GUJARATI PAGE 115

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੀ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਇਆ ॥
satgur sayvee sabad suhaa-i-aa.
I serve that True Guru, whose teaching has embellished my life,
હે ભાઈ! મેં તે ગુરુને પોતાના આશરા બનાવ્યા છે, જેને પોતાના શબ્દથી મારું જીવન શણગારી દીધું છે, જેને પરમાત્માનું નામ મારા મનમાં વસાવી દીધું છે

ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥
jin har kaa naam man vasaa-i-aa.
and has enshrined God’s Name in my mind.
હે ભાઈ! પરમાત્માનું નામ પવિત્ર છે, અહંકારની ગંદકી દૂર કરી આપે છે.

ਹਰਿ ਨਿਰਮਲੁ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਗਵਾਏ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸੋਭਾ ਪਾਵਣਿਆ ॥੨॥
har nirmal ha-umai mail gavaa-ay dar sachai sobhaa paavni-aa. ||2||
God Himself is immaculate (therefore, whoever is attuned to Him), dispels the dirt of ego, and obtains honor at the court of the God.
જે મનુષ્ય પ્રભુ નામને પોતાના મનમાં વસાવે છે તે હંમેશા સ્થિર પ્રભુના ઓટલે શોભા કમાય છે. ।।૨।

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥
bin gur naam na paa-i-aa jaa-ay.
Without the Guru’s teaching, the Naam cannot be realized.
પરમાત્માનું નામ ગુરુની શરણ વિના નથી મળતું.

ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਰਹੇ ਬਿਲਲਾਇ ॥
siDh saaDhik rahay billaa-ay.
The Siddhas and the spiritually skilled remained Wailing in their attempt to realize God’s Name without the Guru’s teaching.
પરંતુ યોગ સાધના કરનાર અને યોગ સાધનામાં લાગેલા અનેક યોગી વિલાપ કરતા રહી ગયા,

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਸੇਵੇ ਸੁਖੁ ਨ ਹੋਵੀ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਗੁਰੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੩॥
bin gur sayvay sukh na hovee poorai bhaag gur paavni-aa. ||3||
Without serving and following Guru’s advice, peace cannot be obtained and only through perfect destiny Guru’s guidance is obtained.
ગુરૂની શરણમાં આવ્યા વિના આધ્યાત્મિક આનંદ નથી મળતું. ખુબ જ ભાગ્યથી ગુરુ મળે છે ।।૩।।

ਇਹੁ ਮਨੁ ਆਰਸੀ ਕੋਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵੇਖੈ ॥
ih man aarsee ko-ee gurmukh vaykhai.
Human mind is like a mirror, only a rare Guru’s followers look into his inner self through it.
મનુષ્યનું આ મન અરીસા સમાન છેઆના દ્વારા મનુષ્ય પોતાનું આધ્યાત્મિક જીવન જોઈ શકે છે, પરંતુ ફક્ત તે જ મનુષ્ય જોવે છેજે ગુરુની શરણે પડે. ગુરુનો આશરો લીધા વગર આ મનને અહંકારનો કાટ લાગેલો રહે છે

ਮੋਰਚਾ ਨ ਲਾਗੈ ਜਾ ਹਉਮੈ ਸੋਖੈ ॥
morchaa na laagai jaa ha-umai sokhai.
Rust of evil thought does not stick to mind when one eradicates ego from within.
જ્યારે ગુરુના ઓટલે પડીને મનુષ્ય પોતાની અંદરથી અહંકાર સમાપ્ત કરી દે છે તો પછી મનને અહંકારનો કાટ લાગતો નથી. અને મનુષ્ય આના દ્વારા પોતાના જીવનને જોઈ પરખી શકે છે.

