Page 1

Introduction

The Japji is a gift to us from God, through Guru Nanak. It is a journey towards union with the Ultimate Truth. That is the essence of the Sikh religious philosophy. Japji is in poetic form, and the verses have deep and profound meanings.

By following the principles described in the Japji Sahib and by living the ordained path, attainment of liberation is possible in this very life.

While most of the hymns in the Guru Granth Sahib are assigned various ragas (melodies), the Japji Sahib is not assigned to any raga, and is recited without any musical note.

In the Japji Sahib, Guru Nanak emphasises the concept that there is only one God; we address Him by many names and that everything happens according to His Divine law. He is beyond human comprehension and union with him can only be achieved by His Grace. The prerequisite is getting rid of one’s ego and total surrender to His Will. The Guru discredits the ritualistic practices. The Guru has said that the rituals like fasting, walking pilgrimages and self punishments will not please God.

The Guru has said, the way to please God is to speak his language – the language of Love; Love for Him and Love for all His creation. The Guru has said that those who meditate on His Name (His Virtues) with love and devotion will become worthy of His Grace.

In the last four stanzas of the Japji Sahib, the Guru describes the stages of the spiritual development. They are:

* Dharam Khand – The stage of righteousness
* Gian Khand – The stage of spiritual knowledge
* Saram Khand – The stage of spiritual effort
* Karam Khand – The stage of divine grace and
* Sach Khand – Union with God.

In the verse at the end of the Japji Sahib, Guru Nanak says that the world is a theater. We are all actors in it, and we play our roles assigned by God. Our performance is closely watched by Him. Those who remain absorbed in worldly possessions (maya) cannot come close to God. They will continue wandering through the cycle of birth and death. Those who have worked hard toward spiritual advancement and have continually remembered Him with love and devotion, by Guru’s Grace attain the ultimate goal of human life – ‘Becoming one with God’.

Japji Sahib


IK ONKAAR
There is one eternal God. He is the Creator, Provider and Destroyer.

ਸਤਿ ਨਾਮੁ
SAT NAAM
His name is ‘Existentially True’. (His presence in the Universe is real, not imaginary)

ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ
KARTA PURAKH
He alone is the creator of everything and is all-pervading.

ਨਿਰਭਉ
NIRBHAO
He is not afraid of anybody or anything. (Nobody is more powerful than Him)

ਨਿਰਵੈਰੁ
NIRVAIR
He does not discriminate against anybody.

ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ
AKAAL MOORAT
His existence is not affected by time.

ਅਜੂਨੀ
AJOONI
He is beyond the cycle of birth and death

ਸੈਭੰ
saibhaN
He is self-illuminated and is self-existent.

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
GUR PARSAAD
He can only be realized by Guru’s Grace.

॥ ਜਪੁ ॥
jap.
Chant And Meditate:

ਆਦਿ ਸਚੁ ਜੁਗਾਦਿ ਸਚੁ ॥
aad sach jugaad sach.
He has existed from the beginning (from before time). He has existed since the beginning of the ages.
ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਮੁੱਢ ਤੋਂ ਹੋਂਦ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੁਗਾਂ ਦੇ ਮੁੱਢ ਤੋਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।

ਹੈ ਭੀ ਸਚੁ ਨਾਨਕ ਹੋਸੀ ਭੀ ਸਚੁ ॥੧॥
hai bhee sach naanak hosee bhee sach. ||1||
He is also True (does exist) in the present. O’ Nanak, He will also be True (exist) in the future. ||1||
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਇਸ ਵੇਲੇ ਭੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਤੇ ਅਗਾਂਹ ਨੂੰ ਭੀ ਹੋਂਦ ਵਾਲਾ ਰਹੇਗਾ

Stanza 1

This stanza at first, covers the different methods that were being used at the time to accomplish the life’s goal of achieving union with God. Then it says that the Guru’s method to achieve the union is of accepting God’s Will in totality.

