GUJARATI PAGE 102

ਠਾਕੁਰ ਕੇ ਸੇਵਕ ਹਰਿ ਰੰਗ ਮਾਣਹਿ ॥
thaakur kay sayvak har rang maaneh.
The devotees of God enjoy the Love and Affection of God.
હે ભાઈ! પાલનહાર પ્રભુના સેવક પ્રભુના મેળાપનો આધ્યાત્મિક આનંદ પ્રાપ્ત કરે છે. પાલનહાર પ્રભુનો સ્વભાવ તેના સેવકનો સ્વભાવ બની જાય છે.

ਜੋ ਕਿਛੁ ਠਾਕੁਰ ਕਾ ਸੋ ਸੇਵਕ ਕਾ ਸੇਵਕੁ ਠਾਕੁਰ ਹੀ ਸੰਗਿ ਜਾਹਰੁ ਜੀਉ ॥੩॥
jo kichh thaakur kaa so sayvak kaa sayvak thaakur hee sang jaahar jee-o. ||3||
Whatever belongs to God, in a way belongs to the devotee as well.Because of his association with the Master, the devotee also becomes known in the world.
ઠાકોર અને તેના સેવકના આધ્યાત્મિક જીવનમાં કોઈ તફાવત રહી જતો નથી. ઠાકોરના ચરણોમાં જોડાઈ રહીને સેવક લોક પરલોકમાં પ્રગટ થઇ જાય છે ।।૩।।

ਅਪੁਨੈ ਠਾਕੁਰਿ ਜੋ ਪਹਿਰਾਇਆ ॥
apunai thaakur jo pehraa-i-aa.
The person who has beenhonorably recognized by His master,
જે સેવકને વ્હાલા ઠાકોર પ્રભુએ સેવા ભક્તિના સિરોપાનું માન બક્ષ્યું છે

ਬਹੁਰਿ ਨ ਲੇਖਾ ਪੁਛਿ ਬੁਲਾਇਆ ॥
bahur na laykhaa puchh bulaa-i-aa.
is not called to answer for his account of past actions.
તેને પછી તેના કર્મોના લેખ નથી પૂછ્યા, લેખ પૂછવા માટે નથી બોલાવ્યો

ਤਿਸੁ ਸੇਵਕ ਕੈ ਨਾਨਕ ਕੁਰਬਾਣੀ ਸੋ ਗਹਿਰ ਗਭੀਰਾ ਗਉਹਰੁ ਜੀਉ ॥੪॥੧੮॥੨੫॥
tis sayvak kai naanak kurbaanee so gahir gabheeraa ga-uhar jee-o. ||4||18||25||
O’ Nanak, I dedicate myself to such a devotee, because he is deep and profound, and honorable.
હે નાનક! હું તે સેવકથી કુરબાન થાઉં છું તે સેવક ઊંડા સ્વભાવવાળો, મોટા જીગરવાળો અને ઉચ્ચ સ્વભાવવાળો અને ઉચ્ચ અમૂલ્ય જીવનવાળો થઇ જાય છે ।।૪।।૧૮।।૨૫।।

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੫ ॥
maajh mehlaa 5.
Raag Maajh, by the Fifth Guru:
માઝ મહેલ ૫।।

ਸਭ ਕਿਛੁ ਘਰ ਮਹਿ ਬਾਹਰਿ ਨਾਹੀ ॥
sabh kichh ghar meh baahar naahee.
All peace and harmony is present in one’s own heart, and nothing is outside.
બધું આધ્યાત્મિક સુખ હૃદયમાં ટકી રહેવામાં છે, બહાર ભટ્કવામાં નહિ.

ਬਾਹਰਿ ਟੋਲੈ ਸੋ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਹੀ ॥
baahar tolai so bharam bhulaahee.
The one who searches for tranquillity outside is deluded by doubt.
જે મનુષ્ય બહાર સુખની શોધ કરે છે, તે સુખ નથી મેળવી શકતો. આવા લોકો તો ભટકાવમાં પડીને ખોટા માર્ગ પર પડેલા રહે છે

