GUJARATI PAGE 4

ਅਸੰਖ ਭਗਤ ਗੁਣ ਗਿਆਨ ਵੀਚਾਰ ॥
asaNkh bhagat gun gi-aan veechaar.
Countless devotees contemplate the virtues and wisdom of the Almighty.
અસંખ્ય ભક્તો અકાલ પુરખના ગુણ ગાન કરે છે।

ਅਸੰਖ ਸਤੀ ਅਸੰਖ ਦਾਤਾਰ ॥
asaNkh satee asaNkh daataar.
There are countless holy persons and countless the philanthropists.
અસંખ્ય દાની અને દાતા છે

ਅਸੰਖ ਸੂਰ ਮੁਹ ਭਖ ਸਾਰ ॥
asaNkh soor muh bhakh saar.
There are countless spiritual heroic warriors, who bear the brunt of attack in the battlefield of life.
અકાલ પુરખની રચનામાં અસંખ્ય શૂરવીરો છે જે પોતાના મોઢા ઉપર શાસ્ત્રોના વાર સહન કરી રહ્યા છે

ਅਸੰਖ ਮੋਨਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ਤਾਰ ॥
asaNkh mon liv laa-ay taar.
There are countless silent devotees who are attuned to the Almighty in single-minded devotion.
અસંખ્ય મૌની હાથ જોડીને અકાલ પુરખની સાથે તાર બાંધીને બેઠા છે

ਕੁਦਰਤਿ ਕਵਣ ਕਹਾ ਵੀਚਾਰੁ ॥
kudrat kavan kahaa veechaar.
As powerless as I am, how can I describe Your immense creation.
કુદરત વિશે વિચારવા વાળો હું કોણ છું ,

ਵਾਰਿਆ ਨ ਜਾਵਾ ਏਕ ਵਾਰ ॥
vaari-aa na jaavaa ayk vaar.
I have nothing to offer that befits Your Greatness. Offering even my life will not suffice.
એકવાર પણ તેની ઉપર કુરબાન થઇ થવા લાયક પણ નથી

ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸਾਈ ਭਲੀ ਕਾਰ ॥
jo tuDh bhaavai saa-ee bhalee kaar.
Whatever pleases You, is best for all.
જે તને યોગ્ય લાગે છે તે જ કામ યોગ્ય છે

ਤੂ ਸਦਾ ਸਲਾਮਤਿ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥੧੭॥
too sadaa salaamat nirankaar. ||17||
You alone are the Eternal and the Formless one. ||17||
હે નિરંકાર! તું સદાય અટલ રહેવાવાળો છે ।। ૧૭।।

Stanza 18
As in the previous stanza, every line in this stanza also starts with the word ‘Asankh’ which means countless or infinite. Guru Nanak is expressing astonishment at the various forms of evils prevalent in the world. In the end, he states that God alone is eternal and formless one and whatever pleases Him is best for all.

પદ ૧૮
આ ની પહેલાં આ પદમાં બધી જ પંક્તિઓ અસંખ્ય શબ્દથી શરૂ થાય છે જેનો અર્થ છે અગણિત અથવા અનંત. ગુરુનાનક આશ્ચર્ય વ્યક્ત કરે છે દુનિયામાં અસ્તિત્વ ધરાવતી દુષ્ટતાઓની અને છેલ્લે તે કહે છે કે પરમાત્મા જ ફક્ત અવિનાશી અને નિરાકાર છે અને તે જે ઈચ્છે છે તે જ સર્વ માટે યોગ્ય છે.

ਅਸੰਖ ਮੂਰਖ ਅੰਧ ਘੋਰ ॥
asaNkh moorakh anDh ghor.
Countless are fools, blinded by ignorance.
નિરંકાર ની સૃષ્ટિની રચનામાં અસંખ્ય મહામૂર્ખ છે

ਅਸੰਖ ਚੋਰ ਹਰਾਮਖੋਰ ॥
asaNkh chor haraamkhor.
Countless are thieves and embezzlers.
અસંખ્ય ચોર છે જે બીજા નો માલ ચોરીને ઉપયોગ કરી રહ્યા છે

