GUJARATI PAGE 139

ਸੋਭਾ ਸੁਰਤਿ ਸੁਹਾਵਣੀ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥੨॥
sobhaa surat suhaavanee jin har saytee chit laa-i-aa. ||2||
The intellect of the person who has attuned his mind to God becomes beautiful and he earns good reputation in the world.
જે મનુષ્ય એ પ્રભુ સાથે મન જોડ્યું છે. જગતમાં તેની શોભા થાય છે અને તેની સુંદર સમજ થઈ જાય છે ।।૨।।

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੨ ॥
salok mehlaa 2.
Shalok, by the Second Guru:
શ્લોક મહેલ ૨।।

ਅਖੀ ਬਾਝਹੁ ਵੇਖਣਾ ਵਿਣੁ ਕੰਨਾ ਸੁਨਣਾ ॥
akhee baajhahu vaykh-naa vin kanna sunnaa.
To see without eyes (restrain from looking at the beauty of other women with malicious intention; to hear without ears (restrain from listening to slander)
જો આંખો વગર જોઈએ, કાન વગર સાંભળીએ

ਪੈਰਾ ਬਾਝਹੁ ਚਲਣਾ ਵਿਣੁ ਹਥਾ ਕਰਣਾ ॥
pairaa baajhahu chalnaa vin hathaa karnaa.
To walk without feet (to restrain from going after sinful pleasure); to work without hands (desist from doing any harm to others);
જો વગર પગે ચાલીએ, જો હાથ વગર કામ કરીએ

ਜੀਭੈ ਬਾਝਹੁ ਬੋਲਣਾ ਇਉ ਜੀਵਤ ਮਰਣਾ ॥
jeebhai baajhahu bolnaa i-o jeevat marnaa.
To speak without a tongue (to resist from slandering others)-like this, one remains (egoistically) dead while yet alive.
જો જીભ વગર બોલીએ, આવી રીતે જીવતા મરવું છે

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣਿ ਕੈ ਤਉ ਖਸਮੈ ਮਿਲਣਾ ॥੧॥
naanak hukam pachhaan kai ta-o khasmai milnaa. ||1||
O’ Nanak, we realize God by understanding and following His command.
હે નાનક! પતિ પ્રભુ નો હુકમ ઓળખીએ તો જ તેને મળી શકીએ છીએ ।।૧।।

ਮਃ ੨ ॥
mehlaa 2.
Shalok, by the Second Guru:
મહેલ ૨।।

ਦਿਸੈ ਸੁਣੀਐ ਜਾਣੀਐ ਸਾਉ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥
disai sunee-ai jaanee-ai saa-o na paa-i-aa jaa-ay.
God is visible, heard and recognized through his creation, but still the pleasure of his presence can not be realized.
પરમાત્મા કુદરતમાં વસતા દેખાય છે તેની જીવન કવિતા આખી રચના માં સંભળાઈ રહી છે, તેના કામોથી દેખાય છે કે તે કુદર્તીમાં હાજર છે, તો પણ તેના મિલનનો જીવ ને પ્રાપ્ત નથી થતો

ਰੁਹਲਾ ਟੁੰਡਾ ਅੰਧੁਲਾ ਕਿਉ ਗਲਿ ਲਗੈ ਧਾਇ ॥
ruhlaa tundaa anDhulaa ki-o gal lagai Dhaa-ay.
How can a spiritually lame, armless and blind soul run to embrace Him?
આમ શા માટે? આ માટે કે પ્રભુને મળવા માટે જીવની પાસે નથી પગ, નથી હાથ, અને આંખો પણ નથી તો આ ભાગીને કેવી રીતે પ્રભુ ના ગળે જઈને લાગે

ਭੈ ਕੇ ਚਰਣ ਕਰ ਭਾਵ ਕੇ ਲੋਇਣ ਸੁਰਤਿ ਕਰੇਇ ॥
bhai kay charan kar bhaav kay lo-in surat karay-i.
Let the Fear of God be your feet, and let His Love be your hands; let His Understanding be your eyes.
જો જીવ પ્રભુના ડરમાં ચાલવાને પોતાના પગ બનાવે, પ્રેમ ના હાથ બનાવે અને પ્રભુની આંખ માં જોડવાને આંખો બનાવે

ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਸਿਆਣੀਏ ਇਵ ਕੰਤ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੨॥
naanak kahai si-aanee-ay iv kant milaavaa ho-ay. ||2||
Says Nanak, in this way, O’ the wise soul-bride, you shall be united with your Master-God.
તો નાનક કહે છે, હે સમજુ જીવ સ્ત્રી! આવી રીતે પતિ પ્રભુથી મિલન થાય છે ।।૨।।