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜਿਨੀ ਅੰਤਰਿ ਪਾਇਆ ਸੋ ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਸੁਹੇਲਾ ਜੀਉ ॥੧॥
gur parsaadee jinee antar paa-i-aa so antar baahar suhaylaa jee-o. ||1||
By Guru’s Grace, one who has realized God within, is at peace with himself and others.
ગુરુની કૃપાથી જે મનુષ્યોએ પોતાના હૃદયમાં જ ટકીને પરમાત્માને મેળવી લીધા છે, તે અંતરાત્મામાં સ્મરણ કરતાં પણ જગતથી પ્રેમનો ઉપયોગ કરતા પણ હંમેશા સુખી રહે છે ।।૧।।

ਝਿਮਿ ਝਿਮਿ ਵਰਸੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਧਾਰਾ ॥
jhim jhim varsai amrit Dhaaraa.
Slowly, gently, drop by drop, the stream of nectar of Naam trickles down within.
જેમ મધ્યમ-મધ્યમ વરસાદ થાય છે અને તે ધરતીને સિંચતો જાય છે તેવી રીતે જ્યારે આધ્યાત્મિક સ્થિરતાની હાલતમાં નામ અમૃતની ધાર ધીમે-ધીમે વરસે છે.

ਮਨੁ ਪੀਵੈ ਸੁਨਿ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਾ ॥
man peevai sun sabad beechaaraa.
The mind absorbs it, listening and reflecting on the Guru’s word.
ત્યારે મનુષ્યનું મન ગુરુના શબ્દ સાંભળીને પ્રભુના ગુણોના વિચાર સાંભળીને તે અમૃતધારાને પીતો જાય છે, પોતાની અંદર વસાવતો જાય છે.

ਅਨਦ ਬਿਨੋਦ ਕਰੇ ਦਿਨ ਰਾਤੀ ਸਦਾ ਸਦਾ ਹਰਿ ਕੇਲਾ ਜੀਉ ॥੨॥
anad binod karay din raatee sadaa sadaa har kaylaa jee-o. ||2||
Day and Night the mind enjoys bliss and ecstasy and always enjoys the peace arising from union with God.
તે સ્થિતિમાં મન દરેક સમય આધ્યાત્મિક આનંદ લેતું રહે છે, હંમેશા પરમાત્માના મેળાપનું સુખ પ્રાપ્ત કરે છે ।।૨।।

ਜਨਮ ਜਨਮ ਕਾ ਵਿਛੁੜਿਆ ਮਿਲਿਆ ॥
janam janam kaa vichhurhi-aa mili-aa.
After separation of many lifetimes; the mortal obtains union with God.
મહિમાની કૃપાથી જન્મ જન્માંતરોથી જુદા પડેલા જીવ પ્રભુ ચરણોથી મેળાપ પ્રાપ્ત કરી લે છે

ਸਾਧ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਸੂਕਾ ਹਰਿਆ ॥
saaDh kirpaa tay sookaa hari-aa.
By the Guru’s grace, dried up mind (devoid of Naam), blossoms again.
ગુરુની કૃપાથી મનુષ્યનું કાચું મન ગુરુની કૃપાથી પ્રેમ રસથી સંતૃપ્ત થઇ જાય છે

ਸੁਮਤਿ ਪਾਏ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਏ ਮੇਲਾ ਜੀਉ ॥੩॥
sumat paa-ay naam Dhi-aa-ay gurmukh ho-ay maylaa jee-o.||3||
By lovingly meditating on Naam through the Guru’s sublime teaching and grace, union with God is attained.
ગુરુથી જ્યારે મનુષ્ય શ્રેષ્ઠ બુદ્ધિ લે છે, ત્યારે પરમાત્માનું નામ સ્મરણ કરે છે. ગુરુની શરણે પડવાથી જીવનો પરમાત્મા સાથે મેળાપ થઇ જાય છે ।।૩।।

ਜਲ ਤਰੰਗੁ ਜਿਉ ਜਲਹਿ ਸਮਾਇਆ ॥
jal tarang ji-o jaleh samaa-i-aa.
Just as a wave merges back into water from which it is formed,
જેમ નદી વગેરેના પાણીની લહેર નદીમાંથી ઉભરાઈને પાછી તે નદીના પાણીમાં જ સમાય જાય છે

