GUJARATI PAGE 473

ਪਉੜੀ ॥
pa-orhee.
Pauree:18
પગથિયું ૧૮।।

ਸਤਿਗੁਰੁ ਵਡਾ ਕਰਿ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿਸੁ ਵਿਚਿ ਵਡੀਆ ਵਡਿਆਈਆ ॥
satgur vadaa kar salaahee-ai jis vich vadee-aa vadi-aa-ee-aa.
We should praise the True Guru considering him as the greatest; within whom are the greatest virtues.
સદગુરુ ના ગુણ ગાવા જોઈએ અને કહેવું જોઈએ કે ગુરુ ખૂબ જ મોટા છે કારણ કે ગુરુ માં ખૂબ મોટા મોટા ગુણ છે

ਸਹਿ ਮੇਲੇ ਤਾ ਨਦਰੀ ਆਈਆ ॥
seh maylay taa nadree aa-ee-aa.
We see these virtues in the Guru when God unites us with him.
જે મનુષ્ય ને પ્રભુ પતિને ગુરુનો મેળાપ કરાવ્યો છે તેમને એમનાં ગુણ આંખો થી દેખાય છે

ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਣਾ ਤਾ ਮਨਿ ਵਸਾਈਆ ॥
jaa tis bhaanaa taa man vasaa-ee-aa.
When it pleases Him, these virtues come to dwell in our minds.
અને જો પ્રભુ ઇચ્છે તો તેમના મનમાં પણ ગુણ વસી જાય છે

ਕਰਿ ਹੁਕਮੁ ਮਸਤਕਿ ਹਥੁ ਧਰਿ ਵਿਚਹੁ ਮਾਰਿ ਕਢੀਆ ਬੁਰਿਆਈਆ ॥
kar hukam mastak hath Dhar vichahu maar kadhee-aa buri-aa-ee-aa.
By His Will, the Guru becomes merciful and removes all vices from our mind.
પ્રભુ પોતાના હુકમ પ્રમાણે તે મનુષ્યોનાં માથા ઉપર હાથ રાખી ને તેમના મનમાં થી બુરાઈઓને બહાર કાઢી નાખે છે

ਸਹਿ ਤੁਠੈ ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਈਆ ॥੧੮॥
seh tuthai na-o niDh paa-ee-aa. ||18||
When God is thoroughly pleased, one becomes spiritually rich as if all the nine treasures of the world are obtained.
જો પ્રભુ પતિ પ્રસન્ન થઈ જાય તો સમજો કે બધાં જ પદાર્થો મળી ગયા ।।૧૮।।

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧
salok mehlaa 1.
Salok, First Guru:
શ્લોક મહેલ ૧।।

ਪਹਿਲਾ ਸੁਚਾ ਆਪਿ ਹੋਇ ਸੁਚੈ ਬੈਠਾ ਆਇ ॥
pahilaa suchaa aap ho-ay suchai baithaa aa-ay.
First of all, (after thoroughly bathing and washing his body) and thus becoming “pure”, (a Brahmin) comes and sits down in the “purified” (kitchen of his host).
સૌથી પહેલા બ્રાહ્મણ નાઈ ધોઈને સ્વચ્છ થઈને સ્વચ્છ રસોડામાં આવીને બેસે છે

ਸੁਚੇ ਅਗੈ ਰਖਿਓਨੁ ਕੋਇ ਨ ਭਿਟਿਓ ਜਾਇ ॥
suchay agai rakhi-on ko-ay na bhiti-o jaa-ay.
The “pure meal”, which no one else has touched before, is placed before him.
તેની સામે યજમાન ભોજન લઇ આવીને રાખે છે જેને હજી સુધી કોઈ અડ્યુ પણ નથી

ਸੁਚਾ ਹੋਇ ਕੈ ਜੇਵਿਆ ਲਗਾ ਪੜਣਿ ਸਲੋਕੁ ॥
suchaa ho-ay kai jayvi-aa lagaa parhan salok.
Being “purified”, he eats this food, and begins to read some sacred mantras.
બ્રાહ્મણ સ્વચ્છ થઈને તે સ્વચ્છ ભોજન ખાય છે અને ખાઈને શ્લોક બોલવા મંડી પડે છે

ਕੁਹਥੀ ਜਾਈ ਸਟਿਆ ਕਿਸੁ ਏਹੁ ਲਗਾ ਦੋਖੁ ॥
kuhthee jaa-ee sati-aa kis ayhu lagaa dokh.
This “pure” food is thrown into a filthy place (stomach), so who would bear the blame for polluting such a pure meal?
પણ આ પવિત્ર ભોજન ને ગંદી જગ્યાએ એટલે કે પેટમાં નાખે છે તે પવિત્ર ભોજનને ગંદી જગ્યા ફેકવાનો દોષ કોના ઉપર આવ્યો?

