GUJARATI PAGE 468

ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੇ ਸੋ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥
satgur bhaytay so sukh paa-ay.
Only he, who meets and follows the teachings of the True Guru, enjoys true peace.
જે મનુષ્યને ગુરુ મળી ગયા પછી સુખ તો તેને જ મળે છે

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥
har kaa naam man vasaa-ay.
Because he enshrines God’s Name in his mind.
તે ભાગ્યશાળી મનુષ્ય ઇશ્વરના નામ ને પોતાના હૃદયમાં સ્થિર કરે છે

ਨਾਨਕ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋ ਪਾਏ ॥
naanak nadar karay so paa-ay.
O’ Nanak, only he meets the true Guru on whom God bestows His grace.
પરંતુ હે નાનક! ગુરુ પણ તેને જ મળે છે જેની ઉપર પ્રભુ દાતાર ની મહેર ની નજર થઈ જાય છે

ਆਸ ਅੰਦੇਸੇ ਤੇ ਨਿਹਕੇਵਲੁ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥੨॥
aas andaysay tay nihkayval ha-umai sabad jalaa-ay. ||2||
Then becoming unaffected by any kind of hopes and worries and following the Guru’s word, he burns away his ego and God’s Name, the source of all peace, gets easily enshrined in his heart.
તે સંસારની આશાઓ અને ફિકરથી નિર્લેપ થઈને ગુરુના શબ્દ દ્વારા પોતાના અહંકારને જલાવી દે છે ।।૨।।

ਪਉੜੀ ॥
pa-orhee.
Pauree: 9
પગથિયું ૯।।

ਭਗਤ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਵਦੇ ਦਰਿ ਸੋਹਨਿ ਕੀਰਤਿ ਗਾਵਦੇ ॥
bhagat tayrai man bhaavday dar sohan keerat gaavday.
O’ God, Your devotees are pleasing to You. They look beautiful at Your doorstep, singing Your Praises.
હે પ્રભુ! તને તારા ભક્તો ખૂબ જ પ્યારા લાગે છે જે તારી મહિમા કરે છે અને તારા દરબારમાં શોભા પામે છે

ਨਾਨਕ ਕਰਮਾ ਬਾਹਰੇ ਦਰਿ ਢੋਅ ਨ ਲਹਨ੍ਹ੍ਹੀ ਧਾਵਦੇ ॥
naanak karmaa baahray dar dho-a na lehnHee Dhaavday.
O’ Nanak, those who are deprived of God’s Grace, find no shelter in His Court and keep wandering aimlessly.
હે નાનક! ભાગ્ય હીન મનુષ્ય ભટકતા ફરે છે તેમને પ્રભુ ના દરબારમાં જગ્યા નથી મળતી

ਇਕਿ ਮੂਲੁ ਨ ਬੁਝਨ੍ਹ੍ਹਿ ਆਪਣਾ ਅਣਹੋਦਾ ਆਪੁ ਗਣਾਇਦੇ ॥
ik mool na bujhniH aapnaa anhodaa aap ganaa-iday.
They do not understand their real origin (God) and without any spiritual merit, they call themselves great scholars.
કારણ કે તે પોતાના અસલી સ્વરૂપને નથી સમજતાં ઈશ્વરીય ગુણોની પૂંજી પોતાની અંદર નથી તો પણ પોતાની જાતને ખૂબ જ મોટી બતાવે છે

ਹਉ ਢਾਢੀ ਕਾ ਨੀਚ ਜਾਤਿ ਹੋਰਿ ਉਤਮ ਜਾਤਿ ਸਦਾਇਦੇ ॥
ha-o dhaadhee kaa neech jaat hor utam jaat sadaa-iday.
O’ God, while others claim themselves belonging to high cast, I am only a minstrel of low cast at Your door.
હે પ્રભુ! હું નીચી જાતિ વાળો તારા દરબાર નો એક નાનકડો અમસ્તો આદનો માણસ છું

