GUJARATI PAGE 129

ਅਹਿਨਿਸਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸਬਦਿ ਸਾਚੈ ਹਰਿ ਸਰਿ ਵਾਸਾ ਪਾਵਣਿਆ ॥੫॥
ahinis pareet sabad saachai har sar vaasaa paavni-aa. ||5||
Day and night, through the Guru’s word, he develops love for God and keep dwelling in the divine pool of Naam.
ગુરુના શબ્દ દ્વારા તે દિવસ રાત હંમેશા સ્થિર પરમાત્મામાં પ્રીતિ મેળવે છે અને આ રીતે પરમાત્મા સરોવરમાં નિવાસ પ્રાપ્ત કરી રાખે છે ।।૫।।

ਮਨਮੁਖੁ ਸਦਾ ਬਗੁ ਮੈਲਾ ਹਉਮੈ ਮਲੁ ਲਾਈ ॥
manmukh sadaa bag mailaa ha-umai mal laa-ee.
The self-willed person is always filthy like a crane, smeared with the filth of ego.
પરંતુ, જે મનુષ્ય પોતાના મનની પાછળ ચાલે છે તે જાણ, બગલો છે. તે હંમેશા ગંદો છે. તેની અંદર અહંકારની ગંદકી લાગેલી રહે છે.

ਇਸਨਾਨੁ ਕਰੈ ਪਰੁ ਮੈਲੁ ਨ ਜਾਈ ॥
isnaan karai par mail na jaa-ee.
He may bathe at holy places, but filth of ego does not go away.
તે તીર્થો પર સ્નાન પણ કરે છે પરંતુ આ રીતે તેની અહંકારની ગંદકી દૂર થતી નથી.

ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰੈ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਚੁਕਾਵਣਿਆ ॥੬॥
jeevat marai gur sabad beechaarai ha-umai mail chukaavani-aa. ||6||
One who dies while yet alive (who gives up the sense of ego while still doing his worldly duties), and reflects on the Guru’s word, is rid off this filth of ego.
જે મનુષ્ય દુનિયાના કાર્ય-વ્યવહાર કરતા જ સ્વયં ભાવને મારી રહે છે. જે ગુરુના શબ્દ પોતાની અંદર ટકાવી રાખે છે. તે પોતાની અંદરથી અહંકારની ગંદકી દૂર કરી લે છે. ।।૬।।

ਰਤਨੁ ਪਦਾਰਥੁ ਘਰ ਤੇ ਪਾਇਆ ॥ ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਇਆ ॥
ratan padaarath ghar tay paa-i-aa. poorai satgur sabad sunaa-i-aa.
He, to whom the perfect Guru has recited the holy word, has obtained the jewel like precious wealth of Naam within his heart.
જે મનુષ્યને અચૂક ગુરુએ પરમાત્માની મહિમાનાં શબ્દ સંભળાવી દીધાં. તેને પ્રભુના નામરૂપી કિંમતી રત્ન પોતાના હૃદયમાંથી જ શોધી લીધા.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਮਿਟਿਆ ਅੰਧਿਆਰਾ ਘਟਿ ਚਾਨਣੁ ਆਪੁ ਪਛਾਨਣਿਆ ॥੭॥
gur parsaad miti-aa anDhi-aaraa ghat chaanan aap pachhaanni-aa. ||7||
By Guru’s Grace, the darkness of spiritual ignorance is dispelled; he has come to recognize the Divine Light within his own heart.
ગુરુની કૃપાથી તેની અંદરથી અજ્ઞાનતાનું, માયાના મોહનું અંધારું મટી ગયું. તેના હૃદયમાં આમિક જીવનવાળો પ્રકાશ થઇ ગયો. તેણે આધ્યાત્મિક જીવનને ઓળખી લીધું ।।૭।।

ਆਪਿ ਉਪਾਏ ਤੈ ਆਪੇ ਵੇਖੈ ॥
aap upaa-ay tai aapay vaykhai.
God Himself creates, and He Himself takes care of the creation.
હે ભાઈ! પરમાત્મા પોતે બધા જીવોને ઉત્પન્ન કરે છે અને પોતે જ બધાની સંભાળ રાખે છે.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੈ ਸੋ ਜਨੁ ਲੇਖੈ ॥
satgur sayvai so jan laykhai.
The one who follows the true Guru’s teachings is approved in God’s court.
જે મનુષ્ય ગુરુનો આશરો લે છે તે પરમાત્માના દરબારમાં સ્વીકાર થઈ જાય છે.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਪਾਵਣਿਆ ॥੮॥੩੧॥੩੨॥
naanak naam vasai ghat antar gur kirpaa tay paavni-aa. ||8||31||32||
O’ Nanak, the Naam dwells deep within the heart; by Guru’s Grace, it is realized.
હે નાનક! તેના હૃદયમાં પરમાત્માનું નામ વસી જાય છે. ગુરુની કૃપાથી તે પરમાત્માનો મેળાપ પ્રાપ્ત કરી લે છે ।।૮।।૩૧।।૩૨।।

