Urdu-Raw-Page-1345

ਭਉ ਖਾਣਾ ਪੀਣਾ ਸੁਖੁ ਸਾਰੁ ॥
bha-o khaanaa peenaa sukh saar.
Those who eat and drink the Fear of God, find the most excellent peace.
(Such a person always reveres God and) makes (God’s) fear as his or her food and drink, and for that person this is the essence of (true) peace.
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਡਰ-ਅਦਬ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਖਾਣ ਪੀਣ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣਾਈਦਾ ਹੈ,
بھءُکھانھاپیِنھاسُکھُسارُ॥
بھؤ۔ کوف۔ ادب آداب ۔ سکھ سار۔ اعلےسکھ ۔
جو لوگ خدا کے خوف کو کھاتے اور پیتے ہیں ، ان کو انتہائی عمدہ سکون ملتا ہے

ਹਰਿ ਜਨ ਸੰਗਤਿ ਪਾਵੈ ਪਾਰੁ ॥
har jan sangat paavai paar.
Associating with the humble servants of the Lord, they are carried across.
Joining the company of God’s devotees he or she crosses over to the other shore (of the worldly ocean.
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰਮੁਖਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ (ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ) ਪਾਰਲਾ ਬੰਨਾ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ہرِجنسنّگتِپاۄےَپارُ॥
پار۔ کامیابی ۔
رب کے عاجز بندوں کے ساتھ وابستہ ہوکر ، وہ پار ہوجاتے ہیں

ਸਚੁ ਬੋਲੈ ਬੋਲਾਵੈ ਪਿਆਰੁ ॥
sach bolai bolaavai pi-aar.
They speak the Truth, and lovingly inspire others to speak it as well.
Such a Guru’s follower always) speaks truth, and (the Guru makes him or her) utter loving words.
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ-ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਮਰਨ ਵਲ ਹੀ ਪ੍ਰੇਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
سچُبولےَبولاۄےَپِیارُ॥
وہ سچ بولتے ہیں ، اور محبت کے ساتھ دوسروں کو بھی اس کو بولنے کی ترغیب دیتے ہیں

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਕਰਣੀ ਹੈ ਸਾਰੁ ॥੭॥
gur kaa sabad karnee hai saar. ||7||
The Word of the Guru’s Shabad is the most excellent occupation. ||7||
For such a person to obey Guru’s word is the most sublime deed. ||7||
ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਟਿਕਾਣਾ ਹੀ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਕਰਤੱਬ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ॥੭॥
گُرکاسبدُکرنھیِہےَسارُ॥੭॥
کرنی ہے سار ۔ اعلے اعملا (7)
کلام گرو کا سب سے بہترین پیشہ ہے

ਹਰਿ ਜਸੁ ਕਰਮੁ ਧਰਮੁ ਪਤਿ ਪੂਜਾ ॥
har jas karam Dharam pat poojaa.
Those who take the Lord’s Praises as their karma and Dharma, their honor and worship service
(For such a Guru’s follower), praising God is the (essence of all) deeds of righteousness, honor, and worship.
ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਹੀ ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਕਰਮ-ਕਾਂਡ ਹੈ, ਇਹੀ ਮੇਰੇ ਲਈ (ਲੋਕ ਪਰਲੋਕ ਦੀ) ਇੱਜ਼ਤ ਹੈ ਤੇ ਇਹੀ ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਦੇਵ-ਪੂਜਾ ਹੈ।
ہرِجسُکرمُدھرمُپتِپوُجا॥
ہرجس ۔ الہٰی حمدوثناہ ۔ کرم ۔ اعمال۔ دھرم۔ فرض۔ پوجا۔ پرستش۔ پت۔ عزت۔
وہ جو رب کی حمد کو اپنا کرم اور دھرم سمجھتے ہیں ، ان کی عزت اور عبادت کی خدمت ہے

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਅਗਨੀ ਮਹਿ ਭੂੰਜਾ ॥
kaam kroDh agnee meh bhooNjaa.
– their sexual desire and anger are burnt off in the fire.
Such a person burns down his (or her evil impulses, such as) lust and anger in fire.
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਆਦਿਕ ਵਿਕਾਰਾਂ ਨੂੰ (ਗਿਆਨ ਦੀ) ਅੱਗ ਵਿਚ ਸਾੜ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
کامک٘رودھاگنیِمہِبھوُنّجا॥
کام کرؤدھ ۔ فرض پوجا۔ پرستش۔ پت۔ عزت۔ کام کرؤدھ ۔ شہوت اور غصہ ۔ اگنی میہہ۔ آگ میں۔ بھونجا۔ جلا۔
ان کی جنسی خواہش اور غصہ آگ میں جل گیا ہے

ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਤਉ ਮਨੁ ਭੀਜਾ ॥
har ras chaakhi-aa ta-o man bheejaa.
They taste the sublime essence of the Lord, and their minds are drenched with it.
When such a person tastes the relish of God’s (Name) his or her mind is attached to it.
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ (ਇਕ ਵਾਰੀ) ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਰਸ ਚੱਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਮਨ (ਸਦਾ ਲਈ ਉਸ ਰਸ ਵਿਚ) ਭਿੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ہرِرسُچاکھِیاتءُمنُبھیِجا॥
انہوں نے خداوند کے عظمت جوہر کا مزہ چکھا ، اور ان کے ذہن اس سے بھیگ گئے ہیں

