈ ਨ ਚਾਉ ॥੩॥
bhee tooNhai salaahnaa aakhan lahai na chaa-o. ||3||
Even then, O’ God, I may keep praising You, and my longing for uttering Your praises may never decrease.
તો પણ હે પ્રભુ! હું આનાથી ઘબરાઇને તને ભુલાવી ના દઉં, તારી જ મહિમા કરું. તારી સ્તુતિ કરવાનો મારો ચાવ સમાપ્ત ન થઈ જાય ।।૩।।

ਮਃ ੧ ॥
mehlaa 1.
Shalok, by the First Guru:
મહેલ ૧।।

ਅਗੀ ਪਾਲਾ ਕਪੜੁ ਹੋਵੈ ਖਾਣਾ ਹੋਵੈ ਵਾਉ ॥
agee paalaa kaparh hovai khaanaa hovai vaa-o.
Even if I may have no clothes to save myself from the extremes of weather, and I have nothing to eat except air.
જો ઉનાળાનો તડકો અને શિયાળાની ઠંડીમાં મારા પહેરવાના કપડાં હોય, જો ફક્ત હવા મારો ખોરાક હોય.

ਸੁਰਗੈ ਦੀਆ ਮੋਹਣੀਆ ਇਸਤਰੀਆ ਹੋਵਨਿ ਨਾਨਕ ਸਭੋ ਜਾਉ ॥
surgai dee-aa mohnee-aa istaree-aa hovan naanak sabho jaa-o.
and even if I had enticing heavenly beauties as my wives, I would still say to myself, O’ Nanak, all these things good or bad are transient.
જો સ્વર્ગની અપ્સરાઓ પણ મારા ઘરમાં હોય તો પણ હે નાનક! આ તો નાશવાન છે.

ਭੀ ਤੂਹੈ ਸਾਲਾਹਣਾ ਆਖਣ ਲਹੈ ਨ ਚਾਉ ॥੪॥
bhee toohai salaahnaa aakhan lahai na chaa-o. ||4||
Even then, I may worship and adore You, and my longing to chant Your Praises would not decrease.
આના મોહમાં ફસાઇને હું તને ના ભૂલું, તારી જ મહિમા કરું, તારી સ્તુતિ કરવાનો મારો ચાવ સમાપ્ત ન થઈ જાય ।।૪।।

ਪਵੜੀ ॥
pavrhee.
Pauree:
પગથિયું।।

ਬਦਫੈਲੀ ਗੈਬਾਨਾ ਖਸਮੁ ਨ ਜਾਣਈ ॥
badfailee gaibaanaa khasam na jaan-ee.
The one who secretly does evil deeds does not realize that God is pervading everywhere.
જે મનુષ્ય સંતાઈને પાપ કમાય છે અને માલિકને બધી જગ્યાએ હાજર નજર સમજતો નથી,

ਸੋ ਕਹੀਐ ਦੇਵਾਨਾ ਆਪੁ ਨ ਪਛਾਣਈ ॥
so kahee-ai dayvaanaa aap na pachhaan-ee.
The one who does not recognize one’s own self should be called an idiot.
તેને પાગલ સમજવો જોઈએ, તે પોતાની વાસ્તવિકતાને નથી ઓળખતો.

ਕਲਹਿ ਬੁਰੀ ਸੰਸਾਰਿ ਵਾਦੇ ਖਪੀਐ ॥
kaleh buree sansaar vaaday khapee-ai.
The strife of any kind in the world is bad, one gets consumed in the arguments.
જગતમાં વિકારોનો વેરવિખેર એટલો ખરાબ છે કે વિકારોમાં ફસાયેલો મનુષ્ય વિકારોના જમેલામાં જ ખપતો રહે છે.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਵੇਕਾਰਿ ਭਰਮੇ ਪਚੀਐ ॥
vin naavai vaykaar bharmay pachee-ai.
Without meditating on God’s Name, one is destroyed in vices and doubt.
પ્રભુનું નામ છોડીને ખરાબ કર્મો તેમજ ભટકણમાં નષ્ટ થાય છે.

ਰਾਹ ਦੋਵੈ ਇਕੁ ਜਾਣੈ ਸੋਈ ਸਿਝਸੀ ॥
raah dovai ik jaanai so-ee sijhsee.
A human being has two ways to follow in life, the way of the Truth or the way of Falsehood. The one who chooses the way of Truth shall be successful.
મનુષ્ય જીવનના બે રસ્તા છે માયાનો કે નામનો આ જીવનમાં તે જ સફળ થાય છે જે બંને રસ્તામાંથી એક પરમાત્માને યાદ રાખે છે,

ਕੁਫਰ ਗੋਅ ਕੁਫਰਾਣੈ ਪਇਆ ਦਝਸੀ ॥
kufar go-a kufraanai pa-i-aa dajhsee.
One who attaches himself to falsehood will remain suffering.
નહીંતર અસત્યમાં ધસળતો જ સળગે છે.

