MARATHI PAGE 7

ਆਦੇਸੁ ਤਿਸੈ ਆਦੇਸੁ ॥
aadays tisai aadays.
I bow to Him, I humbly bow.
मी त्याला नमस्कार करतो, विनम्रतेने नमस्कार करतो|

ਆਦਿ ਅਨੀਲੁ ਅਨਾਦਿ ਅਨਾਹਤਿ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਏਕੋ ਵੇਸੁ ॥੨੯॥
aad aneel anaad anaahat jug jug ayko vays. ||29||
He is ever existent, pure (unaffected by worldly evils), without beginning, without end, and unchanging through the ages. ||29||
तो शाश्वत आहे, त्याचा आरंभ हि नाही आणि त्याचा अंत च नाही आणि तो कधीही न बदलणारा आहे।

Stanza 30
There is a Hindu belief that there are three deities – one who creates, another who provides, and the third who destroys. In this stanza, the Guru states that there is only one God who creates, provides, and destroys as he pleases; the whole Universe is functioning under His command. However, it is a wonder that He can see us but we cannot visually see Him

श्लोक 30
हिंदू मान्यता अनुसार तीन प्रकार चे देव असतात| एक जे सर्जन करतात, एक जे सर्जन करतात, एक जे त्याला सांभाळतात आणि एक जे नष्ट करतात। या श्लोक मध्ये गुरूंनी सांगितले आहे कि एक च ईश्वर असतो जो निर्माण करतो, त्याला सांभाळतो आणि शेवटी नष्ट करतो ,संपूर्ण ब्रह्माण्ड हि त्याची आज्ञे अनुसार कार्य करतात| आता हे नवल च आहे कि, तो आपल्याला बघू शकतो पण आपण त्याला बघू शकत नाही|

ਏਕਾ ਮਾਈ ਜੁਗਤਿ ਵਿਆਈ ਤਿਨਿ ਚੇਲੇ ਪਰਵਾਣੁ ॥
aykaa maa-ee jugat vi-aa-ee tin chaylay parvaan.
The creator created Maya mysteriously. (Mystery is that He sees us but other than His true disciples, nobody can see Him)
सर्जनहारनी माया रहस्यमय रितीनी बनविली आहे| (रहस्य असे आहे कि तो आपल्याला बघू शकतो पण आपण त्याला बघू शकत नाही| )

ਇਕੁ ਸੰਸਾਰੀ ਇਕੁ ਭੰਡਾਰੀ ਇਕੁ ਲਾਏ ਦੀਬਾਣੁ ॥
ik sansaaree ik bhandaaree ik laa-ay deebaan.
God himself is the Creator, Sustainer and Destroyer.
देवांनी स्वतः हे बनवील, त्याला संभाळतोच आहे, तोच नष्ट करेल।

ਜਿਵ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਚਲਾਵੈ ਜਿਵ ਹੋਵੈ ਫੁਰਮਾਣੁ ॥
jiv tis bhaavai tivai chalaavai jiv hovai furmaan.
He makes things happen according to the pleasure of His Will. Such is His Celestial Order.
तो त्याची इच्छे अनुसार आज्ञा घडून आणतो, काय त्याचे हे आकाशीय हुकूम!

ਓਹੁ ਵੇਖੈ ਓਨਾ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵੈ ਬਹੁਤਾ ਏਹੁ ਵਿਡਾਣੁ ॥
oh vaykhai onaa nadar na aavai bahutaa ayhu vidaan.
He watches over all, but nobody can see Him. How amazing that is!!
तो सगळ्यांना बघू शकतो पण त्याला कोणी बघू शकत नाही! किती विस्मयकारी आहे हे!

ਆਦੇਸੁ ਤਿਸੈ ਆਦੇਸੁ ॥
aadays tisai aadays.
I bow to Him, I humbly bow.
मी त्याला नमन करतो, कृतज्ञ होऊन नमन करतो।

ਆਦਿ ਅਨੀਲੁ ਅਨਾਦਿ ਅਨਾਹਤਿ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਏਕੋ ਵੇਸੁ ॥੩੦॥
aad aneel anaad anaahat jug jug ayko vays. ||30||
He is eternal, pure (unaffected by worldly evils), without beginning,indestructible and unchanging through the ages. ||30||
तो शाश्वत आहे, त्याचा आरंभ हि नाही आणि त्याचा अंत च नाही आणि तो कधीही न बदलणारा आहे।

Stanza 31
In this stanza, Guru Nanak says that God’s creation and His treasures are infinite.His system of looking after His creation is flawless.