ਅਸੰਖ ਅਮਰ ਕਰਿ ਜਾਹਿ ਜੋਰ ॥
asaNkh amar kar jaahi jor.
Countless impose their will by force.
અસંખ્ય લોકો એવા મનુષ્ય પણ છે જે હુકમ ચલાવીને જોર-જબરદસ્તી કરીને અંતે આ સંસારમાંથી ચાલ્યા જાય છે

ਅਸੰਖ ਗਲਵਢ ਹਤਿਆ ਕਮਾਹਿ ॥
asaNkh galvadh hati-aa kamaahi.
Countless are cut-throats and ruthless killers.
અસંખ્ય મનુષ્ય લોકો ના ગળા કાપી રહ્યા છે

ਅਸੰਖ ਪਾਪੀ ਪਾਪੁ ਕਰਿ ਜਾਹਿ ॥
asaNkh paapee paap kar jaahi.
Countless are sinners who keep on sinning.
અસંખ્ય પાપી મનુષ્ય પાપની કમાણી કરીને આ દુનિયામાંથી ચાલ્યા જાય છે

ਅਸੰਖ ਕੂੜਿਆਰ ਕੂੜੇ ਫਿਰਾਹਿ ॥
asaNkh koorhi-aar koorhay firaahi.
Countless are liars, wandering lost in their lies.
અસંખ્ય ખોટું બોલનારા લોકો પોતાના સ્વભાવમાં જ રહે છે

ਅਸੰਖ ਮਲੇਛ ਮਲੁ ਭਖਿ ਖਾਹਿ ॥
asaNkh malaychh mal bhakh khaahi.
Countless are wicked who thrive on immoral behavior.
અને અસંખ્ય ખોટી બુદ્ધિવાળા મનુષ્ય મળ ખાઈને જીવી રહ્યા છે

ਅਸੰਖ ਨਿੰਦਕ ਸਿਰਿ ਕਰਹਿ ਭਾਰੁ ॥
asaNkh nindak sir karahi bhaar.
Countless are slanderers who continue committing sins by speaking ill of others.
અસંખ્ય નિંદા કરવા વાળા પોતાના માથે નિંદાનો ભાર ઉપાડી રહ્યા છે

ਨਾਨਕੁ ਨੀਚੁ ਕਹੈ ਵੀਚਾਰੁ ॥
naanak neech kahai veechaar.
Nanak describes the state of the lowly (in the stanzas aforesaid).
હે નાનક! મારી શું તાકાત છે કે તારી કુદરત ઉપર હું વિચાર કરી શકું , હું તો ખૂબ જ તુચ્છ વિચાર કરી રહ્યો છે

ਵਾਰਿਆ ਨ ਜਾਵਾ ਏਕ ਵਾਰ ॥
vaari-aa na jaavaa ayk vaar.
I have nothing to offer that befits Your Greatness, not even my life.
હું તો તમારા એક પણ બલિદાન ને લાયક નથી

ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸਾਈ ਭਲੀ ਕਾਰ ॥
jo tuDh bhaavai saa-ee bhalee kaar.
Whatever pleases You, is good for all.
જે તને ગમ્યું તે જ કામ ભલું છે

ਤੂ ਸਦਾ ਸਲਾਮਤਿ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥੧੮॥
too sadaa salaamat nirankaar. ||18||
You alone are Eternal and Formless one. ||18||
હે નિરંકાર! તું સદાય અટલ રહેવાવાળો છે ।।૧૮।।

Stanza 19
As in the previous Stanza, each line here as well starts with the word ‘Asankh’, which means countless or infinite. In this stanza, Guru Nanak says in amazement that God’s creation is so vast that no words have the ability to describe its greatness.

પદ ૧૯
અગાઉના પદોની જેમ જ અહીંયા દરેક પંક્તિ અસંખ્ય શબ્દથી શરૂ થાય છે જેનો અર્થ છે અગણિત અથવા અનંત. આ પદમાં અહોભાવથી ગુરુનાનક કહે છે કે ઈશ્વરની રચના એટલી વિરાટ છે એ શબ્દોની તાકાત નથી કેતેની મહાનતાનું વર્ણન કરી શકે.

