Page 296
ਗਿਆਨੁ ਸ੍ਰੇਸਟ ਊਤਮ ਇਸਨਾਨੁ ॥
ശ്രേഷ്ഠമായ അറിവാണ് ഉത്തമമായ ജ്ഞാനം
ਚਾਰਿ ਪਦਾਰਥ ਕਮਲ ਪ੍ਰਗਾਸ ॥
നാലു പദാർത്ഥങ്ങൾ (ധർമ്മം അർത്ഥം കാമം മോക്ഷം) ഹൃദയത്തിലെ താമര വിരിയുന്നത്
ਸਭ ਕੈ ਮਧਿ ਸਗਲ ਤੇ ਉਦਾਸ ॥
എല്ലാത്തിലും ഇരുന്നുകൊണ്ട് തന്നെ എല്ലാത്തിലും നിന്നും വിട്ടുനിൽക്കുക
ਸੁੰਦਰੁ ਚਤੁਰੁ ਤਤ ਕਾ ਬੇਤਾ ॥
സൗന്ദര്യം ബുദ്ധി തത്വബോധം
ਸਮਦਰਸੀ ਏਕ ਦ੍ਰਿਸਟੇਤਾ ॥
സമദർശിയായി ഒരേ ഒരു ദൃഷ്ടിയിൽ ഈശ്വരനെ കാണുക
ਇਹ ਫਲ ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੈ ਮੁਖਿ ਭਨੇ ॥
അല്ലയോ നാനക് ഈ ഈ ഫലങ്ങൾ എല്ലാം അവർക്ക് ലഭിക്കുന്നു
ਗੁਰ ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਬਚਨ ਮਨਿ ਸੁਨੇ ॥੬॥
ആരാണോ തൻറെ നാവുകൊണ്ട് സുഖമണിയെ ജപിക്കുന്നത് മാത്രമല്ല ഗുരു വചനം പ്രഭുവിന്റെ നാമം എല്ലാം വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുന്നത്
ਇਹੁ ਨਿਧਾਨੁ ਜਪੈ ਮਨਿ ਕੋਇ ॥
ഏതൊരു ജീവിയാണോ ഈ ഗുണങ്ങളുടെ എല്ലാം ഭണ്ഡാരത്തിന്റെ ഹൃദയം കൊണ്ട് ജീവിക്കുന്നത്
ਸਭ ਜੁਗ ਮਹਿ ਤਾ ਕੀ ਗਤਿ ਹੋਇ ॥
അവൻ എല്ലാ യുഗങ്ങളിലും മോക്ഷം പ്രാപിച്ചവൻ ആയിത്തീരുന്നു
ਗੁਣ ਗੋਬਿੰਦ ਨਾਮ ਧੁਨਿ ਬਾਣੀ ॥
ഈ വാണി ഗോവിന്ദന്റെ കീർത്തിയുടെയും നാമത്തിന്റെയും പ്രതിധ്വനിയാണ്
ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ੍ਰ ਬੇਦ ਬਖਾਣੀ ॥
ആരെപ്പറ്റിയാണ് സ്മൃതികളിലും ശാസ്ത്രങ്ങളിലും വേദങ്ങളിലും വർണിച്ചിട്ടുള്ളത്
ਸਗਲ ਮਤਾਂਤ ਕੇਵਲ ਹਰਿ ਨਾਮ ॥
എല്ലാ മതങ്ങളുടെയും സാരാംശം ഭഗവാന്റെ നാമം തന്നെയാണ്
ਗੋਬਿੰਦ ਭਗਤ ਕੈ ਮਨਿ ਬਿਸ੍ਰਾਮ ॥
ഈ നാമത്തിന്റെ ഉറവിടം ഗോവിന്ദന്റെ ഭക്തന്മാരുടെ ഹൃദയമാണ്
ਕੋਟਿ ਅਪ੍ਰਾਧ ਸਾਧਸੰਗਿ ਮਿਟੈ ॥
സാധുക്കളുമായി സമ്പർക്കത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നതുകൊണ്ട് കോടി പാപങ്ങൾ ഇല്ലാതായിത്തീരുന്നു
ਸੰਤ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਜਮ ਤੇ ਛੁਟੈ ॥
സാധുക്കളുടെ കൃപകൊണ്ട് ജീവികൾ യമന്റെ കൈകളിൽ നിന്നും മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു
ਜਾ ਕੈ ਮਸਤਕਿ ਕਰਮ ਪ੍ਰਭਿ ਪਾਏ ॥