श्लोक 31
या श्लोक मध्ये गुरु नानक सांगत आहे कि देवांची सर्जना आणि त्याचा खजिना हा अनंत आहे| त्याने सर्जलेली रचनाची काळजी घेणे हि अचूक कार्यपद्धती आहे|

ਆਸਣੁ ਲੋਇ ਲੋਇ ਭੰਡਾਰ ॥ ਜੋ ਕਿਛੁ ਪਾਇਆ ਸੁ ਏਕਾ ਵਾਰ ॥
aasan lo-ay lo-ay bhandaar. jo kichh paa-i-aa so aykaa vaar.
In world after world are His Seats of Authority and His Storehouses. Whatever was put into them, was put in there once, for all.
विश्वाच्या हि पलीकडे त्याचसिंहासन आहे आणि त्याच संग्रहण कक्ष आहेत। एकदा त्यात काही ठेवले ते आता तसेच आहे सर्वयां साठी|

ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਸਿਰਜਣਹਾਰੁ ॥
kar kar vaykhai sirjanhaar.
Having made the creation, the Creator watches over it.
एकदा हि रचना बनविल्या नंतर देव त्याला पुन्हा पुन्हापाहत राहतो।

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਕੀ ਸਾਚੀ ਕਾਰ ॥
naanak sachay kee saachee kaar.
O’ Nanak, God’s system of sustaining His creation is perfect.
हे नानक! देवाची हि जपायची कार्यपद्धती अतिशय चोख आहे।

ਆਦੇਸੁ ਤਿਸੈ ਆਦੇਸੁ ॥
aadays tisai aadays.
I bow to Him, I humbly bow.
मी त्याला नमन करतो, कृतज्ञ होऊन नमन करतोv

ਆਦਿ ਅਨੀਲੁ ਅਨਾਦਿ ਅਨਾਹਤਿ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਏਕੋ ਵੇਸੁ ॥੩੧॥
aad aneel anaad anaahat jug jug ayko vays. ||31||
He is ever existent, pure (unaffected by worldly evils), without beginning, without end (indestructible), and unchanging through the ages. ||31||
तो शाश्वत आहे, त्याचा आरंभ हि नाही आणि त्याचा अंत च नाही आणि तो कधीही न बदलणारा आहे।

Stanza 32
In this stanza, it is stated that meditating on the Name of God with love and devotion is the only way to get closer to Him. Those who imitate such devotees by mechanically repeating God’s Name without sincerity of heart, achieve nothing. They may boast to have gotten closer to God but in actuality end up only enhancing their ego. Ultimately, union with God is achieved only by His Grace.

श्लोक 32
या श्लोक मध्ये सांगितले आहे कि, देवाचे नाव संपूर्ण श्रद्धा भावानेघ्यावे, हा च मार्ग आहे त्याचा जवळ जाण्याचा। जे मात्र नक्कल करून विश्वास आणि भावने शिवाय देवाचे नाव घेतात त्यांना काहीही मिळत नाही। तसे मात्र देवा जवळ पोहोचण्याची मोठयकी मारू शकतात पण ते मात्र स्वतःचा अहंभाव वाढवून घेतात। शेवटी, ईश्वर जवळ मात्र त्याची इच्छेने जाऊ शकतो|

ਇਕ ਦੂ ਜੀਭੌ ਲਖ ਹੋਹਿ ਲਖ ਹੋਵਹਿ ਲਖ ਵੀਸ ॥ ਲਖੁ ਲਖੁ ਗੇੜਾ ਆਖੀਅਹਿ ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਜਗਦੀਸ ॥
ik doo jeebhou lakh hohi lakh hoveh lakh vees. lakh lakh gayrhaa aakhee-ahi ayk naam jagdees.
If one had hundred thousand tongues and that number were increased by twenty times more and one recited God’s Name hundreds of thousands of times with each tongue, (Implying total immersion in God’s Name in meditation)
जर कोणा कडे शंभर हज़ार जिहवा असल्या आणि याला अजून वीस या अंकाने गुणले आणि तेव्ढ्याला कोणी शंभर हजार वेळा प्रत्येक जिहाने बोलले