ਸੋਚੈ ਸੋਚਿ ਨ ਹੋਵਈ ਜੇ ਸੋਚੀ ਲਖ ਵਾਰ ॥
sochai soch na hova-ee jay sochee lakh vaar.
External cleansing (Bathing at places of pilgrimage) does not achieve purity of mind even if one does such cleansing millions of times.
ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸੁੱਚ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਮਨ ਦੀ ਸੁੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।

ਚੁਪੈ ਚੁਪ ਨ ਹੋਵਈ ਜੇ ਲਾਇ ਰਹਾ ਲਿਵ ਤਾਰ ॥
chupai chup na hova-ee jay laa-ay rahaa liv taar.
Mind does not stop wandering by staying silent even by constant (ritualistic) meditation.
ਇਕ-ਤਾਰ ਸਮਾਧੀ ਲਾਈ ਰੱਖਣ ਨਾਲ (ਚੁੱਪ ਕਰ ਰਹਿਣ ਨਾਲ) ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।

ਭੁਖਿਆ ਭੁਖ ਨ ਉਤਰੀ ਜੇ ਬੰਨਾ ਪੁਰੀਆ ਭਾਰ ॥
bhukhi-aa bhukh na utree jay bannaa puree-aa bhaar.
Even if one piles up material possessions of all the planets, the greed of the mind is not appeased.
ਸਾਰੇ ਭਵਣਾਂ ਦੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਸਾਂਭਣਾਂ ਨਾਲ ਭੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।

ਸਹਸ ਸਿਆਣਪਾ ਲਖ ਹੋਹਿ ਤ ਇਕ ਨ ਚਲੈ ਨਾਲਿ ॥
sahas si-aanpaa lakh hohi ta ik na chalai naal.
One may possess all kinds of worldly wisdom but in the end, all that shall be of no avail.
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਚਤੁਰਾਈਆਂ ਹੋਵਣ, (ਤਾਂ ਭੀ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ) ਇਕ ਭੀ ਚਤੁਰਾਈ ਸਾਥ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦੀ।

ਕਿਵ ਸਚਿਆਰਾ ਹੋਈਐ ਕਿਵ ਕੂੜੈ ਤੁਟੈ ਪਾਲਿ ॥
kiv sachi-aaraa ho-ee-ai kiv koorhai tutai paal.
Then, how can one achieve union with the Ultimate Reality? How can the wall of illusion, the sense of ego (that separates us from God) be demolished?
ਤਾਂ ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਚੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਝੂਠ ਦਾ ਪੜਦਾ ਟੁੱਟ ਸਕਦਾ ਹੈ?

ਹੁਕਮਿ ਰਜਾਈ ਚਲਣਾ ਨਾਨਕ ਲਿਖਿਆ ਨਾਲਿ ॥੧॥
hukam rajaa-ee chalnaa naanak likhi-aa naal. ||1||
O’ Nanak, By living according to God’s Command as has been willed for you by Him. ||1|
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਤੁਰਨਾ-(ਇਹੀ ਇਕ ਵਿਧੀ ਹੈ), ਇਹ ਵਿਧੀ ਧੁਰ ਤੋਂ ਹੀ ਜਦ ਤੋਂ ਜਗਤ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਲਿਖੀ ਚਲੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ l

Stanza 2

In this stanza, it is stated that everything is happening according to His Will. As we understand and accept this fact, ego, the root cause of all suffering will vanish.

ਹੁਕਮੀ ਹੋਵਨਿ ਆਕਾਰ ਹੁਕਮੁ ਨ ਕਹਿਆ ਜਾਈ ॥
hukmee hovan aakaar hukam na kahi-aa jaa-ee.
Everything takes its form by God’s Will but His Will cannot be stated.
ਰੱਬ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਹੁਕਮ ਦੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਕਿ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ।

ਹੁਕਮੀ ਹੋਵਨਿ ਜੀਅ ਹੁਕਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ॥
hukmee hovan jee-a hukam milai vadi-aa-ee.
All souls are created by His Will. All glory and greatness is also obtained by His Will.
ਰੱਬ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜੰਮਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਰੱਬ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਸ਼ੋਭਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਹੁਕਮੀ ਉਤਮੁ ਨੀਚੁ ਹੁਕਮਿ ਲਿਖਿ ਦੁਖ ਸੁਖ ਪਾਈਅਹਿ ॥
hukmee utam neech hukam likh dukh sukh paa-ee-ah.
Some are virtuous, some wicked by His Will. Pain or pleasure is also received as per His Will. (based on previous deeds)
ਰੱਬ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗਾ (ਬਣ ਜਾਂਦਾ) ਹੈ, ਕੋਈ ਭੈੜਾ। ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਹੀ (ਆਪਣੇ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਕਰਮਾਂ ਦੇ) ਲਿਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੁਖ ਭੋਗੀਦੇ ਹਨ।

