GUJARATI PAGE 88

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mehlaa 3.
Shalok, by the Third Guru:
શ્લોક મહેલ ૩।।

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਆਪਣਾ ਸੋ ਸਿਰੁ ਲੇਖੈ ਲਾਇ ॥
satgur sayvay aapnaa so sir laykhai laa-ay.
They who follow the true Guru’s teachings accomplish the goal of human life.
જે મનુષ્ય પોતાના સદગુરુએ બતાવેલી સેવા કરે છે, તે મનુષ્ય પોતાનું માથું સફળ કરી લે છે

ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ਕੈ ਰਹਨਿ ਸਚਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
vichahu aap gavaa-ay kai rahan sach liv laa-ay.
They eradicate selfishness and conceit from within; they remain lovingly absorbed in the True One.
આવા મનુષ્ય હૃદયમાંથી અહંકાર દૂર કરીને સાચા નામમાં ધ્યાન જોડેલું રાખે છે

ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਿਨੀ ਨ ਸੇਵਿਓ ਤਿਨਾ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ ॥
satgur jinee na sayvi-o tinaa birthaa janam gavaa-ay.
Those who have not followed the true Guru’s teachings, they have wasted their life in vain.
જેણે સદગુરુએ બતાવેલી સેવા નથી કરી, તેને માનવ જન્મ વ્યર્થ ગુમાવ્યો છે

ਨਾਨਕ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਕਰੇ ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥੧॥
naanak jo tis bhaavai so karay kahnaa kichhoo na jaa-ay. ||1||
O’ Nanak, God does just as He pleases. No one has any say in this.
પરંતુ, હે નાનક! કંઈ સારું-ખરાબ કહી શકાતું નથી કારણ કે જે તે પ્રભુને યોગ્ય લાગે છે, પોતે કરે છે ।।૧।।

ਮਃ ੩ ॥
mehlaa 3.
By the Third Guru:
મહેલ ૩।।

ਮਨੁ ਵੇਕਾਰੀ ਵੇੜਿਆ ਵੇਕਾਰਾ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥
man vaykaaree vayrhi-aa vaykaaraa karam kamaa-ay.
The mind, trapped in evil pursuits, keep on performing evil deeds.
આ કુદરતની રીત છે કે વિકારોમાં ફસાયેલું મન વિકારોવાળા કર્મ જ કરે છે

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਅਗਿਆਨੀ ਪੂਜਦੇ ਦਰਗਹ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥
doojai bhaa-ay agi-aanee poojday dargeh milai sajaa-ay.
The spiritually ignorant persons who worship God out of love for worldly riches and power suffer punishment in His court.
આથી માયાના પ્રેમમાં ફસાઈ રહીને જે મનુષ્ય પૂજા કરે છે, આ પૂજાનો તેને કોઈ લાભ મળતો નથી, દરબારમાં સજા જ મળે છે

ਆਤਮ ਦੇਉ ਪੂਜੀਐ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਬੂਝ ਨ ਪਾਇ ॥
aatam day-o poojee-ai bin satgur boojh na paa-ay.
So, worship God, the Light of the soul; but without the True Guru, this understanding is not obtained.
આત્માને રોશન કરનાર પ્રભુની જ પૂજા કરવી જોઈએ, પરંતુ સદગુરુ વગર સમજમાં આવતું નથી

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਭਾਣਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕਾ ਕਰਮੀ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥
jap tap sanjam bhaanaa satguroo kaa karmee palai paa-ay.
All the merits of worship, penance and austerity are obtained by surrendering to the True Guru’s Will which is received only through the Divine Grace.
સદગુરુની મંજુરીને માનવી આ જ જપ તપ અને સંયમ છે, પ્રભુ કૃપા કરે તો આ મંજૂરીને માનવાની સક્ષમતા પ્રાપ્ત થાય છે

ਨਾਨਕ ਸੇਵਾ ਸੁਰਤਿ ਕਮਾਵਣੀ ਜੋ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥਾਇ ਪਾਇ ॥੨॥
naanak sayvaa surat kamaavnee jo har bhaavai so thaa-ay paa-ay. ||2||
O’ Nanak, follow the teaching of the Guru with full attention because only the devotion which is pleasing to God is approved.
હે નાનક! આમ તો જે સેવા પ્રભુને યોગ્ય લાગે તે જ સ્વીકાર થાય છે, પરંતુ સેવા પણ ધ્યાન દ્વારા જ કરી શકાય છે ।।૨।।