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕੁ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ॥੮॥੫॥
paranvat naanak avar na doojaa. ||8||5||
Prays Nanak, there is no other at all. ||8||5||
Nanak submits, that such a person doesn’t recognize any other (except God). ||8||5||
ਨਾਨਕ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਰਸ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ॥੮॥੫॥
پ٘رنھۄتِنانکُاۄرُندوُجا॥੮॥੫॥
پر سوت۔ عرض گذارتا ہے ۔ دوجا۔ دوسرا۔
نانک کہتا ہے کہ اس کے علاوہکوئی دوسرا نہیں ہے۔

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
parbhaatee mehlaa 1.
Prabhaatee, First Mehl:
پ٘ربھاتیِمہلا੧॥

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਅੰਤਰਿ ਪੂਜਾ ॥
raam naam jap antar poojaa.
Chant the Lord’s Name, and worship Him deep within your being.
(O’ my friends), meditate on God’s Name, this is the true worship (of God) within your inner self.
(ਹੇ ਪੰਡਿਤ!) ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪ, (ਇਹੀ) ਅੰਤਰ ਆਤਮੇ (ਪਰਮਾਤਮ ਦੇਵ ਦੀ) ਪੂਜਾ ਹੈ।
رامنامُجپِانّترِپوُجا॥
انتر۔ پردے با ذہن میں ۔
الہٰی نام ست سَچ حق و حقیقت یادرکھ یہی ذہنی پرستش ہے ۔

ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ਅਵਰੁ ਨਹੀ ਦੂਜਾ ॥੧॥
gur sabad veechaar avar nahee doojaa. ||1||
Contemplate the Word of the Guru’s Shabad, and no other. ||1||
By reflecting on the Guru’s word (you would understand that) except for God there is no other (god who needs to be worshipped). ||1||
ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੋਚ-ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਟਿਕਾਈ ਰੱਖ (ਤੈਨੂੰ ਸਮਝ ਆ ਜਾਇਗੀ ਕਿ) ਪਰਮਾਤਮਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੋਈ (ਦੇਵੀ ਦੇਵਤਾ) ਨਹੀਂ ਹੈ (ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਏ) ॥੧॥
گُرسبدُۄیِچارِاۄرُنہیِدوُجا॥੧॥
سبد ویچار۔ کلام سوچ سمجھ (1)
کلام مرشد ذہن نشین کر جس سے تو سمجھ جائیگا کہ خدا کے بغیر کوئی قابل پرستش ہستینہین (1)

ਏਕੋ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭ ਠਾਈ ॥
ayko rav rahi-aa sabhthaa-ee.
The One is pervading all places.
(O’ my friends), the same one (God) is pervading every where.
(ਹੇ ਪੰਡਿਤ!) ਇਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।
ایکورۄِرہِیاسبھٹھائیِ॥
ٹھائی۔ جگہ۔ پوج چڑھائی۔
واحد خدا کی ہستی ہر جگہ بستی ہے ۔

ਅਵਰੁ ਨ ਦੀਸੈ ਕਿਸੁ ਪੂਜ ਚੜਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
avar na deesai kis pooj charhaa-ee. ||1|| rahaa-o.
I do not see any other; unto whom should I offer worship? ||1||Pause||
(Except for Him), I cannot see any one else, (so I wonder) to whom may I make my worship offerings? ||1||Pause||
ਮੈਨੂੰ (ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਤੇ) ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ। ਮੈਂ ਹੋਰ ਕਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂ? ਮੈਂ ਹੋਰ ਕਿਸ ਨੂੰ (ਫੁੱਲ ਆਦਿਕ) ਭੇਟ ਕਰਾਂ? ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
اۄرُندیِسےَکِسُپوُجچڑائیِ॥੧॥رہاءُ॥
پرستش کیجائے ۔ رہاو۔
کوئی دُوسری ہستی ایسی دکھائی نہیں دیتی جسکی پرستش کیجائے ۔ رہاؤ۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਆਗੈ ਜੀਅੜਾ ਤੁਝ ਪਾਸਿ ॥
mantan aagai jee-arhaa tujh paas.
I place my mind and body in offering before You; I dedicate my soul to You.
(O’ God, I surrender my) mind, body, and soul to You.
(ਹੇ ਪੰਡਿਤ! ਇਹ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਕਿਸ ਅਰਥ? ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!) ਮੇਰਾ ਇਹ ਮਨ ਮੇਰਾ ਇਹ ਸਰੀਰ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੈ ਮੇਰੀ ਇਹ ਨਿੱਕੀ ਜਿੰਦ ਭੀ ਤੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਹੈ।
منُتنُآگےَجیِئڑاتُجھپاسِ॥
من تن۔ دل و جان۔ آگے ۔ پیش ہے ۔ جیئڑا۔ دل۔ تجھ ۔ تیرے ۔
اے خدا میرا دل و جان تیرے پیش ہے ۔

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਖਹੁ ਅਰਦਾਸਿ ॥੨॥
ji-o bhaavai ti-o rakhahu ardaas. ||2||
As it pleases You, You save me, Lord; this is my prayer. ||2||
I (humbly) pray to You to save me as You please. ||2||
(ਮੈਂ ਤਾਂ ਇਉਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਦਰ ਤੇ) ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ- (ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!) ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਰਜ਼ਾ ਹੈ ਮੈਨੂੰ ਉਵੇਂ ਰੱਖ ॥੨॥
جِءُبھاۄےَتِءُرکھہُارداسِ॥੨॥
بھاوے ۔ چاہے ۔ ارداس۔ گزارش ۔ بھاوے ۔ چاہے ۔ رضا(2)
میری گذارش ہے جسطرح تیری رضا و فرمان ہے اس طرح رکھ (2)