ਅਸੰਖ ਨਾਵ ਅਸੰਖ ਥਾਵ ॥
asaNkh naav asaNkh thaav.
Countless are the names of your creations and countless of their places.
કુદરતના અસંખ્ય જીવો અને અન્ય અનંત પદાર્થો ના અસંખ્ય નામ છે

ਅਗੰਮ ਅਗੰਮ ਅਸੰਖ ਲੋਅ ॥
agamm agamm asaNkh lo-a.
There are countless worlds that are inaccessible and unapproachable.
અસંખ્ય તેના સ્થાન છે અસંખ્ય તેના ભવન છે જ્યાં સુધી મનુષ્ય ની પહોંચ ન હોઈ શકે

ਅਸੰਖ ਕਹਹਿ ਸਿਰਿ ਭਾਰੁ ਹੋਇ ॥
asaNkh kehahi sir bhaar ho-ay.
Even the word countless cannot represent the infinite nature of His creation.
જો મનુષ્ય કુદરતના લેખ લખવાને માટે અસંખ્ય શબ્દ કહે તો તેમના માથા ઉપર ભાર થઈ જાય છે કારણ કે અસંખ્ય શબ્દ પણ પર્યાપ્ત નથી

ਅਖਰੀ ਨਾਮੁ ਅਖਰੀ ਸਾਲਾਹ ॥
akhree naam akhree saalaah.
It is by the use of the words that His name can be recited; it is by the use of the words that His praises can be sung.
પણ અકાલ પુરુષનું નામ અક્ષરો દ્વારા જે લઈ શકાય છે તેની સ્તુતિ પણ અક્ષરો દ્વારા જ કરી શકાય છે

ਅਖਰੀ ਗਿਆਨੁ ਗੀਤ ਗੁਣ ਗਾਹ ॥
akhree gi-aan geet gun gaah.
It is through the medium of words that Divine Knowledge can be acquired, His praises sung and the virtues known.
અકાલ પુરુષનું જ્ઞાન પણ અક્ષરો દ્વારા વિચારી શકાય છે અક્ષરો દ્વારા તેના ગીત અને ગુણ થી પરિચિત થઇ શકીએ છીએ

ਅਖਰੀ ਲਿਖਣੁ ਬੋਲਣੁ ਬਾਣਿ ॥
akhree likhan bolan baan.
The written and spoken language can only be expressed using words.
લખવું અને બોલવું પણ અક્ષરો દ્વારા જ સંભવ છે

ਅਖਰਾ ਸਿਰਿ ਸੰਜੋਗੁ ਵਖਾਣਿ ॥
akhraa sir sanjog vakhaan.
Only through words one’s destiny can be explained.
જે અકાલ પુરખને માટે અક્ષરો લખ્યાં છે તેના સ્વયંના માથા ઉપર કોઈ લેખ લખ્યા નથી

ਜਿਨਿ ਏਹਿ ਲਿਖੇ ਤਿਸੁ ਸਿਰਿ ਨਾਹਿ ॥
jin ayhi likhay tis sir naahi.
He, who has written everybody’s destiny, is beyond destiny for Himself.
જેણે લેખ લખ્યા છે તેના પોતાના માથા ઉપર કોઈ જ લેખ નથી

ਜਿਵ ਫੁਰਮਾਏ ਤਿਵ ਤਿਵ ਪਾਹਿ ॥
jiv furmaa-ay tiv tiv paahi.
As He ordains, so do we receive.
અકાલ પુરખ, હુકમ કરે છે તેમ તેમમનુષ્યપોતાના સંજોગોના ભોગવે છે

ਜੇਤਾ ਕੀਤਾ ਤੇਤਾ ਨਾਉ ॥
jaytaa keetaa taytaa naa-o.
The universe is the manifestation of Your Name.
આખું જગત અકાલ પુરુષે બનાવ્યું છે

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਨਾਹੀ ਕੋ ਥਾਉ ॥
vin naavai naahee ko thaa-o.
There is no place where He is not.
કોઈપણ જગ્યા અકાલ પુરખ ના સ્વરૂપ વગર ખાલી નથી

ਕੁਦਰਤਿ ਕਵਣ ਕਹਾ ਵੀਚਾਰੁ ॥
kudrat kavan kahaa veechaar.
How can I describe Your Creative Power?
મારી શું તાકાત છે કે હું કુદરત નો વિચાર કરી શકું