ਪਉੜੀ ॥
pa-orhee.
Pauree:
પગથિયું॥

ਸਦਾ ਸਦਾ ਤੂੰ ਏਕੁ ਹੈ ਤੁਧੁ ਦੂਜਾ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਆ ॥
sadaa sadaa tooN ayk hai tuDh doojaa khayl rachaa-i-aa.
Forever and ever, You are the only One; You set the play of duality in motion.
હે પ્રભુ! તું હંમેશા જ એક પોતે જ પોતે છે આ તારાથી અલગ દેખાતો તમાશો તે પોતે જ બનાવ્યો છે

ਹਉਮੈ ਗਰਬੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਲੋਭੁ ਅੰਤਰਿ ਜੰਤਾ ਪਾਇਆ ॥
ha-umai garab upaa-ay kai lobh antar jantaa paa-i-aa.
You created egotism and arrogant pride, and You placed greed within Your beings.
તે જીવોની અંદર અહંકાર ઉત્પન્ન કરીને જીવોની અંદર લોભ પણ નાખી દીધો છે

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਖੁ ਤੂ ਸਭ ਕਰੇ ਤੇਰਾ ਕਰਾਇਆ ॥
ji-o bhaavai ti-o rakh too sabh karay tayraa karaa-i-aa.
Keep them as it pleases Your Will; everyone acts as You cause them to act.
આ માટે બધા જ જીવ તારા જ પરોવેલા કાર્ય કરે છે જેમ તને લાગે તેમ તેની રક્ષા કર

ਇਕਨਾ ਬਖਸਹਿ ਮੇਲਿ ਲੈਹਿ ਗੁਰਮਤੀ ਤੁਧੈ ਲਾਇਆ ॥
iknaa bakhsahi mayl laihi gurmatee tuDhai laa-i-aa.
On some, You bestow Your grace and attune them to the Guru’s teachings and then unite them with Yourself.
ઘણા જીવને તું આપે છે અને પોતાના ચરણોમાં જોડી લે છે. ગુરુની શિક્ષામાં તે પોતે જ તેમને લગાડ્યા છે

ਇਕਿ ਖੜੇ ਕਰਹਿ ਤੇਰੀ ਚਾਕਰੀ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਹੋਰੁ ਨ ਭਾਇਆ ॥
ik kharhay karahi tayree chaakree vin naavai hor na bhaa-i-aa.
Some are always attentively meditating on You, except Your Name, nothing else pleases them.
આવી રીતે ઘણા જીવ સાવધાન થઈ ને તારી પ્રાર્થના કરે છે તારા નામની યાદ વગર કોઈ બીજું કામ નથી થતું

ਹੋਰੁ ਕਾਰ ਵੇਕਾਰ ਹੈ ਇਕਿ ਸਚੀ ਕਾਰੈ ਲਾਇਆ ॥
hor kaar vaykaar hai ik sachee kaarai laa-i-aa.
Any other task would be worthless to them-You have enjoined them to Your True Service (meditation on Your Name).
જે આવા લોકોને તે આ સાચા કાર્યમાં લગાડ્યા છે તેને તારું નામ ભુલાવીને કોઈ બીજું કામ ખોટું લાગે છે

ਪੁਤੁ ਕਲਤੁ ਕੁਟੰਬੁ ਹੈ ਇਕਿ ਅਲਿਪਤੁ ਰਹੇ ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਇਆ ॥
put kalat kutamb hai ik alipat rahay jo tuDh bhaa-i-aa.
In the midst of children, spouse and relations, some still remain detached from them; they are pleasing to You.
હે પ્રભુ! આ જે પુત્ર, સ્ત્રી અને પરિવાર છે, જે લોકો તને વ્હાલા લાગે છે તે તેનાથી પ્રકાશિત રહે છે

ਓਹਿ ਅੰਦਰਹੁ ਬਾਹਰਹੁ ਨਿਰਮਲੇ ਸਚੈ ਨਾਇ ਸਮਾਇਆ ॥੩॥
ohi andrahu baahrahu nirmalay sachai naa-ay samaa-i-aa. ||3||
Inwardly and outwardly, they are pure, and they are absorbed in the True Name.
તારા હંમેશા કાયમ રહેવાવાળા નામ માં જોડાયેલા લોકો અંદર બહારથી નિર્મળ રહે છે ।।૩।।

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mehlaa 1.
Shalok, by the First Guru:
શ્લોક મહેલ ૧।।

ਸੁਇਨੇ ਕੈ ਪਰਬਤਿ ਗੁਫਾ ਕਰੀ ਕੈ ਪਾਣੀ ਪਇਆਲਿ ॥
su-inay kai parbat gufaa karee kai paanee pa-i-aal.
I may make a cave, in a mountain of gold, or in the water of the nether regions;
હું ભલે સોનાના સુમેર પર્વત પર ગુફા બનાવી લઉં, ભલે નીચે પાણી માં જઈને રહું.