ਸਚੁ ਜਿਹਵਾ ਹਰਿ ਰਸਨ ਰਸਾਈ ॥
sach jihvaa har rasan rasaa-ee.
True is that tongue which is delighted by the sublime essence of the Lord.
(O’ my friends, that person) is the embodiment of truth who has helped his or her tongue to relish the relish of God’s (Name).
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ-ਰਸ ਵਿਚ ਰਸਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
سچُجِہۄاہرِرسنرسائیِ॥
سچ جیوا۔ وہ زبان سچی ہے ۔ ہررسن رسائی۔ جو الہٰی لطف میں محو ومجذوب ہے ۔
جو زبان الہٰی نام کے لطف سے مسرورہے ۔

ਗੁਰਮਤਿ ਛੂਟਸਿ ਪ੍ਰਭ ਸਰਣਾਈ ॥੩॥
gurmatchhootas parabh sarnaa-ee. ||3||
Following the Guru’s Teachings, one is saved in the Sanctuary of God. ||3||
By following Guru’s instruction and seeking God’s shelter such a person is liberated (from worldly bonds. ||3||
ਗੁਰੂ ਦੀ ਮੱਤ ਲੈ ਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਇਆ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੩॥
گُرمتِچھوُٹسِپ٘ربھسرنھائیِ॥੩॥
گرمت سبق مرشد۔ چھوٹس۔ نجات ملتی ہے ۔ پربھ سرنائی۔ الہٰی پناہ (3)
سبق مرشد سے الہٰی پناہ میں رہ کر نجات حاصل کر لی (3)

ਕਰਮ ਧਰਮ ਪ੍ਰਭਿ ਮੇਰੈ ਕੀਏ ॥
karam Dharam parabh mayrai kee-ay.
My God created religious rituals.
(O’ my friends, since God is the doer of everything, we have to acknowledge that) it is my God who has brought about all the rituals and faith worships,
(ਪਰਮਾਤਮਾ ਸਭ ਹੀ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ-ਕੋਣ ਤੋਂ) ਮੇਰੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਹੀ ਕਰਮ-ਕਾਂਡ ਬਣਾਏ ਹਨ,
کرمدھرمپ٘ربھِمیرےَکیِۓ॥
کرم ۔ اعمال۔ دھرم۔ فرض۔
اعمال وفراءج خدا کے ہی پید اکئے ہوئے ہیں۔

ਨਾਮੁ ਵਡਾਈ ਸਿਰਿ ਕਰਮਾਂ ਕੀਏ ॥੪॥
naam vadaa-ee sir karmaaN kee-ay. ||4||
He placed the glory of the Naam above these rituals. ||4||
(but we should remember that) He has ranked the glory of Name above all other deeds. ||4||
ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਹੀ ਨਾਮ-ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਉੱਤੇ ਵਡਿਆਈ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ॥੪॥
نامُۄڈائیِسِرِکرماںکیِۓ॥੪॥
نام وڈائی۔ الہٰی نام ست سَچ حق و حقیقت کی عطمت و حشمت ۔ سر کر ماں۔ سب سے افل (4)
مگر نام کی عظمت سارے اعمال سے اوپر بتائی ہے (4)

ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਵਸਿ ਚਾਰਿ ਪਦਾਰਥ ॥
satgur kai vas chaar padaarath.
The four great blessings are under the control of the True Guru.
(O’ my friends), all the four objectives (of life, namely righteousness, riches, worldly satisfaction, and emancipation) are in the hands (and within the power) of the true Guru.
(ਲੋਕ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਦੇਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ) ਗੁਰੂ ਦੇ ਇਖ਼ਤਿਆਰ ਵਿਚ (ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ, ਮੋਖ) ਚਾਰੇ ਹੀ ਪਦਾਰਥ ਹਨ।
ستِگُرکےَۄسِچارِپدارتھ॥
چارپدارتھ ۔ دھرم۔ ارتھ ۔ کام ۔ موکھ ۔
مرشد کے اختیار میں چار نعمتیں ہیں۔

ਤੀਨਿ ਸਮਾਏ ਏਕ ਕ੍ਰਿਤਾਰਥ ॥੫॥
teen samaa-ay ayk kirtaarath. ||5||
When the first three are put aside, one is blessed with the fourth. ||5||
(But in the shelter of the Guru, the desire for the first) three gets stilled and then one is blessed with the fourth (object or salvation from worldly bonds). ||5||
(ਗੁਰੂ ਦੀ) ਸਰਨ ਪਿਆਂ (ਪਹਿਲੇ) ਤਿੰਨਾਂ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਵਾਸਨਾ ਹੀ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਕ ਵਿਚ ਸਫਲਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ (ਭਾਵ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ) ॥੫॥
تیِنِسماۓایکک٘رِتارتھ॥੫॥
تین سمائے ۔ تین ۔ دھرم۔ ارتھ وکام ختم ہوئے ۔ چوتھا ۔مراد دنیاوی دولت کی خواہشات سے نجات میں کامیابی حاصل ہوجاتی ہے (5)
تین ختم کرکے ایک میں کامیابی حاصل ہوجاتی ہے (5)

ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਏ ਮੁਕਤਿ ਧਿਆਨਾਂ ॥
satgur dee-ay mukatDhi-aanaaN.
Those whom the True Guru blesses with liberation and meditation
(O’ my friends, they whom the true Guru has blessed with focus on salvation (from worldly attachments),
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਨੇ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਤੋਂ ਖ਼ਲਾਸੀ ਬਖ਼ਸ਼ੀ, ਪ੍ਰਭੂ-ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਸੁਰਤ ਜੋੜਨ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿੱਤੀ,
ستِگُرِدیِۓمُکتِدھِیاناں॥
مکت۔ آزادی۔ دنیاوی دولت کی محبت سے نجات۔ دھیان۔ توجہ دنیا۔
سَچا مرشد نجات اور خدا کی ذات میں توجہ دینی عنایت کرتا ہے ۔

ਹਰਿ ਪਦੁ ਚੀਨ੍ਹ੍ਹਿ ਭਏ ਪਰਧਾਨਾ ॥੬॥
har pad cheeneh bha-ay parDhaanaa. ||6||
realize the Lord’s State, and become sublime. ||6||
they realized the state of (union with) God, and became supreme (in this and the next world). ||6||
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਮੇਲ-ਅਵਸਥਾ ਪਛਾਣ ਲਈ ਤੇ ਉਹ (ਲੋਕ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ) ਮੰਨੇ ਪ੍ਰਮੰਨੇ ਗਏ ॥੬॥
ہرِپدُچیِن٘ہ٘ہِبھۓپردھانا॥੬॥
ہر پد چین ۔ الہٰی رتبے کو مسجھ کر ۔ پردھانا۔ رہبر۔ علای ربتہ (6)
جس سے الہٰی ملاپ کی حالت پہچان ہوجاتی ہے اور وہ رہبر مقبول اور بلند عظمت ہو جاتا ہے (6)

ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥
mantan seetal gur boojh bujhaa-ee.
Their minds and bodies are cooled and soothed; the Guru imparts this understanding.
(O’ my friends), they whom the true Guru has given the knowledge (of spiritual life), their mind and body has become calm.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੇ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸਮਝ ਬਖ਼ਸ਼ੀ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਨ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰ (ਭਾਵ, ਗਿਆਨ-ਇੰਦ੍ਰੇ ਵਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ) ਠੰਢੇ-ਠਾਰ ਹੋ ਗਏ,
منُتنُسیِتلُگُرِبوُجھبُجھائیِ॥
بوجھ بجھائی۔ سمجھائیا ۔ من تن سیتل۔ دل وجان نے ٹھنڈک محسوس کی ۔
جسے مرشد سمجھ و علم اور سبق دیا انہوں نے راحت محسوس کی ۔

ਪ੍ਰਭੁ ਨਿਵਾਜੇ ਕਿਨਿ ਕੀਮਤਿ ਪਾਈ ॥੭॥
parabh nivaajay kin keemat paa-ee. ||7||
Who can estimate the value of those whom God has exalted? ||7||
God has glorified them (so much) that no one has found the worth (of such honor). ||7||
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਡਿਆਈ ਦਿੱਤੀ, (ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਇਤਨਾ ਉੱਚਾ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ) ਕੋਈ ਆਦਮੀ ਉਸ ਜੀਵਨ ਦਾ ਮੁੱਲ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ ॥੭॥
پ٘ربھُنِۄاجےکِنِکیِمتِپائیِ॥੭॥
نوازے ۔ عظمت و حشمت بخشش کی ۔ قیمت۔ قدر (7)
کدا نے انہیں عطمت بخشی جسکی کو قدرومنزلت نہیں پاسکتا (7)

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥
kaho naanak gur boojh bujhaa-ee.
Says Nanak, the Guru has imparted this understanding;
(O’ my friends), Nanak says that the Guru has given him this understanding
ਨਾਨਕ ਆਖਦਾ ਹੈ- ਗੁਰੂ ਨੇ (ਮੈਨੂੰ) ਇਹ ਸੂਝ ਬਖ਼ਸ਼ ਦਿੱਤੀ ਹੈ,
کہُنانکگُرِبوُجھبُجھائیِ॥
بوجھ ۔ سمجھ ۔ سبق ۔ رہبری۔
اے نانک بتادے کہ مرشد نے یہ سمجھائیا ہے

ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਗਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈ ॥੮॥੬॥
naam binaa gat kinai na paa-ee. ||8||6||
without the Naam, the Name of the Lord, no one is emancipated. ||8||6||
that without (meditating) on (God’s) Name, no one has obtained the state (of emancipation). ||8||6||
ਕਿ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਨੇ (ਕਦੇ) ਉੱਚੀ ਆਤਮਕ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ॥੮॥੬॥
نامبِناگتِکِنےَنپائیِ॥੮॥੬॥
گت ۔ نجات ۔
کہ نام ست سَچ حق وحقیقت کے بغیر کسی روحانی واخلاقی حالت نصیب نہیں ہوتی ۔

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
parbhaatee mehlaa 1.
Prabhaatee, First Mehl:
پ٘ربھاتیِمہلا੧॥

