Persian Page 474

ਦੇਖਹਿ ਕੀਤਾ ਆਪਣਾ ਧਰਿ ਕਚੀ ਪਕੀ ਸਾਰੀਐ ॥
daykheh keetaa aapnaa Dhar kachee pakee saaree-ai.
You behold Your creation like a board game and decide which pieces (mortals) are true (who have achieved their purpose of human life) and which are false.
شما مانند یک بازی تخته، آفرینش خود را مشاهده می کنید و تصمیم می گیرید کدام قطعات (انسانها) درست هستند (که به هدف خود از زندگی انسان رسیده اند) و کدام یک نادرست است.

ਜੋ ਆਇਆ ਸੋ ਚਲਸੀ ਸਭੁ ਕੋਈ ਆਈ ਵਾਰੀਐ ॥
jo aa-i-aa so chalsee sabh ko-ee aa-ee vaaree-ai.
Whoever has come into this world shall depart; all shall have their turn for departure.
هر که به این دنیا آمده باشد، ترک خواهد کرد. همه باید نوبت عزیمت خود را بدست آورند.

ਜਿਸ ਕੇ ਜੀਅ ਪਰਾਣ ਹਹਿ ਕਿਉ ਸਾਹਿਬੁ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰੀਐ ॥
jis kay jee-a paraan heh ki-o saahib manhu visaaree-ai
He who owns our soul, and our very breath of life – why should we forget that Master-God from our mind?
او که صاحب روح و نفس ماست، چرا باید آن ارباب خدا را از ذهن خود فراموش کنیم؟

ਆਪਣ ਹਥੀ ਆਪਣਾ ਆਪੇ ਹੀ ਕਾਜੁ ਸਵਾਰੀਐ ॥੨੦॥
aapan hathee aapnaa aapay hee kaaj savaaree-ai. ||20||
We should accomplish our task (of uniting with God) ourselves, by meditating on his Name.
ما باید با تعمق روی نام او، وظیفه خود (اتحاد با خدا) را به پایان برسانیم.

ਸਲੋਕੁ ਮਹਲਾ ੨
salok mehlaa 2.
Salok, by Second Guru
سالوک، توسط گورو دوم:

ਏਹ ਕਿਨੇਹੀ ਆਸਕੀ ਦੂਜੈ ਲਗੈ ਜਾਇ ॥
ayh kinayhee aaskee doojai lagai jaa-ay.
What kind of love (for God) is this, when one also loves someone else (other than God)?
وقتی شخصی شخص دیگری (غیر از خدا) را نیز دوست دارد، این چه نوع عشق (به خدا) است؟

ਨਾਨਕ ਆਸਕੁ ਕਾਂਢੀਐ ਸਦ ਹੀ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥
naanak aasak kaaNdhee-ai sad hee rahai samaa-ay.
O’ Nanak, he alone is considered a true lover (of God), who remains forever absorbed in the love of his beloved (God).
ای نانک، او به تنهایی یک عاشق واقعی (خدا) تلقی می شود، که برای همیشه در عشق محبوب خود (خدا) غوطه ور است.

ਚੰਗੈ ਚੰਗਾ ਕਰਿ ਮੰਨੇ ਮੰਦੈ ਮੰਦਾ ਹੋਇ ॥
changai changa kar mannay mandai mandaa ho-ay.
One who feels happy only when good things happen, and becomes unhappy when things go badly,
کسی که فقط وقتی اتفاقات خوب می افتد احساس خوشبختی می کند و وقتی اوضاع بد پیش می رود ناخوشایند می شود.

ਆਸਕੁ ਏਹੁ ਨ ਆਖੀਐ ਜਿ ਲੇਖੈ ਵਰਤੈ ਸੋਇ ॥੧॥
aasak ayhu na aakhee-ai je laykhai vartai so-ay. ||1||
such a person cannot be called a true lover (of God), as he is dealing with God in such a business like fashion.
چنین شخصی را نمی توان عاشق واقعی (خدا) خواند، زیرا در چنین شغلی مانند مد با خدا معامله می کند.

ਮਹਲਾ ੨ ॥
mehlaa 2.
Salok, Second Guru:
سالوک، گورو دوم:

ਸਲਾਮੁ ਜਬਾਬੁ ਦੋਵੈ ਕਰੇ ਮੁੰਢਹੁ ਘੁਥਾ ਜਾਇ ॥
salaam jabaab dovai karay mundhhu ghuthaa jaa-ay.
One who sometimes offers respectful acceptance of God’s commands that he likes and sometimes rude refusal to commands that he does not like, is fundamentally going astray from the path of always accepting the Will of God.
کسی که گاه پذیرفتن احترام آمیز از دستورات خدا را می پسندد و گاه امتناع گستاخانه از دستوراتی را که دوست ندارد، اساساً از مسیر پذیرش همیشگی اراده خدا گمراه می شود.

ਨਾਨਕ ਦੋਵੈ ਕੂੜੀਆ ਥਾਇ ਨ ਕਾਈ ਪਾਇ ॥੨॥
naanak dovai koorhee-aa thaa-ay na kaa-ee paa-ay. ||2||
O’ Nanak, both these attitudes are false, and are not accepted in God’s court.
ای نانک، هر دو نگرش نادرست است و در دادگاه خدا پذیرفته نیست.

ਪਉੜੀ ॥
pa-orhee.
Pauree:21
پوری: 21

ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਸੋ ਸਾਹਿਬੁ ਸਦਾ ਸਮ੍ਹ੍ਹਾਲੀਐ ॥
jit sayvi-ai sukh paa-ee-ai so saahib sadaa samHaalee-ai.
We should always remember that Master (God), remembering whom we always find peace and happiness
ما باید همیشه آن ارباب (خدا) را به یاد داشته باشیم، و به یاد او رو ی می آوریم که همیشه آرامش و خوشبختی پیدا می کنیم.

ਜਿਤੁ ਕੀਤਾ ਪਾਈਐ ਆਪਣਾ ਸਾ ਘਾਲ ਬੁਰੀ ਕਿਉ ਘਾਲੀਐ ॥
jit keetaa paa-ee-ai aapnaa saa ghaal buree ki-o ghaalee-ai.
When we know that we have to bear the consequences of our own deeds, then why should we do any evil deeds?
وقتی می دانیم که مجبوریم عواقب اعمال خود را متحمل شویم، پس چرا باید هر کار بدی انجام دهیم؟

ਮੰਦਾ ਮੂਲਿ ਨ ਕੀਚਈ ਦੇ ਲੰਮੀ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲੀਐ ॥
mandaa mool na keech-ee day lammee nadar nihaalee-ai.
We should not do any bad deeds at all; we should consider their consequences with a far sight.
ما نباید هیچ کار بدی انجام دهیم. ما باید عواقب آنها را با یک نگاه دور در نظر بگیریم.

ਜਿਉ ਸਾਹਿਬ ਨਾਲਿ ਨ ਹਾਰੀਐ ਤੇਵੇਹਾ ਪਾਸਾ ਢਾਲੀਐ ॥
ji-o saahib naal na haaree-ai tavayhaa paasaa dhaalee-ai.
In this game of life, we should throw our dice (live the life) in such a way that we are not considered losers before our Master-God (our love for God should never diminish).
در این بازی زندگی، ما باید تاس خود را پرتاب کنیم (زندگی را ادامه دهیم) به گونه ای که در مقابل ارباب خدا خود را بازنده ندانیم (عشق ما به خدا هرگز نباید کاهش یابد).

ਕਿਛੁ ਲਾਹੇ ਉਪਰਿ ਘਾਲੀਐ ॥੨੧॥
kichh laahay upar ghaalee-ai. ||21||
(In this precious human life), we should invest in those things that bring us profit (do those deeds that will bring us honor in God’s court; remembering God and accepting His will are the only safe investments)
(در این زندگی ارزشمند انسانی)، ما باید روی چیزهایی سرمایه گذاری کنیم که سود ما را به همراه داشته باشد (کارهایی را انجام دهیم که موجب افتخار ما در دادگاه خدا شوند ؛ یادآوری خدا و پذیرش اراده او تنها سرمایه گذاری ایمن است).

ਸਲੋਕੁ ਮਹਲਾ ੨
salok mehlaa 2.
Shalok, by the Second Guru:
شالوک، توسط گورو دوم:

ਚਾਕਰੁ ਲਗੈ ਚਾਕਰੀ ਨਾਲੇ ਗਾਰਬੁ ਵਾਦੁ ॥
chaakar lagai chaakree naalay gaarab vaad.
If a servant performs service of his master but also arrogantly argues with him,
اگر بنده ای خدمت ارباب خود را انجام دهد اما با او نیز مغرورانه بحث کند،

ਗਲਾ ਕਰੇ ਘਣੇਰੀਆ ਖਸਮ ਨ ਪਾਏ ਸਾਦੁ ॥
galaa karay ghanayree-aa khasam na paa-ay saad.
he may talk a lot in ego, but does not earn the pleasure of his master
او ممکن است در منیت زیاد صحبت کند، اما لذت ارباب خود را کسب نمی کند.

ਆਪੁ ਗਵਾਇ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਤਾ ਕਿਛੁ ਪਾਏ ਮਾਨੁ ॥
aap gavaa-ay sayvaa karay taa kichh paa-ay maan.
When he serves (the master) after shedding his ego, only then he receives some recognition (from the master),
هنگامی که او پس از ریختن منیت خود (به ارباب خود خدا) خدمت می کند، فقط در این صورت مقداری معرفت (از او) دریافت می کند.

ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਨੋ ਲਗਾ ਤਿਸੁ ਮਿਲੈ ਲਗਾ ਸੋ ਪਰਵਾਨੁ ॥੧॥
naanak jis no lagaa tis milai lagaa so parvaan. ||1||
O’ Nanak, similarly, if a devotee, (who is humbly engaged in the service of remembering God with love and devotion), becomes united with God, then his service is approved in God’s presence.
ای نانک، به همین ترتیب، اگر یک عابد، (که فروتنانه و با عشق و فداکاری به یاد خدا باشد)، با خدا پیوند زده شود، در این صورت خدمت او در پیشگاه خدا تأیید می شود.

ਮਹਲਾ ੨ ॥
mehlaa 2.
Salok, by the Second Guru:
سالوک، توسط گورو دوم:

ਜੋ ਜੀਇ ਹੋਇ ਸੁ ਉਗਵੈ ਮੁਹ ਕਾ ਕਹਿਆ ਵਾਉ ॥
jo jee-ay ho-ay so ugvai muh kaa kahi-aa vaa-o.
Whatever is in the mind ultimately comes out, after that, spoken words become useless like blowing air (any evil thoughts about someone ultimately come out and negate whatever sweet words we may speak about him)
هرچه در ذهن است سرانجام بیرون بیاید، پس از آن، کلمات گفتاری مانند دمیدن هوا بی فایده می شوند (هرگونه فکر شیطانی درمورد کسی سرانجام بیرون می آید و هر کلمه شیرینی که در مورد او بگوییم را نفی می کند).

ਬੀਜੇ ਬਿਖੁ ਮੰਗੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਵੇਖਹੁ ਏਹੁ ਨਿਆਉ ॥੨॥
beejay bikh mangai amrit vaykhhu ayhu ni-aa-o. ||2||
(When we have bad intentions inside, but expect good results), Guru ji says: look at what kind of justice one expects, he sows poison, but asks for nectar in return?
(وقتی درونمان نیت بدی داریم، اما انتظار نتایج خوبی داریم)، گورو جی می گوید ببین چه نوع عدالتی را انتظار دارد، او سم می کارد، اما در عوض شهد می خواهد؟

ਮਹਲਾ ੨ ॥
mehlaa 2.
Salok, by the Second Guru:
سالوک، توسط گورو دوم:

ਨਾਲਿ ਇਆਣੇ ਦੋਸਤੀ ਕਦੇ ਨ ਆਵੈ ਰਾਸਿ ॥
naal i-aanay dostee kaday na aavai raas.
Friendship with a person with immature (ignorant) mind never works out.
دوستی با شخصی با ذهن نابالغ (جاهل) هرگز صحیح و عملی نمی شود.

ਜੇਹਾ ਜਾਣੈ ਤੇਹੋ ਵਰਤੈ ਵੇਖਹੁ ਕੋ ਨਿਰਜਾਸਿ ॥
jayhaa jaanai tayho vartai vaykhhu ko nirjaas.
Because, whatever that (immature) person knows, he acts according to that immature intellect; anyone can check this himself. (Similarly, if we follow the dictates of our foolish mind, we would not gain anything).
زیرا آن شخص (نابالغ) هرچه بداند، مطابق آن عقل نابالغ عمل می کند؛ هرکسی می تواند خودش این را بررسی کند (به همین ترتیب، اگر از دستورات ذهن احمقانه خود پیروی کنیم، چیزی بدست نمی آوریم).

ਵਸਤੂ ਅੰਦਰਿ ਵਸਤੁ ਸਮਾਵੈ ਦੂਜੀ ਹੋਵੈ ਪਾਸਿ ॥
vastoo andar vasat samaavai doojee hovai paas.
One thing can be put in a vessel only if the thing already there is first put aside (similarly, one can enshrine God in one’s heart only if one first takes out the ego from the mind)
یک چیز را می توان در ظرف قرار داد فقط اگر چیزی که در آنجاست ابتدا کنار گذاشته شود (به همین ترتیب، تنها در صورتی که شخص خود را از ذهن خارج کند، می توان خدا را در قلب خود ثبت کرد).

ਸਾਹਿਬ ਸੇਤੀ ਹੁਕਮੁ ਨ ਚਲੈ ਕਹੀ ਬਣੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥
saahib saytee hukam na chalai kahee banai ardaas.
With our Master (God), command does not work; it is (humble) prayer, which works with Him.
با ارباب ما (خدا)، دستور کار نمی کند. این دعا (فروتنانه) است که با او کار می کند.

ਕੂੜਿ ਕਮਾਣੈ ਕੂੜੋ ਹੋਵੈ ਨਾਨਕ ਸਿਫਤਿ ਵਿਗਾਸਿ ॥੩॥
koorh kamaanai koorho hovai naanak sifat vigaas. ||3||
O’ Nanak, the result of practicing falsehood is falsehood; it is only the praise of God, which brings true delight.
ای نانک، نتیجه تمرین دروغ باطل است؛ این فقط ستایش خداست که لذت واقعی را به ارمغان می آورد.

ਮਹਲਾ ੨ ॥
mehlaa 2.
Salok, by the Second Guru:
سالوک، توسط گورو دوم:

ਨਾਲਿ ਇਆਣੇ ਦੋਸਤੀ ਵਡਾਰੂ ਸਿਉ ਨੇਹੁ ॥
naal i-aanay dostee vadaaroo si-o nayhu.
Friendship with an ignorant, or love with a person of higher status than us,
دوستی با یک نادان یا عشق به شخصی که از مقام بالاتری از ما برخوردار است ،

ਪਾਣੀ ਅੰਦਰਿ ਲੀਕ ਜਿਉ ਤਿਸ ਦਾ ਥਾਉ ਨ ਥੇਹੁ ॥੪॥
paanee andar leek ji-o tis daa thaa-o na thayhu. ||4||
(will not last long), like a line drawn in water of which there is neither any trace nor any mark left.
(طولانی نخواهد ماند)، مانند خطی که در آب کشیده شده و هیچ اثری از آن باقی نمانده و هیچ نشانی از آن باقی نمانده است.

ਮਹਲਾ ੨ ॥
mehlaa 2.
Salok, by the Second Guru:
سالوک، توسط گورو دوم:

ਹੋਇ ਇਆਣਾ ਕਰੇ ਕੰਮੁ ਆਣਿ ਨ ਸਕੈ ਰਾਸਿ ॥
ho-ay i-aanaa karay kamm aan na sakai raas.
If an immature (ignorant) person does any task, he will not be able to bring it to a successful conclusion,
اگر یک فرد نابالغ (نادان) هر کاری را انجام دهد، نمی تواند آن را به یک نتیجه موفقیت آمیز برساند ،

ਜੇ ਇਕ ਅਧ ਚੰਗੀ ਕਰੇ ਦੂਜੀ ਭੀ ਵੇਰਾਸਿ ॥੫॥
jay ik aDh changee karay doojee bhee vayraas. ||5||
Because, even if he does one small thing right, he would mess up the rest.
زیرا، حتی اگر او یک کار کوچک را به درستی انجام دهد، بقیه را بهم می ریزد.

ਪਉੜੀ ॥
Pa-orhee. 22
Pauree:
پوری22:

ਚਾਕਰੁ ਲਗੈ ਚਾਕਰੀ ਜੇ ਚਲੈ ਖਸਮੈ ਭਾਇ ॥
chaakar lagai chaakree jay chalai khasmai bhaa-ay.
Only that servant is a true servant (devotee) who, while engaged in the service of the Master (God), works according to the will of the Master.
فقط آن بنده یک بنده (فداکار) واقعی است که در حالی که مشغول خدمت به ارباب (خدا) است، مطابق خواست او کار می کند.

ਹੁਰਮਤਿ ਤਿਸ ਨੋ ਅਗਲੀ ਓਹੁ ਵਜਹੁ ਭਿ ਦੂਣਾ ਖਾਇ ॥
hurmat tis no aglee oh vajahu bhe doonaa khaa-ay.
Such a person enjoys great respect and obtains double wages (from the Master)
چنین شخصی احترام زیادی می گذارد و پاداش مضاعف می گیرد (از ارباب)

ਖਸਮੈ ਕਰੇ ਬਰਾਬਰੀ ਫਿਰਿ ਗੈਰਤਿ ਅੰਦਰਿ ਪਾਇ ॥
khasmai karay baraabaree fir gairat andar paa-ay.
(On the other hand, if a servant indulges in insubordination, and) claims to be equal to his master, he earns his master’s displeasure.
(از طرف دیگر، اگر بنده ای به عدم تسلیم فرو رود، و) ادعا کند که برابر ارباب خود است، ناخشنودی ارباب خود را بدست می آورد.

ਮਹਲਾ ੨ ॥
mehlaa 2.
Salok, by the Second Guru:
سالوک، توسط گورو دوم:

ਹੋਇ ਇਆਣਾ ਕਰੇ ਕੰਮੁ ਆਣਿ ਨ ਸਕੈ ਰਾਸਿ ॥
ho-ay i-aanaa karay kamm aan na sakai raas.
If an immature (ignorant) person does any task, he will not be able to bring it to a successful conclusion,
اگر یک فرد نابالغ (نادان) هر کاری را انجام دهد، نمی تواند آن را به یک نتیجه موفقیت آمیز برساند ،

ਜੇ ਇਕ ਅਧ ਚੰਗੀ ਕਰੇ ਦੂਜੀ ਭੀ ਵੇਰਾਸਿ ॥੫॥
jay ik aDh changee karay doojee bhee vayraas. ||5||
Because, even if he does one small thing right, he would mess up the rest.
زیرا، حتی اگر او یک کار کوچک را به درستی انجام دهد، بقیه را بهم می ریزد.

ਪਉੜੀ ॥
Pa-orhee. 22
Pauree:
پوری22:

ਚਾਕਰੁ ਲਗੈ ਚਾਕਰੀ ਜੇ ਚਲੈ ਖਸਮੈ ਭਾਇ ॥
chaakar lagai chaakree jay chalai khasmai bhaa-ay.
Only that servant is a true servant (devotee) who, while engaged in the service of the Master (God), works according to the will of the Master.
فقط آن بنده یک بنده (فداکار) واقعی است که در حالی که مشغول خدمت به ارباب (خدا) است، مطابق خواست او کار می کند.

ਹੁਰਮਤਿ ਤਿਸ ਨੋ ਅਗਲੀ ਓਹੁ ਵਜਹੁ ਭਿ ਦੂਣਾ ਖਾਇ ॥
hurmat tis no aglee oh vajahu bhe doonaa khaa-ay.
Such a person enjoys great respect and obtains double wages (from the Master)
چنین شخصی احترام زیادی می گذارد و پاداش مضاعف می گیرد (از ارباب)

ਖਸਮੈ ਕਰੇ ਬਰਾਬਰੀ ਫਿਰਿ ਗੈਰਤਿ ਅੰਦਰਿ ਪਾਇ ॥
khasmai karay baraabaree fir gairat andar paa-ay.
(On the other hand, if a servant indulges in insubordination, and) claims to be equal to his master, he earns his master’s displeasure.
(از طرف دیگر، اگر بنده ای به عدم تسلیم فرو رود، و) ادعا کند که برابر ارباب خود است، ناخشنودی ارباب خود را بدست می آورد.

ਵਜਹੁ ਗਵਾਏ ਅਗਲਾ ਮੁਹੇ ਮੁਹਿ ਪਾਣਾ ਖਾਇ ॥
vajahu gavaa-ay aglaa muhay muhi paanaa khaa-ay.
He loses even his previous wages, and (hears taunts from others, as if) receiving shoe beatings from every one.
او حتی پاداش قبلی خود را نیز از دست می دهد و (طعنه هایی از دیگران می شنود، گویی) از هر کسی کتک می خورد.

ਜਿਸ ਦਾ ਦਿਤਾ ਖਾਵਣਾ ਤਿਸੁ ਕਹੀਐ ਸਾਬਾਸਿ ॥
jis daa ditaa khaavnaa tis kahee-ai saabaas.
Therefore, we should always thank and applaud God on whose sustenance we survive.
بنابراین، ما باید همیشه خدا را شکر کنیم و از روزی او زنده بمانیم.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਨ ਚਲਈ ਨਾਲਿ ਖਸਮ ਚਲੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥੨੨॥
naanak hukam na chal-ee naal khasam chalai ardaas. ||22||
O’ Nanak, it is not the command which works with Him; it is humble prayer that works with the Master (God).
ای نانک، فرمان به او عمل نمی کند. این دعای فروتنانه به ارباب (خدا) است که عمل می کنذ.

ਸਲੋਕੁ ਮਹਲਾ ੨
salok mehlaa 2.
Shalok, by the Second Guru:
شالوک، توسط گورو دوم:

ਏਹ ਕਿਨੇਹੀ ਦਾਤਿ ਆਪਸ ਤੇ ਜੋ ਪਾਈਐ ॥
ayh kinayhee daat aapas tay jo paa-ee-ai.
What kind of a God’s grace is that which we claim that we obtained by our own effort?
چه نوع لطفی از خداوند است که ادعا می کنیم با تلاش خود به دست آورده ایم؟

ਨਾਨਕ ਸਾ ਕਰਮਾਤਿ ਸਾਹਿਬ ਤੁਠੈ ਜੋ ਮਿਲੈ ॥੧॥
naanak saa karmaat saahib tuthai jo milai. ||1||
O Nanak, the real grace is that which God, our Master, bestows upon us when he becomes pleased.
ای نانک، لطف واقعی همان لطفی است که خداوند(ارباب ما) هنگام خشنود شدن به ما عطا می کند.