അല്ലയോ നാനക്ക് ഏതൊരു വ്യക്തിയുടെ മസ്തിഷ്കത്തിലാണോ ഈശ്വരന്റെ ഭാഗ്യം എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്
ਸਾਧ ਸਰਣਿ ਨਾਨਕ ਤੇ ਆਏ ॥੭॥
ആ വ്യക്തി മാത്രമേ സാധുക്കളുടെ സമ്പർക്കത്തിലേക്ക് വന്നുചേരുന്നുള്ളൂ
ਜਿਸੁ ਮਨਿ ਬਸੈ ਸੁਨੈ ਲਾਇ ਪ੍ਰੀਤਿ ॥
ആരുടെ ഹൃദയത്തിലാണ് സുഖ മണി നിവസിക്കുന്നത് ആരാണ് അതിനെ സ്നേഹപൂർവ്വം കേൾക്കുന്നത്
ਤਿਸੁ ਜਨ ਆਵੈ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਚੀਤਿ ॥
അവൻ മാത്രമാണ് ദൈവത്തെ പറ്റി സ്മരിക്കുന്നത്
ਜਨਮ ਮਰਨ ਤਾ ਕਾ ਦੂਖੁ ਨਿਵਾਰੈ ॥
അവൻ ജന്മമരണം ആകുന്ന ദുഃഖത്തിൽ നിന്നും മുക്തനാകുന്നു
ਦੁਲਭ ਦੇਹ ਤਤਕਾਲ ਉਧਾਰੈ ॥
അവൻ ഈ ശരീരത്തെ താൽക്കാലികമായ വികാരങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കുന്നു
ਨਿਰਮਲ ਸੋਭਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤਾ ਕੀ ਬਾਨੀ ॥
അവന്റെ ശോഭ നിർമലവും അവൻറെ വാണി അമൃതതുല്യവും ആകുന്നു
ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਮਨ ਮਾਹਿ ਸਮਾਨੀ ॥
ഒരേ ഒരു ഈശ്വരന്റെ നാമം മാത്രം അവൻറെ ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നു
ਦੂਖ ਰੋਗ ਬਿਨਸੇ ਭੈ ਭਰਮ ॥
ദുഃഖം ,രോഗം, ഭയം മറ്റെല്ലാ ദുരുകളും അവനിൽ നിന്നും അകന്നു നിൽക്കുന്നു
ਸਾਧ ਨਾਮ ਨਿਰਮਲ ਤਾ ਕੇ ਕਰਮ ॥
അവൻറെ നാമം സാധുവാകുന്നു അവൻറെ എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും പവിത്രമാകുന്നു
ਸਭ ਤੇ ਊਚ ਤਾ ਕੀ ਸੋਭਾ ਬਨੀ ॥
അവൻറെ ശോഭ എല്ലാത്തിലും സർവ്വച്ഛമായി തീരുന്നു
ਨਾਨਕ ਇਹ ਗੁਣਿ ਨਾਮੁ ਸੁਖਮਨੀ ॥੮॥੨੪॥
അല്ലയോ നാനക്ക് ഈ ഗുണങ്ങളുടെ എല്ലാം കാരണം കൊണ്ടാണ് ഈശ്വരന്റെ നാമം സുഖ മണി എന്നറിയപ്പെടുന്നത്
ਥਿਤੀ ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
ടിപി ഗൗഡി മെഹല
ਸਲੋਕੁ ॥
ശ്ലോകം
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
സദ് ഗുരുവിൻറെ കൃപകൊണ്ട് നേടാൻ സാധ്യമാകുന്ന ദൈവം ഒന്നേയുള്ളൂ
ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਪੂਰਿਆ ਸੁਆਮੀ ਸਿਰਜਨਹਾਰੁ ॥