ਅਨਹਤ ਬਾਣੀ ਨਿਰਮਲ ਸਬਦੁ ਵਜਾਏ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸਚਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੪॥
anhat banee nirmal sabad vajaa-ay gur sabdee sach samaavani-aa. ||4||
When one keeps ringing the immaculate divine word continuously in the mind, then by following the Guru’s word one merges in the eternal God
ગુરૂની શરણમાં પડેલો મનુષ્ય ગુરુની પવિત્ર વાણીને ગુરુના શબ્દને એક રસ પોતાની અંદર પ્રબળ કરી રાખે છે અને આ રીતે ગુરુના શબ્દની કૃપાથી તે હંમેશા સ્થિર પ્રભુમાં લીન રહે છે ।।૪।।

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਹੁ ਨ ਦੇਖਿਆ ਜਾਇ ॥
bin satgur kihu na daykhi-aa jaa-ay.
No one can judge one’s spiritual life without the True Guru’s teaching.
ગુરુની શરણ પડ્યા વિના કોઈ અન્ય પક્ષથી પણ પોતાનું આધ્યાત્મિક જીવન જોઈ પરખી શકાતું નથી.

ਗੁਰਿ ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਆਪੁ ਦਿਤਾ ਦਿਖਾਇ ॥
gur kirpaa kar aap ditaa dikhaa-ay.
The Guru has mercifully shown me my inner self.
જેને દેખાડ્યું છે ગુરુએ જ કૃપા કરીને તેને પોતાનું આધ્યાત્મિક જીવન દેખાડ્યું છે

ਆਪੇ ਆਪਿ ਆਪਿ ਮਿਲਿ ਰਹਿਆ ਸਹਜੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੫॥
aapay aap aap mil rahi-aa sehjay sahj samaavani-aa. ||5||
The person who sees his inner-self realizes that God Himself has become one with His creatures and that person intuitively merges in a state of equipoise.
પછી તે ભાગ્યશાળીને આ નિશ્ચય બની જાય છે કે પરમાત્મા પોતે જ પોતે બધા જીવોમાં વ્યાપક થઇ રહ્યો છે, પોતાની પ્રકૃતિને જોવા પરખવાવાળો મનુષ્ય હંમેશા આધ્યાત્મિક સ્થિરતામાં ટકી રહે છે ।।૫।।

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਇਕਸੁ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥
gurmukh hovai so ikas si-o liv laa-ay.
A person who is Guru’s follower attunes the mind only to the One (God)
જે મનુષ્ય ગુરુની સન્મુખ હોય છે, તે ફક્ત પરમાત્માથી જ પ્રેમ રાખી મૂકે છે,

ਦੂਜਾ ਭਰਮੁ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥
doojaa bharam gur sabad jalaa-ay.
He burns away duality and doubt by the Guru’s word.
તે ગુરુના શબ્દમાં જોડાઈને પોતાની અંદરથી માયાવાળી ભટકણને દૂર કરી લે છે

ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਵਣਜੁ ਕਰੇ ਵਾਪਾਰਾ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਸਚੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੬॥
kaa-i-aa andar vanaj karay vaapaaraa naam niDhaan sach paavni-aa. ||6||
Controlling his wandering mind, he meditates on God’s Name and obtains the everlasting wealth of Naam.
તે પોતાના શરીરમાં રહીને જ પ્રભુ નામનો વાણિજ્ય-વ્યાપાર કરે છે અને પ્રભુનું હંમેશા સ્થિર રહેનાર નામ ખજાનો પ્રાપ્ત કરે છે. ।।૬।।

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰਣੀ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਸਾਰੁ ॥
gurmukh karnee har keerat saar.
For a Guru’s follower, the essence of all the deeds is God’s praise.
ગુરુની સન્મુખ રહેનાર મનુષ્ય પરમાત્માની મહિમાને જ કરવા યોગ્ય કામ સમજે છે, સૌથી શ્રેષ્ઠ તેમજ ઉત્તમ જાણે છે.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਏ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥
gurmukh paa-ay mokh du-aar.
The Guru’s follower finds liberation from the vices.
ગુરુની સન્મુખ રહીને તે મહિમાની કૃપાથી વિકારોથી છુટકારાનો દરવાજો શોધી લે છે.