ਤਿਉ ਜੋਤੀ ਸੰਗਿ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥
ti-o jotee sang jot milaa-i-aa.
similarly the soul-light unites with God’s supreme Light,
તેમ જ ગુરુની શરણ પડીને સ્મરણ કરવાથી મનુષ્યનું ધ્યાન, જ્યોતિ પ્રભુની જ્યોતિમાં મળેલી રહે છે.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਭ੍ਰਮ ਕਟੇ ਕਿਵਾੜਾ ਬਹੁੜਿ ਨ ਹੋਈਐ ਜਉਲਾ ਜੀਉ ॥੪॥੧੯॥੨੬॥
kaho nanak bharam katay kvarh bahurh na ho-ee-ai ja-ulaa jee-o. ||4||19||26||
Says Nanak, The veil of illusion has been cut away, and the mortal shall not go out wandering after Maya any more.
હે નાનક! કહે: ગુરુની સામે રહીને સ્મરણ કરવાથી મનુષ્યનો ભટકણ રૂપે દરવાજો ખુલી જાય છે અને પછી મનુષ્ય માયાની પાછળ દોડ-ભાગ કરનાર સ્વભાવનો રહેતો નથી ।।૪।।૧૯।।૨૬।।

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੫ ॥
maajh mehlaa 5.
Raag Maajh, by the Fifth Guru:
માઝ મહેલ ૫।।

ਤਿਸੁ ਕੁਰਬਾਣੀ ਜਿਨਿ ਤੂੰ ਸੁਣਿਆ ॥
tis kurbaanee jin tooN suni-aa.
I dedicate myself to the one who listens to Your praises.
હે પ્રભુ! જે મનુષ્યએ તારું નામ સાંભળ્યું છે, જે સદા તારી મહિમા સાંભળે છે, હું તેનાથી કુરબાન જાઉં છું

ਤਿਸੁ ਬਲਿਹਾਰੀ ਜਿਨਿ ਰਸਨਾ ਭਣਿਆ ॥
tis balihaaree jin rasnaa bhani-aa.
I dedicate myself to the one who recites Your praises.
જે મનુષ્યએ પોતાની જીભથી તારું નામ ઉચ્ચાર્યું છે. જે તારી મહિમા કરતો રહે છે, તેનાથી હું કુરબાન જાઉં છું.

ਵਾਰਿ ਵਾਰਿ ਜਾਈ ਤਿਸੁ ਵਿਟਹੁ ਜੋ ਮਨਿ ਤਨਿ ਤੁਧੁ ਆਰਾਧੇ ਜੀਉ ॥੧॥
vaar vaar jaa-ee tis vitahu jo man tan tuDh aaraaDhay jee-o. ||1||
O’ God, I dedicate myself to the one, who lovingly meditates on You.
હે પ્રભુ! તે મનુષ્યથી વારંવાર કુરબાન થાઉં છું. જે પોતાના મનથી પોતાના શરીરથી તને યાદ કરે છે ।।૧।।

ਤਿਸੁ ਚਰਣ ਪਖਾਲੀ ਜੋ ਤੇਰੈ ਮਾਰਗਿ ਚਾਲੈ ॥
tis charan pakhaalee jo tayrai maarag chaalai.
(O’ God), I will like to wash the feet of (humbly serve) the person who walks on the path to attain union with You.
હે પ્રભુ! જે મનુષ્ય તારા મેળાપના રસ્તા પર ચાલે છે, હું તેના પગ ધોતો રહું

ਨੈਨ ਨਿਹਾਲੀ ਤਿਸੁ ਪੁਰਖ ਦਇਆਲੈ ॥
nain nihaalee tis purakh da-i-aalai.
With my eyes, I long to behold that kind of person.
હે ભાઈ! દયાના શ્રોત અકાળ પુરખને હું મારી આંખોથી જોવા માંગું છું

ਮਨੁ ਦੇਵਾ ਤਿਸੁ ਅਪੁਨੇ ਸਾਜਨ ਜਿਨਿ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਲਾਧੇ ਜੀਉ ॥੨॥
man dayvaa tis apunay saajan jin gur mil so parabh laaDhay jee-o. ||2||
I surrender myself to such a friend, who by meeting the Guru has realized God.
આ કારણે હું મારું મન મારા તે સજ્જનને સોંપવા તૈયાર છું. જેને ગુરુને મળીને તે પ્રભુને મેળવી લીધા છે ।।૨।।

ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਜਿਨਿ ਤੁਮ ਜਾਣੇ ॥
say vadbhaagee jin tum jaanay.
Very fortunate are those who have realized You.
હે પ્રભુ! જે મનુષ્યએ તારી સાથે સંધિ બનાવી છે, તે સૌ ભાગ્યશાળી છે