ਵਾਰਿਆ ਨ ਜਾਵਾ ਏਕ ਵਾਰ ॥
vaari-aa na jaavaa ayk vaar.
I cannot even once be a sacrifice to You.
હું તો તમારા એક પણ બલિદાન ને લાયક નથી

ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸਾਈ ਭਲੀ ਕਾਰ ॥
jo tuDh bhaavai saa-ee bhalee kaar.
Whatever pleases You, is what is truly good.
જે તને ગમ્યું તે જ કામ ભલું છે

ਤੂ ਸਦਾ ਸਲਾਮਤਿ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥੧੯॥
too sadaa salaamat nirankaar. ||19||
You are the Eternal and Formless one. ||19||
હે નિરંકાર! તું સદાય અટલ રહેવાવાળો છે ।।૧૯।।

Stanza 20
In this stanza, Guru Nanak emphasizes the importance of spiritual ‘cleansing’ of mind. Evil thoughts and bad deeds are harmful to our minds. This pollution canbe removed from the mind by meditating on God with loving devotion. In this hymn, Guru Nanak says that a person becomes pure, not by ritualistic processes but by immersing in God’s Name with love and devotion.

પદ ૨૦
આ પદમાં ગુરુનાનક ભાર મૂકીને મનની આધ્યાત્મિક સફાઈ નું મહત્વ બતાવે છે. દુષ્ટ વિચારો અને દુષ્કર્મો આપણા મન માટે ખૂબ જ હાનિકારક છે. આ પ્રદૂષણ મનમાંથી પ્રભુનું પ્રેમપૂર્ણ અને સમર્પણ ભાવથી ધ્યાન કરવાથી દૂર થાય છે. આ સ્તોત્રમાં ગુરુનાનક કહે છે કે મનુષ્ય ધાર્મિક વિધિ વિધાનથી નહીં પરંતુ પરમાત્માનું નામ પ્રેમ અને સમર્પણથી લેવાથી પવિત્ર થાય છે.

ਭਰੀਐ ਹਥੁ ਪੈਰੁ ਤਨੁ ਦੇਹ ॥
bharee-ai hath pair tan dayh.
When the hands, feet and the body get dirty,
જો હાથ અથવા પગ અથવા શરીર મેલું થઈ જાય

ਪਾਣੀ ਧੋਤੈ ਉਤਰਸੁ ਖੇਹ ॥
paanee Dhotai utras khayh.
water can wash away the dirt.
તો પાણીથી ધોવાથી મેલ ઉતરી જાય છે

ਮੂਤ ਪਲੀਤੀ ਕਪੜੁ ਹੋਇ ॥
moot paleetee kaparh ho-ay.
When clothes are soiled and stained by urine etc.,
મૂત્ર થી કપડાં ગંદા થઈ જાય છે

ਦੇ ਸਾਬੂਣੁ ਲਈਐ ਓਹੁ ਧੋਇ ॥
day saaboon la-ee-ai oh Dho-ay.
soap can wash them clean.
તે સાબુથી ધોવા થી સાફ થઈ જાય છે

ਭਰੀਐ ਮਤਿ ਪਾਪਾ ਕੈ ਸੰਗਿ ॥
bharee-ai mat paapaa kai sang.
But when the mind is polluted by evil thoughts and sins,
અને બુદ્ધિ પાપોથી ભરાઈ જાય છે

ਓਹੁ ਧੋਪੈ ਨਾਵੈ ਕੈ ਰੰਗਿ ॥
oh Dhopai naavai kai rang.
it can be cleansed by only the recitation and love of Naam.
તો તે પાપ અકાલ પુરખ ના નામ ને પ્રેમ કરવાથી ધોઈ શકાય છે

ਪੁੰਨੀ ਪਾਪੀ ਆਖਣੁ ਨਾਹਿ ॥
punnee paapee aakhan naahi.
‘Virtuous’ or ‘sinner’ are not just names;
પુણ્ય અથવા પાપ ફક્ત નામ નથી

ਕਰਿ ਕਰਿ ਕਰਣਾ ਲਿਖਿ ਲੈ ਜਾਹੁ ॥
kar kar karnaa likh lai jaahu.
we become virtuous or sinner by the kind of deeds we commit and we carry those deeds over to the next life.
જેવા કર્મો તું કરીશ તેવા સંસ્કાર તારી અંદર અંકુરિત થઈ જશે