ਇਕਿ ਧੁਰਿ ਬਖਸਿ ਲਏ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਸਚੀ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ॥
ik Dhur bakhas la-ay gur poorai sachee banat banaa-ee.
Some are forgiven by the Primal Lord God; the Perfect Guru makes the true making.
(O’ my friends), the perfect Guru has made such an eternal arrangement that some He has graced them from the very beginning.
ਜੇਹੜੇ ਬੰਦੇ ਧੁਰੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਬਖ਼ਸ਼ੇ ਹਨ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉਤੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਮੇਹਰ ਕੀਤੀ ਹੈ) ਗੁਰੂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਾਨਸਕ ਬਨਾਵਟ ਅਜੇਹੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਿਮਰਨ ਵੱਲ ਪ੍ਰੇਰਦੀ ਹੈ।
اِکِدھُرِبکھسِلۓگُرِپوُرےَسچیِبنھتبنھائیِ॥
دھر۔ الہٰی رضا و فرمان کے مطابق۔ بخش۔ کرم و عنایت۔ سَچی بنت۔ پاک منصوبہ۔
ایک کو کامل مرشد نے الہٰی رضا وفرمان سے بخش کر سَچا منصوبہ تیار کیا

ਹਰਿ ਰੰਗ ਰਾਤੇ ਸਦਾ ਰੰਗੁ ਸਾਚਾ ਦੁਖ ਬਿਸਰੇ ਪਤਿ ਪਾਈ ॥੧॥
har rang raatay sadaa rang saachaa dukh bisray pat paa-ee. ||1||
Those who are attuned to the Love of the Lord are imbued with Truth forever; their pains are dispelled, and they obtain honor. ||1||
They always remain imbued with God’s love and their mind remains permeated with true love (for God). Their sorrows become the things of the past and they obtain honor (in God’s court). ||1||
ਉਹ ਸਦਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ-ਰੰਗ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ (ਦੇ ਮਨ) ਨੂੰ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰੇਮ-ਰੰਗ ਚੜ੍ਹਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਹ (ਲੋਕ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ) ਸੋਭਾ ਖੱਟਦੇ ਹਨ ॥੧॥
ہرِرنّگراتےسدارنّگُساچادُکھبِسرےپتِپائیِ॥੧॥
ہر رنگ راتے ۔ الہٰی پریم پیار۔ میں محو۔ رنگ ساچا۔ پاک محبت۔ دکھ وسرے ۔ عذآب مٹا ۔
کہ انکو الہیی پیارم پیار میں محو سَچے پیار سے عذاب دور کرکے عزت افرائی کی (1)

ਝੂਠੀ ਦੁਰਮਤਿ ਕੀ ਚਤੁਰਾਈ ॥
jhoothee durmat kee chaturaa-ee.
False are the clever tricks of the evil-minded.
(O’ my friends), false is the cleverness (based on) evil advice.
ਭੈੜੀ ਮੱਤ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸਿਆਣਪ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਾਸਵੰਤ ਪਦਾਰਥਾਂ ਵੱਲ ਹੀ ਪ੍ਰੇਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ,
جھوُٹھیِدُرمتِکیِچتُرائیِ॥
پت۔ پائی۔ عزت میسرئ ہوئی۔ جھوتی درمت کی چترائی ۔ ناپاک بدعقلی کی سمجھ ۔
بدعقلی اور بدسمجھی سے پیدا ہوئی

ਬਿਨਸਤ ਬਾਰ ਨ ਲਾਗੈ ਕਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
binsat baar na laagai kaa-ee. ||1|| rahaa-o.
They shall disappear in no time at all. ||1||Pause||
Because it doesn’t take much time for (a person) to get ruined (on account of such false cleverness). ||1||Pause||
(ਇਸ ਸਿਆਣਪ ਦੇ ਕਾਰਨ) ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਤਮਕ ਮੌਤੇ ਮਰਦਿਆਂ ਰਤਾ ਚਿਰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
بِنستبارنلاگےَکائیِ॥੧॥رہاءُ॥
ونست ۔ مٹتے ۔ بار۔ دیر ۔ رہاؤ۔
چالاکی یا دانشمندی ختم ہوتے دیر نہیں لگتی ۔ رہاؤ۔

ਮਨਮੁਖ ਕਉ ਦੁਖੁ ਦਰਦੁ ਵਿਆਪਸਿ ਮਨਮੁਖਿ ਦੁਖੁ ਨ ਜਾਈ ॥
manmukh ka-o dukhdarad vi-aapas manmukhdukh na jaa-ee.
Pain and suffering afflict the self-willed manmukh. The pains of the self-willed manmukh shall never depart.
(O’ my friends), the self- conceited persons remain afflicted with sorrows, and the pain of an ego-centric person never goes away.
ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਨ ਵਾਲੇ ਬੰਦਿਆਂ ਨੂੰ (ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ) ਦੁੱਖ ਕਲੇਸ਼ ਦਬਾਈ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਦੁਖ ਕਦੇ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
منمُکھکءُدُکھُدردُۄِیاپسِمنمُکھِدُکھُنجائیِ॥
منمکھ ۔ مرید من ۔ ویاپس۔ رہتا ہے ۔
خودی پسند کو عذاب آتا رہتا ہے ۔ کبھی دور نہیں ہوتا۔