ਸਭ ਕੈ ਮਧੇ ਅਲਿਪਤ ਨਿਰਬਾਣੇ ॥
sabh kai maDhay alipat nirbaanay.
He, while living in the midst of all, remains aloof and free from all worldly desires and vices.
હે ભાઈ! પરમાત્મા બધા જીવોની અંદર વસે છે તો પણ તે નિર્લિપ છે અને વાસના રહિત છે

ਸਾਧ ਕੈ ਸੰਗਿ ਉਨਿ ਭਉਜਲੁ ਤਰਿਆ ਸਗਲ ਦੂਤ ਉਨਿ ਸਾਧੇ ਜੀਉ ॥੩॥
saaDh kai sang un bha-ojal tari-aa sagal doot un saaDhay jee-o. ||3||
In the company of the saint (Guru), he has crossed over the terrifying worldly ocean, and has conquered all the demons (vices).
જે મનુષ્યએ તેની સાથે સંધિ નાખી છે, સાધુ-સંગતમાં રહીને તેણે સંસાર-સમુદ્ર તરી લીધો છે, તેને કામાદિક બધા વિકાર પોતાના વશમાં કરી લીધા છે ।।૩।।

ਤਿਨ ਕੀ ਸਰਣਿ ਪਰਿਆ ਮਨੁ ਮੇਰਾ ॥ ਮਾਣੁ ਤਾਣੁ ਤਜਿ ਮੋਹੁ ਅੰਧੇਰਾ ॥
tin kee saran pari-aa man mayraa.maan taan taj moh anDhayraa.
Renouncing its ego, pride, and darkness of ignorance (love of Maya), my mind has sought the shelter of such godly persons.
હે ભાઈ! દુનિયાવાળા આદર માન છોડીને દુનિયાવાળી તાકાતો છોડીને જીવન રાહ પર અંધકાર પેદા કરનારી માયાનો મોહ ત્યાગીને મારુ મન તેની શરણે પડે છે જેમને બધા દુત વશ કરી લીધા છે.

ਨਾਮੁ ਦਾਨੁ ਦੀਜੈ ਨਾਨਕ ਕਉ ਤਿਸੁ ਪ੍ਰਭ ਅਗਮ ਅਗਾਧੇ ਜੀਉ ॥੪॥੨੦॥੨੭॥
naam daan deejai naanak ka-o tis parabh agam agaaDhay jee-o. ||4||20||27||
(Nanak requests them) Please bless Nanak with the Gift of the Naam, the Name of the Inaccessible and Unfathomable God.
અને તેની સામે પ્રાર્થના કરીએ છીએ કે મને નાનકને પણ તે અગમ્ય છે. ।।૪।।૨૦।।૨૭।।

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੫ ॥
maajh mehlaa 5.
Raag Maajh, by the Fifth Guru:
માઝ મહેલ ૫।।

ਤੂੰ ਪੇਡੁ ਸਾਖ ਤੇਰੀ ਫੂਲੀ ॥
tooN payd saakh tayree foolee.
O’ God, You are like a big tree, and this world is Your blossoming branches.
હે પ્રભુ! તું જાણે એક વૃક્ષ છે આ સંસાર તારા વૃક્ષથી ફૂટી નીકળેલી ડાળીઓ છે

ਤੂੰ ਸੂਖਮੁ ਹੋਆ ਅਸਥੂਲੀ ॥
tooN sookham ho-aa asthoolee.
You are the subtle essence, which has become tangible as this visible world.
હે પ્રભુ! તું અદૃષ્ટ છે, પોતાના અદૃષ્ટ રૂપથી દેખાતું જગત બન્યું છે.

ਤੂੰ ਜਲਨਿਧਿ ਤੂੰ ਫੇਨੁ ਬੁਦਬੁਦਾ ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਭਾਲੀਐ ਜੀਉ ॥੧॥
tooN jalniDh tooN fayn budbudaa tuDh bin avar na bhaalee-ai jee-o. ||1||
O’ God, You are like the ocean, and this world is like bubbles and froth arising from it. Except You, I do not see anything else.
હે પ્રભુ! તું જાણે એક સમુદ્ર છે આ આખું જગત પ્રસાર છે, જેમ ફીણ અને બુલબુલીયા પણ તું પોતે જ છે, તારા સિવાય બીજું કોઈ પણ દેખાતું નથી ।।૧।।

ਤੂੰ ਸੂਤੁ ਮਣੀਏ ਭੀ ਤੂੰਹੈ ॥
tooN soot manee-ay bhee tooNhai.
O’ God, this world is like a necklace and You are the thread and beads
આ આખું જગત પ્રસાર તારાથી બન્યું તારું જ સ્વરૂપ, જાણે એક માળા છે. તે માળાનો દોરો તું પોતે જ છે, મણકા પણ તું જ છે.

