GUJARATI PAGE 475

ਮਹਲਾ ੨ ॥
mehlaa 2.
Salok, by the Second Guru:
મહેલ ૨।।

ਏਹ ਕਿਨੇਹੀ ਚਾਕਰੀ ਜਿਤੁ ਭਉ ਖਸਮ ਨ ਜਾਇ ॥
ayh kinayhee chaakree jit bha-o khasam na jaa-ay.
What sort of service is this, by which the worldly fear of the Master (God) does not depart from the devotee’s mind?
જે સેવા કરવાથી સેવકના દિલમાંથી પોતાના માલિકનો ડર દૂર ન થાય તે સેવા અસલી સેવા નથી?

ਨਾਨਕ ਸੇਵਕੁ ਕਾਢੀਐ ਜਿ ਸੇਤੀ ਖਸਮ ਸਮਾਇ ॥੨॥
naanak sayvak kaadhee-ai je saytee khasam samaa-ay. ||2||
O’ Nanak, he alone is called a true devotee who merges and becomes one with the Master (God).
હે નાનક! સાચો સેવક તેને જ કહેવાય જે પોતાના માલિકની સાથે એકરૂપ થઈ જાય છે ।।૨।।

ਪਉੜੀ ॥
pa-orhee.
Pauree: 23
પગથિયું ૨૩।।

ਨਾਨਕ ਅੰਤ ਨ ਜਾਪਨ੍ਹ੍ਹੀ ਹਰਿ ਤਾ ਕੇ ਪਾਰਾਵਾਰ ॥
naanak ant na jaapnHee har taa kay paaraavaar.
O’ Nanak, God’s limits cannot be known; He has no end or limitation.
હે નાનક!પ્રભુના પેલી પારથી આ પાર નાં કિનારા નો અંત નથી પામી શકાતો

ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਸਾਖਤੀ ਫਿਰਿ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਮਾਰ ॥
aap karaa-ay saakh-tee fir aap karaa-ay maar.
He Himself creates, and then Himself destroys.
તે ખુદ જ જીવોને પેદા કરે છે અને ખુદ જ તેમને મારી નાખે છે

ਇਕਨ੍ਹ੍ਹਾ ਗਲੀ ਜੰਜੀਰੀਆ ਇਕਿ ਤੁਰੀ ਚੜਹਿ ਬਿਸੀਆਰ ॥
iknHaa galee janjeeree-aa ik turee charheh bisee-aar.
It is in His will that Some are working like slaves, as if they are having chains around their necks, while some are so extremely rich that they enjoy all luxuries as if riding fast horses.
કેટલાંય જીવોના ગળામાં જંજીર પડેલી છે પડેલી છે કેટલાય કેદી ગુલામી નું કષ્ટ સહી રહ્યા છે અને બેશુમાર જીવ ઘોડાની સવારી કરી રહ્યા છે અર્થાત્ માયા ની મોજ લઈ રહ્યા છે

ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਕਰੇ ਆਪਿ ਹਉ ਕੈ ਸਿਉ ਕਰੀ ਪੁਕਾਰ ॥
aap karaa-ay karay aap ha-o kai si-o karee pukaar.
It is God who Himself does and gets done (all these shows of wealth and poverty), to whom should I go and complain about this (that some are very poor and some very rich)?
આ બધાં જ ખેલ તમાશા તે પ્રભુ પોતે જ કરી રહ્યો છે તેના વિના બીજો કોઈ આશરો જ નથી હું કોની સામે તેની ફરિયાદ કરી શકું?