ਅੰਨੁ ਦੇਵਤਾ ਪਾਣੀ ਦੇਵਤਾ ਬੈਸੰਤਰੁ ਦੇਵਤਾ ਲੂਣੁ ਪੰਜਵਾ ਪਾਇਆ ਘਿਰਤੁ ॥ ਤਾ ਹੋਆ ਪਾਕੁ ਪਵਿਤੁ ॥
ann dayvtaa paanee dayvtaa baisantar dayvtaa loon panjvaa paa-i-aa ghirat. taa ho-aa paak pavit.
(According to Brahmin’s own belief), the grain is sacred, the water is sacred; the fire and salt are sacred; when the fifth sacred thing, ghee (clarified butter) is added, then the “pure and sanctified” food is considered ready to eat.
અન્ન, પાણી, અગ્નિ અને મીઠું આ ચારેય દેવતા છે પવિત્ર પદાર્થ છે પાંચમું ઘી પણ પવિત્ર છે જે આ ચારેયમાં નાખવામાં આવે છે આ પાંચેય મળીને ખૂબ જ પવિત્ર ભોજન તૈયાર થાય છે

ਪਾਪੀ ਸਿਉ ਤਨੁ ਗਡਿਆ ਥੁਕਾ ਪਈਆ ਤਿਤੁ ॥
paapee si-o tan gadi-aa thukaa pa-ee-aa tit.
when this “pure” food comes in contact with the sinful human body, the pure food becomes so impure (human waste) that it stinks and is spat upon.
પણ દેવતાઓનાં આ શરીરને આ પવિત્ર ભોજનની પાપી મનુષ્ય ની સાથે સંગત થાય છે

ਜਿਤੁ ਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਨ ਊਚਰਹਿ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਰਸ ਖਾਹਿ ॥
jit mukh naam na oochrahi bin naavai ras khaahi
Similarly, the mouth with which people do not remember God and eat relishing food without remembering God,
જે મોઢા થી મનુષ્ય નામનું સ્મરણ નથી કરતો અને નામ સ્મરણ વગર સ્વાદિષ્ટ પદાર્થ ખાય છે

ਨਾਨਕ ਏਵੈ ਜਾਣੀਐ ਤਿਤੁ ਮੁਖਿ ਥੁਕਾ ਪਾਹਿ ॥੧॥
naanak ayvai jaanee-ai tit mukh thukaa paahi. ||
O’ Nanak, know this that such a mouth (person) is spat upon (disgraced in God’s presence).
હે નાનક! આ રીતે સમજી લેવું જોઈએ કે તેને પણ ધિક્કાર જ મળે છે ।।૧।।

ਮਃ ੧ ॥
mehlaa 1.
Salok, First Guru:
મહેલ ૧।।

ਭੰਡਿ ਜੰਮੀਐ ਭੰਡਿ ਨਿੰਮੀਐ ਭੰਡਿ ਮੰਗਣੁ ਵੀਆਹੁ ॥
bhand jammee-ai bhand nimmee-ai bhand mangan vee-aahu.
A man is conceived within a woman and is born from a woman; to a woman he is engaged and married.
સ્ત્રી થી જન્મ લે છે સ્ત્રીના પેટમાં જ પ્રાણી નું શરીર બને છે સ્ત્રી દ્વારા જ ઉત્પત્તિ નો રસ્તો મળે છે

ਭੰਡਹੁ ਹੋਵੈ ਦੋਸਤੀ ਭੰਡਹੁ ਚਲੈ ਰਾਹੁ ॥
bhandahu hovai dostee bhandahu chalai raahu.
Through the woman, worldly relationships are formed and it is through women, one’s dynasty goes forward.
સ્ત્રી દ્વારા લોકો સાથે સંબંધ બાંધવામાં આવે છે અને સ્ત્રી વિશ્વની બનાવટ ના રસ્તે ચાલે છે.