ਏਤੁ ਰਾਹਿ ਪਤਿ ਪਵੜੀਆ ਚੜੀਐ ਹੋਇ ਇਕੀਸ ॥
ayt raahi pat pavrhee-aa charhee-ai hois-ay ikees.
One would become united with God by ascending such right steps. (by shedding one’s ego completely and meditating on Naam with loving devotion)
तर तो व्यक्ती देवानं बरोबर एक रूप होतो असे खरे पावलं घेऊन। (अहं भावाचा संपूर्ण नाश करून आणि देवाचा नावावर ध्यान लावल्याने)

ਸੁਣਿ ਗਲਾ ਆਕਾਸ ਕੀ ਕੀਟਾ ਆਈ ਰੀਸ ॥ ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਪਾਈਐ ਕੂੜੀ ਕੂੜੈ ਠੀਸ ॥੩੨॥
sun galaa aakaas kee keetaa aa-ee rees. naanak nadree paa-ee-ai koorhee koorhai thees. ||32||
After hearing about the high state of spiritually-awakened souls, those who think they can also rise to their level by just imitating (repeating God’s Name) without surrendering ego, are like lowly worms imagining to rise sky high. O’ Nanak, union with God can only be obtained by His Grace. False are the boastings of the pretenders. ||32||.
उच्च स्तरा वर पोहोचलेल्या आत्म्या विषयी ऐकून ज्यांना वाटते कि ते मात्र नक्कल करून हे करू शकतात स्वतःच्या अहंभाव सोडल्या शिवाय तर तर मात्र जमीन वरचे किडे आहे जे उडण्याचे स्वप्न पाहत आहे| हे नानक! देवानं बरोबर एकरूप त्याच्या आशीर्वादानेच होता येत! नाटक करणाऱ्यांची मोठयकी हि खोटी आहे।

Stanza 33
In this stanza, the Guru states that everything happens according to God’s Will and we have no power to make things happen our way.We have no control of birth and death. Spiritual knowledge, mental peace, contentment etc. cannot be achieved by our efforts alone. All virtue comes by His Grace. Those who relinquish their egos and remember Him with love in their hearts will receive His Grace.

श्लोक 33
या श्लोक मध्ये गुरु सांगतात कि सर्व देवांची इच्छे अनुसार होत| आणि आपल्या रीतीन गोष्ट्या घडवून आणायचं सामर्थ्य आपल्यात नाही| आपल्या कडे जन्म आणि मृत्यू वरचे हि नियंत्रण नाही| अध्यात्मिकी ज्ञान,मानसिक शांती संतोष आपल्या प्रयत्नांनी आपण मिळवू शकत नाही। सर्वे सद्गुण त्याची कृपेनेच येतात| जे स्वतःचे अहंभाव, आणि अभिमान सोडून त्याला प्रेमपूर्वक स्मरतील ते त्याची कृपेचे हक्कदार बनतील।

ਆਖਣਿ ਜੋਰੁ ਚੁਪੈ ਨਹ ਜੋਰੁ ॥
aakhan jor chupai nah jor.
The power to speak and the power to be silent with stillness of mind is not inborn but a gift of God.
बोलायची शक्ती आणि शांत होऊन मनाला स्थिर करायची शक्तीहि जन्मापासून नाही तर देवाची भेट म्हणून आहे|

ਜੋਰੁ ਨ ਮੰਗਣਿ ਦੇਣਿ ਨ ਜੋਰੁ ॥
jor na mangan dayn na jor.
Even asking for or giving charity is beyond our power.
काही मागायचे कि दान करायचे हि सुद्धा आपल्या शक्तीचा बाहेर आहे|

