Page 582
ਬਾਬਾ ਆਵਹੁ ਭਾਈਹੋ ਗਲਿ ਮਿਲਹ ਮਿਲਿ ਮਿਲਿ ਦੇਹ ਆਸੀਸਾ ਹੇ ॥
baabaa aavhu bhaa-eeho gal milah mil mil dayh aaseesaa hay.
Kommt, O meine Brüder, schließt mich in die Arme und segnet mich.
ਬਾਬਾ ਸਚੜਾ ਮੇਲੁ ਨ ਚੁਕਈ ਪ੍ਰੀਤਮ ਕੀਆ ਦੇਹ ਅਸੀਸਾ ਹੇ ॥
baabaa sachrhaa mayl na chuk-ee pareetam kee-aa dayh aseesaa hay.
Sodass ich mich mit dem Herrn vereinige und ich nicht mehr von dem Meister getrennt bin.
ਆਸੀਸਾ ਦੇਵਹੋ ਭਗਤਿ ਕਰੇਵਹੋ ਮਿਲਿਆ ਕਾ ਕਿਆ ਮੇਲੋ ॥
aaseesaa dayvho bhagat karayvho mili-aa kaa ki-aa maylo.
Begnadet mich, sodass ich über den Herrn meditiere.Aber was kann man sagen, gegenüber der Person, die schon mit dem Herrn vereinigt ist?
ਇਕਿ ਭੂਲੇ ਨਾਵਹੁ ਥੇਹਹੁ ਥਾਵਹੁ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸਚੁ ਖੇਲੋ ॥
ik bhoolay naavhu thayhhu thaavhu gur sabdee sach khaylo.
Verwirrt sind die Menschen, denen der Name vorenthalten ist.Ohne das Wort des Gurus, kann man das Spiel des Lebens nicht genießen.
ਜਮ ਮਾਰਗਿ ਨਹੀ ਜਾਣਾ ਸਬਦਿ ਸਮਾਣਾ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਸਾਚੈ ਵੇਸੇ ॥
jam maarag nahee jaanaa sabad samaanaa jug jug saachai vaysay.
Wegen des Wortes marschiert man nicht auf dem Weg des Yamas.Und man löst sich im Wort auf, ewig und unsterblich ist das Wort.
ਸਾਜਨ ਸੈਣ ਮਿਲਹੁ ਸੰਜੋਗੀ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਖੋਲੇ ਫਾਸੇ ॥੨॥
saajan sain milhu sanjogee gur mil kholay faasay. ||2||
Glücklich trifft man die Heiligen, man findet eine Harmonie mit dem Guru.Und man befreit sich von den Fesseln. (2)
ਬਾਬਾ ਨਾਂਗੜਾ ਆਇਆ ਜਗ ਮਹਿ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਲੇਖੁ ਲਿਖਾਇਆ ॥
baabaa naaNgrhaa aa-i-aa jag meh dukh sukh laykh likhaa-i-aa.
O Brüder, man kommt nackt auf die Welt, aber Pein und Vergnügen sind schon bestimmt für uns.
ਲਿਖਿਅੜਾ ਸਾਹਾ ਨਾ ਟਲੈ ਜੇਹੜਾ ਪੁਰਬਿ ਕਮਾਇਆ ॥
likhi-arhaa saahaa naa talai jayhrhaa purab kamaa-i-aa.
Man kann sich der Schrift nicht entziehen, alles entspricht unseren Leistungen.
ਬਹਿ ਸਾਚੈ ਲਿਖਿਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਬਿਖਿਆ ਜਿਤੁ ਲਾਇਆ ਤਿਤੁ ਲਾਗਾ ॥
bahi saachai likhi-aa amrit bikhi-aa jit laa-i-aa tit laagaa.
Der Herr überlegt unseren Taten, dann schreibt er die Tugend oder die Sünden;Man bewegt sich nach dem Willen des Herrn.
ਕਾਮਣਿਆਰੀ ਕਾਮਣ ਪਾਏ ਬਹੁ ਰੰਗੀ ਗਲਿ ਤਾਗਾ ॥
kamani-aaree kaaman paa-ay baho rangee gal taagaa.