ਨਾਨਕ ਕਰਣਾ ਜਿਨਿ ਕੀਆ ਫਿਰਿ ਤਿਸ ਹੀ ਕਰਣੀ ਸਾਰ ॥੨੩॥
naanak karnaa jin kee-aa fir tis hee karnee saar. ||23||
O Nanak, (the truth is that) He who has created this world is going to take care of it also.
હે નાનક! જે કરતારે સૃષ્ટિની રચના કરી છે તેજ તેની સંભાળ કરી રહ્યા છે ।।૨૩।।

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mehlaa 1.
Shalok, by the First Guru:
શ્લોક મહેલ ૧।।

ਆਪੇ ਭਾਂਡੇ ਸਾਜਿਅਨੁ ਆਪੇ ਪੂਰਣੁ ਦੇਇ ॥
aapay bhaaNday saaji-an aapay pooran day-ay.
God Himself creates these body (vessels) and He Himself fills them (with pain or pleasure according to their destinies),
પ્રભુએ જીવોનાં શરીર રૂપી વાસણ પોતે જ બનાવ્યા છે અને તે એમાં જે કાંઈ પણ નાખે છે જે સુખ દુઃખ તેની કિસ્મતમાં નાખે છે તેમાં થી કેટલાય વાસણોમાં દૂધ પડેલું રહે છે અને કેટલાંય બીજા ચૂલા ઉપર તપતા જ રહે છે

ਇਕਨ੍ਹ੍ਹੀ ਦੁਧੁ ਸਮਾਈਐ ਇਕਿ ਚੁਲ੍ਹ੍ਹੈ ਰਹਨ੍ਹ੍ਹਿ ਚੜੇ ॥
iknHee duDh samaa-ee-ai ik chulHai rehniH charhay.
According to their destiny, some are living in comforts, while others are doomed to continuously suffer in pain and poverty as if in some body (vessels) He puts milk and othrs remain always on the stove.
અર્થાત્ કેટલાય જીવોના ભાગ્યમાં સુખ અને ખુબ જ સરસ પદાર્થો છે અને કેટલાંય ના જીવનમાં સદાય કષ્ટ સહે છે

ਇਕਿ ਨਿਹਾਲੀ ਪੈ ਸਵਨ੍ਹ੍ਹਿ ਇਕਿ ਉਪਰਿ ਰਹਨਿ ਖੜੇ ॥
ik nihaalee pai savniH ik upar rahan kharhay.
Some sleep in comfortable beds, while others keep standing beside them as their servants.
કેટલાંય ભાગ્યશાળી લોકો ગાદલાં ઉપર બેફિકર થઇને સુવે છે અને કેટલાંય બિચારા તેમની રક્ષા અને સેવા માટે તેમની હાજરીમાં ઉભા રહે છે

ਤਿਨ੍ਹ੍ਹਾ ਸਵਾਰੇ ਨਾਨਕਾ ਜਿਨ੍ਹ੍ਹ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥੧॥
tinHaa savaaray naankaa jinH ka-o nadar karay. ||1||
O’ Nanak, He adorns the life of those, upon whom He casts His Glance of Grace.
પણ હે નાનક! જેની ઉપર ઈશ્વરની મહેરબાની થાય છે તે તેમનો ભવ સુધારી નાખે છે ।।૧।।

ਮਹਲਾ ੨ ॥
mehlaa 2.
Salok, by the Second Guru:
મહેલ ૨।।

ਆਪੇ ਸਾਜੇ ਕਰੇ ਆਪਿ ਜਾਈ ਭਿ ਰਖੈ ਆਪਿ ॥
aapay saajay karay aap jaa-ee bhe rakhai aap.
God Himself creates the universe and Himself takes care of His creation
પ્રભુ પોતે જ સૃષ્ટિને પેદા કરે છે પોતે જ તેને સજાવે છે સૃષ્ટિ ની સંભાળ પણ પોતે જ કરે છે

ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਜੰਤ ਉਪਾਇ ਕੈ ਦੇਖੈ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪਿ ॥
tis vich jant upaa-ay kai daykhai thaap uthaap.
Having created the beings, they live or die according to His command
આ સૃષ્ટિમાં જીવોને પેદા કરીને તમને નિહાળે છે ખુદ જ તેમને રાખે છે અને ખુદ જ તેમને નીચે પછાડી દે છે

