GUJARATI PAGE 291

ਆਪਨ ਖੇਲੁ ਆਪਿ ਵਰਤੀਜਾ ॥
aapan khayl aap varteejaa.
He Himself has staged His own play,
જગતરૂપી પોતાનો ખેલ પ્રભુએ સ્વયં બનાવ્યો છે

ਨਾਨਕ ਕਰਨੈਹਾਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ॥੧॥
naanak karnaihaar na doojaa. ||1||
O’ Nanak, there is no other Creator.
હે નાનક! તેના વિના આ ખેલ ને બનાવવા વાળો બીજો કોઈ જ નથી ।।૧।।

ਜਬ ਹੋਵਤ ਪ੍ਰਭ ਕੇਵਲ ਧਨੀ ॥
jab hovat parabh kayval Dhanee.
When there was only God, the Master,
જયારે પ્રભુ સ્વયં માલિક માત્ર હતા

ਤਬ ਬੰਧ ਮੁਕਤਿ ਕਹੁ ਕਿਸ ਕਉ ਗਨੀ ॥
tab banDh mukat kaho kis ka-o ganee.
then who was considered attached to Maya or liberated from Maya?
ત્યારે કહો, કોને બંધનમાં ફસાયેલો અને કોને મુક્ત સમજવો ?

ਜਬ ਏਕਹਿ ਹਰਿ ਅਗਮ ਅਪਾਰ ॥
jab aykeh har agam apaar.
When there was only God, Unfathomable and Infinite,
જયારે અગણિત અગમ પ્રભુ એક સ્વયં જ હતો

ਤਬ ਨਰਕ ਸੁਰਗ ਕਹੁ ਕਉਨ ਅਉਤਾਰ ॥
tab narak surag kaho ka-un a-utaar.
then who entered hell, and who entered heaven?
ત્યારે કહો નરકો અને સ્વર્ગોમાં આવવાવાળા ક્યા જીવો હતા

ਜਬ ਨਿਰਗੁਨ ਪ੍ਰਭ ਸਹਜ ਸੁਭਾਇ ॥
jab nirgun parabh sahj subhaa-ay.
When God was without attributes, in absolute poise,
જયારે સહજ સ્વભાવવાળા પ્રભુ જ નિર્ગુણ હતા

ਤਬ ਸਿਵ ਸਕਤਿ ਕਹਹੁ ਕਿਤੁ ਠਾਇ ॥
tab siv sakat kahhu kit thaa-ay.
then where was the (shiva) soul and where was the (shakti)
ત્યારે કહો ક્યાં હતા જીવો અને ક્યાં હતી માયા?

ਜਬ ਆਪਹਿ ਆਪਿ ਅਪਨੀ ਜੋਤਿ ਧਰੈ ॥
jab aapeh aap apnee jot Dharai.
When He held His Own Light unto Himself,
જયારે પ્રભુ જ સ્વયં પોતાની જ્યોત જગાવીને બેઠા હતા

ਤਬ ਕਵਨ ਨਿਡਰੁ ਕਵਨ ਕਤ ਡਰੈ ॥
tab kavan nidar kavan kat darai.
then who was fearless, and who was afraid of anyone?
ત્યારે કોણ નીડર હતું ને કોણ કોનાથી ડરતું હતું?

ਆਪਨ ਚਲਿਤ ਆਪਿ ਕਰਨੈਹਾਰ ॥
aapan chalit aap karnaihaar.
He Himself is the Performer of His own plays;
એ પોતે જ પોતાની જ રમતમાં ખેલાડી છે

ਨਾਨਕ ਠਾਕੁਰ ਅਗਮ ਅਪਾਰ ॥੨॥
naanak thaakur agam apaar. ||2||
O’ Nanak, the Supreme Master is Unfathomable and Infinite. ||2||
હે નાનક! અનંત પૂર્વજ અગમ અને અગણિત છે. ।।2।।

ਅਬਿਨਾਸੀ ਸੁਖ ਆਪਨ ਆਸਨ ॥
abhinaasee sukh aapan aasan.
When the Immortal God was absorbed in His own state of peace and poise,
જ્યારે અકાળ પૂર્વજ પોતાની મસ્તીમાં પોતાના સ્વરુપમાં જ ટકીને બેઠા હતા

ਤਹ ਜਨਮ ਮਰਨ ਕਹੁ ਕਹਾ ਬਿਨਾਸਨ ॥
tah janam maran kaho kahaa binaasan.
then where was birth, death and destruction?
ત્યારે કહો જન્મવું અને મરવું અને મૃત્યુ ક્યાં બેઠું હતું

ਜਬ ਪੂਰਨ ਕਰਤਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥
jab pooran kartaa parabh so-ay.
When there was only God, the Perfect Creator,
જયારે કરનાર પૂર્ણ પ્રભુ સ્વયં પોતે જ હતા

ਤਬ ਜਮ ਕੀ ਤ੍ਰਾਸ ਕਹਹੁ ਕਿਸੁ ਹੋਇ ॥
tab jam kee taraas kahhu kis ho-ay.
then who was afraid of death?
ત્યારે કહો મૃત્યુ નો ડર કોને લાગી શકે છે?