ਤਿਨ੍ਹ੍ਹ ਮੰਗਾ ਜਿ ਤੁਝੈ ਧਿਆਇਦੇ ॥੯॥
tinH mangaa je tujhai Dhi-aa-iday. ||9||
I only beg for the company of those who meditate upon You.
અને લોકો પોતે પોતાને ઊંચી જાતિ વાળા કહેવડાવે છે જે તારા ભજન કરે છે હું તેમને પાસેથી તારું નામ માંગુ છું ।।૯।।

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mehlaa 1.
Shalok, by the First Guru:
શ્લોક મહેલ ૧।।

ਕੂੜੁ ਰਾਜਾ ਕੂੜੁ ਪਰਜਾ ਕੂੜੁ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥
koorh raajaa koorh parjaa koorh sabh
This whole world is false (perishable). In this false world, false is the king and false are his subjects.
આ આખુંય જગત છલ રૂપ છે જેમ મદારીનો આખો તમાશો નકલી છે તે ફક્ત એક છલાવો છે તેમાં કોઇ રાજા છે કોઈ પ્રજા છે આ બધીયે મદારીના રૂપિયા ભેગા કરવાની રીત છે

ਕੂੜੁ ਮੰਡਪ ਕੂੜੁ ਮਾੜੀ ਕੂੜੁ ਬੈਸਣਹਾਰੁ ॥
koorh mandap koorh maarhee koorh baisanhaar.
False are the palaces and mansions and short-lived are those who live in them.
આ જગતમાં ક્યાંક રાજાઓના મહેલ છે શામીયાણા અને છે એ પણ છલ રૂપ છે અને તેમાં વસવા વાળા રાજા એક છલ જ છે

ਕੂੜੁ ਸੁਇਨਾ ਕੂੜੁ ਰੁਪਾ ਕੂੜੁ ਪੈਨ੍ਹ੍ਹਣਹਾਰੁ ॥
koorh su-inaa koorh rupaa koorh painHanhaar.
False (perishable) are the gold and silver ornaments, and false are those who wear them.
સોના ચાંદી ના ઘરેણાં પહેરવા વાળાનો ભ્રમ છે

ਕੂੜੁ ਕਾਇਆ ਕੂੜੁ ਕਪੜੁ ਕੂੜੁ ਰੂਪੁ ਅਪਾਰੁ ॥
koorh kaa-i-aa koorh kaparh koorh roop apaar.
False (short lived) is the body, false are the beautiful clothes and false are the beauties who wear them.
આ શારીરિક આકાર સુંદર સુંદર કપડાં શરીર ઉપર અનંત સુંદર રૂપ આ બધું જ છલાવો છે

ਕੂੜੁ ਮੀਆ ਕੂੜੁ ਬੀਬੀ ਖਪਿ ਹੋਏ ਖਾਰੁ ॥
koorh mee-aa koorh beebee khap ho-ay khaar.
The relationship between husband and wife is also of short duration and they are being wasted away in false conflicts.
પ્રભુએ ક્યાંક મનુષ્ય બનાવી દીધા તો ક્યાંક સ્ત્રીઓ આ બધાં પણ છલ રૂપ છે જે આ સ્ત્રી અને પુરુષ વાળા સંબંધો નાં છલ માં ખુવાર થઈ જાય છે

ਕੂੜਿ ਕੂੜੈ ਨੇਹੁ ਲਗਾ ਵਿਸਰਿਆ ਕਰਤਾਰੁ ॥
koorh koorhai nayhu lagaa visri-aa kartaar.
The false ones love falsehood, and forget their Creator.
આ દૃશ્યમાં છલ માં ફસાયેલા જીવ પોત પોતાના મોહમાં ફસાઈ ગયા છે એટલે તે પોતાને ને પેદા કરવા વાળા ને ભૂલી ગયા છે

ਕਿਸੁ ਨਾਲਿ ਕੀਚੈ ਦੋਸਤੀ ਸਭੁ ਜਗੁ ਚਲਣਹਾਰੁ ॥
kis naal keechai dostee sabh jag chalanhaar.
With whom should we become friends when the entire world is perishable?
તેને યાદ નથી રહી ગયું કે આખુંય જગત નાશવાન છે કોઈની સાથે પણ મોહ ન કરવો જોઈએ