ਜੋਰੁ ਨ ਜੀਵਣਿ ਮਰਣਿ ਨਹ ਜੋਰੁ ॥
jor na jeevan maran nah jor.
Life and death are not in our control. (We have no choice on when and where to be born and how long are we going to live. We have no choice on when, where, and how are we going to die either).
जन्म आणि मृत्यूही आपल्या नियंत्रणात नाही| (आपल्या कडे सत्ता नाही कि आपण कुठे आणि कधी जन्माला यावे आणि आपण किती जगावे । आपल्या कडे हि सुद्धा सत्ता नाही कि आपण कधी, कसे आणि कुठे मृत्युमुखी पडू।

ਜੋਰੁ ਨ ਰਾਜਿ ਮਾਲਿ ਮਨਿ ਸੋਰੁ ॥
jor na raaj maal man sor.
By nature, our mind does not have the power to abstain from the thoughts of greed, power and ego.
स्वाभाविकतेने आपल्या मनात टाळायची ताकत नाही असे विचारांना ज्यात लालसा, सत्ता आणि अभिमान आहे|

ਜੋਰੁ ਨ ਸੁਰਤੀ ਗਿਆਨਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥
jor na surtee gi-aan veechaar.
We have no power to achieve spiritual awakening, obtain knowledge or do meditation.
आपल्या कडे धार्मिक ज्ञान घ्यायचीआणि साक्षात्कार मिळवायची आणि ध्यान लावायची सत्ता हि नाही|

ਜੋਰੁ ਨ ਜੁਗਤੀ ਛੁਟੈ ਸੰਸਾਰੁ ॥
jor na jugtee chhutai sansaar.
We have no inborn capability or power to escape from the temptations of the world.
आपल्या कडे जन्मापासून मोहित करणाऱ्या विश्वा पासून मुक्त व्हायचीहि सत्ता नाही|

ਜਿਸੁ ਹਥਿ ਜੋਰੁ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਸੋਇ ॥
jis hath jor kar vaykhai so-ay.
He alone has all the power and He alone take care of His creation.
त्याचा एकट्या कडे सर्व शक्ती आहे आणि तो एकटाच त्याची रचनांची काळजी घेतो।

ਨਾਨਕ ਉਤਮੁ ਨੀਚੁ ਨ ਕੋਇ ॥੩੩॥
naanak utam neech na ko-ay. ||33||
O’ Nanak, nobody is superior or inferior (we become what God decides for us to become). ||33||
हे नानक! कोणी हि महान किंवा लाहान नाही| (आपण तेच बनतो जे ईश्वर आपल्या साठी विचारतो| )

Stanza 34
In the next four stanzas, the stages of spiritual development are explained:Dharam khand – stage of righteousness, Gian Khand – stage of Divine knowledge, Saram Khand – stage of spiritual effort, Karam Khand – stage of Divine Grace, and Sach Khand – the experience of Union with God.
In this stanza, the Guru describes the first stage of spiritual development – Dharam khand.
This is the stage of spiritual awakening. Here, a person starts thinking as to why he is here and what is the purpose of life. As one advances in his journey, one discovers that God created this Earth with air, water, seasons, days, nights etc., making it a place very congenial to live in, focus on Him and experience union with Him, thus fulfilling the purpose of life.
This is where a person realizes that everybody will be judged according to their deeds and success or failure in achieving the goal of spiritual advancement will be known after one reach God’s Presence.

श्लोक 34
पुढच्या चार श्लोकां मध्ये अध्यात्मिक प्रगती चे टप्पे विस्तृत केले आहे| धर्म खंड- धर्मविषयी सांगणारा टप्पा,ज्ञान कांड- धार्मिक ज्ञान विषयी सांगणारा टप्पा, सरम कांड- धार्मिक कष्ट करायचा टप्पा , करम कांड -ईश्वरीय कृपाचा टप्पा आणि सच कांड- देवा बरोबर एक रूप होण्याचा टप्पा|
या श्लोक मध्ये देव पहिल्या टप्पा विषयी सांगत आहे| – धर्मकाण्ड विषयी।
हा मजल दैवीय साक्षात्कार चा आहे| येथे, व्यक्ती हे विचारायचं सुरु करतो कि तो इथे का आहे आणि त्याचे इथे यायचे हेतू काय आहे| आणि जो यात पुढे वाढत जातो, त्याला कळत कि देवानेच पृथ्वी, हवा सर्व ऋतू, दिवस आणि रात्र बनविले आहे आणि हे सर्व एक बरोबर आणून याला जगायचे, त्याचा वर ध्यान लावायचे आणि एकरूप व्हायचे हेच हेतू आहे|
येथे मनुष्यला कळत कि प्रेत्येक व्यक्तीच त्याचा कर्मा द्वारे आणि त्यांनी किती लक्ष सिद्ध केलं त्या वर परीक्षण होईल, आणि धार्मिक प्रगती तेव्हाच कळेल जेव्हा तो देवाचा समोर उपस्थित होईल.