ഈ ഈശ്വരന്റെ എല്ലാം രചയിതാവായ പരമാത്മാവ് ജലം, ഭൂമി ,ആകാശം എല്ലാത്തിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു
ਅਨਿਕ ਭਾਂਤਿ ਹੋਇ ਪਸਰਿਆ ਨਾਨਕ ਏਕੰਕਾਰੁ ॥੧॥
അല്ലയോ നാനക്ക്!എല്ലാത്തിന്റെയും യജമാനനായ ആ ദൈവം അനേക പ്രകാരങ്ങളിൽ ഈ ലോകത്തിൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു
ਪਉੜੀ ॥
പൗഡി
ਏਕਮ ਏਕੰਕਾਰੁ ਪ੍ਰਭੁ ਕਰਉ ਬੰਦਨਾ ਧਿਆਇ ॥
ദൈവം ഒന്നേയുള്ളൂ ആ ദൈവത്തെ സ്മരിക്കുക ആ ദൈവത്തെ ഭക്തിയോടുകൂടി വണങ്ങുക
ਗੁਣ ਗੋਬਿੰਦ ਗੁਪਾਲ ਪ੍ਰਭ ਸਰਨਿ ਪਰਉ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥
ആ കോവിഡ് ഗോപാലന്റെ യശോഗാനം പാടുക ആ അകാലപുരുഷന്റെ ശരണത്തിൽ സ്വയം തന്നെ സമർപ്പിക്കുക
ਤਾ ਕੀ ਆਸ ਕਲਿਆਣ ਸੁਖ ਜਾ ਤੇ ਸਭੁ ਕਛੁ ਹੋਇ ॥
മോക്ഷവും സുഖവും ലഭിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി അവനിൽ സ്വയം അർപ്പിക്കുക, ആരുടെ ആദ്യപ്രകാരമാണോ എല്ലാം സംഭവിക്കുന്നത്.
ਚਾਰਿ ਕੁੰਟ ਦਹ ਦਿਸਿ ਭ੍ਰਮਿਓ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥
ഞാൻ നാലു നാലു വശങ്ങൾങ്ങളിലും 10 ദിശകളിലും അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞ് നോക്കി ദൈവം ഒന്നേയുള്ളൂ അവനെ അല്ലാതെ മറ്റു രക്ഷകൻ ആരും തന്നെയില്ല
ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸੁਨੇ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਕਰਉ ਬੀਚਾਰੁ ॥
അല്ലയോ ജീവാത്മാവേ വേദപുരാണങ്ങൾ സ്മൃതികൾ ഇതെല്ലാം കേട്ട് പലതരത്തിലും ഞാൻ ആലോചിച്ചു നോക്കി
ਪਤਿਤ ਉਧਾਰਨ ਭੈ ਹਰਨ ਸੁਖ ਸਾਗਰ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥
പാപികളെ എല്ലാം ഉദ്ധരിക്കുന്ന ഭയനാശകനായ സുഖങ്ങൾ എല്ലാം തന്നെ നൽകുന്ന ആ നിരാകരനായ പരമാത്മാവ് ഒന്നേയുള്ളൂ
ਦਾਤਾ ਭੁਗਤਾ ਦੇਨਹਾਰੁ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਇ ॥
ദൈവം തന്നെയാണ് എല്ലാം നൽകുന്നവനും എല്ലാം അനുഭവിക്കുവാൻ യോഗം നൽകുന്നവനും, ദൈവം അല്ലാതെ മറ്റൊന്നും തന്നെ ഈ ലോകത്തിൽ ഇല്ല
ਜੋ ਚਾਹਹਿ ਸੋਈ ਮਿਲੈ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਇ ॥੧॥