ਸੁਖ ਦੁਖ ਦਾਤਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ਮੇਲਿ ਲਏ ਸਰਣਾਈ ॥੨॥
sukhdukhdaataa gurmukh jaataa mayl la-ay sarnaa-ee. ||2||
The Gurmukh recognizes the Giver of pleasure and pain. He merges in His Sanctuary. ||2||
But the Guru’s followers realize (God), the giver of both pleasure and pain, keeping them in His shelter (God) unites them with Him. ||2||
ਜੇਹੜੇ ਬੰਦੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਉਹ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਡੂੰਘੀ ਸਾਂਝ ਪਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਰਨ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ॥੨॥
سُکھدُکھداتاگُرمُکھِجاتامیلِلۓسرنھائیِ॥੨॥
گورمکھ جاتا ۔ مرید مرشد سمجھتا ہے ۔ سرنائی۔ زیر پناہ (2)
مرید ان مرشد آرام و آسائش پہنچانے والے سکھی کو پہچنا لیتے ہیں اسکے زیر پناہ ہوکر ملاپ حاصل کرتے ہیں (2)

ਮਨਮੁਖ ਤੇ ਅਭ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਸਿ ਹਉਮੈ ਪਚਹਿ ਦਿਵਾਨੇ ॥
manmukhtay abhbhagat na hovas ha-umai pacheh divaanay.
The self-willed manmukhs do not know loving devotional worship; they are insane, rotting away in their egotism.
The self-conceited persons cannot worship (God from the core of their) heart. (Because these) foolish ones are consumed by their ego.
ਮਨਮੁਖਾਂ ਪਾਸੋਂ ਚਿੱਤ ਦੀ ਇਕਾਗ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਉਮੈ ਵਿਚ ਕਮਲੇ ਹੋਏ ਹੋਏ ਅੰਦਰੇ ਅੰਦਰ ਖ਼ੁਆਰ ਹੁੰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
منمُکھتےابھبھگتِنہوۄسِہئُمےَپچہِدِۄانے॥
منمکھ ۔ مرید من ۔ ابھ بھگت۔ دلی پیار۔ ہونمے پچے ۔ دیوناے ۔ خودی میں پاگل۔ خوآر ہوتے ہیں۔
مرید من دلی الہٰی محبت و پیار اور بھگتی نہیں کر سکتا ۔ خودی میں ذلیل وخوآر ہوتا ہے ۔

ਇਹੁ ਮਨੂਆ ਖਿਨੁ ਊਭਿ ਪਇਆਲੀ ਜਬ ਲਗਿ ਸਬਦ ਨ ਜਾਨੇ ॥੩॥
ih manoo-aa khin oobh paa-i-aalee jab lag sabad na jaanay. ||3||
This mind flies in an instant from the heavens to the underworld, as long as it does not know the Word of the Shabad. ||3||
As long as they don’t understand the (Guru’s) word, this mind of theirs keeps (going from one extreme to the other like) jumping from sky to the nether-world in an instant. ||3||
ਜਦੋਂ ਤਕ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦਾ, ਤਦ ਤਕ ਇਸ ਦਾ ਇਹ ਮਨ (ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਕਾਰਨ) ਕਦੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਜਾ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਕਦੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਜਾ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ ॥੩॥
اِہُمنوُیاکھِنُاوُبھِپئِیالیِجبلگِسبدنجانے॥੩॥
کھن اوبھ ۔ پل۔ میں اونچا۔ پیال۔ پاتال۔ سبد نہ جانے ۔ کام رضآئے الہٰی۔ جب لگ۔ جب تک ۔ نہ جانے نہیں سمجھتا (3)
یہ انسانی دل نفس کھی اونچا آسمان تک اور کھبی اتنا گرتا ہے پاتال تک جبتک اسے کلام کی سمجھ نہیں آتی (3)

ਭੂਖ ਪਿਆਸਾ ਜਗੁ ਭਇਆ ਤਿਪਤਿ ਨਹੀ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਪਾਏ ॥
bhookh pi-aasaa jag bha-i-aa tipat nahee bin satgur paa-ay.
The world has become hungry and thirsty; without the True Guru, it is not satisfied.
(O’ my friends, the entire) world is afflicted with the hunger and thirst (for worldly riches), and without obtaining (guidance from the) true Guru it cannot find any comfort.
ਜਗਤ ਮਾਇਆ ਦੀ ਭੁੱਖ ਮਾਇਆ ਦੀ ਤ੍ਰੇਹ ਨਾਲ ਘਬਰਾਇਆ ਪਿਆ ਹੈ, ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਹੀਂ ਮਿਟਦੀ ਸੰਤੋਖ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
بھوُکھپِیاساجگُبھئِیاتِپتِنہیِبِنُستِگُرپاۓ॥
پنت۔ سنتوکھ ۔ صبر ۔
سالم دنیاوی دولت کا بھوکا اور پیاسا ہے ۔ سَچے مرشد کے بغیر اسکو تسکین تسلی اور صبرنہیں آتا ۔

ਸਹਜੈ ਸਹਜੁ ਮਿਲੈ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਦਰਗਹ ਪੈਧਾ ਜਾਏ ॥੪॥
sahjai sahj milai sukh paa-ee-ai dargeh paiDhaa jaa-ay. ||4||
Merging intuitively in the Celestial Lord, peace is obtained, and one goes to the Lord’s Court wearing robes of honor. ||4||
(Only through Guru’s wisdom), we obtain peace and poise, and one goes to (God’s court) robed (in honor). ||4||
(ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪਿਆਂ) ਆਤਮਕ ਅਡੋਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿਚ ਮਨੁੱਖ ਆਦਰ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੪॥
سہجےَسہجُمِلےَسُکھُپائیِئےَدرگہپیَدھاجاۓ॥੪॥
سہجے سہج ملے ۔ آسانی سے سکون میں سکون حاصل ہوتا ہے ۔ درگیہہ بیدھا جائے ۔ الہٰی عدالت میں خلقتیں نصیب ہوتی ہیں۔ مراد عزت افزائی ہوتی ہے (4)
آصانی سکون کے علم سے سکون ملتا ہے ۔ آرام و آسائش پاتاہے اور عدالت الہٰی میں خلقتیں پاتا ہے اور مراد عزت افرائی ہوتی ہے (4)