ਰਾਤੀ ਰੁਤੀ ਥਿਤੀ ਵਾਰ ॥ ਪਵਣ ਪਾਣੀ ਅਗਨੀ ਪਾਤਾਲ ॥
raatee rutee thitee vaar. pavan paanee agnee paataal.
God created nights, days, months, and seasons. He also created wind, water, fire and lower regions of the Universe.
देवांनी रात्र बनविली, दिवस बनविला. आणि वेगवेगळ्या ऋतूही बनविल्या, त्याने हवा, पाणी, अग्नी, खालचे प्रदेश आणि ब्रह्माण्ड बनवलं|

ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਧਰਤੀ ਥਾਪਿ ਰਖੀ ਧਰਮ ਸਾਲ ॥
tis vich Dhartee thaap rakhee Dharam saal.
In the midst of these, He established the Earth as a place for human beings to pursue spiritual advancement.
मनुष्य दैवीय उत्थान करू शकतील त्या साठी बनवली|

ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਜੀਅ ਜੁਗਤਿ ਕੇ ਰੰਗ ॥ ਤਿਨ ਕੇ ਨਾਮ ਅਨੇਕ ਅਨੰਤ ॥
tis vich jee-a jugat kay rang. tin kay naam anayk anant.
Upon it, He placed various species of beings with endless names
\याचा नंतर, त्याने वेग वेगळ्या जीव प्रजाती बनविल्या ज्यांचे अगणित नाव आहे|

ਕਰਮੀ ਕਰਮੀ ਹੋਇ ਵੀਚਾਰੁ ॥ ਸਚਾ ਆਪਿ ਸਚਾ ਦਰਬਾਰੁ ॥
karmee karmee ho-ay veechaar. sachaa aap sachaa darbaar.
By their deeds, they shall be judged. God Himself is True, and True is His Presence.
त्याचा कर्म द्वारे त्यांची परीक्षा होणार| ईश्वर हा सत्य आहे आणि त्याच अस्तित्व हमेशा साठी आहे|

ਤਿਥੈ ਸੋਹਨਿ ਪੰਚ ਪਰਵਾਣੁ ॥ ਨਦਰੀ ਕਰਮਿ ਪਵੈ ਨੀਸਾਣੁ ॥
tithai sohan panch parvaan. nadree karam pavai neesaan.
There, in God’s Presence, the chosen ones who have advanced themselves spiritually are accepted and they receive the Mark of Grace from the Merciful God.
तिथे , देवांची उपस्थितीत जे दैवीय रीतीने स्वतःला मोठे आहे तसे लोकांचा स्वीकार होतो आणि त्यांना ईश्वर कृपा लाभते

ਕਚ ਪਕਾਈ ਓਥੈ ਪਾਇ ॥ ਨਾਨਕ ਗਇਆ ਜਾਪੈ ਜਾਇ ॥੩੪॥
kach pakaa-ee othai paa-ay. naanak ga-i-aa jaapai jaa-ay. ||34||
Success and failure which is in terms of spiritual growth is judged in God’s Presence. O’ Nanak, it is only upon reaching God’s Presence that one finds out if one succeeded or failed. ||34||
आध्यत्मिक दृष्टींनी सफलता आणि निष्फलता हे देवच त्याची उपस्थितीत ठरवितात| हे नानक ! मात्र ईश्वराच्या उपस्थितीत व्यक्तीला कळत कि तो सफल झाला कि निष्फळ।

Stanza 35
This is the second stage of spiritual development – Giaan khand or stage of Divine Knowledge.
In this stage, a person realizes that God’s creation is beyond human comprehension; that ours is not the only planetary system, there are many more of them in the Universe. One realizes that there are many earths, suns and moons. One realizes also that God’s powers of creation, provision, and destruction are endless. The effect of this realization is indeed powerful in the one who ascends to this spiritual stage. Such a person is filled with awe and amazement at the vastness of God’s Creation and experiences Divine joy which is beyond description.