ਸਭ ਦੁਨੀਆ ਸੁਬਹਾਨੁ ਸਚਿ ਸਮਾਈਐ ॥
sabh dunee-aa sub-haan sach samaa-ee-ai.
The entire world seems pleasing to him, who remains attuned to God’s Name.
જે મનુષ્ય હંમેશા કાયમ રહેનાર પ્રભુમાં જોડાયેલો છે. તેના માટે આખું જગત જ સુંદર છે.

ਸਿਝੈ ਦਰਿ ਦੀਵਾਨਿ ਆਪੁ ਗਵਾਈਐ ॥੯॥
sijhai dar deevaan aap gavaa-ee-ai. ||9||
One who eliminates selfishness and conceit is redeemed in God’s Court.
તે અહંકાર કાઢીને પ્રભુના ઓટલે પ્રભુની દરગાહમાં સાચો સ્વીકાર થાય છે. ।।૯।।

ਮਃ ੧ ਸਲੋਕੁ ॥
mehlaa 1 salok.
Shalok, by the First Guru:
શ્લોક મહેલ ૧।।

ਸੋ ਜੀਵਿਆ ਜਿਸੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸੋਇ ॥
so jeevi-aa jis man vasi-aa so-ay.
Only that person is truly alive, in whose mind dwells God.
વાસ્તવિકમાં તે મનુષ્ય જીવિત છે જેના મનમાં પરમાત્મા વસી રહ્યો છે.

ਨਾਨਕ ਅਵਰੁ ਨ ਜੀਵੈ ਕੋਇ ॥
naanak avar na jeevai ko-ay.
O’ Nanak, no one else is truly alive.
હે નાનક! બંદગીવાળા વગર બીજુંકોઇ જીવીત નથી.

ਜੇ ਜੀਵੈ ਪਤਿ ਲਥੀ ਜਾਇ ॥
jay jeevai pat lathee jaa-ay.
If one merely lives without Naam, shall depart from the world in disgrace.
જો નામ-વિહીન જોવા માટે જીવિત પણ છે તો ઈજ્જત ગુમાવીને અહીંથી જાય છે.

ਸਭੁ ਹਰਾਮੁ ਜੇਤਾ ਕਿਛੁ ਖਾਇ ॥
sabh haraam jaytaa kichh khaa-ay.
Everything he consumes without remembering God should be considered impure.
જે કંઈ અહીં ખાય-પીવે છે, હરામ જ ખાય છે.

ਰਾਜਿ ਰੰਗੁ ਮਾਲਿ ਰੰਗੁ ॥
raaj rang maal rang.
Infatuated with power and thrilled with wealth,
જે મનુષ્યને રાજમાં પ્રેમ છે, માલમાં મોહ છે,

ਰੰਗਿ ਰਤਾ ਨਚੈ ਨੰਗੁ ॥
rang rataa nachai nang.
and indulged in such pleasures, he dances shamelessly.
તે આ મોહમાં મસ્ત થયેલો બે-શરમ થઈને નાચે છે

ਨਾਨਕ ਠਗਿਆ ਮੁਠਾ ਜਾਇ ॥
naanak thagi-aa muthaa jaa-ay.
O’ Nanak, he is being deluded and defrauded (out of the life’s objective).
હે નાનક! પ્રભુના નામથી વિહીન મનુષ્ય ઠગાઈ રહ્યો છે,

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਪਤਿ ਗਇਆ ਗਵਾਇ ॥੧॥
vin naavai pat ga-i-aa gavaa-ay. ||1||
Without God’s Name, he departs from the world in disgrace .
પ્રભુના નામથી વિહીન મનુષ્ય લૂંટાઈ રહ્યો છે. ઈજ્જત ગુમાવીને અહીંથી જાય છે ।।૧।।

ਮਃ ੧ ॥
mehlaa 1.
Shalok, by the First Guru:
મહેલ ૧।।

ਕਿਆ ਖਾਧੈ ਕਿਆ ਪੈਧੈ ਹੋਇ ॥
ki-aa khaaDhai ki-aa paiDhai ho-ay.
What is the use of eating delicious dishes, and wearing costly clothes,
જે પ્રભુએ બધા સુંદર પદાર્થ આપ્યા છે તો સ્વાદિષ્ટ ભોજન ખાવું તેમજ સુંદર કપડાં પહેરવાનો શું સ્વાદ?