ਕੂੜੁ ਮਿਠਾ ਕੂੜੁ ਮਾਖਿਉ ਕੂੜੁ ਡੋਬੇ ਪੂਰੁ ॥
koorh mithaa koorh maakhi-o koorh dobay poor.
this illusory world seems sweet like honey, this way the false illusion is destroying multitudes of people.
આ જગત તો છલાવો છે બધાં જીવો મધની જેમ મીઠા લાગી રહ્યા છે આવી રીતે આ છલ બધાં જીવોને ડુબાડીને રાખી છે

ਨਾਨਕੁ ਵਖਾਣੈ ਬੇਨਤੀ ਤੁਧੁ ਬਾਝੁ ਕੂੜੋ ਕੂੜੁ ॥੧॥
naanak vakhaanai bayntee tuDh baajh koorho koorh. ||1||
O’ God, Nanak makes this supplication that except You, everything else is totally false(perishable).
હે પ્રભુ! નાનક તારી સામે અરજી કરે છે કે તારા વિના આ જગત આખું એક છલાવો છે ।।૧।।

ਮਃ ੧ ॥
mehlaa 1.
Salok, by the First Guru:
મહેલ ૧।।

ਸਚੁ ਤਾ ਪਰੁ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਰਿਦੈ ਸਚਾ ਹੋਇ ॥
sach taa par jaanee-ai jaa ridai sachaa ho-ay.
One can only know the Truth (realize God) when the Truth (God) is in one’s heart.
જગતરૂપી છલ ની વાસના બદલાઈને અસલિયત ત્યારે જ સમજવામાં આવે છે જ્યારે અસલિયત નો માલિક ઈશ્વર મનુષ્યના હૃદયમાં સ્થિર થઈ જાય છે

ਕੂੜ ਕੀ ਮਲੁ ਉਤਰੈ ਤਨੁ ਕਰੇ ਹਛਾ ਧੋਇ ॥
koorh kee mal utrai tan karay hachhaa Dho-ay.
Then the filth of falsehood is removed and the mind and body are freed from the vices.
ત્યારે માયાના છલાવાની ની અસર મનમાંથી દૂર થઈ જાય છે પછી મનની સાથે શરીર પણ સુંદર થઈ જાય છે શારીરિક ઇન્દ્રિઓ પણ ખોટા રસ્તે જતી નથી પણ શરીર ધોવાઈ ને સાફ થઈ જાય છે

ਸਚੁ ਤਾ ਪਰੁ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਸਚਿ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥
sach taa par jaanee-ai jaa sach Dharay pi-aar.
One realizes the Truth(God) only when one bears love for God.
જ્યારે મનુષ્ય તે અસલિયત માં મનને જોડી દે છે ત્યારે જ અસલિયત વાળા નું નામ સાંભળીને મનુષ્યનું મન ખીલી જાય છે

ਨਾਉ ਸੁਣਿ ਮਨੁ ਰਹਸੀਐ ਤਾ ਪਾਏ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥
naa-o sun man rehsee-ai taa paa-ay mokh du-aar.
By listening to God’s Name with love, mind blossoms and finds the way to be free from the bonds of worldly attachments.
અને તે માયાના બંધનથી સ્વતંત્ર જવાનો રસ્તો શું રસ્તો શોધી લે છે

ਸਚੁ ਤਾ ਪਰੁ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਜੁਗਤਿ ਜਾਣੈ ਜੀਉ ॥
sach taa par jaanee-ai jaa jugat jaanai jee-o.
One realizes God only when one knows the secret of connecting the soul with God.
જગતના અસલ પ્રભુ ની સમજ ત્યારે જ પડે છે જ્યારે મનુષ્ય ઈશ્વરીય જીવન વિતાવવા ની યુક્તિ જાણે છે