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥
maajh mehlaa 3.
Maajh Raag by the Third Guru:
માઝ મહેલ ૩।।

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਜਗਤੁ ਸਬਾਇਆ ॥
maa-i-aa moh jagat sabaa-i-aa.
The entire world is engrossed in emotional attachment to Maya.
માયાનો મોહ આખા જગતને વ્યાપી રહ્યો છે.

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਦੀਸਹਿ ਮੋਹੇ ਮਾਇਆ ॥
tarai gun deeseh mohay maa-i-aa.
Everybody seems to be under the influence of the three traits of Maya.
બધા જ જીવ ત્રણ ગુણોના પ્રભાવ હેઠળ છે. માયાના મોહમાં છે.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਕੋ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਚਉਥੈ ਪਦਿ ਲਿਵ ਲਾਵਣਿਆ ॥੧॥
gur parsaadee ko virlaa boojhai cha-uthai pad liv laavani-aa. ||1||
By Guru’s grace, only a rare one recognize this truth. Subduing these impulses, he attunes his mind to the fourth state of spiritual exaltation called Turya.
ગુરુની કૃપાથી કોઈ દુર્લભ એકાદ મનુષ્ય આ વાતને સમજે છે. તે આ ત્રણ ગુણોની મારથી ઉપરની આધ્યાત્મિક સ્થિતિમાં ટકીને પરમાત્માના ચરણોમાં ધ્યાન જોડી રાખે છે ।।૧।।

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਸਬਦਿ ਜਲਾਵਣਿਆ ॥
ha-o vaaree jee-o vaaree maa-i-aa moh sabad jalaavani-aa.
I dedicate myself to those, who burn their attachment to maya, by following the Guru’s word.
હું તે મનુષ્યો પર હંમેશા કુરબાન જાવ છું જે ગુરુ શબ્દમાં જોડાઈને પોતાની અંદરથી માયાનો મોહ સળગાવી દે છે.

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਜਲਾਏ ਸੋ ਹਰਿ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ਹਰਿ ਦਰਿ ਮਹਲੀ ਸੋਭਾ ਪਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
maa-i-aa moh jalaa-ay so har si-o chit laa-ay har dar mahlee sobhaa paavni-aa. ||1|| rahaa-o.
He who burns away his attachment to Maya and fixes his mind on God’s lotus feet (remembers God with love and devotion), receives honor in God’s court.
જે મનુષ્ય માયાનો મોહ સળગાવી લે છે. તે પરમાત્માના ચરણોથી પોતાનું મન જોડી લે છે. તે પરમાત્માના ઓટલે પરમાત્માની હાજરીમાં આદર મેળવે છે ।।૧।।વિરામ।।

ਦੇਵੀ ਦੇਵਾ ਮੂਲੁ ਹੈ ਮਾਇਆ ॥
dayvee dayvaa mool hai maa-i-aa.
The reason for the creation of gods and goddesses is Maya.
આ માયા જ દેવી-દેવતાઓનું રચી જવાનું મૂળ કારણ છે.

ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ ਜਿੰਨਿ ਉਪਾਇਆ ॥
simrit saasat jinn upaa-i-aa.
The Smritis and the Shastras (scriptures) were also composed because of Maya.
આ માયાએ જ સ્મૃતિઓ તેમજ શાસ્ત્ર પેદા કરી દીધા.

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਪਸਰਿਆ ਸੰਸਾਰੇ ਆਇ ਜਾਇ ਦੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੨॥
kaam kroDh pasri-aa sansaaray aa-ay jaa-ay dukh paavni-aa. ||2||
Lust and anger are pervading the world and people continue to suffer in the cycles of birth and death.
આખા સંસારમાં સુખોની લાલસા તેમજ દુ:ખોથી ડરની માનસિકતા પ્રસરેલી છે. જેના કારણે જન્મ મરણના ચક્કરમાં પડીને દુ:ખ મેળવી રહ્યા છે ।।૨।।

ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਗਿਆਨ ਰਤਨੁ ਇਕੁ ਪਾਇਆ ॥
tis vich gi-aan ratan ik paa-i-aa.
God has also placed the jewel of divine wisdom in this world.
આ જગતમાં એક રત્ન પણ છે. તે છે પરમાત્માની સાથે ગાઢ સંધીનો રત્ન.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥
gur parsaadee man vasaa-i-aa.
By the Guru’s grace, it is enshrined within the mind.
જે મનુષ્યએ તે રત્ન શોધી લીધો છે જેણે આ રત્ન ગુરુની કૃપાથી પોતાના મનમાં વસાવી લીધો છે. પરોવી લીધો છે,