ਭੰਡੁ ਮੁਆ ਭੰਡੁ ਭਾਲੀਐ ਭੰਡਿ ਹੋਵੈ ਬੰਧਾਨੁ ॥
bhand mu-aa bhand bhaalee-ai bhand hovai banDhaan.
When his woman dies, he seeks another woman; it is through the woman that we are bonded with the world.
જો સ્ત્રી મરી જાય તો બીજી સ્ત્રીની તલાશ કરે છે સ્ત્રી દ્વારા સંબંધી ઓ બને છે

ਸੋ ਕਿਉ ਮੰਦਾ ਆਖੀਐ ਜਿਤੁ ਜੰਮਹਿ ਰਾਜਾਨ ॥
so ki-o mandaa aakhee-ai jit jameh raajaan.
How can we call that (woman) evil, who has given birth to all the kings, (queens, saints, and other great persons).
જે સ્ત્રી જાતિ થી રાજા પણ પેદા થાય છે તેને ગંદી કહેવી ઠીક નથી

ਭੰਡਹੁ ਹੀ ਭੰਡੁ ਊਪਜੈ ਭੰਡੈ ਬਾਝੁ ਨ ਕੋਇ ॥
bhandahu hee bhand oopjai bhandai baajh na ko-ay.
(In fact) it is from the woman that another woman is born and nobody is born without a woman
સ્ત્રીથી જ સ્ત્રી પેદા થાય છે જગતમાં કોઇપણ જીવ સ્ત્રી વગર પેદા થઈ નથી શકતો

ਨਾਨਕ ਭੰਡੈ ਬਾਹਰਾ ਏਕੋ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥
naanak bhandai baahraa ayko sachaa so-ay.
O Nanak, it is only the eternal God who has been there without (going through the womb of a) woman.
હે નાનક! કેવળ એક સાચો પ્રભુ જ છે જે સ્ત્રી થી પેદા નથી થયો

ਜਿਤੁ ਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੀਐ ਭਾਗਾ ਰਤੀ ਚਾਰਿ ॥
jit mukh sadaa salaahee-ai bhaagaa ratee chaar.
Therefore, that mouth (person) is fortunate with which are sung God’s praises,
જે મનુષ્ય તે પછી સ્ત્રી હોય કે પુરુષ કોઈ પણ હોય પોતાના મોઢાથી સદાય પ્રભુના ગુણગાન ગાય છે તેના માથા ઉપર ભાગ્યોનું મણિ છે

ਨਾਨਕ ਤੇ ਮੁਖ ਊਜਲੇ ਤਿਤੁ ਸਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥੨॥
naanak tay mukh oojlay tit sachai darbaar. ||2||
O’ Nanak, their faces will shine in the Court of the eternal God (they will be received with honor in God’s presence)
હે નાનક! તે મુખ તે સાચા પ્રભુના દરબારમાં સુંદર લાગે છે ।।૨।।

ਪਉੜੀ ॥
pa-orhee.
Pauree:19
પગથિયું ૧૯।।

ਸਭੁ ਕੋ ਆਖੈ ਆਪਣਾ ਜਿਸੁ ਨਾਹੀ ਸੋ ਚੁਣਿ ਕਢੀਐ ॥
sabh ko aakhai aapnaa jis naahee so chun kadhee-ai.
Everyone has emotional attachments in this world, single out (and show me) the one who does not have any attachments.
જગતના દરેક જીવને મમતા લાગેલી છે જેને મમતા નથી તેવા લોકો ને વીણી ને અલગ કરીને દેખાડી દ્યો

ਕੀਤਾ ਆਪੋ ਆਪਣਾ ਆਪੇ ਹੀ ਲੇਖਾ ਸੰਢੀਐ ॥
keetaa aapo aapnaa aapay hee laykhaa sandhee-ai.
(In the end), everyone bears the consequences of his/her deeds.
કોઈ વિરલા જ છે જેને મમતા નથી પોતાના કરેલા કર્મોના લેખ પોતેજ ભરવા પડે છે

ਜਾ ਰਹਣਾ ਨਾਹੀ ਐਤੁ ਜਗਿ ਤਾ ਕਾਇਤੁ ਗਾਰਬਿ ਹੰਢੀਐ ॥
jaa rahnaa naahee ait jag taa kaa-it gaarab handhee-ai.
when (we know that) we are not going to remain in this world forever, why should we ruin ourselves in arrogance?
જ્યારે આ જગતમાં સદાય રહેવાનું જ નથી તો શા માટે અહંકારમાં ખપી જાય છે?