ਆਪੇ ਬੀਜਿ ਆਪੇ ਹੀ ਖਾਹੁ ॥
aapay beej aapay hee khaahu.
You shall harvest what you plant.
જે કાંઈ પણ તું વાવીશ તેનું ફળ સ્વયં તું જ ખાઈશ

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੀ ਆਵਹੁ ਜਾਹੁ ॥੨੦॥
naanak hukmee aavhu jaahu. ||20||
(Rewards and punishments are the fruits of our deeds). O’ Nanak, as per His divine laws, you come and depart from this world based on your deeds. ||20||
હે નાનક!અકાલ પુરખ ના હુકમમાં જન્મ-મરણના ચક્કરમાં પડ્યો જ રહીશ ।। ૨૦।।

Stanza 21
In this stanza, Guru Nanak says that a person becomes pure, not by ritualistic bathing etc. in a holy place, but by immersing in God’s Name with love and devotion. No matter how much knowledge a person may gain, it is not possible to fathom His greatness or know the secrets of His Creation. No matter how knowledgeable a person becomes, it is impossible to know things like when and how He created the Universe.

પદ ૨૧
આ પદમાં ગુરુનાનક કહે છે કે મનુષ્ય ધાર્મિક સ્થાનો ઉપર સ્નાન વગેરેથી પવિત્ર નથી થતો પણ પરમાત્માના નામના પ્રેમ અને સમર્પણથી ડૂબવાથી થાય છે. મનુષ્ય ગમે તેટલું જ્ઞાન હાસિલ કરે તેની મહાનતા અને તેની સર્જનનું રહસ્યને જાણવું સંભવ નથી. મનુષ્ય ગમે તેટલો જ્ઞાની થઈ જાય પણ તેણે કેવી રીતે સૃષ્ટિની ઉત્પત્તિ કરી અને ક્યારે કરી તે જાણવું અસંભવ છે.

ਤੀਰਥੁ ਤਪੁ ਦਇਆ ਦਤੁ ਦਾਨੁ ॥
tirath tap da-i-aa dat daan.
Pilgrimages, austere discipline, compassion and charity
તીર્થ, યાત્રાઓ, સાધના, દયા કરવી, દીધેલું દાન

ਜੇ ਕੋ ਪਾਵੈ ਤਿਲ ਕਾ ਮਾਨੁ ॥
jay ko paavai til kaa maan.
by themselves, bring only an iota of inner bliss.
તેના થકીજો કોઈ મનુષ્ય ને કોઈ આદર સત્કાર મળી પણ જાય તો તે નામ માત્ર છે

ਸੁਣਿਆ ਮੰਨਿਆ ਮਨਿ ਕੀਤਾ ਭਾਉ ॥
suni-aa mani-aa man keetaa bhaa-o.
A person who listens to Naam with complete devotion with love in heart
પરંતુ જે મનુષ્ય એ અકાલ પુરખ ના નામ માં પોતાને જોડી દીધો અને તેના નામમાં રંગાઈ ગયો

ਅੰਤਰਗਤਿ ਤੀਰਥਿ ਮਲਿ ਨਾਉ ॥
antargat tirath mal naa-o.
is doing the real pilgrimage by thoroughly cleansing his inner self. (by immersing in Naam)
તેવા મનુષ્યે પોતાની અંદરજ તીર્થ સ્નાન માં ઘસી ઘસીને નાહી લીધું

ਸਭਿ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਮੈ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥
sabh gun tayray mai naahee ko-ay.
Acquiring virtues is possible only by surrendering ego and reciting Naam.
હે અકાલ પુરખ જો તમે સ્વયંમારી અંદર ગુણો પેદા ના કરો

ਵਿਣੁ ਗੁਣ ਕੀਤੇ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥
vin gun keetay bhagat na ho-ay.
All virtue is in praising You, O’ Almighty! Without virtue, there can be no devotional worship.
તો જ મારાથી તમારી ભક્તિ ના નહીં થઈ શકે