ਦਰਗਹ ਦਾਨਾ ਬੀਨਾ ਇਕੁ ਆਪੇ ਨਿਰਮਲ ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ॥
dargeh daanaa beenaa ik aapay nirmal gur kee banee.
The Lord in His Court is Himself the Knower and Seer; the Word of the Guru’s Bani is Immaculate.
(O’ my friends, through) the immaculate word of the Guru (one learns that) in God’s court, He Himself is the wise and far-sighted being
ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰ-ਬਾਣੀ ਵਿਚ ਜੁੜਿਆਂ ਇਹ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਪ ਹੀ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ ਸਭ ਦੇ ਕਰਮ ਵੇਖਦਾ ਹੈ,
درگہدانابیِنااِکُآپےنِرملگُرکیِبانھیِ॥
دانا دانشمند ۔ بینا ۔ دوراندیش ۔ نرمل۔ پاک۔ گرکی بانی ۔کلام مرشد۔
کلام مرشد سے جو پاک ہے حاصل ہوا جیسے وہ ہوش کو یکسو یکجا کرتا ہے ۔

ਆਪੇ ਸੁਰਤਾ ਸਚੁ ਵੀਚਾਰਸਿ ਆਪੇ ਬੂਝੈ ਪਦੁ ਨਿਰਬਾਣੀ ॥੫॥
aapay surtaa sach veechaaras aapay boojhai pad nirbaanee. ||5||
He Himself is the Awareness of Truth; He Himself understands the state of nirvaanaa. ||5||
who Himself listens to every thing, reflects upon truth and Himself understands about the state of dispassion. ||5||
ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਸਭ ਦੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ ਜੀਵਾਂ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ ਵਾਸਨਾ-ਰਹਿਤ ਆਤਮਕ ਅਵਸਥਾ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ ॥੫॥
آپےسُرتاسچُۄیِچارسِآپےبوُجھےَپدُنِربانھیِ॥੫॥
سرتا۔ ہوش یکجا کرنیوالا ذہن نشینی ۔ سَچ و چارس۔ حقیقت کے متعلق خیال آرائی کرنیوالا۔ بوجھے ۔ سمجھے ۔ پدربانی ۔ بے واسطہ ۔ ۔ بلا خواہشات (5)
حقیقت کی سوچ وچار کرتا ہے اور بیلاگ بلا خواہشات کے رتبے کو سمجھتا ہے (5)

ਜਲੁ ਤਰੰਗ ਅਗਨੀ ਪਵਨੈ ਫੁਨਿ ਤ੍ਰੈ ਮਿਲਿ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ॥
jal tarang agnee pavnai fun tarai mil jagat upaa-i-aa.
He made the waves of water, the fire and the air, and then joined the three together to form the world.
(By reflecting on Gurbani, one also understands that it is God who) has created the water waves, fire, and air. Mixing these three elements together, He has created this world.
ਗੁਰੂ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਪਾਣੀ ਅੱਗ ਹਵਾ (ਆਦਿਕ) ਤੱਤ ਪੈਂਦਾ ਕੀਤੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਹੀ ਇਹਨਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਜਗਤ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
جلُترنّگاگنیِپۄنےَپھُنِت٘رےَمِلِجگتُاُپائِیا॥
جل ترنگ ۔ پانی کی لریں ۔ اگنی ۔ آگ۔ پوئے ۔پانی ۔ ترے مل۔ تینون نے ملکر۔ جگتاپائیا۔ پیداکیا۔
پانی آگ و ہوا تینوں کو ملا کر یہ عالم پیدا کیا ہے جو آپس میں ایک دوسرے دشمن مادے ہیں۔

ਐਸਾ ਬਲੁ ਛਲੁ ਤਿਨ ਕਉ ਦੀਆ ਹੁਕਮੀ ਠਾਕਿ ਰਹਾਇਆ ॥੬॥
aisaa bal chhal tin ka-o dee-aa hukmee thaak rahaa-i-aa. ||6||
He blessed these elements with such power, that they remain subject to His Command. ||6||
He has given these elements such power and deceptiveness, (that they can bring havoc, but still) He has kept them in control under His command. ||6||
ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਬੇਅੰਤ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ (ਬੇ-ਥਵ੍ਹੀ ਤਾਕਤ ਵਰਤਣ ਵਲੋਂ) ਰੋਕ ਭੀ ਰਖਿਆ ॥੬॥
ایَسابلُچھلُتِنکءُدیِیاہُکمیِٹھاکِرہائِیا॥੬॥
بل ۔ قوت ۔ حکمی ٹھاک رہائیا۔ الہٰی حکم یمں روک رکھا ہے ۔ چھل۔ دہوکا۔ فریب (6)
جنکو خدا نے آپسمی دشمن سے ان مادیات اپنے فرمان سے روک رکھا ہے اور انہیں بیشمار طاقت بخشی ہوئی ہے