ਧਰਤਿ ਕਾਇਆ ਸਾਧਿ ਕੈ ਵਿਚਿ ਦੇਇ ਕਰਤਾ ਬੀਉ ॥
Dharat kaa-i-aa saaDh kai vich day-ay kartaa bee-o.
That secret is: preparing the body like a farmer prepares the soil and planting the seed of God’s Name.
શરીરરૂપી ધરતી ને તૈયાર કરીને તેમાં પ્રભુના નામ નું બીજ રોપી દે છે

ਸਚੁ ਤਾ ਪਰੁ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਸਿਖ ਸਚੀ ਲੇਇ ॥
sach taa par jaanee-ai jaa sikh sachee lay-ay.
One realizes God only when one receives true teachings (from the Guru).
સાચી પરખ તો ત્યારે જ થાય છે જ્યારે સાચું શિક્ષણ ગુરુ પાસેથી લઈને તેની શિક્ષા ઉપર ચાલીને

ਦਇਆ ਜਾਣੈ ਜੀਅ ਕੀ ਕਿਛੁ ਪੁੰਨੁ ਦਾਨੁ ਕਰੇਇ ॥
da-i-aa jaanai jee-a kee kichh punn daan karay-i.
And learns to show mercy to other beings and does acts of charity and kindness.
બધાં જીવો ઉપર દયા કરવાની વિધિ શીખી લે છે અને જરૂરિયાતવાળાને દાન-પુણ્ય કરે છે

ਸਚੁ ਤਾਂ ਪਰੁ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਆਤਮ ਤੀਰਥਿ ਕਰੇ ਨਿਵਾਸੁ ॥
sach taaN par jaanee-ai jaa aatam tirath karay nivaas.
One realizes God only when he dwells in his sacred shrine inside (his soul).
તેની અંદર ની અસલિયત થી તો જ ઓળખાણ તો જ થાય જ્યારે મનુષ્ય હૃદય ની અંદર ના તીર્થમાં સ્થિર થઈને ટકી જાય

ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੋ ਪੁਛਿ ਕੈ ਬਹਿ ਰਹੈ ਕਰੇ ਨਿਵਾਸੁ ॥
satguroo no puchh kai bahi rahai karay nivaas.
Following the teachings from the True Guru, he keeps focusing on the inner self (and tries to stop his mind from evil thoughts).
પોતાના સતગુરુના ઉપદેશ લઈને તે અંદરના તીર્થમાં બેઠો રહે ત્યાં જ સદા નિવાસ કરે

ਸਚੁ ਸਭਨਾ ਹੋਇ ਦਾਰੂ ਪਾਪ ਕਢੈ ਧੋਇ ॥
sach sabhnaa ho-ay daaroo paap kadhai Dho-ay.
God Himself becomes the remedy of all the ailments; and drives out all the sins.
બધાં વિકારો તે હૃદય માંથી ધોઈને કાઢી નાખે છે જ્યાં તે વસી રહ્યો છે

ਨਾਨਕੁ ਵਖਾਣੈ ਬੇਨਤੀ ਜਿਨ ਸਚੁ ਪਲੈ ਹੋਇ ॥੨॥
Naanak vakhaanai bayntee jin sach palai ho-ay. ||2||
Nanak humbly prays to those who have the Truth (God) dwelling in their heart.
નાનક અરજી કરે છે કે જે મનુષ્યના હૃદયમાં અસલિયત નો માલિક પ્રભુ ટકેલો છે તેમના બધાં જ દુઃખો ના ઈલાજ તે સ્વયં જ બની જાય છે ।।૨।।

ਪਉੜੀ ॥
pa-orhee.
Pauree: 10
પગથિયું ૧૦।।

ਦਾਨੁ ਮਹਿੰਡਾ ਤਲੀ ਖਾਕੁ ਜੇ ਮਿਲੈ ਤ ਮਸਤਕਿ ਲਾਈਐ ॥
daan mahindaa talee khaak jay milai ta mastak laa-ee-ai.
The gift I seek is the dust of the feet of those who have realized God (humility); if I were to obtain it, I would apply this dust on my forehead (consider myself very fortunate).
મારું ચિત્ત કહે છે કે મને પણ સંતો ના પગ ના રજ નું દાન મળી જાય પરંતુ આ દાન મળી જાય તો માથા ઉપર લગાડી દેવી જોઈએ