ਪਉੜੀ ॥
pa-orhee.
Pauri
પગથિયું।।

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਮਨ ਮੇਰੇ ਜਿਤੁ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਵੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ॥
har har naam japahu man mayray jit sadaa sukh hovai din raatee.
O my mind, lovingly remember God, so that there is always peace in life.
હે મન! હરિના નામનું સ્મરણ કર, જેથી રાત-દિવસ હંમેશા સુખ હોય

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਮਨ ਮੇਰੇ ਜਿਤੁ ਸਿਮਰਤ ਸਭਿ ਕਿਲਵਿਖ ਪਾਪ ਲਹਾਤੀ ॥
har har naam japahu man mayray jit simrat sabh kilvikh paap lahaatee.
O my mind, always lovingly remember God, so that all sins are washed off.
હે મન! હરિ નામનું સ્મરણ કરીને બધા પાપ દુર થઇ જાય છે

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਮਨ ਮੇਰੇ ਜਿਤੁ ਦਾਲਦੁ ਦੁਖ ਭੁਖ ਸਭ ਲਹਿ ਜਾਤੀ ॥
har har naam japahu man mayray jit daalad dukh bhukh sabh leh jaatee.
O my mind, always remember God with loving devotion, so that all poverty, pain and desires shall be removed.
હે મન! હરિ નામનું સ્મરણ કર, જેથી બધી દરિદ્રતા, દુઃખ અને ભૂખ ઉતરી જાય

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਮਨ ਮੇਰੇ ਮੁਖਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗਾਤੀ ॥
har har naam japahu man mayray mukh gurmukh pareet lagaatee.
O my mind, always remember God with love and devotion, so that, by Guru’s Grace you are imbued with God’s love.
હે મન! હરિના નામનું સ્મરણ કર, તેથી સદગુરુની સાથે રહીને તારી અંદર ઉત્તમ પ્રીતિ બની જાય

ਜਿਤੁ ਮੁਖਿ ਭਾਗੁ ਲਿਖਿਆ ਧੁਰਿ ਸਾਚੈ ਹਰਿ ਤਿਤੁ ਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਜਪਾਤੀ ॥੧੩॥
jit mukh bhaag 0likhi-aa Dhur saachai har tit mukh naam japaatee. ||13||
But only the one who is predestined, remembers God with loving devotion.
ધૂર સાચા દરબારથી જેના મોં પર ભાગ્ય લખ્યા હોય, પ્રભુ એના મોંથી જ પોતાના નામનું સ્મરણ કરાવે છે ।।૧૩।।

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥:
salok mehlaa 3.
Shalok, by the Third Guru:
શ્લોક મહેલ ૩।।

ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਿਨੀ ਨ ਸੇਵਿਓ ਸਬਦਿ ਨ ਕੀਤੋ ਵੀਚਾਰੁ ॥
satgur jinee na sayvi-o sabad na keeto veechaar.
Those who have not served (followed the teachings of) the True Guru and have not contemplated on Naam through his word,
મનુષ્ય જન્મ મેળવીને પણ જે જીવોએ સદગુરુએ બતાવેલી સેવા નથી કરી અને સદગુરુના શબ્દથી હરિ નામનો વિચાર નથી કર્યો,

ਅੰਤਰਿ ਗਿਆਨੁ ਨ ਆਇਓ ਮਿਰਤਕੁ ਹੈ ਸੰਸਾਰਿ ॥
antar gi-aan na aa-i-o mirtak hai sansaar.
remain without Divine wisdom and are spiritually dead in the world.
અને આ રીતે હૃદયમાં સાચો પ્રકાશ નથી થયો, તે જીવ સંસારમાં જીવતો હોવા છતાં પણ મરેલો છે

ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਫੇਰੁ ਪਇਆ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥
lakh cha-oraaseeh fayr pa-i-aa mar jammai ho-ay khu-aar.
They go through millions of species, and are ruined in the endless cycle of birth and death.
ચોર્યાસી લાખ યોનિઓમાં તેને ચક્કર કાપવા પડે છે, વારંવાર પેદા થાય મરે અને ખુવાર થાય છે

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸੋ ਕਰੇ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਸੋਇ ॥
satgur kee sayvaa so karay jis no aap karaa-ay so-ay.
Only that person serves (follows teachings of) the true Guru, whom God Himself inspires to do so.
જે જીવને પ્રભુ સ્વયં કરાવે, તે જ સદગુરુએ બતાવેલા કાર્ય કરી શકે છે.

ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥
satgur vich naam niDhaan hai karam paraapat ho-ay.
The Treasure of the Naam is with the True Guru; by His Grace, it is obtained.
સદગુરુ પાસે ‘નામ’નો ખજાનો છે, જે પ્રભુની કૃપાથી પ્રાપ્ત થઇ શકે છે

ਸਚਿ ਰਤੇ ਗੁਰ ਸਬਦ ਸਿਉ ਤਿਨ ਸਚੀ ਸਦਾ ਲਿਵ ਹੋਇ ॥
sach ratay gur sabad si-o tin sachee sadaa liv ho-ay.
They who, through Guru’s word, are imbued with Naam. Their love and devotion to God is forever true.
જે મનુષ્ય સદગુરુના શબ્દ દ્વારા સાચા નામમાં રંગાયેલા છે, તેના વિચારો હંમેશા એક તાર રહે છે

ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਨੋ ਮੇਲੇ ਨ ਵਿਛੁੜੈ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵੈ ਸੋਇ ॥੧॥
naanak jis no maylay na vichhurhai sahj samaavai so-ay. ||1||
O’ Nanak, whom God once unites with Himself is never separated from Him, and imperceptibly merges in Him.
હે નાનક! જેને એક વારી મળી લે છે, તે ક્યારેય અલગ થતો નથી, તે હંમેશા અડોલ સ્થિતિમાં ટકેલો રહે છે ।।૧।।

ਮਃ ੩ ॥
mehlaa 3.
By the Third Guru:
મહેલ ૩।।

ਸੋ ਭਗਉਤੀ ਜੋੁ ਭਗਵੰਤੈ ਜਾਣੈ ॥
so bhag-utee jo bhagvantai jaanai.
That person alone is a true devotee who realizes God.
સાચો ભક્ત તે છે જે પ્રભુને જાણે છે,

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ॥
gur parsaadee aap pachhaanai.
By Guru’s Grace, he comes to self realization.
પ્રભુથી ગાઢ સંધિ નાખે છે

ਧਾਵਤੁ ਰਾਖੈ ਇਕਤੁ ਘਰਿ ਆਣੈ ॥
Dhaavat raakhai ikat ghar aanai.
He restrains his mind from running after vices and brings into a peaceful stage.
સદગુરુની કૃપાથી પોતાની જાતને ઓળખે છે ઈચ્છા તરફ દોડતા મનને કાબુમાં રાખે છે,

ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੈ ॥
jeevat marai har naam vakhaanai.
While still engaged in worldly affairs, such a person so controls his worldly desires that he feels as if he is dead while alive, and keeps singing His praises.
અને એક ટેકાવમાં લાવે છે અને જીવિત હોવા છતાં પણ માયા તરફથી મરેલો રહે છે

ਐਸਾ ਭਗਉਤੀ ਉਤਮੁ ਹੋਇ ॥
aisaa bhag-utee utam ho-ay.
Such a devotee is most exalted.
એવો સાચો ભક્ત ઉત્તમ હોય છે,

ਨਾਨਕ ਸਚਿ ਸਮਾਵੈ ਸੋਇ ॥੨॥
naanak sach samaavai so-ay. ||2||
O’ Nanak, he merges into the True One.
હે નાનક! તે હંમેશા સ્થિર પ્રભુમાં લીન થઇ જાય છે અને ફરીથી ક્યારેય અલગ થતો નથી ।।૨।।

ਮਃ ੩ ॥
mehlaa 3.
By the Third Guru:
મહેલ ૩।।

ਅੰਤਰਿ ਕਪਟੁ ਭਗਉਤੀ ਕਹਾਏ ॥
antar kapat bhag-utee kahaa-ay.
The one who has deceit in the mind, but poses himself as devotee,
જે મનુષ્ય હૃદયમાં ખોટ રાખે પરંતુ પોતાને સાચો ભક્ત કહેવડાવે,

ਪਾਖੰਡਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਕਦੇ ਨ ਪਾਏ ॥
pakhand paarbarahm kaday na paa-ay.
through this hypocrisy, he shall never attain the Supreme God.
તે આ પાખંડથી પરમાત્માને પ્રાપ્ત કરી શકતો નથી

ਪਰ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ ਅੰਤਰਿ ਮਲੁ ਲਾਏ ॥
par nindaa karay antar mal laa-ay.
He slanders others, and pollutes his mind,
જીવ બીજાની નિંદા કરીને હૃદય પર ગંદકી ચડાવી રાખે,

ਬਾਹਰਿ ਮਲੁ ਧੋਵੈ ਮਨ ਕੀ ਜੂਠਿ ਨ ਜਾਏ ॥
baahar mal Dhovai man kee jooth na jaa-ay.
outwardly, he washes off the filth, but the impurity of his mind does not go away.
અને બહારથી શરીરની ગંદકી સ્નાન વગેરેથી ધોતો રહે, આ રીતે મનનું અસત્ય દૂર હોતું નથી

ਸਤਸੰਗਤਿ ਸਿਉ ਬਾਦੁ ਰਚਾਏ ॥
satsangat si-o baad rachaa-ay.
The person who enters into arguments with the holy congregation,
જે મનુષ્ય સત્સંગતિ સાથે ટકરાવ રાખે છે તે માયાના પ્રેમમાં રંગાયેલો હંમેશા દુઃખી રહે છે

ਅਨਦਿਨੁ ਦੁਖੀਆ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਰਚਾਏ ॥
an-din dukhee-aa doojai bhaa-ay rachaa-ay.
being in love with worldly riches, he always remains miserable.
હરિ નામનું સ્મરણ છોડીને બીજા ભલે જેટલા કર્મકાંડ કરતો રહે

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤੈ ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਮਾਏ ॥
har naam na chaytai baho karam kamaa-ay.
If he does not remember God and keeps performing all sort of rituals,
આ રીતે પહેલા કરેલા કર્મોના સારા ખરાબ સંસ્કાર જે મન પર લખેલા છે,

ਪੂਰਬ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਮੇਟਣਾ ਨ ਜਾਏ ॥
poorab likhi-aa so maytnaa na jaa-ay.
(in this way) his pre-ordained destiny cannot be erased.
અને જનમ જનમમાં ભટકતો ફરે છે, મટી શકતો નથી

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਮੋਖੁ ਨ ਪਾਏ ॥੩॥
naanak bin satgur sayvay mokh na paa-ay. ||3||
O’ Nanak, without following the teachings of the True Guru, liberation from vices cannot be obtained.
હે નાનક! સાચું તો એ છે કે સતગુરૂ દ્વારા બતાવેલા કર્મો કર્યા વીના માયાના મોહમાંથી છુટકારો થઈ જ નથી શકતો ।।૩।।

ਪਉੜੀ ॥
pa-orhee.
Pauree:
પગથિયું।।

ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਿਨੀ ਧਿਆਇਆ ਸੇ ਕੜਿ ਨ ਸਵਾਹੀ ॥
satgur jinee Dhi-aa-i-aa say karh na savaahee.
Those who lovingly remember the True Guru, do not sleep in agony.
જેમને સદગુરુનું ધ્યાન ધર્યું છે, તે નિત્ય નવા દિવસે દુઃખી થતા નથી,

ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਿਨੀ ਧਿਆਇਆ ਸੇ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਅਘਾਹੀ ॥
satgur jinee Dhi-aa-i-aa say taripat aghaahee.
Those who lovingly remember the true Guru are contented and fulfilled.
કારણ કે જેને સદગુરુનું ધ્યાન ધારણ કર્યું છે તે દુન્યવી પદાર્થોની તરફથી સંપૂર્ણ પણે સંતુષ્ટ રહે છે,

ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਿਨੀ ਧਿਆਇਆ ਤਿਨ ਜਮ ਡਰੁ ਨਾਹੀ ॥
satgur jinee Dhi-aa-i-aa tin jam dar naahee.
Those who remember the true Guru with loving devotion are not afraid of death.
કારણ કે જેને સદગુરુનું ધ્યાન ધારણ કર્યું છેતેમને મૃત્યુનો પણ ડર રહેતો નથી.