ਐਸੇ ਜਨ ਵਿਰਲੇ ਜਗ ਅੰਦਰਿ ਪਰਖਿ ਖਜਾਨੈ ਪਾਇਆ ॥
aisay jan virlay jag andar parakhkhajaanai paa-i-aa.
How rare are those humble beings in this world, whom the Lord tests and places in His Treasury.
(O’ my friends), rare are such persons in this world, whom after testing (God) has accepted in His treasury (and blessed them with His union.
ਜਗਤ ਵਿਚ ਅਜੇਹੇ ਬੰਦੇ ਵਿਰਲੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਪਰਖ ਕੇ (ਤੇ ਪਰਵਾਨ ਕਰ ਕੇ) ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਵਿਚ ਪਾ ਲਿਆ,
ایَسےجنۄِرلےجگانّدرِپرکھِکھجانےَپائِیا॥
جن درے ۔ ایسے انسان بہت کم ہیں۔ پرکھ ۔ شناخت۔ کرکے ۔ پہچان کے ۔ خزانے پئایا۔ مراد خدا ان پہچان و امتحان کے بعد اپناتا ہے
دنیا میں بہت کم انسان ہیں جنکی آزمائش زندگی کے بعد اپنائیا ہے ۔

ਜਾਤਿ ਵਰਨ ਤੇ ਭਏ ਅਤੀਤਾ ਮਮਤਾ ਲੋਭੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥੭॥
jaat varan tay bha-ay ateetaa mamtaa lobh chukaa-i-aa. ||7||
They rise above social status and color, and rid themselves of possessiveness and greed. ||7||
Such persons) have become detached from (the considerations) of caste or color and they have got rid of (worldly) attachment and greed. ||7||
ਅਜੇਹੇ ਬੰਦੇ ਜਾਤਿ ਤੇ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖਤ੍ਰੀ ਆਦਿਕ) ਵਰਨ ਦੇ ਮਾਣ ਤੋਂ ਨਿਰਲੇਪ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮਾਇਆ ਦੀ ਮਮਤਾ ਤੇ ਮਾਇਆ ਦਾ ਲੋਭ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ॥੭॥
جاتِۄرنتےبھۓاتیِتاممتالوبھُچُکائِیا॥੭॥
وجات ۔ ورن تے بھیئے ۔ اتیتا ۔ ذات۔ فرقہ۔ مذہب سے بیلاگ ۔ بلا تعلق ۔ علیحدہ ہوتے ہیں۔ ممتا۔ خوئشتا۔ اپنا پن۔ لوبھ چکائیا ۔ لالچ۔ ختم کیا (7)
ایسے انسان ذات مذہب فرقے سے بیلاگ رہتے ہیں اور دنیاوی دولت کی خوئشتا اور لالچ سے پرہیز کرتے ہیں (7)

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਤੀਰਥ ਸੇ ਨਿਰਮਲ ਦੁਖੁ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥
naam ratay tirath say nirmal dukh ha-umai mail chukaa-i-aa.
Attuned to the Naam, the Name of the Lord, they are like immaculate sacred shrines; they are rid of the pain and pollution of egotism.
(O’ my friends, such persons who) are imbued with His Name are immaculate like the holy places, because they have got rid of the malady and filth of ego.
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ-ਰੰਗ ਵਿਚ ਰੰਗੇ ਹੋਏ ਬੰਦੇ ਅਸਲੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਉਮੈ ਦਾ ਦੁੱਖ ਹਉਮੈ ਦੀ ਮੈਲ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚੋਂ ਮੁਕਾ ਲਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
نامِرتےتیِرتھسےنِرملدُکھُہئُمےَمیَلُچُکائِیا॥
نام رتے ۔ جو الہٰی نام ست ۔ سَچ ۔ حق وحقیقت میں محومجذوب ہیں۔ تیرتھ ۔ سے نرمل۔ زیارت گاہں سے پاک۔ دکھ ۔ ہونمے ۔ میل چکائیا۔ عذاب ۔ خودی کی ناپاکیزی دور کرلی ۔
نام یعنی ست سَچ حق وحقیقت سے انسان مندر۔ مسجد۔ گرجا۔ گردوارہ ۔ زیارت گاہ سے بھی زیادہ پاک ہوتا ہے ۔

ਨਾਨਕੁ ਤਿਨ ਕੇ ਚਰਨ ਪਖਾਲੈਜਿਨਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚਾ ਭਾਇਆ ॥੮॥੭॥
naanak tin kay charan pakhaalai jinaa gurmukh saachaa bhaa-i-aa. ||8||7||
Nanak washes the feet of those who, as Gurmukh, love the True Lord. ||8||7||

Such Guru following persons, whom the true God seems pleasing, Nanak (respects them so much that he wishes) to wash their feet. ||8||7||
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈ ਕੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਪਿਆਰਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਧੋਂਦਾ ਹਾਂ ॥੮॥੭॥
نانکُتِنکےچرنپکھالےَجِناگُرمُکھِساچابھائِیا॥੮॥੭॥
چرن پکھاے ۔ قدمبوسی کرتا ہے ۔پاؤن دہوتا ہے ۔ گورکھ ساچا بھائیا۔ جنہوں ے مرید مرشد ہوکر سَچ سَچے خداسے پیار کیا۔
جنہوں خودی کا عذاب و غلاظت کو ختم کر لیا نانک انکی قدمبوسی اور پاؤں صاف کرتا ہے جنکو سَچے خدا سے پیار سے ہے ۔