ਜਾ ਮਨਿ ਨਾਹੀ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥
jaa man naahee sachaa so-ay.
if God does not dwell within the mind?
જો તે સાચો પ્રભુ દિલમાં નથી વસતો.

ਕਿਆ ਮੇਵਾ ਕਿਆ ਘਿਉ ਗੁੜੁ ਮਿਠਾ ਕਿਆ ਮੈਦਾ ਕਿਆ ਮਾਸੁ ॥
ki-aa mayvaa ki-aa ghi-o gurh mithaa ki-aa maidaa ki-aa maas.
What good are fruits, what good is ghee, sweet jaggery, what good is flour, and what good is meat?
શું થયું જો મેવો,ઘી, મીઠો ગોળ, મેંદો અને માંસ વગેરે પદાર્થ ઉપયોગ કર્યા?

ਕਿਆ ਕਪੜੁ ਕਿਆ ਸੇਜ ਸੁਖਾਲੀ ਕੀਜਹਿ ਭੋਗ ਬਿਲਾਸ ॥
ki-aa kaparh ki-aa sayj sukhaalee keejeh bhog bilaas.
What is the use of wearing (fine) clothes and enjoying comfortable beds, and other pleasures and sensual delights ?
શું થયું જો સુંદર કપડાં અને આરામદાયક પથારી મળી ગઈ અને જો આનંદ કરી લીધો?

ਕਿਆ ਲਸਕਰ ਕਿਆ ਨੇਬ ਖਵਾਸੀ ਆਵੈ ਮਹਲੀ ਵਾਸੁ ॥
ki-aa laskar ki-aa nayb khavaasee aavai mahlee vaas.
What good is having an army, sentries, servants and mansions to live in?
તો શું બની ગયું જો ફોજ, ચોબદાર, ચોરી ભાડુઆત મળી ગયા અને મહેલોમાં વસવાનું નસીબ થઈ ગયું?

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਵਿਣੁ ਸਭੇ ਟੋਲ ਵਿਣਾਸੁ ॥੨॥
naanak sachay naam vin sabhay tol vinaas. ||2||
O’ Nanak, without God’s Name, all these show-pieces are a waste.
હે નાનક! પરમાત્માના નામ વગર બધા પદાર્થ નાશવાન છે ।।૨।।

ਪਵੜੀ ॥
pavrhee.
Pauree:
પગથિયું।।

ਜਾਤੀ ਦੈ ਕਿਆ ਹਥਿ ਸਚੁ ਪਰਖੀਐ ॥
jaatee dai ki-aa hath sach parkhee-ai.
In God’s court, no consideration is given to one’s race or social status. There, one is judged on one’s true merit.
પ્રભુના ઓટલા પર તો સાચો નામરૂપી સૌદો પરખવામાં આવે છે. જાતિના હાથમાં કાંઈ નથી.

ਮਹੁਰਾ ਹੋਵੈ ਹਥਿ ਮਰੀਐ ਚਖੀਐ ॥
mahuraa hovai hath maree-ai chakhee-ai.
If someone consumes the poison of social status, surely he will face the spiritual death.
જાતિનો અહંકાર ઝેર સમાન છે જો કોઈ પાસે ઝેર હોય ભલે તે કોઈ પણ જાતિનો હોય જો ઝેર ખાશે તો મરશે.

ਸਚੇ ਕੀ ਸਿਰਕਾਰ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਜਾਣੀਐ ॥
sachay kee sirkaar jug jug jaanee-ai.
This Sovereign Rule (justice) of God is known throughout all the ages.
અકાળ-પુરખનો આ ન્યાય દરેક યુગમાં ઘટે છે.

ਹੁਕਮੁ ਮੰਨੇ ਸਿਰਦਾਰੁ ਦਰਿ ਦੀਬਾਣੀਐ ॥
hukam mannay sirdaar dar deebaanee-ai.
One who obeys God’s Command is honored and respected in His Court.
પ્રભુના ઓટલા પર પ્રભુના દરબારમાં તે જ ઇજ્જતવાળો છે જે પ્રભુનો હુકમ માને છે.