ਕੂੜਾ ਲਾਲਚੁ ਛਡੀਐ ਹੋਇ ਇਕ ਮਨਿ ਅਲਖੁ ਧਿਆਈਐ ॥
koorhaa laalach chhadee-ai ho-ay ik man alakh Dhi-aa-ee-ai.
Let us renounce the false greed, and meditate single-mindedly on the incomprehensible God.
લાલચ જે માયાના જાળમાં જ ફસાવે છે તે છોડી દેવી જોઈએ અને મનને કેવળ પ્રભુમાં જોડીને તેની ભક્તિ કરવી જોઈએ

ਫਲੁ ਤੇਵੇਹੋ ਪਾਈਐ ਜੇਵੇਹੀ ਕਾਰ ਕਮਾਈਐ ॥
fal tayvayho paa-ee-ai jayvayhee kaar kamaa-ee-ai.
As are the deeds we do, so are the rewards we receive.
કારણ કે મનુષ્ય જેવી રીતે કાર્ય કરે છે તેવા જ ફળ તેને મળે છે

ਜੇ ਹੋਵੈ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਾ ਧੂੜਿ ਤਿਨ੍ਹ੍ਹਾ ਦੀ ਪਾਈਐ ॥
jay hovai poorab likhi-aa taa Dhoorh tinHaa dee paa-ee-ai.
But one gets this gift of humbly serving those (who have realized God) only if it is so preordained for them.
પણ સંત જનોના પગની રજ ત્યારે જ મળે છે જ્યારે તમારા ભાગ્ય સારા હોય

ਮਤਿ ਥੋੜੀ ਸੇਵ ਗਵਾਈਐ ॥੧੦॥
mat thorhee sayv gavaa-ee-ai. ||10||
If we depend only on our limited intellect, then all our effort of realizing God is wasted.
ગુરુચરણ નો આશરો છોડીને જો પોતાની બુદ્ધિ ને આશરે જે મહેનત કરે છે તેની મહેનત વ્યર્થ જાય છે ।।૧૦।।

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mehlaa 1.
Shalok, by the First Guru:
શ્લોક મહેલ ૧

ਸਚਿ ਕਾਲੁ ਕੂੜੁ ਵਰਤਿਆ ਕਲਿ ਕਾਲਖ ਬੇਤਾਲ ॥
sach kaal koorh varti-aa kal kaalakh baytaal.
The thought of connecting with the Truth (God) has disappeared in the world as if there is a famine of people having faith in God; falsehood has prevailed everywhere and people are behaving like demons because of the sins and evils of this age of Kalyug.
સાંસારિક જીવો ના હૃદયમાંથી સત્ય ઉડી ગયું છે અને જુઠ્ઠાણું પ્રધાન થઈ ગયું છે કળિયુગ ના પાપોનો કાલિખ ને કારણે જીવ ભૂત બની રહ્યા છે જગતનો મોહ પ્રબળ થઇ રહ્યો છે જગતના વિધાતાની સાથે એક થવાના ખ્યાલ જીવોના દિલમાંથી દૂર થઇ રહ્યા છે અને સ્મરણ કર્યા વગર જીવ સમજો કે ભૂત જેવા થઈ ગયા છે અને સ્મરણ કર્યા વગર જીવ સમજો કે ભૂત જેવા થઈ ગયા છે

ਬੀਉ ਬੀਜਿ ਪਤਿ ਲੈ ਗਏ ਅਬ ਕਿਉ ਉਗਵੈ ਦਾਲਿ ॥
bee-o beej pat lai ga-ay ab ki-o ugvai daal.
Those who sowed the seed of God’s Name in their heart departed from this world with honor, but now it appears that people’s mind is split in duality (between love of worldly things and love of God), then how can this split seed of God’s Name sprout in their hearts?
જે લોકોએ હરિના નામનું બીજ પોતાના હૃદયમાં વાવી દીધું છે તેમણે જગતમાં શોભા કમાઈ લીધી પણ હવે તો હરિ ના નામના અંકુર ફૂટવા નાં રહી ગયા છે કારણકે મન છે તે દાળની જેમ બે ફાડ વાળું થઇ રહ્યું છે