ਕਿਸ ਨੋ ਕਹੀਐ ਨਾਨਕਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ॥੨॥
kis no kahee-ai naankaa sabh kichh aapay aap. ||2||
O’ Nanak, to whom could we say anything about this when He Himself is the cause and doer of everything?
હે નાનક! તેના વિના કોઈ બીજાં આગળ ફરિયાદ ન થઈ શકે તે પોતે જ બધું કરવાને માટે સમર્થ છે ।।૨।।

ਪਉੜੀ ॥
paorhee.
Pauree: 24
પગથિયું ૨૪।।

ਵਡੇ ਕੀਆ ਵਡਿਆਈਆ ਕਿਛੁ ਕਹਣਾ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਇ ॥
vaday kee-aa vadi-aa-ee-aa kichh kahnaa kahan na jaa-ay.
The greatness of the Great (God) cannot be fully described
પ્રભુનાં ગુણો ના સંબંધમાં કોઈ વાત નથી કહી શકાતી તેના ગુણો નો અંત નથી પામી શકાતો

ਸੋ ਕਰਤਾ ਕਾਦਰ ਕਰੀਮੁ ਦੇ ਜੀਆ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹਿ ॥
so kartaa kaadar kareem day jee-aa rijak sambaahi.
That merciful, all-powerful, compassionate Creator gives sustenance to all beings.
તે પોતે જ વિધાતા છે પોતે જ કુદરત નો માલિક છે પોતે જ બક્ષિસ આપવા વાળો છે અને પોતે જ જીવોને ભોજન પહોંચાડે છે

ਸਾਈ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਧੁਰਿ ਛੋਡੀ ਤਿੰਨੈ ਪਾਇ ॥
saa-ee kaar kamaavnee Dhur chhodee tinnai paa-ay.
All the creatures have to do that task which He has prescribed (in their destinies) from the very beginning.
બધાં જ જીવ તે કરે છે જે તે પ્રભુએ પોતે જ તેમના ભાગ્યમાં લખી દીધું છે

ਨਾਨਕ ਏਕੀ ਬਾਹਰੀ ਹੋਰ ਦੂਜੀ ਨਾਹੀ ਜਾਇ ॥
naanak aykee baahree hor doojee naahee jaa-ay.
O’ Nanak, except the One (God), there is no other place for the creatures to go for support,
હે નાનક! એક પ્રભુની ટેક વગર બીજી કોઈ જગ્યા નથી

ਸੋ ਕਰੇ ਜਿ ਤਿਸੈ ਰਜਾਇ ॥੨੪॥੧॥ ਸੁਧੁ
so karay je tisai rajaa-ay. ||24||1|| suDh
He only does whatever He wills.
જે કાંઈ પણ તેની મરજી છે તે તે જ કરે છે ।।૨૪।।૧।।શુદ્ધ

ੴ ਸਤਿਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik-oNkaar satnaam kartaa purakh nirbha-o nirvair akaal moorat ajoonee saibhaN gurparsaad.
There is only one God whose Name is ‘of Eternal Existence’. He is the creator of the universe, all-pervading, without fear, without enmity, independent of time, beyond the cycle of birth and death, self revealed and is realized by the Guru’s grace.
અકાલ પુરખ એક છે જેનું નામ ‘અસ્તિત્વ વાળો’ છે સૃષ્ટિના રચનાકાર છે જે બધી જગ્યાએ વ્યાપ્ત છે ભય રહિત છે વેર હિત છે જેનું સ્વરૂપ કાળથી પરે છે, જે યોનિઓમાં નથી ભટકતો જેનો પ્રકાશ તેની મેળાએ છે અને જે સદગુરૂની કૃપાથી મળે છે

ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਬਾਣੀ ਭਗਤਾ ਕੀ ॥
raag aasaa banee bhagtaa kee.
Raag Aasaa, The hymns Of The Devotees:
આશા રાગ , ભક્તો ના સ્તોત્ર

ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਨਾਮਦੇਉ ਜੀਉ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀਉ ॥
kabeer jee-o naamday-o jee-o ravidaas jee-o.
Kabeer, Naam Dayv And Ravi Daas.
કબીર જીવ, નામદેવ જીવ, રવિદાસ જીવ

ਆਸਾ ਸ੍ਰੀ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ॥
aasaa saree kabeer jee-o.
Raag Aasaa, Kabeer Jee:
આશા શ્રી કબીર જીવ

ਗੁਰ ਚਰਣ ਲਾਗਿ ਹਮ ਬਿਨਵਤਾ ਪੂਛਤ ਕਹ ਜੀਉ ਪਾਇਆ ॥
gur charan laag ham binvataa poochhat kah jee-o paa-i-aa.
Bowing to the Guru, I humbly ask him, why was the human being created?
હું પોતાના ગુરુના ચરણોમાં પડીને વિનંતી કરું છું અને પુંછું છું કે હે ગુરુદેવ! મને આ વાત સમજાવી ને બતાવો કે જીવ શા માટે પેદા કરવામાં આવે છે

ਕਵਨ ਕਾਜਿ ਜਗੁ ਉਪਜੈ ਬਿਨਸੈ ਕਹਹੁ ਮੋਹਿ ਸਮਝਾਇਆ ॥੧॥
kavan kaaj jag upjai binsai kahhu mohi samjhaa-i-aa. ||1||
Please help me understand this mystery that for what purpose, the world is created and then destroyed?
કયા કારણ થી જગત પેદા થતું રહે છે અને મરતું રહે છે જીવને માનવ જન્મ ની સમજ ગુરુથી જ સમજાય છે ।।૧।।

ਦੇਵ ਕਰਹੁ ਦਇਆ ਮੋਹਿ ਮਾਰਗਿ ਲਾਵਹੁ ਜਿਤੁ ਭੈ ਬੰਧਨ ਤੂਟੈ ॥
dayv karahu da-i-aa mohi maarag laavhu jit bhai banDhan tootai.
O’ Divine Guru, have Mercy on me, and place me on the right path, by which the bonds of worldly attachments are broken and fear of death is dispelled,
હે ગુરુદેવ! મારા ઉપર મહેર કરો મને જિંદગીનો સાચો રસ્તો બતાવો અને એ રસ્તા ઉપર લઈ જાઓ જે રસ્તા ઉપર ચાલીને હું મારી દુનિયા વાળો ડર અને માયા વાળી જંજીર તોડી શકું

ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੁਖ ਫੇੜ ਕਰਮ ਸੁਖ ਜੀਅ ਜਨਮ ਤੇ ਛੂਟੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
janam maran dukh fayrh karam sukh jee-a janam tay chhootai. ||1|| rahaa-o.
and I am liberated from the pains of birth and death, due to previous bad deeds and from the comforts, which a person enjoys from birth to death.
મારાં પાછલાં કરેલા કર્મો અનુસાર મારી જિંદગી ની આખી ઉંમરની જંજાળ બિલકુલ સમાપ્ત થઈ જાય ।।૧।। વિરામ

ਮਾਇਆ ਫਾਸ ਬੰਧ ਨਹੀ ਫਾਰੈ ਅਰੁ ਮਨ ਸੁੰਨਿ ਨ ਲੂਕੇ ॥
maa-i-aa faas banDh nahee faarai ar man sunn na lookay.
(Unless and until) The mortalbreaks free from the bonds of the worldly attachments, the mind does not take refuge in the absolute God.
હે મારા ગુરુદેવ! મારું મન મારાં ગળા માંથી માયાની જંજીર ના બંધન તોડતુ નથી અને માયાના પ્રભાવથી બચાવવા માટે પ્રભુ ની સાથે જોડતું નથી