ਸੁਅਸਤਿ ਆਥਿ ਬਾਣੀ ਬਰਮਾਉ ॥
su-asat aath banee barmaa-o.
I bow to You, the creator of Maya and the creator of the Divine Word.
તું સ્વયં માયા છે તું સ્વયં જ બ્રહ્માછે

ਸਤਿ ਸੁਹਾਣੁ ਸਦਾ ਮਨਿ ਚਾਉ ॥
sat suhaan sadaa man chaa-o.
You are eternal, beautiful and always everlasting inner joy.
તું સદા સ્થિર છે સુંદર છે તારું મન હંમેશા પ્રસન્નતાથી ભરેલું છે

ਕਵਣੁ ਸੁ ਵੇਲਾ ਵਖਤੁ ਕਵਣੁ ਕਵਣ ਥਿਤਿ ਕਵਣੁ ਵਾਰੁ ॥
kavan so vaylaa vakhat kavan kavan thit kavan vaar.
What was that time, and what was that moment? What was that day, and what was that date?
તે કયો સમય હતો કઈ તિથિ હતી કયો દિવસ હતો

ਕਵਣਿ ਸਿ ਰੁਤੀ ਮਾਹੁ ਕਵਣੁ ਜਿਤੁ ਹੋਆ ਆਕਾਰੁ ॥
kavan se rutee maahu kavan jit ho-aa aakaar.
What was that season, and what was that month, when the Universe was created?
કઈ ઋતુ હતી અને કયો મહિનો હતો જ્યારે આ સંસાર બન્યો

ਵੇਲ ਨ ਪਾਈਆ ਪੰਡਤੀ ਜਿ ਹੋਵੈ ਲੇਖੁ ਪੁਰਾਣੁ ॥
vayl na paa-ee-aa pandtee je hovai laykh puraan.
The Pandits (the Hindu scholars) did not know the time when the universe was created, otherwise they would have recorded it in the Puranas (Hindu Scriptures).
આ સંસાર ક્યારે બન્યું તે સમયની પંડિતોને પણ ખબર નથી નહીંતર તેની ઉપર તે લોકોએ એક પુરાણ લખી લીધું હોત

ਵਖਤੁ ਨ ਪਾਇਓ ਕਾਦੀਆ ਜਿ ਲਿਖਨਿ ਲੇਖੁ ਕੁਰਾਣੁ ॥
vakhat na paa-i-o kaadee-aa je likhan laykh kuraan.
The Qadis (the Muslim scholars) did not know it either, otherwisethey would have recorded it in the Quran.
તે સમયની કાજી ને પણ ખબર ન લાગી નહીંતર તે લોકોએ પણ એક કુરાન લખી નાખી હોત

ਥਿਤਿ ਵਾਰੁ ਨਾ ਜੋਗੀ ਜਾਣੈ ਰੁਤਿ ਮਾਹੁ ਨਾ ਕੋਈ ॥
thit vaar naa jogee jaanai rut maahu naa ko-ee.
The day, the date, the month or the season when the Universe was created were not known to the Yogis either.
જ્યારે આ જગત બન્યું હતું ત્યારે કઈ તિથિ કયો દિવસ હતો, કઈ ઋતુ હતી અને કયો મહિનો હતોઆ વાત કોઈ યોગી પણ નથી જાણતા કે કોઈ મનુષ્ય નથી જાણતો

ਜਾ ਕਰਤਾ ਸਿਰਠੀ ਕਉ ਸਾਜੇ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਸੋਈ ॥
jaa kartaa sirthee ka-o saajay aapay jaanai so-ee.
The Creator alone knows when He created the universe.
નિર્માતાએ આ જગત ને પેદા કર્યો છે તે સ્વયં જ જાણે છે કે તેણે આની રચના ક્યારે કરી

ਕਿਵ ਕਰਿ ਆਖਾ ਕਿਵ ਸਾਲਾਹੀ ਕਿਉ ਵਰਨੀ ਕਿਵ ਜਾਣਾ ॥
kiv kar aakhaa kiv saalaahee ki-o varnee kiv jaanaa.
How can I speak of His Greatness? How can I praise Him? How canI describe His virtues? How can I know Him?
કેવી રીતે બતાવું, કેવી રીતે તેની મહિમા ગાઉં, કેવી રીતે તેનું વર્ણન કરું, કેવી રીતે તેને સમજું