ਜੇ ਇਕੁ ਹੋਇ ਤ ਉਗਵੈ ਰੁਤੀ ਹੂ ਰੁਤਿ ਹੋਇ ॥
jay ik ho-ay ta ugvai rutee hoo rut ho-ay.
A seed germinates if it is whole and not split, and there is proper season for growing the seed. Similarly, love for God’s Name would arise in the minds of the people if their minds were not split in duality and there is proper time such as the calm atmosphere of early morning for meditating on Naam.
બીજ ઉગતા ત્યારે જ હતાં જ્યારે દાણા સાબૂત હોય અને બીજ ની ઋતુ પણ અનુકૂળ હોય એવી જ રીતે ભગવાનના નામનું અંકુર પણ ત્યારે જ ફૂટે છે જો મન સાબૂત હોય જો પૂર્ણ રીતે ઈશ્વરની તરફ લાગેલું રહે અને સમયની અમૃત વેળા પણ ન ગુમાવી હોય

ਨਾਨਕ ਪਾਹੈ ਬਾਹਰਾ ਕੋਰੈ ਰੰਗੁ ਨ ਸੋਇ ॥
naanak paahai baahraa korai rang na so-ay
O’ Nanak, just as, without pre-treatment, a raw cloth cannot be dyed in a good permanent color, our mind cannot be imbued with the love for God without due preparation (described below)
હે નાનક! જો સમયસર ચેતી નથી ગયો તો કોરા કપડા ઉપર સુંદર અને પાકો રંગ નથી ચડતો

ਭੈ ਵਿਚਿ ਖੁੰਬਿ ਚੜਾਈਐ ਸਰਮੁ ਪਾਹੁ ਤਨਿ ਹੋਇ ॥
bhai vich khumb charhaa-ee-ai saram paahu tan ho-ay
Just as the raw cloth is first heated in a vessel and then pre-treated to get a permanent color, the mind must develop fear of God (to make it compassionate) and be prepared for hard work of meditating on God.
પહેલાં તેને ગરમ પાણીમાં ડુબાડવું પડે ત્યારે તેની ઉપર રંગ ચડે છે તેવી જ રીતે ઈશ્વર ના રંગને ચડાવવા માટે તેને ઇશ્વરના ડર રૂપી પાણીની અંદર ડૂબવું પડે પછી ઉદ્યમ કરવો પડે

ਨਾਨਕ ਭਗਤੀ ਜੇ ਰਪੈ ਕੂੜੈ ਸੋਇ ਨ ਕੋਇ ॥੧॥
naanak bhagtee jay rapai koorhai so-ay na ko-ay. ||1||
O’ Nanak, when in this way, the mind is imbued with God’s love and devotion, then no thought of falsehood (love for worldly attachments) can arise in it.
હે નાનક! તેના પછી જ આ મન ઈશ્વરની ભક્તિમાં રંગાઈ જાય તો માયાના છલાવા તેની નજીક પણ નથી આવતા ।।૧।।

ਮਃ ੧ ॥
mehlaa 1.
Salok, by the First Guru:
મહેલ ૧।।

ਲਬੁ ਪਾਪੁ ਦੁਇ ਰਾਜਾ ਮਹਤਾ ਕੂੜੁ ਹੋਆ ਸਿਕਦਾਰੁ ॥
lab paap du-ay raajaa mahtaa koorh ho-aa sikdaar.
(In the world, the society has become totally corrupt as if) both greed and sin have become like the king and his minister, and falsehood has become like their executer.
જગતમાં જીવને માટે જીભના ચસ્કા રાજા છે પાપ મંત્રી છે અને જૂઠ ચૌધરી છે અહીંયા જીભ અને પાપના દરબારમાં કામ નાયબ છે