ਤੂੰ ਗੰਠੀ ਮੇਰੁ ਸਿਰਿ ਤੂੰਹੈ ॥
tooN ganthee mayr sir tooNhai.
Even the knot at the end is You, and the crown bead is also You.
મણકા પર ગાંઠ પણ તું જ છે, બધા મણકોના માથા પર મેરુ મણકુ પણ તું જ છે.

ਆਦਿ ਮਧਿ ਅੰਤਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਈ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ਦਿਖਾਲੀਐ ਜੀਉ ॥੨॥
aad maDh ant parabh so-ee avar na ko-ay dikhaalee-ai jee-o. ||2||
it is You who is in the beginning, middle and end of the world created by You. I do not see any other except You.
હે ભાઈ! જગત રચનાની શરૂઆતમાં, મઘ્યમાં અને અંતમાં પ્રભુ પોતે જ પોતે છે, તેના વગર બીજું કોઈ દેખાતું નથી ।।૨।।

ਤੂੰ ਨਿਰਗੁਣੁ ਸਰਗੁਣੁ ਸੁਖਦਾਤਾ ॥
tooN nirgun sargun sukh-daata.
O’ God, You are the subtle and You are tangible. You are the Giver of all peace.
હે પ્રભુ! તું પોતાની રચેલી માયાના ત્રણ ગુણોથી ઉપર છે, ત્રણેય ગુણોથી બનેલું જગત પ્રસાર પણ તું પોતે જ છે.

ਤੂੰ ਨਿਰਬਾਣੁ ਰਸੀਆ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ॥
tooN nirbaan rasee-aa rang raataa.
You are detached and yet attached that You enjoy all kinds of joys and relishes.
બધા જીવોને સુખ દેનાર પણ તું પોતે જ છે. તું વાસના રહિત છે, બધા જીવોમાં વ્યાપક રહીને રસોને ભોગનાર પણ છે અને રસોના પ્રેમમાં મસ્ત પણ છે.

ਅਪਣੇ ਕਰਤਬ ਆਪੇ ਜਾਣਹਿ ਆਪੇ ਤੁਧੁ ਸਮਾਲੀਐ ਜੀਉ ॥੩॥
apnay kartab aapay jaaneh aapay tuDh samaalee-ai jee-o. ||3||
Only You know Your wonders, and You Yourself sustain Your creation.
હે પ્રભુ! પોતાની રમત તમાશા તું પોતે જ જાણે છે, તું પોતે જ બધી સંભાળ પણ કરી રહ્યો છે ।।૩।।

ਤੂੰ ਠਾਕੁਰੁ ਸੇਵਕੁ ਫੁਨਿ ਆਪੇ ॥
tooN thaakur sayvak fun aapay.
You are the Master, and then again, You are the humble devotee.
હે પ્રભુ! માલિક પણ તું છે અને સેવક પણ તું પોતે જ છે.

ਤੂੰ ਗੁਪਤੁ ਪਰਗਟੁ ਪ੍ਰਭ ਆਪੇ ॥
tooN gupat pargat parabh aapay.
O God, You Yourself are the Manifest and the Unmanifest.
હે પ્રભુ! આખા સંસારમાં તું છુપાયેલો પણ છે અને સંસાર રૂપી થઈને તું પ્રત્યક્ષ પણ દેખાઈ રહ્યો છે

ਨਾਨਕ ਦਾਸੁ ਸਦਾ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਇਕ ਭੋਰੀ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲੀਐ ਜੀਉ ॥੪॥੨੧॥੨੮॥
naanak daas sadaa gun gaavai ik bhoree nadar nihaalee-ai jee-o. ||4||21||28||
O’ Nanak, this humble devotee of Yours always sings Your praises. Please, just for a moment, bless him with Your Glance of Grace.
હે નાનક! તારો આ દાસ તારા ગુણ ગાય છે. ક્ષણ માટે પણ આ દાસ તરફ કૃપાની નજરે જો ।।૪।।૨૧।।૨૮।।