ਮੰਦਾ ਕਿਸੈ ਨ ਆਖੀਐ ਪੜਿ ਅਖਰੁ ਏਹੋ ਬੁਝੀਐ ॥ ਮੂਰਖੈ ਨਾਲਿ ਨ ਲੁਝੀਐ ॥੧੯॥
mandaa kisai na aakhee-ai parh akhar ayho bujhee-ai, moorkhai naal na lujhee-ai. ||19||
After reading these words (above teachings), we must learn (this lesson) that we should not call anyone bad, and should not argue with a fool.
ઉપદેશ વાંચીને સમજી લે કે કોઈને પણ બુરા ન કહેવા જોઈએ અને મૂર્ખ સાથે માથાકૂટ માં ન પડવું જોઈએ ।।૧૯।।

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mehlaa 1.
Salok, First Guru:
શ્લોક મહેલ ૧।।

ਨਾਨਕ ਫਿਕੈ ਬੋਲਿਐ ਤਨੁ ਮਨੁ ਫਿਕਾ ਹੋਇ ॥
naanak fikai boli-ai tan man fikaa ho-ay.
O’ Nanak, when a person keeps uttering rude words, his mind and body both become rude.
હે નાનક! જે મનુષ્ય અસભ્ય વચન બોલે છે બોલતો રહે છે તો તેનું તન અને મન બંને અસભ્ય થઈ જાય છે ભાવશૂન્ય થઈ જાય છે મનુષ્યની અંદર થી પ્રેમ ખતમ થઇ જાય છે

ਫਿਕੋ ਫਿਕਾ ਸਦੀਐ ਫਿਕੇ ਫਿਕੀ ਸੋਇ ॥
fiko fikaa sadee-ai fikay fikee so
The person who talks rudely is called a rude person and his reputation becomes that of rudeness.
અસભ્ય બોલવાવાળા લોકોમાં અસભ્ય જ મશહૂર થઈ જાય છે અને તે લોકો પણ તેને અસભ્ય વચનોથી જ સદાય યાદ કરે છે

ਫਿਕਾ ਦਰਗਹ ਸਟੀਐ ਮੁਹਿ ਥੁਕਾ ਫਿਕੇ ਪਾਇ ॥
fikaa dargeh satee-ai muhi thukaa fikay paa
The rude person is thrown out of God’s court, (and is so disgraced as if) he is being spat on his face.
તેને અસભ્ય લોકો જે પ્રેમથી વંચિત છે તે પ્રભુના દરબારમાં રદ્દ થઈ જાય છે

ਫਿਕਾ ਮੂਰਖੁ ਆਖੀਐ ਪਾਣਾ ਲਹੈ ਸਜਾਇ ॥੧॥
fikaa moorakh aakhee-ai paanaa lahai sajaa-ay. ||1||
The rude person is called a fool and he is humiliated everywhere.
તેમને લોકો ધિક્કારે છે અને થુ તું કરે છે જોઈએ પ્રેમથી વંચિતો ને જોડા નો ભાર પડે છે તેની હંમેશા બેઇજ્જતી જ થાય છે ।।૧।।

ਮਃ ੧ ॥
mehlaa 1.
Salok, First Guru:
મહેલ ૧।।

ਅੰਦਰਹੁ ਝੂਠੇ ਪੈਜ ਬਾਹਰਿ ਦੁਨੀਆ ਅੰਦਰਿ ਫੈਲੁ ॥
andrahu jhoothay paij baahar dunee-aa andar fail.
In this world, there are many people who are false (hypocrites) from inside, but from outside they have managed to established their honor (as holy persons).
જે મનુષ્ય મનથી તો ખોટ્ટા છે પણ બહારથી ખોટ્ટી ઈજ્જત બનાવીને બેઠો છે અને જગતમાં દેખાડો કરીને રાખે છે

ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਜੇ ਨਾਵਹਿ ਉਤਰੈ ਨਾਹੀ ਮੈਲੁ ॥
athsath tirath jay naaveh utrai naahee mail.
Even if such false people go and bathe at (so called) all the sixty-eight holy places, still the filth of vices from their mind will not be removed.
તે ભલે અડસઠ તીર્થો પર જઈને સ્નાન કરે તેમના મનમાં થી કપટનો મેલ નથી ઉતરતો

ਜਿਨ੍ਹ੍ਹ ਪਟੁ ਅੰਦਰਿ ਬਾਹਰਿ ਗੁਦੜੁ ਤੇ ਭਲੇ ਸੰਸਾਰਿ ॥
jinH pat andar baahar gudarh tay bhalay sansaar.
(On the other hand) those whose heart is soft like silk (are compassionate and kind) but may appear rough (rude) from the outside, are the virtuous people in this world.
જે મનુષ્યની અંદર કોમળતા અને પ્રેમરૂપી પુટ છે પણ બાહર અસ્વચ્છ ગોદડી છે જગતમાં તે મનુષ્ય નેક છે