ਜਤੁ ਸਤੁ ਸੰਜਮੁ ਸਚੁ ਕਮਾਵੈ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਣਿਆ ॥੩॥
jat sat sanjam sach kamaavai gur poorai naam Dhi-aavani-aa. ||3||
He who meditates on God’s Name, through the perfect Guru’s teachings, earns the merits of celibacy, truthful living, and self-discipline.
તે મનુષ્ય સંપૂર્ણ ગુરુ દ્વારા પરમાત્માનું નામ સ્મરણ કરે છે. તે મનુષ્ય જાણે હંમેશા ટકી રહેનાર જપ કમાઈ રહ્યો છે. સત્ય કમાઈ રહ્યો છે અને સંયમ કમાઈ રહ્યો છે ।।૩।।

ਪੇਈਅੜੈ ਧਨ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣੀ ॥
pay-ee-arhai Dhan bharam bhulaanee.
In this world, the soul-bride who has been deluded by doubt.
જે જીવ-સ્ત્રી આ લોકમાં માયાની ભટકનમાં પડીને ખોટા માર્ગે પડી રહે છે,

ਦੂਜੈ ਲਾਗੀ ਫਿਰਿ ਪਛੋਤਾਣੀ ॥
doojai laagee fir pachhotaanee.
Attached to duality, she later comes to regret it.
તે હંમેશા માયાના મોહમાં મગ્ન રહે છે અને અંતે પસ્તાય છે.

ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਦੋਵੈ ਗਵਾਏ ਸੁਪਨੈ ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਵਣਿਆ ॥੪॥
halat palat dovai gavaa-ay supnai sukh na paavni-aa. ||4||
She forfeits both this world and the next, and even in her dreams, she does not find peace.
તે જીવ-સ્ત્રી આ લોક અને પરલોક બંને ગુમાવી લે છે. તેને સપનામાં પણ આધ્યાત્મિક આનંદ નસીબ નથી હોતું ।।૪।।

ਪੇਈਅੜੈ ਧਨ ਕੰਤੁ ਸਮਾਲੇ ॥
pay-ee-arhai Dhan kant samaalay.
The soul-bride who remembers her Husband-God in this world,
જે જીવ-સ્ત્રી આ લોકમાં પતિ પ્રભુને પોતાના હૃદયમાં સંભાળી રાખે છે,

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਵੇਖੈ ਨਾਲੇ ॥
gur parsaadee vaykhai naalay.
by Guru’s grace, sees Him close at hand.
ગુરુની કૃપાથી તેને પોતાની આસપાસ વસતો જોવે છે.

ਪਿਰ ਕੈ ਸਹਜਿ ਰਹੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ਸਬਦਿ ਸਿੰਗਾਰੁ ਬਣਾਵਣਿਆ ॥੫॥
pir kai sahj rahai rang raatee sabad singaar banaavani-aa. ||5||
Embellishing herself with Husband-God’s love through the Guru’s word, she intuitively remains imbued with the love of her beloved.
તે આધ્યાત્મિક સ્થિરતામાં ટકી રહે છે. તે પ્રભુ પતિના પ્રેમ રંગમાં રંગાયેલી રહે છે. તે ગુરુના શબ્દ દ્વારા પ્રભુ પતિના પ્રેમને પોતાના આધ્યાત્મિક જીવનનો શણગાર બનાવે છે ।।૫।।

ਸਫਲੁ ਜਨਮੁ ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ॥
safal janam jinaa satgur paa-i-aa.
Successful is the human-birth of those who meet with the true Guru.
જે ભાગ્યશાળી મનુષ્યોને સતગુરુ મળી ગયા તેનો મનુષ્ય જન્મ સફળ થઇ જાય છે.

ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇਆ ॥
doojaa bhaa-o gur sabad jalaa-i-aa.
Through the Guru’s word, they burn their love of duality.
ગુરુના શબ્દમાં જોડાઈને તે પોતાની અંદરથી માયાનો પ્રેમ સળગાવી લે છે.