അല്ലയോ പരമാത്മാവിന്റെ ഗുണസ്ഥിതി ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ട് മനുഷ്യന് അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് എല്ലാം ലഭിക്കുന്നു
ਗੋਬਿੰਦ ਜਸੁ ਗਾਈਐ ਹਰਿ ਨੀਤ ॥
അല്ലിയോ എൻറെ മിത്രമേ ദിവസവും നമ്മൾ ഗോവിന്ദനെ ഗുണഗാനം ചെയ്യണം
ਮਿਲਿ ਭਜੀਐ ਸਾਧਸੰਗਿ ਮੇਰੇ ਮੀਤ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
സാധുക്കളുമായി സമ്പർക്കത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട ആ ഭഗവാൻറെ നാമം നമ്മൾ ഭജിക്കണം||
ਸਲੋਕੁ ॥
ശ്ലോകം
ਕਰਉ ਬੰਦਨਾ ਅਨਿਕ ਵਾਰ ਸਰਨਿ ਪਰਉ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥
ഈശ്വരനെ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രണ മിക്കുക ആ പ്രഭുവിന്റെ ഭരണത്തിൽ അഭയം നേടുക
ਭ੍ਰਮੁ ਕਟੀਐ ਨਾਨਕ ਸਾਧਸੰਗਿ ਦੁਤੀਆ ਭਾਉ ਮਿਟਾਇ ॥੨॥
അല്ലയോ നാനക്! സാധുക്കളുമായി സമ്പർക്കത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നതുകൊണ്ട് ഈ ലോകത്ത് എല്ലാവിധമായ മായ മോഹങ്ങളിൽ നിന്നും വിട്ടുമാറുവാൻ സാധിക്കും ദ്വൈതവാദം നഷ്ടമാകും മാത്രമല്ല എല്ലാ ഭ്രമങ്ങളും നശിക്കും
ਪਉੜੀ ॥
പൗഡി
ਦੁਤੀਆ ਦੁਰਮਤਿ ਦੂਰਿ ਕਰਿ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਕਰਿ ਨੀਤ ॥
ദുരിതന്മാർ അവരുടെ മന്ദബുദ്ധികൾ ത്യാഗം ചെയ്ത് എപ്പോഴും ഗുരുവിൻറെ സേവയിൽ മുഴുകുക
ਰਾਮ ਰਤਨੁ ਮਨਿ ਤਨਿ ਬਸੈ ਤਜਿ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਲੋਭੁ ਮੀਤ ॥
അല്ലയോ എൻറെ മിത്രമേ! കാമ ക്രോധം അത്യാഗ്രഹം ആകുന്ന ദുർ ഗുണങ്ങൾ ത്യാഗം ചെയ്യുമ്പോൾ രാമനാമം ആകുന്ന രത്നം നിൻറെ ആത്മാവിലും ശരീരത്തിലും വന്ന വസിക്കുന്നു
ਮਰਣੁ ਮਿਟੈ ਜੀਵਨੁ ਮਿਲੈ ਬਿਨਸਹਿ ਸਗਲ ਕਲੇਸ ॥
നിൻറെ മരണം ഇല്ലാതാകുന്നു നിനക്ക് ജീവൻ ലഭിക്കുന്നു മാത്രമല്ല നിന്റെ എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളും ക്ലേശങ്ങളും ഇല്ലാതായിത്തീരുന്നു
ਆਪੁ ਤਜਹੁ ਗੋਬਿੰਦ ਭਜਹੁ ਭਾਉ ਭਗਤਿ ਪਰਵੇਸ ॥
തന്റെ അഹങ്കാരം രചിച്ച ഗോവിന്ദന്റെ ഭക്തിയിൽ മുഴുകുക പ്രഭുവിൻറെ ഭക്തി നിൻറെ മനസ്സിൽ പ്രവേശിക്കും.