ਜਬ ਅਬਿਗਤ ਅਗੋਚਰ ਪ੍ਰਭ ਏਕਾ ॥
jab abigat agochar parabh aykaa.
When there was only the One God, unmanifest and incomprehensible,
જયારે અદ્રશ્ય અને અગોચર પ્રભુ એક સ્વયં પોતે જ હતા

ਤਬ ਚਿਤ੍ਰ ਗੁਪਤ ਕਿਸੁ ਪੂਛਤ ਲੇਖਾ ॥
tab chitar gupat kis poochhat laykhaa.
then whom Chittar and Gupat (the recording angels) asked for the account of their deeds?
ત્યારે ચિત્રગુપ્ત કોને લેખનો હિસાબ પૂછી શકતા હતા?

ਜਬ ਨਾਥ ਨਿਰੰਜਨ ਅਗੋਚਰ ਅਗਾਧੇ ॥
jab naath niranjan agochar agaaDhay.
When there was only the Immaculate, Incomprehensible, Unfathomable Master,
જયારે માલિક માયા રહિત અથાગ અગોચર સ્વયં જ હતા

ਤਬ ਕਉਨ ਛੁਟੇ ਕਉਨ ਬੰਧਨ ਬਾਧੇ ॥
tab ka-un chhutay ka-un banDhan baaDhay.
then who was emancipated, and who was held in the bonds of Maya?
તો કોણ માયાના બંધનોમાંથી મુક્ત હતું અને કોણ માયાના બંધનમાં બંધાયેલું હતું?

ਆਪਨ ਆਪ ਆਪ ਹੀ ਅਚਰਜਾ ॥
aapan aap aap hee acharjaa.
That wonderful God alone is Himself like Him.
એ આશ્ચર્યજનકપ્રભુ સ્વયં પોતાના જેવો છે

ਨਾਨਕ ਆਪਨ ਰੂਪ ਆਪ ਹੀ ਉਪਰਜਾ ॥੩॥
naanak aapan roop aap hee uparjaa. ||3||
O’ Nanak, He Himself has created His Own Form. ||3||
હે નાનક પોતાનો આકાર એને સ્વયં ઉતપન્ન કર્યો છે. ।।3।।

ਜਹ ਨਿਰਮਲ ਪੁਰਖੁ ਪੁਰਖ ਪਤਿ ਹੋਤਾ ॥
jah nirmal purakh purakh pat hotaa.
When the immaculate Being, the Master of mankind was all by Himself,
જે અવસ્થામાં જીવોના માલિક નિર્મલ પ્રભુ સ્વયં જ હતા

ਤਹ ਬਿਨੁ ਮੈਲੁ ਕਹਹੁ ਕਿਆ ਧੋਤਾ ॥
tah bin mail kahhu ki-aa Dhotaa.
there was no filth of sins, so what was there to be washed clean?
ત્યાં તે મેલ વિનાના હતા તો કહો એને કયો મેલ ધોવાનો હતો?

ਜਹ ਨਿਰੰਜਨ ਨਿਰੰਕਾਰ ਨਿਰਬਾਨ ॥
jah niranjan nirankaar nirbaan.
When there was only the immaculate, formless, and desire-free God,
જ્યાં નિર્મોહી, નિરાકાર અને નિર્વાણ પ્રભુ જ હતા

ਤਹ ਕਉਨ ਕਉ ਮਾਨ ਕਉਨ ਅਭਿਮਾਨ ॥
tah ka-un ka-o maan ka-un abhimaan.
then who had self esteem and who had ego?
ત્યાં અહંકાર અને ઘમંડ કોને થવાના હતા?

ਜਹ ਸਰੂਪ ਕੇਵਲ ਜਗਦੀਸ ॥
jah saroop kayval jagdees.
When there was only the Master of the Universe,
જ્યાં કેવળ જગતના મલિક પ્રભુનું જ સ્વરૂપ હતું,

ਤਹ ਛਲ ਛਿਦ੍ਰ ਲਗਤ ਕਹੁ ਕੀਸ ॥
tah chhal chhidar lagat kaho kees.
then who was tainted by fraud and sin?
ત્યાં કહો લુચ્ચાઈ અને કપટ કોને લાગી શકતા હતા?