ਅਨਦਿਨੁ ਰੰਗਿ ਰਤਾ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਅੰਦਰਿ ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਵਣਿਆ ॥੭॥
an-din rang rataa gun gaavai andar mahal bulaavani-aa. ||7||
Always imbued with God’s Love, he keeps singing God’s praises, and thus God calls him to His Presence.
તે દરેક સમય પ્રભુના નામ રંગમાં રંગાયેલો રહીને પ્રભુના ગુણ ગાતો રહે છે. પ્રભુ તેને પોતાના ચરણોમાં પોતાની હાજરીમાં બોલાવેલો રાખે છે, જોડી રાખે છે ।।૭।।

ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਇਆ ॥
satgur daataa milai milaa-i-aa.
Only the true Guru bestows the gift of Naam. One meets the Guru only by God’s will.
ગુરુ જ નામનું દાન આપનાર છે

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਮਨਿ ਸਬਦੁ ਵਸਾਇਆ ॥
poorai bhaag man sabad vasaa-i-aa.
Only through perfect destiny, the divine word is enshrined in one’s mind.
પરંતુ, ગુરુ ત્યારે જ મળે છે જ્યારે પરમાત્મા પોતે મળાવે. જે મનુષ્યના સંપૂર્ણ ભાગ્યથી ગુરુ મળી જાય છે તે પોતાના મનમાં ગુરુના શબ્દ વસાવી રાખે છે

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਹਰਿ ਸਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਵਣਿਆ ॥੮॥੯॥੧੦॥
naanak naam milai vadi-aa-ee har sachay kay gun gaavani-aa. ||8||9||10||
O’ Nanak, only the one who sings the praises of the eternal God obtains the glory of Naam.
હે નાનક! તે મનુષ્યને સમ્માન મળે છે કે તે પ્રભુનું નામ જપતો રહે છે તે હંમેશા સ્થિર હરિના ગુણ ગાતો રહે છે ।।૮।।૯।

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥
maajh mehlaa 3.
Raag Maajh, by the Third Guru:
માઝ મહેલ ૩।।

ਆਪੁ ਵੰਞਾਏ ਤਾ ਸਭ ਕਿਛੁ ਪਾਏ ॥
aap vanjaa-ay taa sabh kichh paa-ay.
The one who loses his self-conceit, obtains everything (all the merits of higher spiritual state).
જે મનુષ્ય પોતાની અંદરથી સ્વયં ભાવ, અહંકાર, મમતા દૂર કરે છે, તે ઉચ્ચ આધ્યાત્મિક જીવનવાળા દરેક ગુણ ગ્રહણ કરી લે છે.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸਚੀ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥
gur sabdee sachee liv laa-ay.
Through Guru’s Word, one is imbued with the True Love of God.
તે ગુરુના શબ્દમાં જોડાઈને પરમાત્માના ચરણોમાં હંમેશા ટકી રહેનાર લગન બનાવી લે છે

ਸਚੁ ਵਣੰਜਹਿ ਸਚੁ ਸੰਘਰਹਿ ਸਚੁ ਵਾਪਾਰੁ ਕਰਾਵਣਿਆ ॥੧॥
sach vanaNjahi sach sanghrahi sach vaapaar karaavani-aa. ||1||
He recites God’s Name, gathers the wealth of Naam and meditates on God’s Name,
પ્રકૃતિ દૂર કરનાર મનુષ્ય હંમેશા સ્થિર પ્રભુના નામનો સૌદો કરે છે. નામ ધન એકત્ર કરે છે અને નામનો જ વ્યાપાર કરે છે ।।૧।।

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਹਰਿ ਗੁਣ ਅਨਦਿਨੁ ਗਾਵਣਿਆ ॥
ha-o vaaree jee-o vaaree har gun an-din gaavani-aa.
I dedicate myself to those, who always sing the praises of God.
હું હંમેશા તેનાથી કુરબાન જાવ છું, જે દરરોજ પરમાત્માના ગુણ ગાય છે.