ਕੈ ਵਿਚਿ ਧਰਤੀ ਕੈ ਆਕਾਸੀ ਉਰਧਿ ਰਹਾ ਸਿਰਿ ਭਾਰਿ ॥
kai vich Dhartee kai aakaasee uraDh rahaa sir bhaar.
I may remain standing on my head, upside-down, on the earth or up in the sky;
ભલે ધરતી માં રહું, ભલે આકાશમાં ઊંધા માથે ઉભો રહું

ਪੁਰੁ ਕਰਿ ਕਾਇਆ ਕਪੜੁ ਪਹਿਰਾ ਧੋਵਾ ਸਦਾ ਕਾਰਿ ॥
pur kar kaa-i-aa kaparh pahiraa Dhovaa sadaa kaar.
I may totally cover my body with clothes, and wash my body continually;
ભલે શરીરને સંપૂર્ણ રીતે કપડાંથી ઢાંકી લઉ, ભલે શરીર ને હંમેશા જ ધોતો રહુ

ਬਗਾ ਰਤਾ ਪੀਅਲਾ ਕਾਲਾ ਬੇਦਾ ਕਰੀ ਪੁਕਾਰ ॥
bagaa rataa pee-alaa kaalaa baydaa karee pukaar.
I may loudly recite the four vedas, wearing white, red, yellow or black attires.
ભલે હું સફેદ, લાલ, પીળા, અથવા કાળા કપડાં પહેરીને ચાર વેદોનું ઉચ્ચારણ કરું

ਹੋਇ ਕੁਚੀਲੁ ਰਹਾ ਮਲੁ ਧਾਰੀ ਦੁਰਮਤਿ ਮਤਿ ਵਿਕਾਰ ॥
ho-ay kucheel rahaa mal Dhaaree durmat mat vikaar.
I may even live in dirt and filth. And yet, this is just a product of evil mindedness, all these are bad deeds of evil intellect.
કે પછી સરેવડીયા ની જેમ ગંદો તેમજ મેલો રહું- આ બધા ખરાબ બુદ્ધિના ખરાબ કામ વિકાર જ છે

ਨਾ ਹਉ ਨਾ ਮੈ ਨਾ ਹਉ ਹੋਵਾ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥੧॥
naa ha-o naa mai naa ha-o hovaa naanak sabad veechaar. ||1||
O’ Nanak, I ponder over only the Name of God, without which neither I was nor I am and nor I shall be worth anything. (means, my ego should be completely erased)
હે નાનક! હું એ ઇચ્છું છું છે કે સદગુરુના શબ્દ ને વિચારીને મારો અહંકાર ન રહે ।।૧।।

ਮਃ ੧ ॥
mehlaa 1.
shalok, by the First Guru:
મહેલ ૧।।

ਵਸਤ੍ਰ ਪਖਾਲਿ ਪਖਾਲੇ ਕਾਇਆ ਆਪੇ ਸੰਜਮਿ ਹੋਵੈ ॥
vastar pakhaal pakhaalay kaa-i-aa aapay sanjam hovai.
The one who, daily washes his clothes and bathe his body, and considers himself as ascetic.
જે મનુષ્ય દરરોજ કપડાં ધોઈને શરીર ધોવે છે અને માત્ર કપડાં અને શરીર સ્વચ્છ રાખવાથી જ પોતાના તરફથી તપસ્વી બની બેસે છે.

ਅੰਤਰਿ ਮੈਲੁ ਲਗੀ ਨਹੀ ਜਾਣੈ ਬਾਹਰਹੁ ਮਲਿ ਮਲਿ ਧੋਵੈ ॥
antar mail lagee nahee jaanai baahrahu mal mal Dhovai.
He is not aware of the filth of evil thoughts staining his mind, while he repeatedly tries to wash off the outer dirt.
પરંતુ મનમાં લાગેલા મેલની તેને ખબર નથી. હંમેશા શરીરને બહારથી ઘસી ઘસીને ધોવે છે

ਅੰਧਾ ਭੂਲਿ ਪਇਆ ਜਮ ਜਾਲੇ ॥
anDhaa bhool pa-i-aa jam jaalay.
Being entangled in the fear of death, the spiritually blind goes astray,
તે આંધળો મનુષ્ય સીધા માર્ગથી ભટકીને મૃત્યુનો ડર પેદા કરવાવાળા જાળમાં ફસાયેલો છે. અહંકારમાં દુઃખી રહે છે

ਵਸਤੁ ਪਰਾਈ ਅਪੁਨੀ ਕਰਿ ਜਾਨੈ ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਦੁਖੁ ਘਾਲੇ ॥
vasat paraa-ee apunee kar jaanai ha-umai vich dukh ghaalay.
He considers other’s property as his own, and in egotism, he suffer in pain.
કારણ કે પારકી વસ્તુ શરીર અને અન્ય પદાર્થો વગેરે ને પોતાની સમજી બેસે છે