ਜਹ ਜੋਤਿ ਸਰੂਪੀ ਜੋਤਿ ਸੰਗਿ ਸਮਾਵੈ ॥
jah jot saroopee jot sang samaavai.
When the embodiment of Light (God) was immersed in His Own Light,
જયારે જ્યોતિરૂપ પ્રભુ પોતે જ જ્યોતિમાં લીન હતા

ਤਹ ਕਿਸਹਿ ਭੂਖ ਕਵਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤਾਵੈ ॥
tah kiseh bhookh kavan tariptaavai.
then who was longing for Maya, and who was satisfied?
ત્યારે કોને માયાની ભૂખ લાગી શકતી હતી?

ਕਰਨ ਕਰਾਵਨ ਕਰਨੈਹਾਰੁ ॥
karan karaavan karnaihaar.
The Creator is the doer of everything and the Cause of all causes.
કરનાર ખુદ જ બધું કરવાવાળો અને જીવો પાસે કરાવનાર છે

ਨਾਨਕ ਕਰਤੇ ਕਾ ਨਾਹਿ ਸੁਮਾਰੁ ॥੪॥
naanak kartay kaa naahi sumaar. ||4||
O Nanak, the Creator is beyond estimation ||4||
હે નાનક! કરનારનો અંદાજો લગાવી શકાતો નથી. ।।4।।

ਜਬ ਅਪਨੀ ਸੋਭਾ ਆਪਨ ਸੰਗਿ ਬਨਾਈ ॥
jab apnee sobhaa aapan sang banaa-ee.
When He contained His Glory within Himself,
જયારે પ્રભુએ પોતાની શોભા પોતાની સાથે જ બનાવી છે

ਤਬ ਕਵਨ ਮਾਇ ਬਾਪ ਮਿਤ੍ਰ ਸੁਤ ਭਾਈ ॥
tab kavan maa-ay baap mitar sut bhaa-ee.
then who was mother, father, friend, child or sibling?
તો માતા પિતા મિત્ર પુત્ર કે ભાઈ કોણ હતા?

ਜਹ ਸਰਬ ਕਲਾ ਆਪਹਿ ਪਰਬੀਨ ॥
jah sarab kalaa aapeh parbeen.
When God Himself was ultimate in all the powers,
જયારે અકાળ પૂર્વજ સ્વયં જ બધી તાકાતોમાં સમજદાર હતા

ਤਹ ਬੇਦ ਕਤੇਬ ਕਹਾ ਕੋਊ ਚੀਨ ॥
tah bayd katayb kahaa ko-oo cheen.
then where was anybody reading the Vedas and katebas (the religious books)?
ત્યારે ક્યાં કોઈ વેદ અને કુરાનોં નું વિચારતા હતા

ਜਬ ਆਪਨ ਆਪੁ ਆਪਿ ਉਰਿ ਧਾਰੈ ॥
jab aapan aap aap ur Dhaarai.
When He kept Himself, to His own self,
જયારે પ્રભુ સ્વયં જ પોતાને ખુદમાં ટકાવીને બેઠા હતા

ਤਉ ਸਗਨ ਅਪਸਗਨ ਕਹਾ ਬੀਚਾਰੈ ॥
ta-o sagan apasgan kahaa beechaarai.
then who considered omens to be good or bad?
ત્યારે શુકન અને અપશુકન વિષે કોણ વિચારતું હતું?

ਜਹ ਆਪਨ ਊਚ ਆਪਨ ਆਪਿ ਨੇਰਾ ॥
jah aapan ooch aapan aap nayraa.
When He Himself was the highest and Himself lower (in rank),
જયારે એ સ્વયં ઉચ્ચ આસાન આપીને રહે છે

ਤਹ ਕਉਨ ਠਾਕੁਰੁ ਕਉਨੁ ਕਹੀਐ ਚੇਰਾ ॥
tah ka-un thaakur ka-un kahee-ai chayraa.
then who was the master, and who was the servant?
ત્યારે કહો મલિક કોણ હતું અને સેવક કોણ હતું

ਬਿਸਮਨ ਬਿਸਮ ਰਹੇ ਬਿਸਮਾਦ ॥
bisman bisam rahay bismaad.
People are astounded by the amazing wonders of Your Creation.
જીવો તારી ગતિ શોધતા હેરાન થઇ ને આશ્ચર્યચકિત થઇ રહ્યા છે