श्लोक 35
हा दुसरा टप्पा आहे| ज्ञान कांड- धार्मिक ज्ञानाचा टप्पा|
या टप्पा मध्ये, व्यक्तीला ज्ञात होते कि देवांची रचना हि मनुष्य परिमाण पासून पाली कडची आहे| फक्त आपलं सूर्यमंडळ नाही तर असे ब्रह्माण्ड मध्ये खूप सारे आहे| व्यक्ती ला कळते कि असे खूप सारे सूर्य, चन्द्र आणि पृथ्वी आहे। देवांची सर्जन करायची आणि नष्ट करायची शक्ती अंतहीन आहे| या ज्ञानाची असर खूप शक्तिशाली आहे ज्याला या मार्गावर पुढे वाढायचे आहे| असा व्यक्ती देवाच्या रचनेचा आश्चर्याने भरून जातो आणि अश्या आनंदाची अनुभूती करतो ज्याला शब्दात सांगता येत नाही|

ਧਰਮ ਖੰਡ ਕਾ ਏਹੋ ਧਰਮੁ ॥
Dharam khand kaa ayho Dharam.
The moral duty of a person in Dharam khand (first stage of spiritual development) is righteous living.
व्यक्ती ची नैतिक जबाबदारी आहे कि त्यानेधार्मिक जीवन पसार करणे|

ਗਿਆਨ ਖੰਡ ਕਾ ਆਖਹੁ ਕਰਮੁ ॥
gi-aan khand kaa aakhhu karam.
Now understand the working of Giaan Khand in the lines to follow (The stage of acquiring Divine knowledge).
आता ज्ञान खंड विषे

ਕੇਤੇ ਪਵਣ ਪਾਣੀ ਵੈਸੰਤਰ ਕੇਤੇ ਕਾਨ ਮਹੇਸ ॥
kaytay pavan paanee vaisantar kaytay kaan mahays.
Here, one realizes that in God’s creation there are so many winds, waters and fires; so many Krishnas and Shivas, implying that God’s powers of provision and destruction are endless.
येथे व्यक्ती ला कळते कि देवाचा रचनेत खूप सारी हवा, पाणी आणि अग्नी आहे , खूप सारे कृष्णा आहे आणि खूप सारे शिव आहे| हे दर्शवितात कि

ਕੇਤੇ ਬਰਮੇ ਘਾੜਤਿ ਘੜੀਅਹਿ ਰੂਪ ਰੰਗ ਕੇ ਵੇਸ ॥
kaytay barmay ghaarhat gharhee-ahi roop rang kay vays.
So many Brahmas are fashioned in countless forms and colors, implying that God’s power of creation is endless.
खूप सारे ब्रह्मा हे वेग वेगळ्या स्वरूप आणि रंगात उपस्थित आहे| देवाची द्यायची आणि नष्ट करायची शक्ती अमिट आहे|

ਕੇਤੀਆ ਕਰਮ ਭੂਮੀ ਮੇਰ ਕੇਤੇ ਕੇਤੇ ਧੂ ਉਪਦੇਸ ॥
kaytee-aa karam bhoomee mayr kaytay kaytay Dhoo updays.
There are many such mountains and earths where people perform their duties.There are many saints like Dhru and there are many lessons to learn.
असे खूप सारे पर्वत आणि नदी आहे जिथे लोक त्यांची नित्यकारी करतात ।ध्रुवा सारखे खूप ऋषी आहेत आणि खूप सारे धडे शिकाय साठी आहेत।