ਫੁਰਮਾਨੀ ਹੈ ਕਾਰ ਖਸਮਿ ਪਠਾਇਆ ॥
furmaanee hai kaar khasam pathaa-i-aa.
The Master has sent human beings in the world to carry out His command.
પતિ પ્રભુએ જીવને હુકમ માનવાનું કાર્ય આપીને જગતમાં મોકલ્યો છે.

ਤਬਲਬਾਜ ਬੀਚਾਰ ਸਬਦਿ ਸੁਣਾਇਆ ॥
tabalbaaj beechaar sabad sunaa-i-aa.
The Guru, (on behalf of God) has conveyed this command through his word.
નગારચી ગુરુએ શબ્દ દ્વારા આ જ વાત સંભળાવી છે.

ਇਕਿ ਹੋਏ ਅਸਵਾਰ ਇਕਨਾ ਸਾਖਤੀ ॥
ik ho-ay asvaar iknaa saakh-tee.
Some have started advancing on the spiritual path, and others are getting ready on their spiritual journey.
આ ઢંઢેરો સાંભળીને કેટલાય ગુરુમુખ તો સંવાર થઇ ગયા છે, કેટલાય લોકો તૈયાર થઇ ગયા છે,

ਇਕਨੀ ਬਧੇ ਭਾਰ ਇਕਨਾ ਤਾਖਤੀ ॥੧੦॥
iknee baDhay bhaar iknaa taakh-tee. ||10||
some are settling their worldly affairs, while others have proceeded on the path shown by the Guru.
કેટલાય સામાન ઢસળે છે અને કેટલાય જલ્દી દોડી પડ્યા છે ।।૧૦।।

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mehlaa 1.
Shalok, by the First Guru:
શ્લોક મહેલ ૧।।

ਜਾ ਪਕਾ ਤਾ ਕਟਿਆ ਰਹੀ ਸੁ ਪਲਰਿ ਵਾੜਿ ॥
jaa pakaa taa kati-aa rahee so palar vaarh.
When the crop is ripe, it is harvested. Only the straw and the fence remain.
જયારે ઘઉં વગેરે ફસલનો છોડ પાકી જાય છે તો ઉપર ઉપરથી કાપી લે છે, ઘઉંની નાડી અને ખેતરની વાડ પાછળ રહી જાય છે.

ਸਣੁ ਕੀਸਾਰਾ ਚਿਥਿਆ ਕਣੁ ਲਇਆ ਤਨੁ ਝਾੜਿ ॥
san keesaaraa chithi-aa kan la-i-aa tan jhaarh.
The crop is thrashed and the grains are separated from the husk.
આને મૂળિયાં સહીત મસળી દે છે અને હવામાં ઉડાવીને દાણા અલગ કરી લે છે.

ਦੁਇ ਪੁੜ ਚਕੀ ਜੋੜਿ ਕੈ ਪੀਸਣ ਆਇ ਬਹਿਠੁ ॥
du-ay purh chakee jorh kai peesan aa-ay bahith.
Joining together the two grinding stones, a person sits down to grind the grains.
પછી ચક્કીના બંને હિસ્સાને રાખીને આ દાણાને પીસવા માટે પ્રાણી આવી બેસે છે.

ਜੋ ਦਰਿ ਰਹੇ ਸੁ ਉਬਰੇ ਨਾਨਕ ਅਜਬੁ ਡਿਠੁ ॥੧॥
jo dar rahay so ubray naanak ajab dith. ||1||
O’ Nanak, I have seen this wonderful play: just as the grains which stick to the central axle escape from being crushed, similarly, those who remain attuned to God are saved from the worldly vices.
પરંતુ, હે નાનક! એક આશ્ચર્યજનક તમાશો જોયો છે, જે દાણા ચક્કીના ઓટલા પર રહે છે, તે પીસાવાથી બચી જાય છે, આ રીતે જે મનુષ્ય પ્રભુના ઓટલા પર રહે છે તેને જગતના વિકાર સ્પર્શી શકતા નથી ।।૧।।

ਮਃ ੧ ॥
mehlaa 1.
Shalok, by the First Guru:
મહેલ ૧।।

ਵੇਖੁ ਜਿ ਮਿਠਾ ਕਟਿਆ ਕਟਿ ਕੁਟਿ ਬਧਾ ਪਾਇ ॥
vaykh je mithaa kati-aa kat kut baDhaa paa-ay.
O’ brother, look how the sugar-cane is cut down, the leaves are chopped off, and it is tied into bundles.
હે ભાઈ! જો, કે શેરડી કાપવામાં આવે છે ત્યાર પછી છીલી છીલીને અને દોરડાથી બાંધી લે છે.