ਨਾਨਕ ਅਪਨੀ ਗਤਿ ਜਾਨਹੁ ਆਪਿ ॥੫॥
nanak apnee gat jaanhu aap. ||5||
Nanak says, O’ God only You know Your state
નાનક કહે છે તું પોતાની ગતિ સ્વયં જ જાણે છે. ।।5।।

ਜਹ ਅਛਲ ਅਛੇਦ ਅਭੇਦ ਸਮਾਇਆ ॥
jah achhal achhayd abhayd samaa-i-aa.
When Undeceivable, Indestructible the Incomprehensible One was self-absorbed.
જે અચલ અછેદ અભેદ અવિનાશી પ્રભુ પોતાનામાં ટકી રહ્યા છે

ਊਹਾ ਕਿਸਹਿ ਬਿਆਪਤ ਮਾਇਆ ॥
oohaa kiseh bi-aapat maa-i-aa.
then who was swayed by Maya (worldly distractions)?
ત્યાં કોઈને માયા સ્પર્શી શકે છે

ਆਪਸ ਕਉ ਆਪਹਿ ਆਦੇਸੁ ॥
aapas ka-o aapeh aadays.
When He paid homage to Himself,
જયારે પ્રભુ સ્વયં પોતાને જ નમસ્કાર કરે છે

ਤਿਹੁ ਗੁਣ ਕਾ ਨਾਹੀ ਪਰਵੇਸੁ ॥
tihu gun kaa naahee parvays.
then the three modes of Maya (power, vices and virtue) did not prevail.
માયાના ત્રણ ગુણોની એના પર કોઈ અસર થતી નથી

ਜਹ ਏਕਹਿ ਏਕ ਏਕ ਭਗਵੰਤਾ ॥
jah aykeh ayk ayk bhagvantaa.
When there was only the One, Supreme God alone,
જયારે પ્રભુ સ્વયં પોતે એક જ હતા

ਤਹ ਕਉਨੁ ਅਚਿੰਤੁ ਕਿਸੁ ਲਾਗੈ ਚਿੰਤਾ ॥
tah ka-un achint kis laagai chintaa.
then who was not anxious, and who felt anxiety?
ત્યારે કોણ બેફિકર હતું અને કોને કોઈ ચિંતા થતી હતી

ਜਹ ਆਪਨ ਆਪੁ ਆਪਿ ਪਤੀਆਰਾ ॥
jah aapan aap aap patee-aaraa.
When only He Himself was there to please Him,
જયારે સ્વયં પોતાને જ કહેવાવાળો પ્રભુ પોતે જ હતા

ਤਹ ਕਉਨੁ ਕਥੈ ਕਉਨੁ ਸੁਨਨੈਹਾਰਾ ॥
tah ka-un kathai ka-un sunnaihaaraa.
then who was the speaker and who was the listener?
ત્યારે કોણ બોલતું હતું અને કોણ સાંભળવાવાળું હતું,

ਬਹੁ ਬੇਅੰਤ ਊਚ ਤੇ ਊਚਾ ॥
baho bay-ant ooch tay oochaa.
He is vastly infinite and the highest of the high.
પ્રભુ બહુ ઉંચા ને અગણિત છે

ਨਾਨਕ ਆਪਸ ਕਉ ਆਪਹਿ ਪਹੂਚਾ ॥੬॥
naanak aapas ka-o aapeh pahoochaa. ||6||
O’ Nanak, He alone can fathom Himself.||6||
હે નાનક પોતાના સુધી સ્વયં પોતે જ પહોચવાવાળા છે. ।।6।।

ਜਹ ਆਪਿ ਰਚਿਓ ਪਰਪੰਚੁ ਅਕਾਰੁ ॥
jah aap rachi-o parpanch akaar.
When God fashioned this universe of visible form,
જયારે પ્રભુએ સ્વયં જગતના ખેલની રચના કરી છે

ਤਿਹੁ ਗੁਣ ਮਹਿ ਕੀਨੋ ਬਿਸਥਾਰੁ ॥
tihu gun meh keeno bisthaar.
He made the world subject to the three modes of Maya (vice, virtue, and power).
અને માયાના ત્રણ ગુણોને આધીન વિશ્વને બનાવ્યું

ਪਾਪੁ ਪੁੰਨੁ ਤਹ ਭਈ ਕਹਾਵਤ ॥
paap punn tah bha-ee kahaavat.
Then the concept of sin and virtue came into existence.
ત્યારે આ વાત ખુબ ચાલી હતી કે આ પાપ છે અને આ પુણ્ય છે