ਕੇਤੇ ਇੰਦ ਚੰਦ ਸੂਰ ਕੇਤੇ ਕੇਤੇ ਮੰਡਲ ਦੇਸ ॥
kaytay ind chand soor kaytay kaytay mandal days.
So many Indras, so many moons and suns, so many worlds and lands!
खूप सारे इंद्र आहेत, खूप सारे सूर्य, चंद्र आणि तारे आहेत, आणि खूप सारे विश्व आणि धरती आहे।

ਕੇਤੇ ਸਿਧ ਬੁਧ ਨਾਥ ਕੇਤੇ ਕੇਤੇ ਦੇਵੀ ਵੇਸ ॥
kaytay siDh buDh naath kaytay kaytay dayvee vays.
So many saints with many Yogic masters, so many goddesses of various kinds.
खूप सारे साधू जे योग्य रहस्यांचे ज्ञाता आहेत आणि खूप सार्या प्रकारची देव्या आहेत|

ਕੇਤੇ ਦੇਵ ਦਾਨਵ ਮੁਨਿ ਕੇਤੇ ਕੇਤੇ ਰਤਨ ਸਮੁੰਦ ॥
kaytay dayv daanav mun kaytay kaytay ratan samund.
So many demi-gods and demons, so many silent sages. so many oceans of jewels.
खूप सारे देवगण आणि दैत्यगण , खूप सारे शांत साधू, आणि खूप सारे रत्नांचे समुद्र आहे|

ਕੇਤੀਆ ਖਾਣੀ ਕੇਤੀਆ ਬਾਣੀ ਕੇਤੇ ਪਾਤ ਨਰਿੰਦ ॥
kaytee-aa khaanee kaytee-aa banee kaytay paat narind.
So many ways of life, so many languages, so many dynasties of rulers.
जीवन जीवायचे खूप रस्ते आहे, खूप अंगी भाषा आहे खूप सांगे राज्य रियासत आणि राजा आहेत|

ਕੇਤੀਆ ਸੁਰਤੀ ਸੇਵਕ ਕੇਤੇ ਨਾਨਕ ਅੰਤੁ ਨ ਅੰਤੁ ॥੩੫॥
kaytee-aa surtee sayvak kaytay naanak ant na ant. ||35||
So many devotees engaged in various types of meditations! O ‘Nanak, there is no end to His creation.
खूप प्रकारचे भक्त वेग वेगळ्या पद्धतीने तुझे ध्यान करतात हे नानक! त्याची रचने ला अंत नाहि|

Stanza 36
In this stanza, Guru Nanak describes the third stage of spiritual development – Saram Khand or the stage of spiritual effort. With the recognition of purpose and duty in Dharam Khand and realization of the vastness of God’s Creation in Giaan Khand, one works hard to ascend further into this stage where the mind and soul become pure, pious and one with God.

श्लोक 36
या श्लोक मध्ये गुरु नानक नि सांगितले आहे कि तिसरा टप्पा हा सरम खंड आहे ज्याचा अर्थ आढतयात्मिक श्रम करणे असा आहे| एकदा का तुम्हाला इथे येईल हेतू आणि देवाच्या सर्जन विषयी ड्रमखानदा मध्ये कळलं कि मग तुम्ही इथे या टप्पात पोहोचून कठोर कार्य करतात ज्याने आत्मा शुद्ध, धार्मिक आणि देवा बरोबर एक रुतो बनते|

ਗਿਆਨ ਖੰਡ ਮਹਿ ਗਿਆਨੁ ਪਰਚੰਡੁ ॥ ਤਿਥੈ ਨਾਦ ਬਿਨੋਦ ਕੋਡ ਅਨੰਦੁ ॥
gi-aan khand meh gi-aan parchand. tithai naad binod kod anand.
In the realm of spiritual knowledge (as explained in the last stanza), spiritual wisdom is overwhelming and supreme and one experiences Divine Joy. This is the state of spiritual bliss as if music of all kinds of melodies is being enjoyed.
जसे सांगितल्या प्रमाणे अध्यात्मिक बुद्धी हि सर्वात मोठी आहे आणि त्याने आपण दैवीय आनंदाची अनुभूती करू शकतो| हे दैवीय नाद आणि आनंदाचा टप्पा आहे ज्यात असे वाटते कि आपण सर्व प्रकारचे मधुर संगीताची धून चा आस्वाद घेत असो|