ਆਪਾ ਪਦੁ ਨਿਰਬਾਣੁ ਨ ਚੀਨ੍ਹ੍ਹਿਆ ਇਨ ਬਿਧਿ ਅਭਿਉ ਨ ਚੂਕੇ ॥੨॥
aapaa pad nirbaan na cheenHi-aa in biDh abhi-o na chookay. ||2||
Until one realizes the desire free true state of self, one’s spiritual emptiness does not end.
મારું આ મન વાસના રહિત અસલ પ્રભુ ને ઓળખી નથી શકતું અને આ બધી વાતોથી તેનું કોરાપણું દૂર નથી થયું ।।૨।।

ਕਹੀ ਨ ਉਪਜੈ ਉਪਜੀ ਜਾਣੈ ਭਾਵ ਅਭਾਵ ਬਿਹੂਣਾ ॥
kahee na upjai upjee jaanai bhaav abhaav bihoonaa.
the soul is never born, but one thinks it is born, and remains without the sense of discrimination between good and bad.
હે ગુરુદેવ! મારું મન જે સારાં અને બુરા ખ્યાલો ને પારખવા માટે અસમર્થ હતું તે જગતને જે કોઈપણ હાલતમાં પણ પ્રભુ ની સાથે ટકાવી ને નહોતું રાખી શકતું તેનાથી અલગ હસ્તી વાળું સમજીને રહેતું હતું

ਉਦੈ ਅਸਤ ਕੀ ਮਨ ਬੁਧਿ ਨਾਸੀ ਤਉ ਸਦਾ ਸਹਜਿ ਲਿਵ ਲੀਣਾ ॥੩॥
udai asat kee man buDh naasee ta-o sadaa sahj liv leenaa. ||3||
When the mortal gives up his ideas of birth and death, only then he always remains attuned to God in a state of equipoise. ||3||
તારી મહેરબાની થી જ્યારથી મારા મનની મતિ નો નાશ થઈ ગયો છે ત્યારથી જન્મ-મરણના ચક્કરમાં જે મને ફસાવતુ હતું તે મન સદાય હવે અડોલ અવસ્થામાં ટકી રહ્યું છે ।।૩।।

ਜਿਉ ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬੁ ਬਿੰਬ ਕਉ ਮਿਲੀ ਹੈ ਉਦਕ ਕੁੰਭੁ ਬਿਗਰਾਨਾ ॥
ji-o partibimb bimb ka-o milee hai udak kumbh bigraanaa.
Just as upon breaking of a pitcher of water, the reflection of anything in it blends with that thing itself and loses its separate identity.
જેવી રીતે જ્યારે પાણીથી ભરેલો ઘડો તૂટી જાય છે ત્યારે તે પાણીની અંદર પડેલા પ્રતિબિંબો પાણીની સાથે જ મળી જાય છે અર્થાત્ જેવી રીતે પાણી અને પ્રતિબિંબની હસ્તી તે ઘડા ના તૂટવા થી સમાપ્ત થઈ જાય છે

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਗੁਣ ਭ੍ਰਮੁ ਭਾਗਾ ਤਉ ਮਨੁ ਸੁੰਨਿ ਸਮਾਨਾਂ ॥੪॥੧॥
kaho kabeer aisaa gun bharam bhaagaa ta-o man sunn samaanaaN. ||4||1||
Kabir says, similarly his doubt, regarding God and His creation as separate entities, has fled away and my mind is absorbed in the absolute God. ||4||1||
કબીર કહે છે, તારી મહેરબાનીથી દોરી અને સાપ વાળા ભ્રમ પણ મટી ગયા છે આ ભ્રમ નથી રહ્યા, જે દેખાય છે તે જગત પરમાત્મા થી કોઈ અલગ હસ્તી છે અને મારું મન સાંભળીને પ્રભુમાં સ્થિર થઈ ગયું છે ।।૪।।૧।।