ਹਉ ਤੇਰਾ ਤੂੰ ਠਾਕੁਰੁ ਮੇਰਾ ਸਬਦਿ ਵਡਿਆਈ ਦੇਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ha-o tayraa tooN thaakur mayraa sabad vadi-aa-ee dayvani-aa. ||1|| rahaa-o.
O’ God, I am Your servant, You are my Master. You are the giver of glory through the Guru’s word.
હે પ્રભુ! તું મારો માલિક છે, હું તારો સેવક છું, તું પોતે જ ગુરુના શબ્દમાં જોડીને પોતાની મહિમાની મોટાઈ બક્ષે છે, મને પણ આ દાન દે ।।૧।।વિરામ।।

ਵੇਲਾ ਵਖਤ ਸਭਿ ਸੁਹਾਇਆ ॥
vaylaa vakhat sabh suhaa-i-aa.
That time and moment is totally auspicious.
હે ભાઈ! મને તે બધા ક્ષણ સારા લાગે છે તે બધા સમય શુભ લાગે છે

ਜਿਤੁ ਸਚਾ ਮੇਰੇ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥
jit sachaa mayray man bhaa-i-aa.
When the True One (God) becomes pleasing to my mind.
જે સમય હંમેશા કાયમ રહેનાર પ્રભુ મારા મનમાં પ્રેમાળ લાગે

ਸਚੇ ਸੇਵਿਐ ਸਚੁ ਵਡਿਆਈ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਸਚੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੨॥
sachay sayvi-ai sach vadi-aa-ee gur kirpaa tay sach paavni-aa. ||2||
By meditating on the eternal God, true honor is obtained. By Guru’s Grace, the True One is realized.
હંમેશા સ્થિર પ્રભુનો આશરો લેવાથી હંમેશા સ્થિર પ્રભુનું નામ પ્રાપ્ત થઇ જાય છે ।।૨।।

ਭਾਉ ਭੋਜਨੁ ਸਤਿਗੁਰਿ ਤੁਠੈ ਪਾਏ ॥
bhaa-o bhojan satgur tuthai paa-ay.
If the true Guru becomes gracious, then one receives the divine love as the food for the spiritual growth.
જો ગુરુ પ્રસન્ન થઇ જાય, તો મનુષ્યને પરમાત્માનો પ્રેમ આધ્યાત્મિક જીવન માટે ખોરાક મળી જાય છે

ਅਨ ਰਸੁ ਚੂਕੈ ਹਰਿ ਰਸੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥
an ras chookai har ras man vasaa-ay.
The one who enshrines the love God’s Name in his mind, his quest for pleasures from the worldly materials ends.
જો મનુષ્ય પરમાત્માના નામનો આનંદ પોતાના મનમાં વસાવે છે, તેનો દુનિયાના પદાર્થોથી ચસ્કો સમાપ્ત થઇ જાય છે.

ਸਚੁ ਸੰਤੋਖੁ ਸਹਜ ਸੁਖੁ ਬਾਣੀ ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਵਣਿਆ ॥੩॥
sach santokh sahj sukh banee pooray gur tay paavni-aa. ||3||
He realizes God’s Name through the divine word of the Perfect Guru, and enjoys contentment and intuitive peace.
તે સતગુરુની વાણીમાં જોડાઈને પુરા ગુરુથી પરમાત્માનું હંમેશા સ્થિર નામ પ્રાપ્ત કરે છે. સંતોષ અને આધ્યાત્મિક સ્થિરતા નો આનંદ મેળવે છે ।।૩।।

ਸਤਿਗੁਰੁ ਨ ਸੇਵਹਿ ਮੂਰਖ ਅੰਧ ਗਵਾਰਾ ॥
satgur na sayveh moorakh anDh gavaaraa.
The ignorant fools, blinded by Maya, do not follow the True Guru’s teachings.
માયાના મોહમાં અંધ થયેલો મૂર્ખ અભણ મનુષ્ય ગુરુનો આશરો નથી લેતો,

ਫਿਰਿ ਓਇ ਕਿਥਹੁ ਪਾਇਨਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰਾ ॥
fir o-ay kithhu paa-in mokh du-aaraa.
How can they find the way to liberate themselves from the vices?
તે પછી કોઈ પણ જગ્યાએથી વિકારોના છુટકારાનો રસ્તો શોધી શકતો નથી.

ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵਹਿ ਜਮ ਦਰਿ ਚੋਟਾ ਖਾਵਣਿਆ ॥੪॥
mar mar jameh fir fir aavahi jam dar chotaa khaavani-aa. ||4||
They die spiritual death over and over again. They remain in the cycle of birth and death and are tormented by the fear of death.
તે આ રીતે આધ્યાત્મિક મૃત્યુનો શિકાર થઈને વારંવાર જન્મી થઈ મરતો રહે છે, જન્મ મરણના ચક્કરમાં પડી રહે છે, અને યમરાજના ઓટલે ઇજાઓ ખાતો રહે છે ।।૪।।

ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਜਾਣਹਿ ਤਾ ਆਪੁ ਪਛਾਣਹਿ ॥
sabdai saad jaaneh taa aap pachhaaneh.
When some fortunate people realize the essence of the divine word, and recognize their own selves.
જ્યારે કોઈ ભાગ્યશાળી ગુરુના શબ્દનો સ્વાદ જાણી લે છે, ત્યારે તે પોતાના આધ્યાત્મિક જીવનને ઓળખે છે, તપાસતા રહે છે,

ਨਿਰਮਲ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਵਖਾਣਹਿ ॥
nirmal banee sabad vakaaneh.
Then through the Guru’s Immaculate word, they keep reciting God’s praises.
ગુરુની પવિત્ર વાણીથી ગુરુના શબ્દ દ્વારા તે પરમાત્માની મહિમા ઉચ્ચારતા રહે છે

ਸਚੇ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਨਿ ਨਉ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਿਆ ॥੫॥
sachay sayv sadaa sukh paa-in na-o niDh naam man vasaavani-aa. ||5||
In this way, by meditating on God’s Name they always live in peace and enshrine Naam in their mind, as if it is the world’s nine treasures.
હંમેશા સ્થિર રહેનાર પ્રભુનું સ્મરણ કરતા તે હંમેશા આધ્યાત્મિક આનંદ લે છે અને પરમાત્માના નામને તે પોતાના મનમાં એવું વસાવે છે જાણે તે દુનિયાના બધા નવ ખજાના છે ।।૫।।

ਸੋ ਥਾਨੁ ਸੁਹਾਇਆ ਜੋ ਹਰਿ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥
so thaan suhaa-i-aa jo har man bhaa-i-aa.
Beautiful becomes that place (heart), which is pleasing to God’s mind.
હે ભાઈ! તે હૃદય સ્થળ સુંદર બની જાય છે જે પરમાત્માના મનને પ્રેમાળ લાગે છે

ਸਤਸੰਗਤਿ ਬਹਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇਆ ॥
satsangat bahi har gun gaa-i-aa.
And only that person’s heart becomes beautiful who has recited the praises of God in the holy congregation.
અને તે મનુષ્યનું હૃદય સ્થળ સુંદર બને છે જેને સાધુ-સંગતમાં બેસીને પરમાત્માની મહિમાનાં ગીત ગાયા છે.

ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਸਾਲਾਹਹਿ ਸਾਚਾ ਨਿਰਮਲ ਨਾਦੁ ਵਜਾਵਣਿਆ ॥੬॥
an-din har saalaahahi saachaa nirmal naad vajaavani-aa. ||6||
Every day, they praise God and keep reciting the immaculate divine word in their mind.
આવા મનુષ્ય દરરોજ હંમેશા સ્થિર પ્રભુની મહિમા કરે છે, મહિમાનો પવિત્ર બાજા વગાળે છે ।।૬।।