ਇਕਨਾ ਹੁਕਮੀ ਬਖਸੀਸ ਇਕਿ ਹੁਕਮੀ ਸਦਾ ਭਵਾਈਅਹਿ ॥
iknaa hukmee bakhsees ik hukmee sadaa bhavaa-ee-ah.
By His Will, some are blessed and brought under His grace; while others are kept lost and gone astray.
ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਹੀ ਕਦੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ (ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੇ ਦਰ ਤੋਂ) ਬਖ਼ਸ਼ਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਹੀ ਕਈ ਮਨੁੱਖ ਨਿੱਤ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿਚ ਭਵਾਈਦੇ ਹਨ।

ਹੁਕਮੈ ਅੰਦਰਿ ਸਭੁ ਕੋ ਬਾਹਰਿ ਹੁਕਮ ਨ ਕੋਇ ॥
hukmai andar sabh ko baahar hukam na ko-ay.
Everybody is subject to His Will; Nobody can escape it.
ਹਰੇਕ ਜੀਵ ਰੱਬ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਹੀ ਹੈ, ਕੋਈ ਜੀਵ ਹੁਕਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ (ਹੁਕਮ ਤੋ ਆਕੀ) ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੈ ਜੇ ਬੁਝੈ ਤ ਹਉਮੈ ਕਹੈ ਨ ਕੋਇ ॥੨॥
naanak hukmai jay bujhai ta ha-umai kahai na ko-ay. ||2||
O’ Nanak, one who comprehends His Will, will not behave egoistically.
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਜੇਕਰ ਇਨਸਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਫੁਰਮਾਨ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਵੇ, ਤਦ ਕੋਈ ਭੀ ਹੰਕਾਰ ਨਾਂ ਕਰੇ।

Stanza 3

Those who love God, praise Him by considering His various attributes intently. But His gifts and virtues being endless and beyond human comprehension, nobody can praise Him entirely.

ਗਾਵੈ ਕੋ ਤਾਣੁ ਹੋਵੈ ਕਿਸੈ ਤਾਣੁ ॥
gaavai ko taan hovai kisai taan.
Only the one blessed with the spiritual power can truly praise the supremacy of the Almighty.
ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਮਰਥਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਰੱਬ ਦੇ ਤਾਣ ਨੂੰ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ,

ਗਾਵੈ ਕੋ ਦਾਤਿ ਜਾਣੈ ਨੀਸਾਣੁ ॥
gaavai ko daat jaanai neesaan.
Some sing of his Glory through Gifts received and recognize them as a sign of His grace.
ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, (ਕਿਉਂਕਿ ਇਹਨਾਂ ਦਾਤਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਰੱਬ ਦੀ ਰਹਿਮਤ ਦਾ) ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।

ਗਾਵੈ ਕੋ ਗੁਣ ਵਡਿਆਈਆ ਚਾਰ ॥
gaavai ko gun vadi-aa-ee-aa chaar.
Some sing of His greatness and His noble virtues.
ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਰੱਬ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਗੁਣ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਗਾਵੈ ਕੋ ਵਿਦਿਆ ਵਿਖਮੁ ਵੀਚਾਰੁ ॥
gaavai ko vidi-aa vikham veechaar.
Some sing of Him after realizing Him through difficult philosophical studies.
ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਦਿਆ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੇ ਕਠਨ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ l

ਗਾਵੈ ਕੋ ਸਾਜਿ ਕਰੇ ਤਨੁ ਖੇਹ ॥
gaavai ko saaj karay tan khayh.
Some sing of His power to create and destroy.
ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਉਂ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ‘ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਬਣਾ ਕੇ (ਫਿਰ) ਸੁਆਹ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ’।

ਗਾਵੈ ਕੋ ਜੀਅ ਲੈ ਫਿਰਿ ਦੇਹ ॥
gaavai ko jee-a lai fir dayh.
Some sing that He takes life away and then restores it. (in another body)
ਕੋਈ ਇਉਂ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ‘ਹਰੀ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜਿੰਦਾਂ ਕੱਢ ਕੇ ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿਚ ਪਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ’।

ਗਾਵੈ ਕੋ ਜਾਪੈ ਦਿਸੈ ਦੂਰਿ ॥
gaavai ko jaapai disai door.
Some sing that He appears far away.
ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਆਖਦਾ ਹੈ, ‘ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੂਰ ਜਾਪਦਾ ਹੈ, ਦੂਰ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ’;

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *