MARATHI PAGE 88

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mehlaa 3.
Shalok, by the Third Guru:
शलोक मेहला ३

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਆਪਣਾ ਸੋ ਸਿਰੁ ਲੇਖੈ ਲਾਇ ॥
satgur sayvay aapnaa so sir laykhai laa-ay.
They who follow the true Guru’s teachings accomplish the goal of human life.
जे लोक खऱ्या गुरुच्या शिकवणांचे पालन करतात ते मानवी जीवनाचे ध्येय साध्य करतात।

ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ਕੈ ਰਹਨਿ ਸਚਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
vichahu aap gavaa-ay kai rahan sach liv laa-ay.
They eradicate selfishness and conceit from within; they remain lovingly absorbed in the True One.
ते स्वार्थ मिटवतात आणि आतून गर्विष्ठ असतात; ते प्रेमळपणे सत्यामध्ये लीन राहतात।

ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਿਨੀ ਨ ਸੇਵਿਓ ਤਿਨਾ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ ॥
satgur jinee na sayvi-o tinaa birthaa janam gavaa-ay.
Those who have not followed the true Guru’s teachings, they have wasted their life in vain.
ज्यांनी खऱ्या गुरुच्या शिकवणींचे पालन केले नाही, त्यांनी आपले जीवन व्यर्थ व्यर्थ घालविले।

ਨਾਨਕ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਕਰੇ ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥੧॥
naanak jo tis bhaavai so karay kahnaa kichhoo na jaa-ay. ||1||
O’ Nanak, God does just as He pleases. No one has any say in this.
हे ’नानक, देव त्याला जसे पाहिजे तसे करतो।यात कोणाचेही म्हणणे नाही।

ਮਃ ੩ ॥
mehlaa 3.
By the Third Guru:
मेहला ३

ਮਨੁ ਵੇਕਾਰੀ ਵੇੜਿਆ ਵੇਕਾਰਾ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥
man vaykaaree vayrhi-aa vaykaaraa karam kamaa-ay.
The mind, trapped in evil pursuits, keep on performing evil deeds.
वाईट प्रयत्नांमध्ये अडकलेले मन, वाईट कृत्ये करतच राहते।

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਅਗਿਆਨੀ ਪੂਜਦੇ ਦਰਗਹ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥
doojai bhaa-ay agi-aanee poojday dargeh milai sajaa-ay.
The spiritually ignorant persons who worship God out of love for worldly riches and power suffer punishment in His court.
सांसारिक संपत्ती आणि सामर्थ्याबद्दलच्याप्रेमामुळे देवाची उपासना करणारे आध्यात्मिकरित्या अज्ञानी लोकांना त्याच्या दरबारात शिक्षा भोगावी लागते।

ਆਤਮ ਦੇਉ ਪੂਜੀਐ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਬੂਝ ਨ ਪਾਇ ॥
aatam day-o poojee-ai bin satgur boojh na paa-ay.
So, worship God, the Light of the soul; but without the True Guru, this understanding is not obtained.
म्हणून, आत्म्याची ज्योति अश्या देवाची उपासना करा; परंतुखऱ्या गुरुशिवाय ही समज प्राप्त होत नाही।

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਭਾਣਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕਾ ਕਰਮੀ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥
jap tap sanjam bhaanaa satguroo kaa karmee palai paa-ay.
All the merits of worship, penance and austerity are obtained by surrendering to the True Guru’s Will which is received only through the Divine Grace.
उपासना, तपश्चर्या या सर्व गोष्टींचे पुण्य खऱ्या गुरुच्या इच्छेला शरण जाऊन प्राप्त होतात जे केवळ दैवी कृपेने प्राप्त होते।

ਨਾਨਕ ਸੇਵਾ ਸੁਰਤਿ ਕਮਾਵਣੀ ਜੋ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥਾਇ ਪਾਇ ॥੨॥
naanak sayvaa surat kamaavnee jo har bhaavai so thaa-ay paa-ay. ||2||
O’ Nanak, follow the teaching of the Guru with full attention because only the devotion which is pleasing to God is approved.
हे ’नानक, गुरुच्या उपदेशाचे पूर्ण लक्षपूर्वक अनुसरण करा कारण केवळ भगवंताला प्रसन्न करणारी भक्तीच मान्य आहे।

ਪਉੜੀ ॥
pa-orhee.
Pauri
पौरी

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਮਨ ਮੇਰੇ ਜਿਤੁ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਵੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ॥
har har naam japahu man mayray jit sadaa sukh hovai din raatee.
O my mind, lovingly remember God, so that there is always peace in life.
माझ्या मना, परमेश्वराला प्रेमाने आठवण कर म्हणजे आयुष्यात नेहमीच शांती असेल।

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਮਨ ਮੇਰੇ ਜਿਤੁ ਸਿਮਰਤ ਸਭਿ ਕਿਲਵਿਖ ਪਾਪ ਲਹਾਤੀ ॥
har har naam japahu man mayray jit simrat sabh kilvikh paap lahaatee.
O my mind, always lovingly remember God, so that all sins are washed off.
माझ्या मना, नेहमीच प्रेमाने देवाची आठवण ठेव, जेणेकरून सर्व पाप धुवून टाकले जातील।

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਮਨ ਮੇਰੇ ਜਿਤੁ ਦਾਲਦੁ ਦੁਖ ਭੁਖ ਸਭ ਲਹਿ ਜਾਤੀ ॥
har har naam japahu man mayray jit daalad dukh bhukh sabh leh jaatee.
O my mind, always remember God with loving devotion, so that all poverty, pain and desires shall be removed.
माझ्या मना, नेहमीच प्रेमाने भक्तीने परमेश्वराचे स्मरण कर म्हणजे सर्व गरीबी, वेदना आणि वासना दूर होतील।

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਮਨ ਮੇਰੇ ਮੁਖਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗਾਤੀ ॥
har har naam japahu man mayray mukh gurmukh pareet lagaatee.
O my mind, always remember God with love and devotion, so that, by Guru’s Grace you are imbued with God’s love.
हे माझ्या मना, नेहमीच प्रेमाने आणि भक्तीने देवाचे स्मरण कर, म्हणजे गुरुच्या कृपेने तुम्ही देवाच्या प्रेमाने भिजाल।

ਜਿਤੁ ਮੁਖਿ ਭਾਗੁ ਲਿਖਿਆ ਧੁਰਿ ਸਾਚੈ ਹਰਿ ਤਿਤੁ ਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਜਪਾਤੀ ॥੧੩॥
jit mukh bhaag likhi-aa Dhur saachai har tit mukh naam japaatee.||13||
But only the one who is predestined, remembers God with loving devotion.
परंतु जोपूर्वनिर्धारित आहे फक्त तो देवालाप्रेमाने आठवतो।

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥:
salok mehlaa 3.
Shalok, by the Third Guru:
शलोक मेहला ३

ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਿਨੀ ਨ ਸੇਵਿਓ ਸਬਦਿ ਨ ਕੀਤੋ ਵੀਚਾਰੁ ॥
satgur jinee na sayvi-o sabad na keeto veechaar.
Those who have not served (followed the teachings of) the True Guru and have not contemplated on Naam through his word,
ज्यांनी खऱ्या गुरुची सेवा केली नाही (त्यांच्या शिकवणुकीचे पालन केले नाही) आणि त्यांच्या शब्दाद्वारे नाम यावर चिंतन केले नाही,

ਅੰਤਰਿ ਗਿਆਨੁ ਨ ਆਇਓ ਮਿਰਤਕੁ ਹੈ ਸੰਸਾਰਿ ॥
antar gi-aan na aa-i-o mirtak hai sansaar.
remain without Divine wisdom and are spiritually dead in the world.
दैवी शहाणपणाशिवाय राहतात आणि जगात आध्यात्मिकरित्या मृत असतात।

ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਫੇਰੁ ਪਇਆ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥
lakh cha-oraaseeh fayr pa-i-aa mar jammai ho-ay khu-aar.
They go through millions of species, and are ruined in the endless cycle of birth and death.
ते कोट्यावधी प्रजातींमध्ये जातात आणि जन्म आणि मृत्यूच्या अविरत चक्रात नष्ट होतात।

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸੋ ਕਰੇ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਸੋਇ ॥
satgur kee sayvaa so karay jis no aap karaa-ay so-ay.
Only that person serves (follows teachings of) the true Guru, whom God Himself inspires to do so.
केवळ ती व्यक्तीच खऱ्या गुरूची सेवा करते (ज्याच्या शिकवणीचे अनुसरण करते) ज्याला देव स्वत: असे करण्यास प्रेरित करतो।

ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥
satgur vich naam niDhaan hai karam paraapat ho-ay.
The Treasure of the Naam is with the True Guru; by His Grace, it is obtained.
नावाचा खजिना खर्या गुरूकडे आहे; त्याच्या कृपेने,तो प्राप्त होतो ।

ਸਚਿ ਰਤੇ ਗੁਰ ਸਬਦ ਸਿਉ ਤਿਨ ਸਚੀ ਸਦਾ ਲਿਵ ਹੋਇ ॥
sach ratay gur sabad si-o tin sachee sadaa liv ho-ay.
They who, through Guru’s word, are imbued with Naam. Their love and devotion to God is forever true.
ते जे गुरूच्या शब्दाद्वारे नामाच्या आहारी गेले आहेत, त्यांचे देवावरील प्रेम आणि भक्ती कायमच खरी आहे।

ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਨੋ ਮੇਲੇ ਨ ਵਿਛੁੜੈ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵੈ ਸੋਇ ॥੧॥
naanak jis no maylay na vichhurhai sahj samaavai so-ay. ||1||
O’ Nanak, whom God once unites with Himself is never separated from Him, and imperceptibly merges in Him.
हे ’नानक, ज्यांना देव एकदा स्वतःशी जोडतो, तो कधीच त्याच्यापासून विभक्त होत नाही आणि अविचारीपणे त्याच्यात विलीन होतो।

ਮਃ ੩ ॥
mehlaa 3.
By the Third Guru:
मेहला ३

ਸੋ ਭਗਉਤੀ ਜੋੁ ਭਗਵੰਤੈ ਜਾਣੈ ॥
so bhag-utee jo bhagvantai jaanai.
That person alone is a true devotee who realizes God.
जो देवाला अनुभवतो तो एकटाच खरा शिष्य आहे।

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ॥
gur parsaadee aap pachhaanai.
By Guru’s Grace, he comes to self realization.
गुरुंच्या कृपेने, त्याला आत्मज्ञान प्राप्त होत।

ਧਾਵਤੁ ਰਾਖੈ ਇਕਤੁ ਘਰਿ ਆਣੈ ॥
Dhaavat raakhai ikat ghar aanai.
He restrains his mind from running after vices and brings into a peaceful stage.
तो आपल्या मनाला दुर्गुणांच्या मागे धावण्यापासून रोखतो आणि शांततेत प्रवेश करतो।

ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੈ ॥
jeevat marai har naam vakhaanai.
While still engaged in worldly affairs, such a person so controls his worldly desires that he feels as if he is dead while alive, and keeps singing His praises.
सांसारिक गोष्टींमध्ये व्यस्त असतानाही, अशी व्यक्ती आपल्या ऐहिक इच्छांवर नियंत्रण ठेवते की जसे ती जिवंत असताना मृत असल्यासारखे वाटते, आणि त्याची स्तुती करत राहतो।

ਐਸਾ ਭਗਉਤੀ ਉਤਮੁ ਹੋਇ ॥
aisaa bhag-utee utam ho-ay.
Such a devotee is most exalted.
असा भक्त सर्वात उच्च आहे।

ਨਾਨਕ ਸਚਿ ਸਮਾਵੈ ਸੋਇ ॥੨॥
naanak sach samaavai so-ay. ||2||
O’ Nanak, he merges into the True One.
हे ’नानक, तो खऱ्यादेवामध्ये विलीन राहतो ।

ਮਃ ੩ ॥
mehlaa 3.
By the Third Guru:
मेहला ३

ਅੰਤਰਿ ਕਪਟੁ ਭਗਉਤੀ ਕਹਾਏ ॥
antar kapat bhag-utee kahaa-ay.
The one who has deceit in the mind, but poses himself as devotee,
ज्याच्या मनात फसवणूक आहे, परंतु स्वत: ला भक्त म्हणून उभे केले आहे,

ਪਾਖੰਡਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਕਦੇ ਨ ਪਾਏ ॥
pakhand paarbarahm kaday na paa-ay.
through this hypocrisy, he shall never attain the Supreme God.
या ढोंगीपणामुळे तो सर्वोच्च देवाला कधीच पावणार नाही।

ਪਰ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ ਅੰਤਰਿ ਮਲੁ ਲਾਏ ॥
par nindaa karay antar mal laa-ay.
He slanders others, and pollutes his mind,
तो इतरांची निंदा करतो आणि आपल्या मनाला दूषित करतो,

ਬਾਹਰਿ ਮਲੁ ਧੋਵੈ ਮਨ ਕੀ ਜੂਠਿ ਨ ਜਾਏ ॥
baahar mal Dhovai man kee jooth na jaa-ay.
outwardly, he washes off the filth, but the impurity of his mind does not go away.
बाहेरून तो मलिनता धुतो, परंतु त्याच्या मनातील अशुद्धता दूर होत नाही।

ਸਤਸੰਗਤਿ ਸਿਉ ਬਾਦੁ ਰਚਾਏ ॥
satsangat si-o baad rachaa-ay.
The person who enters into arguments with the holy congregation,
सत्संगशीवाद घालणारी व्यक्ती,

ਅਨਦਿਨੁ ਦੁਖੀਆ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਰਚਾਏ ॥
an-din dukhee-aa doojai bhaa-ay rachaa-ay.
being in love with worldly riches, he always remains miserable.
ऐहिक संपत्तीवर प्रेम असल्यामुळे तो नेहमी दुःखात राहतो।

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤੈ ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਮਾਏ ॥
har naam na chaytai baho karam kamaa-ay.
If he does not remember God and keeps performing all sort of rituals,
जर त्याने देवाची आठवण ठेवली नाही आणि तो नेहमीच्या गोष्टी करीत राहिला तर,

ਪੂਰਬ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਮੇਟਣਾ ਨ ਜਾਏ ॥
poorab likhi-aa so maytnaa na jaa-ay.
(in this way) his pre-ordained destiny cannot be erased.
(या मार्गाने) त्याचे पूर्व-नियोजित भाग्य मिटवले जाऊ शकत नाही।

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਮੋਖੁ ਨ ਪਾਏ ॥੩॥
naanak bin satgur sayvay mokh na paa-ay. ||3||
O’ Nanak, without following the teachings of the True Guru, liberation from vices cannot be obtained.
हे ’नानक, खऱ्यागुरूच्या शिकवणीचे पालन केल्याशिवाय दुर्गुणांपासून मुक्ती मिळू शकत नाही।

ਪਉੜੀ ॥
pa-orhee.
Pauree:
पौरी

ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਿਨੀ ਧਿਆਇਆ ਸੇ ਕੜਿ ਨ ਸਵਾਹੀ ॥
satgur jinee Dhi-aa-i-aa say karh na savaahee.
Those who lovingly remember the True Guru, do not sleep in agony.
ज्यांना खऱ्यागुरूची प्रेमाने आठवण येते, ते क्लेशात झोपत नाहीत।

ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਿਨੀ ਧਿਆਇਆ ਸੇ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਅਘਾਹੀ ॥
satgur jinee Dhi-aa-i-aa say taripat aghaahee.
Those who lovingly remember the true Guru are contented and fulfilled.
ज्यांना खऱ्यागुरूची प्रेमाने आठवण येते ते समाधानी असतात आणि संतृप्त होतात।

ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਿਨੀ ਧਿਆਇਆ ਤਿਨ ਜਮ ਡਰੁ ਨਾਹੀ ॥
satgur jinee Dhi-aa-i-aa tin jam dar naahee.
Those who remember the true Guru with loving devotion are not afraid of death.
ज्यांना प्रेमळ भक्तीने खरा गुरु आठवतो त्यांना मृत्यूची भीती वाटत नाही।