Die Hexe Maya verzaubert uns, sie legt uns eine bunte Schlinge um den Hals.
ਹੋਛੀ ਮਤਿ ਭਇਆ ਮਨੁ ਹੋਛਾ ਗੁੜੁ ਸਾ ਮਖੀ ਖਾਇਆ ॥
hochhee mat bha-i-aa man hochhaa gurh saa makhee khaa-i-aa.
Ohne klaren Verstand nimmt man den Zucker (die Maya) auf, ähnlich der Fliege.
ਨਾ ਮਰਜਾਦੁ ਆਇਆ ਕਲਿ ਭੀਤਰਿ ਨਾਂਗੋ ਬੰਧਿ ਚਲਾਇਆ ॥੩॥
naa marjaad aa-i-aa kal bheetar naaNgo banDh chalaa-i-aa. ||3||
Man kommt nackt auf die Welt und nackt tritt man ab. (3)
ਬਾਬਾ ਰੋਵਹੁ ਜੇ ਕਿਸੈ ਰੋਵਣਾ ਜਾਨੀਅੜਾ ਬੰਧਿ ਪਠਾਇਆ ਹੈ ॥
baabaa rovhu jay kisai rovnaa jaanee-arhaa banDh pathaa-i-aa hai.
O Bruder, weine, wenn du willst, all dies nützt nichts.Die Seele wird gefesselt und der anderen Welt zugeführt.
ਲਿਖਿਅੜਾ ਲੇਖੁ ਨ ਮੇਟੀਐ ਦਰਿ ਹਾਕਾਰੜਾ ਆਇਆ ਹੈ ॥
likhi-arhaa laykh na maytee-ai dar haakaararhaa aa-i-aa hai.
Niemand kann den Schritt tilgen, der Ruf kommt vom Sitz des Herrn.
ਹਾਕਾਰਾ ਆਇਆ ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਇਆ ਰੁੰਨੇ ਰੋਵਣਹਾਰੇ ॥
haakaaraa aa-i-aa jaa tis bhaa-i-aa runnay rovanhaaray.
Der Überbringer kommt von seinem Herrensitz, wenn es ihm gefällt.
ਪੁਤ ਭਾਈ ਭਾਤੀਜੇ ਰੋਵਹਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਅਤਿ ਪਿਆਰੇ ॥
put bhaa-ee bhaateejay roveh pareetam at pi-aaray.
Dann beginnen die Verwandten zu weinen.
ਭੈ ਰੋਵੈ ਗੁਣ ਸਾਰਿ ਸਮਾਲੇ ਕੋ ਮਰੈ ਨ ਮੁਇਆ ਨਾਲੇ ॥
bhai rovai gun saar samaalay ko marai na mu-i-aa naalay.
Die Söhne, Brüder, Neffen weinen, auch die Freunde weinen.
ਨਾਨਕ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਜਾਣ ਸਿਜਾਣਾ ਰੋਵਹਿ ਸਚੁ ਸਮਾਲੇ ॥੪॥੫॥
naanak jug jug jaan sijaanaa roveh sach samaalay. ||4||5||
Niemand geht mit dem verstorbenen mit;Gesegnet ist der Mensch, der die Werte des Herrn innig liebt.Und der weint in der Furcht des Herrn. [4-5]
ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ਮਹਲਾ ਤੀਜਾ॥
vad-hans mehlaa 3 mehlaa teejaa
Vadhans M. 3
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik-oNkaar satgur parsaad.
Der Einzige Purusha, Er ist ewig, immerwährendEr ist durch die Gnade des Gurus erreichbar
ਪ੍ਰਭੁ ਸਚੜਾ ਹਰਿ ਸਾਲਾਹੀਐ ਕਾਰਜੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਕਰਣੈ ਜੋਗੁ ॥
parabh sachrhaa har salaahee-ai kaaraj sabh kichh karnai jog.
Singe die Loblieder des Herrn, des Allmächtigen; er kann alle Sachen regeln.
ਸਾ ਧਨ ਰੰਡ ਨ ਕਬਹੂ ਬੈਸਈ ਨਾ ਕਦੇ ਹੋਵੈ ਸੋਗੁ ॥
saa Dhan rand na kabhoo bais-ee naa kaday hovai sog.
Die Braut (Seele), die seine Lobgesänge singt, wird nie zur Witwe,Und sie erleidet niemals Angst.
ਨਾ ਕਦੇ ਹੋਵੈ ਸੋਗੁ ਅਨਦਿਨੁ ਰਸ ਭੋਗ ਸਾ ਧਨ ਮਹਲਿ ਸਮਾਣੀ ॥
naa kaday hovai sog an-din ras bhog saa Dhan mahal samaanee.
Sie wohnt im Palast des Herrn, sie genießt immer die Glückseligkeit.
ਜਿਨਿ ਪ੍ਰਿਉ ਜਾਤਾ ਕਰਮ ਬਿਧਾਤਾ ਬੋਲੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ॥
jin pari-o jaataa karam biDhaataa bolay amrit banee.
Sie erkennt ihren Geliebten, den Schmied ihres Schicksals; sie rezitiert das ambrosische Wort.
ਗੁਣਵੰਤੀਆ ਗੁਣ ਸਾਰਹਿ ਅਪਣੇ ਕੰਤ ਸਮਾਲਹਿ ਨਾ ਕਦੇ ਲਗੈ ਵਿਜੋਗੋ ॥
gunvantee-aa gun saareh apnay kant samaaleh naa kaday lagai vijogo.
Die Tugendhafte sammelt die Werte, sie liebt zärtlich den Herrn.Sie erleidet nie die Qualen von Trennung.
ਸਚੜਾ ਪਿਰੁ ਸਾਲਾਹੀਐ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਕਰਣੈ ਜੋਗੋ ॥੧॥
sachrhaa pir salaahee-ai sabh kichh karnai jogo. ||1||
Lobpreise das Heim, der allmächtige Herr versteht alle Sachen zu regeln. (1)
ਸਚੜਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੀਐ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਏ ॥
sachrhaa saahib sabad pachhaanee-ai aapay la-ay milaa-ay.
Erkenne den wahren Herrn, durch das Wort vereinigter uns mit sich selbst.
ਸਾ ਧਨ ਪ੍ਰਿਅ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਤੀ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥
saa Dhan pari-a kai rang ratee vichahu aap gavaa-ay.
Erfüllt von der Liebe des Herrn löst sich die Braut (Seele) im Herrn auf.
ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ਫਿਰਿ ਕਾਲੁ ਨ ਖਾਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ॥
vichahu aap gavaa-ay fir kaal na khaa-ay gurmukh ayko jaataa.
Wenn man sich von dem 'Ich’ befreit, steht man jenseits des Yamas.Und man erkennt den einzigen Meister durch den Guru.
ਕਾਮਣਿ ਇਛ ਪੁੰਨੀ ਅੰਤਰਿ ਭਿੰਨੀ ਮਿਲਿਆ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ॥
kaaman ichh punnee antar bhinnee mili-aa jagjeevan daataa.
Die Wünsche der Braut werden gewährt, sein Innerstes ist von der Liebe des Herrn erfüllt.
ਸਬਦ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ਜੋਬਨਿ ਮਾਤੀ ਪਿਰ ਕੈ ਅੰਕਿ ਸਮਾਏ ॥
sabad rang raatee joban maatee pir kai ank samaa-ay.
Sie trifft den Meister, den Beistand ihres Lebens.Sie ist von der Liebe des Wortes berauscht, sie löst sich in der Gegenwart des Herrn auf.
ਸਚੜਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੀਐ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਏ ॥੨॥
sachrhaa saahib sabad pachhaanee-ai aapay la-ay milaa-ay. ||2||
Erkenne den wahren Herrn, durch das Wort, er vereinigt uns mit sich. (2)
ਜਿਨੀ ਆਪਣਾ ਕੰਤੁ ਪਛਾਣਿਆ ਹਉ ਤਿਨ ਪੂਛਉ ਸੰਤਾ ਜਾਏ ॥
jinee aapnaa kant pachhaani-aa ha-o tin poochha-o santaa jaa-ay.
Ich frage nach bei den Heiligen, die den Herrn erkannt haben, über meinen Meister.