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਉਮੈ ਤੁਟੈ ਤਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥
naanak gurmukh ha-umai tutai taa har har naam Dhi-aavai.
O’ Nanak, when the egotism of the Guru’s follower is erased, then he meditates on God’s Name with loving devotion.
હે નાનક! જ્યારે ગુરુ ની સામે થઈને મનુષ્યનો અહંકાર દૂર થાય છે ત્યારે તે પ્રભુનું નામ યાદ કરે છે, નામ જપે છે

ਨਾਮੁ ਜਪੇ ਨਾਮੋ ਆਰਾਧੇ ਨਾਮੇ ਸੁਖਿ ਸਮਾਵੈ ॥੨॥
naam japay naamo aaraaDhay naamay sukh samaavai. ||2||
He obtains peace by meditating on God’s name with love and devotion.
નામ જ યાદ કરે છે અને નામ જ ની કૃપાથી સુખમાં ટકેલો રહે છે ।।૨।।

ਪਵੜੀ ॥
pavrhee.
Pauree:
પગથિયું।।

ਕਾਇਆ ਹੰਸਿ ਸੰਜੋਗੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥
kaa-i-aa hans sanjog mayl milaa-i-aa.
Destiny has brought together and united the body and the soul.
શરીર અને જીવ આત્મા નો સંયોગ નિર્ધારિત કરીને પરમાત્મા એ તેમને મનુષ્ય જન્મમાં એકત્ર કરી દીધા છે

ਤਿਨ ਹੀ ਕੀਆ ਵਿਜੋਗੁ ਜਿਨਿ ਉਪਾਇਆ ॥
tin hee kee-aa vijog jin upaa-i-aa.
He who created them, also separates them.
જે પ્રભુ એ શરીર અને જીવને જન્મ આપ્યો છે તેને જ તેના માટે અલગ પણ બનાવ્યા છે

ਮੂਰਖੁ ਭੋਗੇ ਭੋਗੁ ਦੁਖ ਸਬਾਇਆ ॥
moorakh bhogay bhog dukh sabaa-i-aa
Forsaking God, the fool enjoys the pleasures, which is the root cause of all pains.
પરંતુ આ જુદાઈ ને ભુલાવીને મૂર્ખ જીવ ભોગ ભોગવે છે, જે બધા દુઃખનું મૂળ છે

ਸੁਖਹੁ ਉਠੇ ਰੋਗ ਪਾਪ ਕਮਾਇਆ ॥
sukhhu uthay rog paap kamaa-i-aa.
From pleasures, arise diseases and the commission of sins.
પાપ કમાવવાના કારણે ભોગોના સુખથી રોગ જન્મે છે

ਹਰਖਹੁ ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਉਪਾਇ ਖਪਾਇਆ ॥
harkhahu sog vijog upaa-ay khapaa-i-aa.
From sinful pleasures come sorrow, separation and cycles of birth and death.
ભોગોની ખુશી થી ચિંતા અને અંત ને જુદાઈ પેદા કરીને

ਮੂਰਖ ਗਣਤ ਗਣਾਇ ਝਗੜਾ ਪਾਇਆ ॥
moorakh ganat ganaa-ay jhagrhaa paa-i-aa.
The fools try to account for their misdeeds, and argue uselessly.
જન્મ મરની લાંબી અવ્યવસ્થા પોતાના માથે લે છે

ਸਤਿਗੁਰ ਹਥਿ ਨਿਬੇੜੁ ਝਗੜੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥
satgur hath nibayrh jhagarh chukaa-i-aa.
The judgement (for the strife of births and deaths) is in the Hands of the True Guru, who puts an end to the argument.
જન્મ મરણ ના ચક્ર ને સમાપ્ત કરવાની શક્તિ સદગુરુના હાથમાં છે, જેને ગુરુ મળે છે તેની આ અવ્યસ્થા સમાપ્ત થઈ જાય છે

ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਗੁ ਨ ਚਲੈ ਚਲਾਇਆ ॥੪॥
kartaa karay so hog na chalai chalaa-i-aa. ||4||
Whatever the Creator does, comes to pass. It cannot be changed by anyone’s efforts.
જીવો ની કોઈ પોતાની ચલાવેલ શાણપણ ચાલી નથી શકતું જે કર્તાર કરે છે તે જ થાય છે ।।૪।।

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mehlaa 1.
Shalok, by the First Guru:
શ્લોક મહેલ ૧।।

ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਮੁਰਦਾਰੁ ਖਾਇ ॥
koorh bol murdaar khaa-ay.
The one who seizes the rights of others by deceit, is like an animal that eats dead corpse
જે મનુષ્ય અસત્ય બોલીને પોતે તો બીજાનો હક ખાય છે