ਏਕੋ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਮਿਲਿ ਸਤਸੰਗਤਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਣਿਆ ॥੬॥
ayko rav rahi-aa ghat antar mil satsangat har gun gaavani-aa. ||6||
Joining the holy congregation, they sing God’s Praises who is pervading deep within their heart.
તેના હૃદયમાં એક પરમાત્માની યાદ જ દરેક સમય હાજર રહે છે. સાધુ-સંગતમાં મળીને તે પરમાત્માના ગુણ ગાય છે ।।૬।।

ਸਤਿਗੁਰੁ ਨ ਸੇਵੇ ਸੋ ਕਾਹੇ ਆਇਆ ॥
satgur na sayvay so kaahay aa-i-aa.
Those who do notfollow the teachings of the True Guru, why did they even come into this world?
જે મનુષ્ય ગુરુનો આશરો લેતો નથી. તે દુનિયામાં જેમ આવ્યો નથી આવ્યો જેવું જ છે.

ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥
Dharig jeevan birthaa janam gavaa-i-aa.
Accursed is his life, and uselesslywasted is this human life.
તેનું આખું જીવન જ તિરસ્કાર-યોગ્ય થઈ જાય છે તે પોતાનું મનુષ્ય જન્મ વ્યર્થ ગુમાવી લે છે.

ਮਨਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵੈ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਬਹੁ ਦੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੭॥
manmukh naam chit na aavai bin naavai baho dukh paavni-aa. ||7||
The self-willed person does not remember Naam. Without the Naam, he suffers in terrible pain.
પોતાના મનની પાછળ ચાલવાવાળા મનુષ્યના મનમાં ક્યારેય પરમાત્માનું નામ વસતું નથી. નામથી તૂટીને તે ખુબ જ દુ:ખ સહે છે ।।૭।।

ਜਿਨਿ ਸਿਸਟਿ ਸਾਜੀ ਸੋਈ ਜਾਣੈ ॥
jin sisat saajee so-ee jaanai.
The One who created the Universe, He alone knows all about it.
પરંતુ જીવોનું પણ શું વશ? જે પરમાત્માએ આ જગત રચ્યું છે. તે જ માયાના પ્રભાવની આ રમતને જાણે છે.

ਆਪੇ ਮੇਲੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੈ ॥
aapay maylai sabad pachhaanai.
He unites those with Himself, who realize Him through the Guru’s word.
તે પોતે જ જીવોની જરૂરિયાતોને ઓળખીને ગુરુના શબ્દ દ્વારા તેને પોતાના ચરણોમાં મળાવે છે.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲਿਆ ਤਿਨ ਜਨ ਕਉ ਜਿਨ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਲੇਖੁ ਲਿਖਾਵਣਿਆ ॥੮॥੧॥੩੨॥੩੩॥
nanak naam mili-aa tin jan ka-o jin Dhur mastak laykh likhaavani-aa. ||8||1||32||33||
O’ Nanak, only those receive the gift of Naam who are so predestined.
હે નાનક! તે લોકોને પરમાત્માનું નામ પ્રાપ્ત થાય છે જેના માથા પર ધુરથી જ પ્રભુના હુકમ અનુસાર નામની પ્રાપ્તિનો લેખ લખવામાં આવે છે ।।૮।।૧।।૩૨।।૩૩।।

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੪ ॥
maajh mehlaa 4.
Maajh Raag, by the fourth Guru:
માઝ મહેલ ૪।।

ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਅਪਰੰਪਰੁ ਆਪੇ ॥
aad purakh aprampar aapay.
The primal Being is farther than the farthest; everywhere He is all by Himself.
જે પરમાત્મા બધાનો આરંભ છે. જે સર્વવ્યાપક છે.

ਆਪੇ ਥਾਪੇ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪੇ ॥
aapay thaapay thaap uthaapay.
He Himself creates and He Himself destroys.
જેની હસ્તીનો પહેલો છેડો શોધી શકાતો નથી. પોતાના જેવો સ્વયં જ છે. તે સ્વયં જ જગતને રચે છે, રચીને પોતે જ આનો નાશ કરે છે.

ਸਭ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਏਕੋ ਸੋਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੋਭਾ ਪਾਵਣਿਆ ॥੧॥
sabh meh vartai ayko so-ee gurmukh sobhaa paavni-aa. ||1||
The same One pervades in all beings, but the one who follows the Guru’s teachings attains glory at His door.
તે પરમાત્મા બધા જીવોમાં સ્વયં જ સ્વયં હાજર છે તો પણ તે જ મનુષ્ય તેના ઓટલે શોભા મેળવે છે જે ગુરુની સન્મુખ રહે છે ।।૧।।

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਣਿਆ ॥
ha-o vaaree jee-o vaaree nirankaaree naam Dhi-aavani-aa.
I dedicate myself to those who meditate on the Name of the formless God with love and devotion.
હું તે લોકોથી હંમેશા કુરબાન છું. જે નિરાકાર પરમાત્માનું નામ સ્મરણ કરે છે.