ਤਿਨ੍ਹ੍ਹ ਨੇਹੁ ਲਗਾ ਰਬ ਸੇਤੀ ਦੇਖਨ੍ਹ੍ਹੇ ਵੀਚਾਰਿ ॥
tinH nayhu lagaa rab saytee daykhnHay veechaar.
They embrace love for God, and contemplate beholding Him.
તેમનો ઈશ્વરની સાથે સ્નેહ લાગેલો છે અને તે ઈશ્વરના દર્શન કરવાનાં વિચારો માં જ સદાય રહે છે

ਰੰਗਿ ਹਸਹਿ ਰੰਗਿ ਰੋਵਹਿ ਚੁਪ ਭੀ ਕਰਿ ਜਾਹਿ ॥
rang haseh rang roveh chup bhee kar jaahi.
In God’s Love, they sometimes laugh, and in God’s Love, they sometimes cry, and keep silent sometimes.
તે મનુષ્ય પ્રભુના પ્રેમમાં રંગાયેલા ક્યારેક હસે છે અને પ્રેમમાં જ ક્યારેક રડે છે અને પ્રેમમાં જ ક્યારેક ચૂપ પણ થઈ જાય છે પ્રેમમાં જ મસ્ત રહે છે

ਪਰਵਾਹ ਨਾਹੀ ਕਿਸੈ ਕੇਰੀ ਬਾਝੁ ਸਚੇ ਨਾਹ ॥
parvaah naahee kisai kayree baajh sachay naah.
They do not depend on anyone else, except their True Master, God
તેમની ઉપર સાચા પ્રભુ વગર કોઈ બીજાનો અધિકાર નથી રહેતો

ਦਰਿ ਵਾਟ ਉਪਰਿ ਖਰਚੁ ਮੰਗਾ ਜਬੈ ਦੇਇ ਤ ਖਾਹਿ ॥
dar vaat upar kharach mangaa jabai day-ay ta khaahi.
They ask for Naam as food for their soul, and when He gives, they partake of it.
જિંદગી રૂપી દરવાજે પડેલા તે મનુષ્ય ઈશ્વરના દરવાજે નામરૂપી ખોરાક માંગે છે જ્યારે ઈશ્વર દે છે ત્યારે ખાય છે

ਦੀਬਾਨੁ ਏਕੋ ਕਲਮ ਏਕਾ ਹਮਾ ਤੁਮ੍ਹ੍ਹਾ ਮੇਲੁ ॥
deebaan ayko kalam aykaa hamaa tumHaa mayl.
(They firmly believe that) God Himself is the judge and He Himself is the writer of our deeds and all people, with good or bad deeds, ultimately meet there in His court.
પ્રભુ પોતે જ ફેસલો કરવાવાળા છે અને પોતે જ લેખ લખવાવાળા છે બધાં જ સારા અને ખરાબ જીવો નો મેળો તેમના દરબારમાં જ થાય છે પ્રભુ બધાયના કરેલા કર્મો નો હિસાબ માંગે છે

ਦਰਿ ਲਏ ਲੇਖਾ ਪੀੜਿ ਛੁਟੈ ਨਾਨਕਾ ਜਿਉ ਤੇਲੁ ॥੨॥
dar la-ay laykhaa peerh chhutai naankaa ji-o tayl. ||2||
O’ Nanak, in God’s court, the account of everyone is examined and the guilty are crushed, like oil seeds in the press (severely punished) ||2|
હે નાનક! તેમની અંદર આ વાત દ્રઢ થઈ ગઈ છે કે તે તેમના ખરાબ સંસ્કારો અંદરથી કાઢવા માટે તેમણે દુઃખરૂપ કોલ્હુમાં નાખીને પીલે છે મનુષ્યોને તેલ ની જેમ પીલે છે ।।૨।।

ਪਉੜੀ ॥
pa-orhee.
Pauree:20
પગથિયું ૨૦।।

ਆਪੇ ਹੀ ਕਰਣਾ ਕੀਓ ਕਲ ਆਪੇ ਹੀ ਤੈ ਧਾਰੀਐ ॥
aapay hee karnaa kee-o kal aapay hee tai Dhaaree-ai.
O’ God, You Yourself have created the creation, and You Yourself have infused Your power into it.
હે પ્રભુ! તે પોતે જ આ સૃષ્ટિ રચી છે અને તે પોતે જ એમાં જીવ નાખ્યો છે